Adhyaya 92

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे अरिष्टकथनं नाम एकनवतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः एवं वाराणसी पुण्या यदि सूत महामते वक्तुमर्हसि चास्माकं तत्प्रभावं हि सांप्रतम्

ဤသို့ «သရီလင်္ဂမဟာပုရာဏ» အရှေ့ပိုင်း၌ «အရိဋ္ဌကထန» ဟူသော အခန်း (၉၁) ဖြစ်၏။ ရှိသမျှ ရှိသီတို့က ဆိုကြသည်– «ဝါရာဏသီသည် ဤမျှ သန့်ရှင်းပါက၊ အို စူတ မဟာမတေ၊ ယခု ထိုသန့်မြတ်ရာနေရာ၏ အာနုဘော်နှင့် ဓမ္မအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြရန် သင့်တော်ပါသည်»။

Verse 2

क्षेत्रस्यास्य च माहात्म्यम् अविमुक्तस्य शोभनम् विस्तरेण यथान्यायं श्रोतुं कौतूहलं हि नः

အကျဉ်းမဟုတ်ဘဲ အစဉ်လိုက်၍ အသေးစိတ်ပြည့်စုံစွာ၊ အဝိမုတ္တ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ လှပသည့် မဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်လိုစိတ်ပြင်းပြပါသည်။ ထိုနေရာတွင် ပတိ (ရှီဝ) မစွန့်လွှတ်ဘဲ တည်ရှိ၍ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်မုက္ခကို ရရှိသည်။

Verse 3

सूत उवाच देस्च्रिप्तिओन् ओफ़् अविमुक्त वक्ष्ये संक्षेपतः सम्यक् वाराणस्याः सुशोभनम् अविमुक्तस्य माहात्म्यं यथाह भगवान् भवः

စူတက ပြောသည်—ယခု ငါသည် ဝါရာဏသီ၏ အလွန်လှပသည့် အကြောင်းအရာ၊ အဝိမုတ္တ၏ မဟာတန်ခိုးကို၊ ဘဂဝါန် ဘဝ (ရှီဝ) ပတိ—ပာရှုအားလုံး၏ အရှင်—မိန့်ကြားသကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောကြားမည်။

Verse 4

विस्तरेण मया वक्तुं ब्रह्मणा च महात्मना शक्यते नैव विप्रेन्द्रा वर्षकोटिशतैरपि

ဗိပရေန္ဒရတို့အို—ငါနှင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဘြဟ္မာတော်တိုင်တောင် အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် မစွမ်းနိုင်ကြပါ၊ ရာကုဋိနှစ်များကြာမြင့်သော်လည်း။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပတိ၏ အနန္တမဟာတန်ခိုးနှင့် သူ၏ လင်္ဂတတ္တဝသည် စကားနှင့် စိတ်၏ ကန့်သတ်ကို ကျော်လွန်သည်။

Verse 5

देवः पुरा कृतोद्वाहः शङ्करो नीललोहितः हिमवच्छिखराद्देव्या हैमवत्या गणेश्वरैः

ရှေးကာလ၌ ဒေဝ ရှင်ကရ—နီလလောဟိတ—သည် ဟိမဝတီ ဒေဝီနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့သည်။ ဟိမဝန်တောင်ထိပ်မှ ဂဏေရှဝရများ (သန့်ရှင်းသော အဖွဲ့တော်များ) နှင့်အတူ ထိုပူဇော်သည့် သာသနာတော်မင်္ဂလာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 6

वाराणसीमनुप्राप्य दर्शयामास शङ्करः अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं वासं तत्र चकार सः

ဝါရာဏသီသို့ ရောက်လာသောအခါ ရှင်ကရသည် အဝိမုတ္တေရှဝရ လင်္ဂကို ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတော်မူသည် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် နေထိုင်တော်မူ၍ မစွန့်လွှတ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနအဖြစ် တည်ထောင်ကာ ပတိသည် ပာရှုတို့အား ပာရှမှ လွတ်မြောက်မုက္ခကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 7

