Adhyaya 95

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे वराहप्रादुर्भावो नाम चतुर्नवतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः नृसिंहेन हतः पूर्वं हिरण्याक्षाग्रजः श्रुतम् कथं निषूदितस्तेन हिरण्यकशिपुर्वद

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– «အရင်က ဟိရဏ္ယာක්ෂ၏ အစ်ကို ဟိရဏ္ယကသိပုကို နရစിംဟက သတ်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။ ထိုသူကို အရှင်တော်က မည်သို့ပင် ဖျက်ဆီးသနည်း၊ ပြောပြထားသကဲ့သို့?»

Verse 2

सूत उवाच विष्णु त्रन्स्फ़ोर्म्स् इन्तो नृसिंह अन्द् किल्ल्स् हिरण्यकशिपु हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्राद इति विश्रुतः धर्मज्ञः सत्यसम्पन्नस् तपस्वी चाभवत्सुधीः

စူတက ပြောသည်– ဗိဿနုသည် နရစിംဟ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူ၍ ဟိရဏ္ယကသိပုကို သတ်ခဲ့သည်။ သူ၏သား ပရဟ္လာဒဟု ကျော်ကြားသူသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ သစ္စာပြည့်ဝသူ၊ တပဿကို ကျင့်သူ၊ ပညာရှိတော်မူသူ ဖြစ်하였다။ ရှိုင်ဝသဘောတရားအရ ဓမ္မနှင့် တပဿတို့သည် ပတိ—အရှင်တော်—ထံသို့ အပ်နှံပူဇော်သောအခါမှသာ အကျိုးသက်ရောက်ကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေ၍ ပရှု (ဝိညာဉ်) ကို လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 3

जन्मप्रभृति देवेशं पूजयामास चाव्ययम् सर्वज्ञं सर्वगं विष्णुं सर्वदेवभवोद्भवम्

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ သူသည် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်—မပျက်မယွင်း မပြောင်းလဲသော—ဗိဿနုကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဗိဿနုသည် အလုံးစုံသိ၊ အလုံးစုံပျံ့နှံ့၍ ဒေဝတားအားလုံး၏ ဖြစ်တည်မှုနှင့် ပေါ်ထွန်းမှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ရှိုင်ဝသဘောတရားအရ ဤသီချင်းချီးမွမ်းခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ပါးတည်းသော ပတိ—အမြင့်ဆုံးအရှင်—ထံသို့ ညွှန်ပြပြီး၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တအဖြစ် ထင်ရှားကာ ပရှုကို ပာရှမှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 4

तमादिपुरुषं भक्त्या परब्रह्मस्वरूपिणम् ब्रह्मणो ऽधिपतिं सृष्टिस्थितिसंहारकारणम्

ဘက္တိဖြင့် အာဒိပုရုရှကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် ပရဗြဟ္မ၏ သဘာဝတော်ဖြစ်၍ ဘြဟ္မာ၏ အဓိပတိ၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းတော် ဖြစ်သည်။

Verse 5

सो ऽपि विष्णोस्तथाभूतं दृष्ट्वा पुत्रं समाहितम् नमो नारायणायेति गोविन्देति मुहुर्मुहुः

ဗိဿဏု၏ သားတော်သည် ထိုသို့ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အတွင်းသို့ စုစည်းနေသည်ကို မြင်သော်၊ သူသည် “နမော နာရာယဏာယ” ဟူ၍လည်း “ဂోవိန္ဒ” ဟူ၍လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆို하였다။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ဘက္တိ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်—ပရှု (ပုဂ္ဂိုလ်အတ္တ) တည်ငြိမ်လာသောအခါ၊ အတွင်းအုပ်စိုးရှင်အဖြစ် သိမြင်ရသော အမြင့်ဆုံး ပတိထံသို့ ချီးမွမ်းသံသည် သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းလာသည်။

Verse 6

स्तुवन्तं प्राह देवारिः प्रदहन्निव पापधीः न मां जानासि दुर्बुद्धे सर्वदैत्यामरेश्वरम्

သူတို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူက စကားပြောသည်—အပြစ်စိတ်က အလောင်မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့—“အို မကောင်းသောဉာဏ်ရှိသူ! ငါကို ဒိုင်တျယအားလုံးနှင့် အမရ (ဒေဝ) များပင် အပေါ်က အရှင်အဖြစ် မသိသေးသလော” ဟု။

Verse 7

प्रह्राद वीर दुष्पुत्र द्विजदेवार्तिकारणम् को विष्णुः पद्मजो वापि शक्रश् च वरुणो ऽथवा

အို သူရဲကောင်း ပရဟ္လာဒ! မကောင်းသော သားအဖြစ် မွေးဖွားလာသော်လည်း၊ သင်သည် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များနှင့် ဒေဝများကို ဒုက္ခပေးရသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာပြီ။ အမြင့်ဆုံး အရှင်ရှေ့တွင် ဗိဿဏု၊ ပဒ္မဇ ဘြဟ္မာ၊ သက္က (အိန္ဒြ) သို့မဟုတ် ဝရုဏ တို့သည် ဘာဖြစ်နိုင်သနည်း။

