Shloka 17
धृतराष्ट्रदर्शनाय पाण्डवानां प्रयाणम् | The Pāṇḍavas Prepare to Visit Dhṛtarāṣṭra
स मया मूढया पुत्रो ज्ञायमानोडप्युपेक्षित: । तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव
sā mayā mūḍhayā putro jñāyamāno ’py upekṣitaḥ | tan māṁ dahati viprarṣe yathā suviditaṁ tava brahman ||
ထိုသားကို—ကျွန်မ သိမြင်ခဲ့သော်လည်း—မိုက်မဲသော မောဟကြောင့် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်သည် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ မီးကဲ့သို့ ကျွန်မကို လောင်ကျွမ်းစေသည်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူ; အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအကြောင်းကို သင်ကောင်းကောင်း သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one knows the right relationship and duty, delusion can lead to neglect; such moral failure later returns as intense remorse. The verse highlights accountability: recognition without compassionate action is ethically empty, and guilt becomes an inner punishment.
A woman speaks of a painful memory: she recognized her own son yet still ignored him. She confesses that this mistake continually burns her with grief, while addressing a Brahmin sage who already knows the matter.