वाराणसीकुरुक्षेत्रश्रीपर्वतमहालये तुङ्गेश्वरे च केदारे तत्स्थाने यो यतिर्भवेत्

ဗာရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတ္တ၊ သြရီပရဝတ၊ မဟာလယ၊ တုင်္ဂေရှွရ၊ ကေဒါရ စသော သန့်ရှင်းရာနေရာများ၌ ယတိ (သံဃာတော်/စွန့်လွှတ်သူ) ဖြစ်၍ နေထိုင်သူသည် ထိုနေရာရှိ သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော အာသန၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 8

योगे पाशुपते सम्यक् दिनमेकं यतिर्भवेत् तस्मात्सर्वं परित्यज्य चरेत् पाशुपतं व्रतम्

ပာရှုပတ-ယောဂ၌ မှန်ကန်စွာ တည်မြဲနေခြင်းကြောင့် တစ်နေ့တည်းဖြင့်ပင် အမှန်တကယ် ယတိ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ ပာရှုပတိ—ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသော အရှင်—ထံ ဦးတည်သည့် ပာရှုပတ ဝရတကို ကျင့်သင့်၏။

Verse 9

देवोद्याने वसेत्तत्र शर्वोद्यानमनुत्तमम् मनसा निर्ममे रुद्रो विमानं च सुशोभनम्

ထိုနေရာ၌ နတ်တို့၏ ဥယျာဉ်အတွင်း၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော ရှရဝ (Śarva) ဥယျာဉ်၌ သူနေထိုင်၏။ ထို့နောက် ရုဒြ (Rudra) သည် စိတ်အာဏာတန်ခိုးတစ်ခုတည်းဖြင့် အလွန်လှပသော ဗိမာန် (vimāna) ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 10

दर्शयामास च तदा देवोद्यानमनुत्तमम् हैमवत्याः स्वयं देवः सनन्दी परमेश्वरः

ထို့နောက် ပရမေရှွရ (Parameśvara) ကိုယ်တိုင်သည် စနန္ဒီ (Sanandī) နှင့်အတူ ဟိုင်မဝတီ (Haimavatī) အား အထူးမြတ်ဆုံးသော နတ်ဥယျာဉ်ကို ပြသတော်မူ၏။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ပတိ (Pati) အဖြစ် အရှင်၏ အာဏာကို ထင်ရှားစေကာ၊ ချည်နှောင်ခံ ပာရှု (paśu) ၏ ပာရှ (pāśa) ကို လျော့ပါးစေ၏။

Verse 11

क्षेत्रस्यास्य च माहात्म्यम् अविमुक्तस्य शङ्करः उक्तवान्परमेशानः पार्वत्याः प्रीतये भवः

ပါရဝတီ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက်၊ ရှင်ကရ (Śaṅkara) — ဘဝ (Bhava)၊ အမြင့်ဆုံး အရှင် ပရမေရှာန (Parameśāna) — သည် ဤကွင်းမြေ အဝိမုက္တ (Avimukta) ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ အရှင်မစွန့်လွှတ်သော သန့်ရှင်းကေတ္တရာဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပတိ (Pati) သည် ချည်နှောင်ခံ ပာရှု-ဝိညာဉ်တို့အား မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 12

प्रफुल्लनानाविधगुल्मशोभितं लताप्रतानादिमनोहरं बहिः विरूढपुष्पैः परितः प्रियङ्गुभिः सुपुष्पितैः कण्टकितैश् च केतकैः

အပြင်ဘက်၌ အမျိုးမျိုးသော ချုံပင်များ ပွင့်လန်းလှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ လျှောလျှောလှိုင်းလှိုင်း လျားတန်းဝယ်လီများက စိတ်ကိုဖမ်းစားလျက် ရှိ၏။ ပတ်လည်တစ်ဝိုက်တွင် ပရီယင်ဂု (priyaṅgu) အပင်များ ပွင့်အုံအုံဖြင့် ဝန်းရံကာ၊ ကေတက (ketaka) ချုံတောများလည်း ပန်းပွင့်စုံလင်၍ ဆူးမြှားထူထပ်လျက် ရှိ၏။