Verse 8

वायुः सोमस्तथेशानः पावको मम यः समः मामेवार्चय भक्त्या च स्वल्पं नारायणं सदा

ဝါယု၊ ဆိုမ၊ အီရှာန၊ ပာဝက—ငါနှင့် အတ္ထသဘောတရားအရ တူညီသူ မည်သူမဆို—ဤသို့ သိလော့။ ဘက္တိဖြင့် ငါတစ်ပါးတည်းကို ပူဇော်လော့; နာရာယဏကိုလည်း အမြဲ ပူဇော်လော့၊ သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် ဒုတိယအဖြစ်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 9

प्रह्राद जीविते वाञ्छा तवैषा शृणु चास्ति चेत् श्रुत्वापि तस्य वचनं हिरण्यकशिपोः सुधीः

«ပရာဟ္လာဒ၊ မင်းမှာ အသက်ရှင်လိုသေးတဲ့ ဆန္ဒရှိသေးရင် ဒီစကားကို နားထောင်ပါ။ မင်းစကားကို ကြားပြီးနောက်တောင် “ပညာရှိ” ဟိရဏ္ယကသိပုက မလက်ခံခဲ့ဘူး»။

Verse 10

प्रह्रादः पूजयामास नमो नारायणेति च नमो नारायणायेति सर्वदैत्यकुमारकान्

ပရာဟ္လာဒက ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ၊ ဒိုင်တျယ မင်းသားများအားလုံးကို «နမော နာရာယဏ» နှင့် «နမော နာရာယဏာယ» ဟူသော နမസ്കာရဖြင့် ဦးညွှတ်တတ်အောင် လေ့ကျင့်သင်ကြားခဲ့သည်။ ရှိုင်ဝ သဘောတရားအရ ဤသို့ စည်းကမ်းရှိသော ဘက္တိသည် ပသု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်စေပြီး၊ နိကာယခွဲခြားမှုကို ကျော်လွန်သော တစ်ပါးတည်းသော ပတိ—ရှီဝ—သည် နာရာယဏ၏ အတွင်းအတ္တမဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။

Verse 11

अध्यापयामास च तां ब्रह्मविद्यां सुशोभनाम् दुर्लङ्घ्यां चात्मनो दृष्ट्वा शक्रादिभिर् अपि स्वयम्

ထို့နောက် ပရာဟ္လာဒက တောက်ပလှသော ဘြဟ္မဝိဒ္ယာကို သင်ကြားပေး하였다။ သူကိုယ်တိုင် အတ္တကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ အင်ဒြာတို့ကဲ့သို့ နတ်များတောင် ကျော်လွန်ရန် ခက်ခဲသော အတ္တတရားကို သိရှိကာ၊ ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်ကို ပတိသို့ ဦးတည်စေသော လွတ်မြောက်ရေး ဉာဏ်အဖြစ် ထိုသိမြင်မှုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 12

पुत्रेण लङ्घितामाज्ञां हिरण्यः प्राह दानवान् एतं नानाविधैर्वध्यं दुष्पुत्रं हन्तुमर्हथ

သားက သူ့အမိန့်ကို လွန်ကျူးသဖြင့် ဟိရဏ္ယက ဒာနဝများကို ပြောသည်—«ဤဆိုးသွမ်းသောသားကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သတ်သင့်သည်၊ သင်တို့က သတ်ကြလော့»။

Verse 13

एवमुक्तास्तदा तेन दैत्येन सुदुरात्मना निजघ्नुर्देवदेवस्य भृत्यं प्रह्रादमव्ययम्

ထိုဆိုးယုတ်စိတ်ရှိသော ဒိုင်တျယ၏ စကားကြောင့် သူတို့သည် အချိန်นั้น ပရာဟ္လာဒကို တိုက်ခိုက်ကြသည်—သူသည် နတ်တို့၏နတ်တော်၏ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အမှုထမ်းဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ သစ္စာသည် အမြင့်ဆုံး ပတိ—ရှီဝ—ထံ၌ မလှုပ်မယှက် တည်နေ၏။

Verse 14

तत्र तत्प्रतिकृतं तदा सुरैर् दैत्यराजतनयं द्विजोत्तमाः क्षीरवारिनिधिशायिनः प्रभोर् निष्फलं त्वथ बभूव तेजसा

ဩ ဖွားမြင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်ရှိသော မျိုးမြတ်တို့၊ နို့သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် စက်တော်ခေါ်သော အရှင်မြတ်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် နတ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဒေတ္တယမင်းသားအပေါ် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။

Verse 15

तदाथ गर्वभिन्नस्य हिरण्यकशिपोः प्रभुः तत्रैवाविरभूद्धन्तुं नृसिंहाकृतिमास्थितः

ထို့နောက် ဟိရညကသိပု၏ မာန်မာနကို ချိုးနှိမ်ရန် အရှင်မြတ်သည် ထိုနေရာ၌ပင် နရသီဟ (လူခြင်္သေ့) အသွင်ကို ယူဆောင်ကာ ကိုယ်ထင်ပြတော်မူလေသည်။

