Shloka 3
युधिष्ठिरप्रश्नः—विश्वामित्रस्य ब्राह्मणत्वकौतूहलम् | Yudhiṣṭhira’s Inquiry on Viśvāmitra’s Attainment of Brāhmaṇya
तेन हामितवीर्येण वसिष्ठस्य महात्मन: । हतं॑ पुत्रशतं सद्यस्तपसापि पितामह
tena amita-vīryeṇa vasiṣṭhasya mahātmanaḥ | hataṃ putra-śataṃ sadyas tapasā api pitāmaha pitāmaha ||
အို အဖိုးတော်! အင်အားမမီနိုင်အောင် ကြီးမားသော သတ္တိရှိသူ—ဗိශ්ဝာမိတ္တရ—၏ တပဿ (tapas) အာနုဘော်ကြောင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဝသိဋ္ဌ၏ သားတစ်ရာကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ဤပိုဒ်သည် ပြိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဒေါသက မောင်းနှင်သော တပဿသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ဓမ္မအတွက် မဟုတ်ဘဲ အန္တရာယ်ပြုရန် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual power (tapas) is ethically ambivalent: it can uphold dharma when guided by restraint and right intention, but when fueled by hostility it can cause grave adharma-like harm. True greatness lies not merely in power, but in its disciplined, righteous use.
Yudhiṣṭhira addresses Bhīṣma and recalls an episode from the Viśvāmitra narrative: Viśvāmitra, famed for immense prowess and ascetic potency, annihilated the hundred sons of the sage Vasiṣṭha instantly through the force of his austerities.