Verse 13

तमालगुल्मैर्निचितं सुगन्धिभिर् निकामपुष्पैर्वकुलैश् च सर्वतः अशोकपुन्नागशतैः सुपुष्पितैर् द्विरेफमालाकुलपुष्पसंचयैः

အနံ့သင်းသော တမာလ (tamāla) ချုံတောများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်၍၊ အရပ်ရပ်တွင် ပန်းပွင့်အလွန်များသော ဝကူလ (vakula) သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ အရှိုက (aśoka) နှင့် ပုန္နာဂ (punnāga) သစ်ပင်များ ရာချီပွင့်လန်းကာ၊ ပန်းအုံများအပေါ်၌ ပျားတန်းများက မာလာကဲ့သို့ ဝိုင်းဝန်းလှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 14

क्वचित् प्रफुल्लाम्बुजरेणुभूषितैर् विहङ्गमैश् चानुकलप्रणादिभिः विनादितं सारसचक्रवाकैः प्रमत्तदात्यूहवरैश् च सर्वतः

အချို့နေရာများတွင် ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းများ၏ ပန်းမှုန်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ငှက်တို့၏ ချိုမြိန်သံလှိုင်းညီညီကာလသံများကြောင့် တဝိုက်လုံး သံထွက်လျက် ရှိ၏။ အရပ်ရပ်တွင် စာရသ (sarasa) ကြက်တောင်ရှည်နှင့် စက္ကရဝါက (cakravāka) ငှက်တို့၏ အော်သံများ၊ ပျော်ရွှင်သည့် ဒာတ်ယူဟာ (dātyūha) ငှက်ကောင်းများ၏ သံများပါ ပေါင်းစည်းကာ ပဝါန့်လျက် ရှိသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော သံလောကသည် ပရှု (paśu) ကို တည်ငြိမ်စေ၍ စိတ်ကို ပတိ (Pati) သီဝ (Śiva) ထံသို့ အတွင်းဘက်ပြန်လှည့်စေ၏။

Verse 15

क्वचिच्च केकारुतनादितं शुभं क्वचिच्च कारण्डवनादनादितम् क्वचिच्च मत्तालिकुलाकुलीकृतं मदाकुलाभिर् भ्रमराङ्गनादिभिः

အချို့နေရာများတွင် မင်္ဂလာရှိသော မော်ရ (peacock) အော်သံများကြောင့် သံထွက်၍၊ အချို့နေရာများတွင် ကာရဏ္ဍဝ (kāraṇḍava) ငှက်တို့၏ သံလည်း ကြားရ၏။ အခြားနေရာများတွင် မက်ရည်ကြောင့် မူးယစ်နေသော ပျားအုပ်များဖြင့် ထူထပ်ကာ၊ မက်ရည်မူးသော “ပျားမိန်းမများ” လှုပ်ရှားစေသကဲ့သို့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေ၏။ ထိုကြောင့် ထိုတောအုပ်သည် ပရှု (paśu) ၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို ဖြေလျော့ပေးသော ပတိ (Pati) အရှင်အတွက် သင့်တော်သည့် သန့်ရှင်းသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပလျက် ရှိ၏။

Verse 16

निषेवितं चारुसुगन्धिपुष्पकैः क्वचित् सुपुष्पैः सहकारवृक्षैः लतोपगूढैस्तिलकैश् च गूढं प्रगीतविद्याधरसिद्धचारणम्

