Shloka 21
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
न च ते<भूत् सुसूक्ष्मोडपि मन्युर्मनसि पार्थिव । सभार्यस्य नरश्रेष्ठ तेन ते प्रीतिमानहम्
na ca te 'bhūt susūkṣmo 'pi manyur manasi pārthiva | sa-bhāryasya naraśreṣṭha tena te prītimān aham bhūpate ||
ချျဝန မုနိက ပြောသည်– «အို မဟာရာဇာ၊ မိဖုရားနှင့်အတူရှိနေသော်လည်း သင့်စိတ်ထဲတွင် အလွန်သေးငယ်သည့် ဒေါသတစ်စက်တောင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့။ အို လူမြတ်ကြီး၊ ထိုသို့ သည်းခံနိုင်ခြင်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ် သင့်ကို အလွန်နှစ်သက်ကျေနပ်သည်»။
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse praises mastery over anger: true nobility and royal dharma are shown when even a subtle impulse of wrath does not arise in the mind, especially in situations that could provoke agitation. Such inner restraint earns the approval of sages.
Sage Cyavana addresses a king and commends him for remaining completely free from anger—‘not even the slightest’—even while with his wife. Because of this demonstrated self-control, the sage declares his satisfaction and favor toward the king.