Shloka 26
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
यस्त्वत्र मन्त्रसमयो भारयपत्योर्मिथ: कृत: । तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभि: कृत:
yas tv atra mantrasamayo bhāryāpatyor mithaḥ kṛtaḥ | tam evāhur garīyāṁsaṁ yaś cāsau jñātibhiḥ kṛtaḥ ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «အိမ်ထောင်ရေးကတိကဝတ်များအနက် လင်နှင့် မယားတို့က မန္တရရွတ်ဆိုမှုနှင့်အတူ ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း အပြန်အလှန် ပြုသော ကတိသည် အလေးအနက်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။ ထိုချည်နှောင်မှုကို ဆွေမျိုးသားချင်းတို့က ထပ်မံ အတည်ပြု၍ ထောက်ခံပေးလျှင် ပို၍ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သည်—ကိုယ်ပိုင်သစ္စာနှင့် လူမှုအတည်ပြုမှု၊ တည်ငြိမ်မှုတို့ကို ပေါင်းစည်းပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A marital bond is strongest when it is a mutual vow solemnized through proper ritual (mantra-recitation). Its ethical force becomes even firmer when the wider family (kinsmen) also affirms it, joining personal commitment with social responsibility.
Bhishma is instructing on dharma-related norms, explaining which kind of marital commitment is considered most authoritative: the spouses’ ritually sanctified mutual pledge, especially when supported by relatives.