Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
बहिरात्मान इत्येते दीना: कृषणजीविन: । लोभ
bahirātmāna ity ete dīnāḥ kṛpaṇajīvinaḥ | lobhaḥ, lobhapūrvakaṃ kriyamāṇaṃ karma ca tatkarmotthāni ca sarvāṇi phalāni samabhāvena vastuto na kiṃcid eva | śarīrasya bāhyāṅgāni raktamāṃsasaṅghātādayaḥ parasparāśrayabhūtāḥ | tasmād ete dīnāḥ kṛpaṇāś ca matāḥ ||
ဝါယုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– «အပြင်ခန္ဓာကိုယ်ကို အတ္တဟု ထင်ယူသူတို့သည် သနားဖွယ်ကောင်း၍ ကပ်စေးနည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကြ၏။ လောဘ၊ လောဘကြောင့် ပြုလုပ်သော ကမ္မများနှင့် ထိုကမ္မများမှ ပေါ်ထွက်လာသော အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို—တန်းတူမြင်ကွင်းဖြင့် ကြည့်လျှင်—အမှန်တကယ် ဘာမျှမဟုတ်။ ခန္ဓာ၏ အပြင်အင်္ဂါများသည် သွေးနှင့် အသား၏ စုပေါင်းအစုအဝေးသာဖြစ်ပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားထားနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသူတို့ကို ဆင်းရဲနိမ့်ကျ၍ စိတ်သေးသိမ်သူဟု သတ်မှတ်ကြ၏»။
वायुदेव उवाच
Do not mistake the outer body for the Self. Greed-driven action and its rewards are ultimately empty; cultivate equal vision and detach from bodily identification.
Vāyu-deva delivers an instruction that critiques bodily self-identification and condemns greed, framing the body as a perishable aggregate and urging equanimity toward actions and their fruits.