Shloka 4
युधिष्ठिरप्रश्नः—विश्वामित्रस्य ब्राह्मणत्वकौतूहलम् | Yudhiṣṭhira’s Inquiry on Viśvāmitra’s Attainment of Brāhmaṇya
यातुधानाश्व बहवो राक्षसास्तिग्मतेजस: । मन्युना5<विष्टदेहेन सृष्टा: कालान्तकोपमा:,उन्होंने क्रोधके आवेशमें आकर बहुत-से प्रचण्ड तेजस्वी यातुधान एवं राक्षस रच डाले थे जो काल और यमराजके समान भयानक थे
yātudhānāś ca bahavo rākṣasās tigmatejasaḥ | manyunāviṣṭadehena sṛṣṭāḥ kālāntakopamāḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“ဒေါသအရှိန်တက်လာသောအခါ သူသည် တောက်လောင်ပြင်းထန်သော ယာတုဓာနများနှင့် ရက္ခသများ အများအပြားကို ဖန်တီးထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်—၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုသည် ကာလ (အချိန်/သေခြင်း) နှင့် အန္တက (အဆုံးသတ်သူ၊ သေခြင်း) တို့နှင့် တူညီလှသည်။”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger (manyu) can become a creative force for destruction—producing fearsome outcomes comparable to Death itself—implying an ethical warning to restrain wrath and govern one’s inner impulses in accordance with dharma.
Yudhiṣṭhira describes a being (referred to as “he”) who, overwhelmed by anger, generates many terrifying yātudhānas and rākṣasas, characterized as intensely radiant and as dreadful as Kāla and Antaka.