အချို့နေရာများတွင် လှပ၍ အနံ့သင်းသော ပန်းများကြောင့် လူတို့က လာရောက်နေရပ်တည်ကြပြီး၊ အချို့နေရာများတွင် ပန်းကောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သော သဟကာရ (mango) သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ လျားတန်းဝယ်လီများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ကာ၊ တီလက/တီလ (sesame) အပင်များဖြင့် ကာရံထားသည့် ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ဝိဒျာဓရ (Vidyādhara)၊ စိဒ္ဓ (Siddha) နှင့် စာရဏ (Cāraṇa) တို့၏ သီချင်းသံများ ပျံ့နှံ့ကြားရ၍၊ ပတိ အရှင် သီဝ (Śiva) ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ကိုက်ညီသော အဝန်းအဝိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 17

प्रवृत्तनृत्तानुगताप्सरोगणं प्रहृष्टनानाविधपक्षिसेवितम् प्रनृत्तहारीतकुलोपनादितं मृगेन्द्रनादाकुलमत्तमानसैः

ထိုနေရာ၌ အပ်ဆရာအစုအဝေးတို့သည် ရှေ့ဆက်တိုးလာသော အကအလှုပ်အရှားကို လိုက်ပါကာ၊ ပျော်ရွှင်သော ငှက်မျိုးစုံတို့လည်း မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်ကြသည်။ အကကစားသော အစိမ်းရောင် ကြက်တူရွေးတို့၏ အော်သံများကြောင့် နေရာတစ်ဝိုက် တုန်လှုပ်သံထွက်၍၊ စိတ်များသည် စင်္ဟာ၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့သော ဆူညံသံကြောင့် မူးယစ်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကြသည်။ ဤအံ့ဩရော မောဟရော ပေါင်းစည်းသည့် ကွင်းပြင်၌ ပာရှု-ဇီဝတို့သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ပျော့လျော့သွားသဖြင့် ပတိ—သခင် ရှိဝသို့ အတွင်းသို့ ဆွဲငင်ခံရသည်။

Verse 18

क्वचित् क्वचिद् गन्धकदम्बकैर् मृगैर् विलूनदर्भाङ्कुरपुष्पसंचयम् प्रफुल्लनानाविधचारुपङ्कजैः सरस्तडागैरुपशोभितं क्वचित्

ဒီနေရာဟာ တစ်ခါတစ်ရံ မုစ်ကဒီးယား (အနံ့ကြွယ်သော သမင်) တွေ လှည့်လည်သွားလာနေခြင်းကြောင့် အလှတိုးတက်ပြီး၊ တချို့နေရာတွေမှာတော့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခူးယူထားတဲ့ ဒರ್ಭာမြက်အညွန့်များနဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ပန်းများ အစုအဝေးတွေ ရှိတယ်။ အခြားနေရာတွေမှာတော့ အိုင်ကန်နဲ့ ရေကန်တွေက နာနာမျိုးမျိုး လှပစွာ ပွင့်ဖူးနေတဲ့ ကြာပန်းများနဲ့ ပြည့်နှက်ကာ တောက်ပလှပနေသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဒေသတစ်ခုလုံးသည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 19

विटपनिचयलीनं नीलकण्ठाभिरामं मदमुदितविहङ्गं प्राप्तनादाभिरामम् कुसुमिततरुशाखालीनमत्तद्विरेफं नवकिसलयशोभाशोभितं प्रांशुशाखम्

အဲဒီ တောအုပ်ဟာ သစ်ပင်အစုအဝေးများအတွင်း ဝင်လျှံနေပြီး၊ အပြာလည်ပင်းရှင် (နီလကဏ္ဌ) သခင် ရှိဝ၏ အလှတရားကြောင့် စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ဖြစ်သည်။ ပျော်ရွှင်မူးယစ်နေသော ငှက်များက သာယာသော အသံများဖြင့် နေရာတစ်ဝိုက်ကို ပြည့်စေသည်။ ပန်းပွင့်သစ်ခက်များပေါ်တွင် မူးယစ်သော ပျားများက ကပ်လျက် ဟုန်းဟုန်းမြည်ကာ၊ မြင့်မားသော သစ်ခက်များသည် အသစ်ထွက် နုရွက်၏ တောက်ပမှုကြောင့် ပိုမိုလှပသည်။ ဤသည်မှာ ပာရှု (ဇီဝ) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ပေးသော ပတိ—သခင် ရှိဝကို ပူဇော်ရန် သင့်တော်သော မင်္ဂလာတောအုပ် ဖြစ်သည်။

