Shloka 7
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
ते किरन्त: शरव्रातान् वारणप्रतिवारणान् । रणे जयमभीप्सन्त: कौन्तेयं पर्यवारयन् ७ ।।
te kirantaḥ śaravrātān vāraṇaprativāraṇān | raṇe jayam abhīpsantaḥ kaunteyaṃ paryavārayan 7 ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ ဆင်များ၏ တိုးတက်မှုကိုတောင် တားဆီးနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သော မြားအစုအဝေးများကို မိုးကဲ့သို့ ပစ်ချရင်း အောင်ပွဲကို လိုလားသော ထိုစစ်သူရဲတို့သည် ကုန္တီ၏ သားကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ရေးအလိုဆန္ဒသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖိအားအဖြစ် ခိုင်မာလာနိုင်ကြောင်းနှင့် အလွန်အကျွံ အင်အားကြားတွင် သူရဲကောင်း၏ တည်ငြိမ်မှုကို စမ်းသပ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension in warfare: the drive for victory can become an overpowering collective force, yet the dharmic ideal for a kṣatriya is steadiness and disciplined courage even when surrounded and outnumbered.
A group of fighters rains down heavy volleys of arrows—described as capable of stopping even elephants—and, intent on winning the battle, they encircle Kaunteya (Arjuna) on the battlefield.