Verse 16

जघान च सुतं प्रेक्ष्य पितरं दानवाधमम् बिभेद तत्क्षणादेव करजैर् निशितैः शतैः

သားဖြစ်သူ လဲကျသွားသည်ကို မြင်လျှင် ယုတ်မာသော ဒေတ္တယဖခင်သည် ချက်ချင်းပင် ထက်မြက်သော ခြေသည်းလက်သည်းပေါင်းများစွာဖြင့် စုတ်ဖြဲသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

Verse 17

ततो निहत्य तं दैत्यं सबान्धवमघापहः पीडयामास दैत्येन्द्रं युगान्ताग्निरिवापरः

ထိုဒေတ္တယနှင့် ဆွေမျိုးများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသော အရှင်မြတ်သည် ကပ်ကမ္ဘာကုန်ဆုံးချိန်မှ မီးလျှံကဲ့သို့ ဒေတ္တယဘုရင်ကို ဖိနှိပ်တော်မူလေသည်။

Verse 18

नादैस्तस्य नृसिंहस्य घोरैर्वित्रासितं जगत् आ ब्रह्मभुवनाद् विप्राः प्रचचाल च सुव्रताः

ထိုနရသီဟ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများကြောင့် တစ်လောကလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ ဩ သီလစောင့်ထိန်းသော ရသေ့တို့၊ ဗြဟ္မာ့ဘုံမှ ပုဏ္ဏားများပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြလေသည်။

Verse 19

दृष्ट्वा सुरासुरमहोरगसिद्धसाध्यास् तस्मिन् क्षणे हरिविरिञ्चिमुखा नृसिंहम् धैर्यं बलं च समवाप्य ययुर्विसृज्य आ दिङ्मुखान्तम् असुरक्षणतत्पराश् च

ထိုခဏ၌ နရစിംဟကို မြင်သော် ဒေဝတား၊ အသူရ၊ မဟာနဂါးများ၊ စိဒ္ဓများ၊ သာဓျများသည် ဟရီနှင့် ဗြဟ္မာကို ဦးဆောင်လျက် သတ္တိနှင့် အင်အားကို ပြန်လည်ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် အရပ်အနှံ့ အဆုံးတိုင်အောင် ခွဲထွက်သွား၍ အသူရတို့ကို ကာကွယ်တားဆီးရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 20

ततस्तैर्गतैः सैष देवो नृसिंहः सहस्राकृतिः सर्वपात् सर्वबाहुः सहस्रेक्षणः सोमसूर्याग्निनेत्रस् तदा संस्थितः सर्वमावृत्य मायी

ထို့နောက် သူတို့သွားရာလမ်း၌ ထိုဘုရားတော်သည် နရစിംဟအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏—ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ထောင်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုး၍ အရပ်စုံ၌ လက်များရှိကာ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိ၏။ လ၊ နေ၊ မီးတို့ကို မျက်စိအဖြစ် ထားတော်မူ၏။ ထိုအခါ မာယာကို ကိုင်ဆောင်သူသည် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်း၍ အရပ်အားလုံးကို ပြည့်စေကာ တည်နေ၏။

Verse 21

तं तुष्टुवुः सुरश्रेष्ठा लोका लोकाचले स्थिताः सब्रह्मकाः ससाध्याश् च सयमाः समरुद्गणाः

ဒေဝတားတို့အထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့သည် ထိုဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၏။ လောကာချလ၌ တည်ရှိသော လောကများလည်း ဗြဟ္မာ၊ သာဓျများ၊ ယမနှင့် မရုတ်တပ်စုတို့နှင့်အတူ သီချင်းတော်များဖြင့် ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထိုသို့ စကြဝဠာ၏ အစီအစဉ်အားလုံးက ပသုတို့၏ ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြုတ်ပေးနိုင်သော အမြင့်ဆုံး ပတိ—အရှင်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုကြ၏။

Verse 22

परात्परतरं ब्रह्म तत्त्वात् तत्त्वतमं भवान् ज्योतिषां तु परं ज्योतिः परमात्मा जगन्मयः

သင်သည် အလွန်အလွန် မြင့်မြတ်သော ဗြဟ္မန်၊ တတ္တဝများအားလုံးထက် ကျော်လွန်သော အနှစ်သာရအမှန်တရားဖြစ်၏။ အလင်းများအနက် သင်သည် အမြင့်ဆုံး အလင်းတော်၊ စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးဖြစ်လာသော ပရမာတ္မာ ဖြစ်၏။

Verse 23

स्थूलं सूक्ष्मं सुसूक्ष्मं च शब्दब्रह्ममयः शुभः वागतीतो निरालंबो निर्द्वन्द्वो निरुपप्लवः

သူသည် ထူထဲသောအရာ၊ နူးညံ့သောအရာ၊ အလွန်နူးညံ့သောအရာလည်း ဖြစ်၏။ မင်္ဂလာရှိ၍ သဗ္ဒ-ဗြဟ္မန်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။ စကားကို ကျော်လွန်၍ အရာတစ်စုံတစ်ရာကို မမှီခို၊ ဒွန္ဒကို ကျော်လွန်ကာ မလှုပ်မယှက်၊ မနှောင့်ယှက်ခံ—ပသုကို ပါရှမှ လွတ်မြောက်စေသော ပတိ ဖြစ်၏။

