धृतराष्ट्राश्रमगमनम् — The Pandavas’ Procession to Dhritarashtra’s Hermitage
अथ पुण्यं गिरिवरमस्तम भ्यगमद् रवि: । ततः कृताभिषेकास्ते नैशं कर्म समाचरन्,तदनन्तर सूर्यदेव परम पवित्र अस्ताचलको जा पहुँचे। उस समय सब लोग स्नान करके सायंकालोचित संध्यावन्दन आदि कर्म करने लगे
atha puṇyaṃ girivaram astaṃ abhyagamad raviḥ | tataḥ kṛtābhiṣekās te naiśaṃ karma samācaran ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်။ ထို့နောက် နေမင်းသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော တောင်တန်း၏ နောက်ကွယ်သို့ ဝင်ရောက်၍ နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်လာ하였다။ ထိုနောက် သူတို့သည် ရေချိုးသန့်စင်ကာ ညအတွက် သင့်လျော်သော ညနေဝတ်ပြုကိစ္စများ—ဆန္ဓျာဝန္ဒန (twilight worship) စသည့်—ကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် နေ့စဉ်စည်းကမ်းကို ထင်ဟပ်စေသည်—အခက်အခဲနှင့် အပြောင်းအလဲအတွင်း၌ပင် ပုံမှန်ရိတုအခမ်းအနားနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကြသည်။
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights steadiness in dharma through daily discipline: purification by bathing and the timely performance of evening rites (sandhyā) are upheld as ethical-spiritual order, regardless of external circumstances.
As the sun sets behind a sacred mountain, the group completes ritual bathing and begins the customary evening observances appropriate for nightfall, such as twilight worship.