Verse 20

क्वचिच्च दन्तक्षतचारुवीरुधं क्वचिल्लतालिङ्गितचारुवृक्षकम् /* क्वचिद्विलासालसगामिनीभिर् निषेवितं किंपुरुषाङ्गनाभिः

တချို့နေရာတွေမှာ လှပတဲ့ လျှောပင်တွေက သွားကိုက်ရာ အမှတ်အသားတွေ ထင်ရှားနေပြီး၊ အခြားနေရာတွေမှာတော့ လှပတဲ့ သစ်ပင်တွေကို လျှောပင်တွေက လှည့်ပတ်ဖက်တွယ်ထားသည်။ ထို့ပြင် တချို့နေရာတွေမှာ ကိံပုရုရှ မိန်းကလေးများက ကစားသလို လှုပ်ရှားသွားလာပြီး နူးညံ့သက်သာသော အလှဖြင့် လာရောက်ပျော်မွေ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ လောကီအလှအပ၏ ဆွဲဆောင်မှုက ပာရှုကို ချည်နှောင်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပတိ—ရှိဝသို့ မျက်နှာလှည့်စေသည့် ပုံရိပ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 21

पारावतध्वनिविकूजितचारुशृङ्गैर् अभ्रङ्कषैः सितमनोहरचारुरूपैः आकीर्णपुष्पनिकरप्रविभक्तहंसैर् विभ्राजितं त्रिदशदिव्यकुलैरनेकैः

အဲဒီနေရာဟာ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး—လှပတဲ့ တောင်ထိပ်တွေမှာ ခိုငှက်တို့ရဲ့ ကူးကူးသံတွေ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တောင်ထိပ်တွေက မိုးတိမ်ကို ထိမိသလို မြင့်မားပြီး အဖြူရောင် လှပမှုနဲ့ တောက်ပသည်။ ပန်းအစုအဝေးတွေ ပျံ့နှံ့နေရာမှာ ဟန်ဆာ (ဟင်္သာ) တွေက အုပ်စုခွဲကာ လှည့်လည်နေပြီး၊ ထို့ပြင် သုံးဆယ့်သုံးပါး နတ်တော်တို့၏ မျိုးရိုးအစုအဝေးများစွာကလည်း အလှတိုးစေသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ ပတိ (ရှိဝ) ကို အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော သခင်အဖြစ် အတွင်းသိမြင်ရပြီး၊ သူ၏ နေရာတော်၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် စည်းကမ်းတကျ အလှတရားက ပာရှုတို့ကို လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ဆွဲခေါ်သည်။

Verse 22

फुल्लोत्पलांबुजवितानसहस्रयुक्तं तोयाशयैः समनुशोभितदेवमार्गम् मार्गान्तराकलितपुष्पविचित्रपङ्क्तिसम्बद्धगुल्मविटपैर् विविधैरुपेतम्

ထိုသန့်ရှင်းသော နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းသည် ပွင့်ဖူးပြည့်သော ကြာပန်းနှင့် ရေကြာပန်းတို့၏ မိုးကာအုပ်များ အရေအတွက်မကန့်သတ်စွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ တောက်ပသော ရေကန်နှင့် ရေသိုလှောင်ကန်များက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် လှပစေ하였다။ လမ်းခွဲလမ်းကြားများတွင် ပန်းတန်းများကို အမျိုးမျိုးသော ပုံစံဖြင့် စီရင်ထားကာ၊ ချုံပင်နှင့် လျှောလျှောပျံ့ပင်များ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ—ပတိ၊ သီဝဘုရားကို ဘုရားပူဇော်ရန် မင်္ဂလာလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 23