Verse 24

यज्ञभुग्यज्ञमूर्तिस्त्वं यज्ञिनां फलदः प्रभुः भवान्मत्स्याकृतिः कौर्मम् आस्थाय जगति स्थितः

အရှင်သည် ယဇ္ဉ၏ အာဟာရကို ခံစားသူ၊ ယဇ္ဉ၏ ရုပ်သဘောတရားတော်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ အို သခင်၊ ယဇ္ဉပြုသူတို့အား အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏။ မတ္စျာနှင့် ကုရ္မ ရုပ်အဖြစ်ကို ခံယူကာ လောက၌ တည်မြဲနေ၍ အတွင်းမှ ကမ္ဘာကို ထောက်ပံ့တော်မူ၏။

Verse 25

वाराहीं चैव तां सैंहीम् आस्थायेहव्यवस्थितः देवानां देवरक्षार्थं निहत्य दितिजेश्वरम्

ဤနေရာ၌ ဝါရာဟီနှင့် စിംဟီ၏ အင်အားကို ခံယူကာ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်၍၊ ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဒိတိမှ ပေါက်ဖွားသော ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်ကို သတ်နှိမ်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ပတိ (ရှီဝ) ၏ အာဏာအောက်၌ ဓမ္မစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။

Verse 26

द्विजशापच्छलेनैवम् अवतीर्णो ऽसि लीलया न दृष्टं यत्त्वदन्यं हि भवान् सर्वं चराचरम्

ဤသို့ပင် ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကို အကြောင်းပြု၍ လီလာတော်ဖြင့် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်တော်မူ၏။ သင်မှတပါး အခြားအရာ မရှိပါ—လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးသည် သင်တော်မူ၏။

Verse 27

भवान्विष्णुर्भवान् रुद्रो भवानेव पितामहः भवानादिर्भवानन्तो भवानेव वयं विभो

သင်သည် ဗိෂ္ဏု၊ သင်သည် ရုဒ္ဒရ၊ သင်တော်မူပင် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် အစဖြစ်၍ သင်သည် အဆုံးဖြစ်၏။ အို အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော သခင် (ပတိ)၊ အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့လည်း သင်မှ မကွာခြားပါ။

Verse 28

भवानेव जगत्सर्वं प्रलापेन किमीश्वर मायया बहुधा संस्थम् अद्वितीयमयं प्रभो

သင်တော်မူပင် လောကဓာတ် အားလုံး ဖြစ်တော်မူ၏။ အို အရှင်၊ ထပ်မံ ပြောဆိုရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ သင်၏ မာယာကြောင့် မျိုးစုံသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များဖြင့် ထင်ရှားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် သင်သည် ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်း၏ သဘောတရား ဖြစ်တော်မူ၏၊ အို ပရဘု။

Verse 29

स्तोष्यामस्त्वां कथं भासि देवदेव मृगाधिप स्तुतो ऽपि विविधैः स्तुत्यैर् भावैर्नानाविधैः प्रभुः

အတိုင်းမရှိ ထွန်းလင်းတော်မူသော အရှင်—ဒေဝဒေဝ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပသုပတိ (Paśupati) ကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ ချီးမွမ်းရမည်နည်း။ မျိုးစုံသော စတုတ္ထများ၊ မျိုးစုံသော ဘက္တိစိတ်အနေအထားများဖြင့် ချီးမွမ်းသော်လည်း အရှင် ပတိ (Pati) သည် စကားနှင့် အတွေးတို့အတွက် မကုန်ခန်းနိုင်သေးပါ။

Verse 30

न जगाम द्विजाः शान्तिं मानयन्योनिमात्मनः यो नृसिंहस्तवं भक्त्या पठेद्वार्थं विचारयेत्

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် မိမိ၏ မွေးဖွားမှုနှင့် အဟင်္ကာရအတ္တကိုသာ ဂုဏ်ပြုနေပါက ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်။ သို့ရာတွင် ဘက္တိဖြင့် နရသിംဟ စတုတ္ထကို ရွတ်ဖတ်၍ အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားသုံးသပ်သူသည် အတွင်းငြိမ်းချမ်းမှုကို ရပြီး၊ ပသု (paśu) ကို အဟင်္ကာရနှင့် ချည်နှောင်ထားသော ပာရှ (pāśa) ကို လျော့ပါးစေကာ စိတ်ကို ပတိ (Pati) အရှင်ထံသို့ လှည့်ပေးသည်။

Verse 31

श्रावयेद्वा द्विजान्सर्वान् विष्णुलोके महीयते देवस् तके रेफ़ुगे तो शिव तदन्तरे शिवं देवाः सेन्द्राः सब्रह्मकाः प्रभुम्

သို့မဟုတ် ဒွိဇအားလုံးကို ထိုဟာကို နားထောင်စေပါက ဗိဿဏုလောက (Viṣṇu-loka) တွင် ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဒေဝတားတို့သည်—အိန္ဒြာနှင့် ဘြဟ္မာတောင်ပါဝင်၍—အမြင့်ဆုံး အရှင် ပတိ (Pati) ဖြစ်သော သီဝ (Śiva) ထံ၌ ခိုလှုံကြသည်။

