Shloka 38
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
भर्तरें निहतं दृष्टवा पुत्रं च पतितं भुवि | चित्राड्भदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरे
bhartāraṁ nihataṁ dṛṣṭvā putraṁ ca patitaṁ bhuvi | citrāṅgadā paritrastā praviveśa raṇājire ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– ခင်ပွန်း သတ်ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သားလည်း မြေပေါ်တွင် သတိလစ်လဲကျနေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော စိတြာင်္ဂဒါသည် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare’s harm extends beyond combatants: the death of a spouse and the collapse of a child compel even a grieving wife-mother to step into the war-zone. It implicitly raises an ethical awareness of war’s ripple effects on dharma, family bonds, and human vulnerability.
Citrāṅgadā sees her husband killed and her son lying fallen on the ground; overwhelmed and shaken, she nevertheless goes into the battlefield, driven by grief and urgency.