तुङ्गाग्रैर् नीलपुष्पस्तबकभरनतप्रांशुशाखैर् अशोकैर् दोलाप्रान्तान्तनीलश्रुतिसुखजनकैर् भासितान्तं मनोज्ञैः रात्रौ चन्द्रस्य भासा कुसुमिततिलकैरेकतां सम्प्रयातं छायासुप्तप्रबुद्धस्थितहरिणकुलालुप्तदूर्वाङ्कुराग्रम्

အမြင့်မားသော အရှိုကပင်များကြောင့် ထိုနေရာ၏ အလှတရား ထွန်းလင်းနေသည်။ အပေါ်ယံရှည်လျားသော ကိုင်းခက်များသည် အပြာမဲပန်းအစုများ၏ အလေးချိန်ကြောင့် ငုံ့ကျနေပြီး၊ လှိုင်းတန်းအဆုံးများတွင် အပြာနက်ဟုန်သံက နားကို သာယာစေသည်။ ညအခါ လမင်း၏ အလင်းနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ပန်းပွင့်တိလကအမှတ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အရိပ်ထဲတွင် သမင်အုပ်များ အိပ်ရာမှ နိုးထကာ ရပ်နေသော်လည်း ဒူర్వာမြက်အဖျားများ မနင်းမိ။ ထိုသန့်ရှင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း စိတ်သည် ပတိ၊ သီဝဘုရားထံ သဘာဝကျကျ လှည့်သွားပြီး၊ သာယာတည်ငြိမ်သော သတ္တဝိက သမาธိဖြင့် ပశု၏ ပာသကို ဖြေချသူကို သတိရစေသည်။

Verse 24

हंसानां पक्षवातप्रचलितकमलस्वच्छविस्तीर्णतोयं तोयानां तीरजातप्रचकितकदलीचाटुनृत्यन्मयूरम् मायूरैः पक्षचन्द्रैः क्वचिदवनिगतै रञ्जितक्ष्माप्रदेशं देशे देशे विलीनप्रमुदितविलसन्मत्तहारीतवृन्दम्

ထိုနေရာ၏ ရေပြင်သည် ကျယ်ဝန်း၍ ကြည်လင်သန့်ရှင်းကာ၊ ဟံသာတို့၏ တောင်ပံလေကြောင့် ကြာပန်းများ တုန်ခါလှုပ်ရှားနေသည်။ ကမ်းနားတစ်လျှောက်တွင် ငှက်မယူးများသည် ငှက်ပျောပင်များအလယ်၌ ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်ကာ၊ အံ့အားသင့်သလို လှပသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တချို့နေရာများတွင် မယူးတောင်ပံ၏ လမင်းကဲ့သို့သော အမွှေးများ မြေပြင်ပေါ်ကျ၍ အလှတရားဖြင့် မြေကို ရောင်စုံစေသည်။ နေရာတိုင်းတွင် စိမ်းရောင် ကြက်တူရွေးအုပ်များသည် တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်ပြီး ပြန်ပေါ်လာကာ ပျော်ရွှင်တောက်ပ—ထိုဒေသကို သီဝဘုရား၏ ရှိနေမှုနှင့် ပူဇော်မှုအတွက် မင်္ဂလာကွင်းပြင်အဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။

Verse 25

सारङ्गैः क्वचिदुपशोभितप्रदेशं प्रच्छन्नं कुसुमचयैः क्वचिद्विचित्रैः हृष्टाभिः क्वचिदपि किन्नराङ्गनाभिर् वीणाभिः सुमधुरगीतनृत्तकण्ठम्

တချို့နေရာများတွင် စာရင်္ဂသမင်များကြောင့် ဒေသသည် ပိုမိုလှပလာသည်။ တချို့နေရာများတွင် အရောင်စုံပန်းအစုအပုံများက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အခြားနေရာများတွင်တော့ ပျော်ရွှင်သော ကိန္နရာမိန်းကလေးများ၏ လည်ချောင်းသံများက ကြားရပြီး—ဗီဏာတီးသံနှင့်အတူ အလွန်ချိုမြိန်သော သီချင်းများကို သီဆိုကာ ကခုန်ကြသည်—အာရုံကို ပျော်ရွှင်စေသော်လည်း ပတိ၊ သီဝဘုရား၏ ရှိနေမှုသို့ ဦးတည်နေသော နယ်မြေတစ်ခုကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Verse 26