Verse 32

सम्प्राप्य तुष्टुवुः सर्वं विज्ञाप्य मृगरूपिणः ततो ब्रह्मादयस्तूर्णं संस्तूय परमेश्वरम्

သူတို့သည် အရှင်ထံ ရောက်ရှိပြီး ချီးမွမ်းကာ မृဂ (သမင်) ရုပ်ကို ခံယူထားသော အရှင်ထံသို့ အကြောင်းအရာအားလုံးကို တင်ပြကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ပရမေရှွရ (Parameśvara) ကို ချက်ချင်း စတုတ္ထဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏—ချည်နှောင်ခံရသော ပသု (paśu) ၏ ပာရှ (pāśa) ကို ဖြုတ်ပေးနိုင်သူ တစ်ပါးတည်းသော ပတိ (Pati) ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 33

आत्मत्राणाय शरणं जग्मुः परमकारणम् मन्दरस्थं महादेवं क्रीडमानं सहोमया

မိမိတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့သည် အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းတော်ထံ ခိုလှုံသွားကြသည်—မန္ဒရ (Mandara) ပေါ်၌ တည်နေသော မဟာဒေဝ (Mahādeva) သည် အုမာ (Umā) နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ကစားပျော်ရွှင်လျက်ရှိသည်။

Verse 34

सेवितं गणगन्धर्वैः सिद्धैरप्सरसां गणैः देवताभिः सह ब्रह्मा भीतभीतः सगद्गदम् प्रणम्य दण्डवद्भूमौ तुष्टाव परमेश्वरम्

ရှီဝ၏ဂဏအဖွဲ့များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် အပ္စရာအစုများက ဝန်းရံလျက်၊ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဘြဟ္မာသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ တုတ်တံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ အသံတုန်၍ တိတ်တဆိတ်ဖြစ်သကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသောအသံဖြင့်၊ ချည်နှောင်ထားသော ပသုကို ပာရှမှ လွတ်မြောက်စေသော အထွဋ်အမြတ် ပရမေရှွရ (ပတိ) ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 35

ब्रह्मोवाच नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे नमः शिवाय रुद्राय शङ्कराय शिवाय ते

ဘြဟ္မာက ပြော၏—အချိန်ကိုလွန်သော၊ သေခြင်း၏သေခြင်း (ကာလကာလ) ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ ရုဒြ၊ မန်ယူ—ဒေဝကရုဏာမဟုတ်သော သာသနာ့ဒဏ္ဍာရီအမျက်—ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ ရှီဝအား နမස්ကာရ၊ ရုဒြအား နမස්ကာရ၊ ရှင်ကရအား နမස්ကာရ—မင်္ဂလာတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။

Verse 36

उग्रो ऽसि सर्वभूतानां नियन्तासि शिवो ऽसि नः नमः शिवाय शर्वाय शङ्करायार्त्तिहारिणे

သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် အကြမ်းတရားဖြင့် အာဏာရှိသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏; အတွင်းမှ ထိန်းညှိသော အုပ်စိုးရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင်သည် ရှီဝ—မင်္ဂလာပတိ ဖြစ်တော်မူ၏။ ရှီဝအား နမස්ကာရ၊ ရှာဝအား နမස්ကာရ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖယ်ရှားပေးသော ရှင်ကရအား နမස්ကာရ။

Verse 37

मयस्कराय विश्वाय विष्णवे ब्रह्मणे नमः अन्तकाय नमस्तुभ्यम् उमायाः पतये नमः

မင်္ဂလာကို ပေးသနားတော်မူသော၊ အလုံးစုံပြည့်ဝသော သင့်အား နမස්ကာရ။ ဗိဿနုအဖြစ်လည်း၊ ဘြဟ္မာအဖြစ်လည်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ အဆုံးသတ်သူ အန္တကအဖြစ် သင့်အား နမස්ကာရ။ အုမာ၏ ပတိ ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ—ပာရှမှ ပသုကို လွတ်မြောက်စေသော ရှီဝတော်မူ၏။

Verse 38

हिरण्यबाहवे साक्षाद् धिरण्यपतये नमः शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय नमोनमः

ရွှေလက်တော်ရှိ၍ တိုက်ရိုက် ထင်ရှားတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ ရွှေနှင့် စည်းစိမ်၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ အရုပ်အဆင်း အလုံးစုံဖြစ်တော်မူသော ရှာဝ၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုရှအား နမောနမಃ—ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။

Verse 39

सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते नित्याय विश्वरूपाय जायमानाय ते नमः

သတ္တနှင့် အသတ္ကိုလည်း ကျော်လွန်၍ ပေါ်လွင်ခြားနားမှုအားလုံးကင်းသော သင့်အား နမော။ မဟတ် (ကမ္ဘာဉာဏ်) ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အနန္တ အကြောင်းရင်းတော် သင့်အား နမော။ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ဆောင်သော သင့်အား နမော။ အမှန်တကယ် မမွေးဖွားသော်လည်း ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကရုဏာအတွက် မွေးဖွားသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းသော သင့်အား နမော။

