Shloka 30
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
कर्म केचित् प्रशंसन्ति मन्दबुद्धिरता नरा: । ये तु वृद्धा महात्मानो न प्रशंसन्ति कर्म ते
karma kecit praśaṃsanti mandabuddhiratā narāḥ | ye tu vṛddhā mahātmāno na praśaṃsanti karma te ||
ဝါယုက ပြောသည်– «ဉာဏ်နည်း၍ ကပ်လျက်နေသော လူအချို့သည် ကမ္မ—အထူးသဖြင့် ဆုလာဘ်လိုလား၍ ကောင်းကင်စသည့် အကျိုးကို မျှော်မှန်းသော ကာမယကမ္မများကို ချီးမွမ်းကြ၏။ သို့သော် အသက်ကြီး၍ မဟာအတ္တမန်တို့သည် ထိုကမ္မများကို အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးဟု မချီးမွမ်းကြ»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Desire-driven ritual actions (kāmya-karmas) may be praised by those with limited discernment, but mature, wise persons do not regard them as the highest path; they imply that ethical and spiritual maturity looks beyond reward-seeking action.
Vāyudeva is instructing the listener by contrasting two viewpoints: ordinary people who celebrate reward-oriented rites, and elder great-souled sages who withhold such praise, steering the discussion toward higher dharma beyond mere fruit-seeking कर्म.