Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 14
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोका: समाकुला: । बभूवुरवशा: पार्थ विषेदुश्च सुरसुरा:,पार्थ! उनके धनुषकी प्रत्यंचाके शब्दसे समस्त लोक व्याकुल और विवश हो उठे और सभी देवता एवं असुर विषादमें मग्न हो गये
tena jyātalaghoṣeṇa sarve lokāḥ samākulāḥ | babhūvur avaśāḥ pārtha viṣeduś ca surāsurāḥ ||
သူ၏ မြားကြိုးတင်းသံကြီးက မိုးကြိုးတောက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လောကအားလုံး လှုပ်ရှားရှုပ်ထွေးသွား၏။ အို ပာရ္ထ! အရာရာရှိ သတ္တဝါတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် အားမဲ့သွားကြပြီး၊ ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့တောင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားကြ၏—အသံတစ်ချက်တည်းကပင် ထိုမျှ အင်အားကြီးလှ၏။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single manifestation of concentrated strength can reshape the morale of entire realms: power is not merely physical but also psychological and cosmic in its effects. It implicitly cautions that force—especially in a dharmic context—carries wide consequences, stirring fear, helplessness, and despair even among exalted beings.
Vāyudeva addresses Pārtha (Arjuna) and describes the overwhelming impact of a bowstring’s thunderous twang. That sound agitates all worlds, leaving beings helpless, and causes both devas and asuras to fall into dejection—signaling the extraordinary might and ominous intensity of the moment.