Verse 40

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

လောက၌ အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများဖြင့် မွေးဖွားပေါ်ထွန်း၍ အလွန်ပေါများစွာ ထင်ရှားသော ထိုအရှင်အား နမောနမော။ ရုဒြာအား—နီလကဏ္ဌ ရုဒြာအား၊ အနီညိုရောင် ရုဒြာအား—အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အရှင် ပရချေတသ အား နမော။

Verse 41

कालाय कालरूपाय नमः कालाङ्गहारिणे मीढुष्टमाय देवाय शितिकण्ठाय ते नमः

ကာလတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ကာလရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်သော သင့်အား နမော။ ကာလ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ဆုတ်ယူ၍ အဆုံးသတ်ပျက်သုဉ်းသို့ ဆောင်သော အရှင်အား နမော။ အလွန်ကောင်းကျိုးပေးသော ဒေဝတော်၊ ရှိတိကဏ္ဌ (နီလကဏ္ဌ) သင့်အား နမော—အို ရှိဝ၊ ကျွန်ုပ် ရိုသေကန်တော့ပါ၏။

Verse 42

महीयसे नमस्तुभ्यं हन्त्रे देवारिणां सदा ताराय च सुताराय तारणाय नमोनमः

အလွန်မြတ်နိုးထိုက်သော သင့်အား နမော—ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို အစဉ်သတ်ဖြတ်သော အရှင်။ တာရာ၊ စုတာရာ၊ တာရဏ—သံသရာကို ကူးမြောက်စေသော အရှင်အဖြစ် သင့်အား နမောနမော။

Verse 43

हरिकेशाय देवाय शंभवे परमात्मने देवानां शंभवे तुभ्यं भूतानां शंभवे नमः

ဟရိကေရှ (ဆံပင်တောက်ပသော) ဒေဝတော်၊ ရှမ္ဘဝ၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်တော်အား နမော။ ဒေဝတို့၏ ရှမ္ဘဝဖြစ်သော သင့်အားလည်း၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ရှမ္ဘဝဖြစ်သော သင့်အားလည်း ကျွန်ုပ် ဦးချပါ၏။

Verse 44

शम्भवे हैमवत्याश् च मन्यवे रुद्ररूपिणे कपर्दिने नमस्तुभ्यं कालकण्ठाय ते नमः

သမ္ဘု (Śambhu) အရှင်နှင့် ဟိုင်မဝတီ (ပါရဝတီ) ၏ အရှင်တော်အား နမောကာရ။ ရုဒြရূপကို ခံယူသော သာသနာတော်၏ ဒိဗ္ဗက怒—မန်ယူ (Manyu) အား နမောကာရ။ ဆံပင်ချည်ထုံးတော်မူသော ကပရ္ဒိန် (Kapardin) အရှင်အား နမောကာရ။ အို ကာလကဏ္ဌ (လည်ပင်းပြာရှင်) တော်—သင့်ထံသို့ ထပ်ထပ်မံမံ ရိုသေကန်တော့ပါ၏။

Verse 45

हिरण्याय महेशाय श्रीकण्ठाय नमोनमः भस्मदिग्धशरीराय दण्डमुण्डीश्वराय च

ဟိရဏ္ယ (ရွှေရောင်) မဟေရှ (မဟာဒေဝ)၊ သရီကဏ္ဌ (ကောင်းမြတ်သောလည်ပင်းရှင်) တော်အား နမောနမः။ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို လိမ်းတော်မူသော အရှင်၊ ဒဏ္ဍမုဏ္ဍီဣශ්ဝရ—တောင်ဝှေးကိုင်၍ ခေါင်းတုံးသမဏများ၏ အရှင်တော်အားလည်း နမောကာရ။

Verse 46

नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोनमः नम उग्रत्रिशूलाय उग्राय च नमो नमः

သေးငယ်သော (ဟရ္သ္ဝ) နှင့် အလုံးစုံလွှမ်းမိုးသော (ဒီရ္ဃ) အရှင်တော်၊ ထို့ပြင် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းရန် အတိုင်းအတာကို လိုသလို ခံယူသော ဝာမန (Vāmana) တော်အား နမောနမः။ ကြောက်မက်ဖွယ် တြိရှူလ ကိုင်ဆောင်သော အုဂ္ရ (Ugra) ရုဒြ အရှင်တော်အားလည်း နမောနမः—ချည်နှောင်ထားသော ဝိညာဉ်၏ ပာရှ (pāśa) ချည်ကို ဖြတ်တောက်တော်မူသူ။

Verse 47

भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय ते अग्रेवधाय वै भूत्वा नमो दूरेवधाय च

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှင်—ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် လုပ်ရပ်တို့၌ ပျော်မွေ့တော်မူသူ—ရှေ့တန်း၌ ရပ်ကာ သတ်ဖြတ်သူအဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၍ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည့် သင့်အား နမောကာရ။ ထို့ပြင် အဝေးမှပင် ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်တော်မူသော သင့်အားလည်း နမောကာရ။ ပတိ (Pati) အဖြစ် သင်သည် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုဖြင့် ပာရှု (paśu) ကို ချည်ထားသော ကြိုးကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏—အတားအဆီးသည် နီးကပ်စေ၊ ဝေးကွာစေ။

