Shloka 25
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
बन्धुभि: समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् । तथा सिद्धयन्ति ते मन्त्रा नादत्ताया: कथंचन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet | tathā siddhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathaṃcana ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «ကညာ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် မင်္ဂလာမന്ത്രများနှင့် မီးပူဇော်ခြင်း (homa) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုအခါမှသာ မంత్రတို့သည် အကျိုးသက်ရောက်၍ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေသည်။ အုပ်ထိန်းသူများက ဓမ္မအတိုင်း မပေးအပ်ထားသော ကညာအတွက် မந்திரအသုံးချမှုသည် မည်သို့မျှ မအောင်မြင်—ထိုသို့သော ပေါင်းသင်းမှုကို ဝေဒပွဲတော်အရ သန့်စင်အတည်ပြုထားသော အိမ်ထောင်ရေးဟု မယူဆကြ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual validity depends on rightful authorization: marriage mantras and homa are considered efficacious only when performed with the consent of the girl’s guardians/kinsmen and when she is duly ‘given’ in marriage; otherwise the rite is treated as not properly accomplished.
In Bhishma’s dharma-instruction discourse (Anushasana Parva), he lays down a rule about the proper performance of marriage rites, emphasizing consent and formal guardianship-based giving as prerequisites for the success of the Vedic mantras and homa.