Shloka 39
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
शोकसंतप्तहृदया रुदती वेपती भृशम् | मणिपूरपतेर्माता ददर्श निहतं पतिम्,मणिपुर-नरेशकी माताका हृदय शोकसे संतप्त हो उठा था! रोती और काँपती हुई चित्रांगदाने देखा कि पतिदेव मारे गये
śokasantaptahṛdayā rudatī vepatī bhṛśam | maṇipūrapater mātā dadarśa nihataṃ patim ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် နှလုံးသား မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ အလွန်အမင်း ငိုကြွေးကာ တုန်လှုပ်နေသော မဏိပူရ အရှင်၏ မိခင်သည် မိမိခင်ပွန်း သတ်ခံရ၍ လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်ရ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical aftermath of violence: even when conflict is framed by duty or politics, its most immediate truth is suffering borne by families—grief, fear, and the destabilization of social bonds.
A woman identified as the mother of the ruler of Maṇipura, overwhelmed by sorrow, weeps and trembles as she sees her husband lying dead, marking a moment of intense lamentation within the Ashvamedhika narrative.