Verse 48

धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः चक्रिणे वर्मिणे नित्यं दैत्यानां कर्मभेदिने

ဓနု (မြား) ကိုင်တော်မူသော အရှင်၊ သူလ (တြိရှူလ) ကိုင်တော်မူသော အရှင်—သင့်အား နမောကာရ။ ဂဒါ (တုတ်ကြီး) ကိုင်တော်မူသော အရှင်၊ ဟလ (လယ်ထွန်) ကိုင်တော်မူသော အရှင်—နမောကာရ။ စက်ရ (စက်ဝိုင်းလက်နက်) ကိုင်၍ ကာကွယ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်—ဒೈတျယတို့၏ ကမ္မနှင့် အကြံအစည်ကို ခွဲဖျက်တော်မူသူ—သင့်အား အစဉ် နမောကာရ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ပာရှု (paśu) ကို ပာရှ (pāśa) ချည်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ကာကွယ်တော်မူ၍ အမြင့်ဆုံး ပတိ (Pati) အဖြစ် တည်တော်မူ၏။

Verse 49

सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय ते नमः वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः

ချက်ချင်းတည်ရှိသော စဒျာ (Sadyā)၊ ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ စဒျိုဇာတ (Sadyojāta) သို့ နမಸ್ಕာရပါ၏။ ဝါမ (Vāma) ဖြစ်တော်မူသောအရှင်၊ ဝါမရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ဝါမမျက်စိရှိတော်မူသောအရှင် သို့လည်း နမಸ್ಕာရပါ၏—အို သခင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုခြင်းကို ခံယူတော်မူပါ။

Verse 50

अघोररूपाय विकटाय विकटशरीराय ते नमः /* पुरुषरूपाय पुरुषैकतत्पुरुषाय वै नमः

အဃောရ (Aghora) ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသောအရှင်—အတွင်းအနှစ်သာရ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်မဟုတ်သော်လည်း ထင်ရှားရာ၌ အလွန်ခိုင်မာကြီးမားသော ဗိကဋ (Vikaṭa) အဖြစ်၊ အံ့ဩဖွယ် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအရှင် သို့ နမಸ್ಕာရပါ၏။ ပုရုෂ (Puruṣa) ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသောအရှင်—တတ်ပုရုෂ (Tatpuruṣa) တစ်ပါးတည်း၊ ထူးကဲသော ပုရုෂတော်၊ သတ္တဝါပသု (paśu) အားလုံးထက် လွန်ကဲသော ပတိ (Pati) သခင်တော် သို့လည်း နမಸ್ಕာရပါ၏။

Verse 51

पुरुषार्थप्रदानाय पतये परमेष्ठिने ईशानाय नमस्तुभ्यम् ईश्वराय नमोनमः

ဘဝရည်မှန်းချက်လေးပါး (puruṣārtha) ကို ပေးသနားတော်မူသော အီရှာန (Īśāna)၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင် ပတိ (Pati)၊ ပရမေဋ္ဌင် (Parameṣṭhin) သို့ နမಸ್ಕာရပါ၏။ အီရှ္ဝရ (Īśvara) အရှင်သခင်တော် သို့ ကျွန်ုပ်သည် ထပ်ထပ်မံမံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 52

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमः साक्षाच्छिवाय ते सर्वविष्णुर्नृसिंहस्य रूपमास्थाय विश्वकृत्

ပရဟ္မ (Brahman) ကိုယ်တိုင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ဘြဟ္မာ (Brahmā) အဖြစ် ထင်ရှားတော်မူသော သက္ကာချ် ရှိဝ (Śiva) သို့ နမಸ್ಕာရပါ၏။ အရှင်သည် အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်လွှမ်းမိုးသော ဗိෂ္ဏု (Viṣṇu) ဖြစ်တော်မူ၏; နရစിംဟ (Narasiṁha) ရုပ်ကို ခံယူ၍ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 53

हिरण्यकशिपुं हत्वा करजैर्निशितैः स्वयम् दैत्येन्द्रैर्बहुभिः सार्धं हितार्थं जगतां प्रभुः

ဟိရဏ္ယကသိပု (Hiraṇyakaśipu) ကို ကိုယ်တိုင်၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် သတ်ဖြတ်တော်မူပြီး၊ ဒိုင်တျ (Daitya) မင်းကြီးများ အများနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ကမ္ဘာလောက၏ သခင်တော်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်သာ ထိုကဲ့သို့ ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်၏။

Verse 54

सैंहीं समानयन्योनिं बाधते निखिलं जगत् यत्कृत्यमत्र देवेश तत्कुरुष्व भवानिह

ခြင်္သေ့မကဲ့သို့သော မဟာမိန်းမအင်အားကို ထုတ်ဖော်လာသဖြင့် ယောနိမှ မွေးဖွားသော ဤအင်အားသည် လောကတစ်လောကလုံးကို ဒုက္ခပေးလျက်ရှိသည်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤနေရာ၌ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာရှိသမျှကို ယခုတင် ပြုလုပ်ပါ။ ဤတွင် ပာရှကို ဖြတ်တောက်၍ ပာရှုတို့ကို ကာကွယ်နိုင်သော ပတိမှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 55

