Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
ဝါယုဒေဝက ပြောသည်– «သူသည် အဘိရာမ—ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသူ; သုရဂဏ—ဒေဝအစုအဝေးအဖြစ် တည်ရှိသူ; ဝိရာမ—လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရပ်နားစေသူ; သဗ္ဗသာဓန—ဝိညာဉ်ရေး လေ့ကျင့်မှုနည်းလမ်း အမျိုးမျိုးဖြင့် ရောက်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လလာဋာက္ခ—နဖူးပေါ် တတိယမျက်စိကို ဆောင်သူ; ဝိශ්ဝဒေဝ—ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဒေဝတည်ရှိမှု; ဟရိဏ—သမင်ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသူ; နှင့် ဗြဟ္မဝရ္စသ—သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်အလင်း၏ တေဇောဖြင့် တောက်ပသူ»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.