उग्रो ऽसि सर्वदुष्टानां नियन्तासि शिवो ऽसि नः कालकूटादिवपुषा त्राहि नः शरणागतान्

သင်သည် မကောင်းသူအပေါင်းတို့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ်သော အရှင်၊ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင်သည် ရှိဝ—မင်္ဂလာအရှင် ဖြစ်၏။ ကာလကူဋာ အဆိပ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သင့်ထံ ခိုလှုံလာသူ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 56

शुक्रं तु वृत्तं विश्वेश क्रीडा वै केवलं वयम् तवोन्मेषनिमेषाभ्याम् अस्माकं प्रलयोदयौ

အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ အလင်းရောင်ပြည့်ဝသော အချိန်ကာလ၏ လည်ပတ်မှုသည် သင်၏ ကစားပွဲသာ ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကစားပွဲအတွင်းရှိ ကစားသမားများသာ ဖြစ်သည်။ သင်၏ မျက်စိဖွင့်ခြင်းနှင့် မျက်စိပိတ်ခြင်းသာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပေါ်ထွန်းခြင်း—ပရလယနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း—ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 57

उन्मीलयेत् त्वयि ब्रह्मन् विनाशो ऽस्ति न ते शिव संतप्तास्मो वयं देव हरिणामिततेजसा

အို ဗြဟ္မန်—အို မင်္ဂလာရှိဝ၊ သင်၏ ကရုဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ နိုးထစေပါစေ။ သင်အတွက် ပျက်စီးခြင်း မရှိပါ။ အို ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အကန့်အသတ်မရှိသော တောက်ပရောင်ခြည်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်၍ တည်ငြိမ်စေပါ။

Verse 58

सर्वलोकहितायैनं तत्त्वं संहर्तुमिच्छसि सूत उवाच विज्ञापितस् तथा देवः प्रहसन्प्राह तान् सुरान्

“လောကအပေါင်းတို့၏ အကျိုးအတွက် ဤတတ္တဝကို ပြန်လည်ဖျောက်ကွယ် (သိမ်းဆည်း) လိုကြသည်” ဟု။ စူတက ပြောသည်—ထိုသို့ လျှောက်တင်ခံရပြီးနောက် အရှင်သည် ပြုံးရယ်ကာ ထိုဒေဝတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 59

अभयं च ददौ तेषां हनिष्यामीति तं प्रभुः सो ऽपि शक्रः सुरैः सार्धं प्रणिपत्य यथागतम्

သခင်ဘုရားသည် သူတို့အား အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးတော်မူ၍ «ငါသည် ထိုသူကို သတ်မည်» ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ဦးချ၍ ရိုသေကန်တော့ပြီး မိမိလာသကဲ့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 60

जगाम भगवान् ब्रह्मा तथान्ये च सुरोत्तमाः अथोत्थाय महादेवः शारभं रूपमास्थितः

ထို့နောက် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝတော်များလည်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ထိုအခါ မဟာဒေဝသည် ထ၍ Śārabha ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူကာ ဆန့်ကျင်အင်အားအားလုံးကို နှိမ်နင်းသည့် အလွန်မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေ၍ ဓမ္မကို ကာကွယ်ကာ ပတိ (Pati) ၏ အာဏာအောက်တွင် ပာရှု (paśu) တို့ကို ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေတော်မူ၏။

Verse 61

ययौ प्रान्ते नृसिंहस्य गर्वितस्य मृगाशिनः अपहृत्य तदा प्राणान् शरभः सुरपूजितः

ထို့နောက် ဒေဝတော်များက ပူဇော်ကန်တော့သော Śarabha သည် ဂုဏ်မာန်ထောင်လွှားသော လူ-ခြင်္သေ့၊ အသားစားသူ၏ အနားသို့ သွား၍ ထိုအခါ၌ သူ၏ အသက်ရှုသက်ကို ဆုတ်ယူသွား၏။

Verse 62

सिंहात्ततो नरो भूत्वा जगाम च यथाक्रमम् एवं स्तुतस्तदा देवैर् जगाम स यथाक्रमम्

ထို့နောက် ခြင်္သေ့ရုပ်မှ လူဖြစ်လာ၍ အစဉ်အလာအတိုင်း ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုသို့ ဒေဝတော်များက ထိုအခါ ချီးမွမ်းကြသဖြင့် သူလည်း အစဉ်အလာအတိုင်း သွားလေ၏။

Verse 63

यः पठेच्छृणुयाद्वापि संस्तवं शार्वमुत्तमम् रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रेण सह मोदते

ဤ Śarva (Rudra) ကို ချီးမွမ်းသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး စတုတ္ထကို ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူမည်သူမဆို ရုဒြလောကသို့ ရောက်ရှိပြီး ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ရုဒြနှင့်အတူ ပျော်မြူးစွာ သဟဇာတဖြစ်၍ နေထိုင်လေ၏။