संसृष्टैः क्वचिदुपलिप्तकीर्णपुष्पैर् आवासैः परिवृतपादपं मुनीनाम् आ मूलात् फलनिचितैः क्वचिद्विशालैर् उत्तुङ्गैः पनसमहीरुहैरुपेतम्

တချို့နေရာများတွင် မုနိတို့၏ နေထိုင်ရာအိမ်များကို အနီးကပ်စွာ ဆောက်လုပ်ထားပြီး ပန်းများဖြင့် လိမ်းသုတ်ကာ ပန်းပွင့်များ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ အာရှရမ်ကို သစ်ပင်များက ဝိုင်းရံထားသည်။ အခြားနေရာများတွင်တော့ အမြင့်မားကျယ်ပြန့်သော ပနသ (jackfruit) ပင်ကြီးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ အမြစ်မှစ၍ အပေါ်ထိ အသီးများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် တင်ဆောင်ထားသည်—ပာရှုပတ ယောဂ၏ တိတ်ဆိတ်သော စည်းကမ်းများနှင့် သီဝဘုရားပူဇော်မှုအတွက် မင်္ဂလာတောအုပ်ဖြစ်သည်။

Verse 27

फुल्लातिमुक्तकलतागृहनीतसिद्धसिद्धाङ्गनाकनकनूपुररावरम्यम् /* रम्यं प्रियङ्गुतरुमञ्जरिसक्तभृङ्गं भृङ्गावलीकवलिताम्रकदम्बपुष्पम्

အတိမုတ္တက လျှံပင်ပန်းပွင့်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော အရိပ်အာဝါသများအတွင်း လှုပ်ရှားသွားလာသော သိဒ္ဓ မိန်းမများ၏ ရွှေခြေကောက်သံက ရင်ခုန်ဖွယ်ကောင်းစေသည်။ ပရိယင်ဂု ပန်းအစုများပေါ်တွင် ပျားများကပ်လျက်၊ မန်ကျည်း(အမ္ရ)နှင့် ကဒမ္ဗ ပန်းများကို ပျားအုပ်များ ဝိုင်းကာလှုပ်ရှားနေသဖြင့် ထိုမင်္ဂလာတောအုပ်သည် ပတိ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရန်နှင့် ပာရှာဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော ပသု(ဝိညာဉ်) ကို မြှင့်တင်ရန် သင့်တော်၏။

Verse 28

पुष्पोत्करानिलविघूर्णितवारिरम्यं रम्यद्विरेफविनिपातितमञ्जुगुल्मम् गुल्मान्तरप्रसभभीतमृगीसमूहं वातेरितं तनुभृतामपवर्गदातृ

အို ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါများ(ပသု) အတွက် မောက္ခကို ပေးသနားသော ပတိရှီဝာရေ—ဤသန့်ရှင်းသောတောအုပ်သည် ပန်းအစုအဝေးများကို သယ်ဆောင်လာသော လေညင်းကြောင့် ရေပြင်လှိုင်းလှုပ်ကာ လှပသည်။ ပျားအုပ်များ ဆင်းသက်သဖြင့် နူးညံ့သော ချုံပင်များလည်း ချိုမြိန်လှသည်။ ချုံထူအတွင်း၌ မိခင်သမင်အုပ်များသည် ရုတ်တရက် ကြောက်လန့်ကာ ပြေးကွဲသွားကြသည်—အရာအားလုံး လေဖြင့် လှုပ်ရှားသော်လည်း သင်သည် သံသရာ၏ ပာရှာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်း အပဝဂ္ဂကို ပေးသနားသော ပတိ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 29

चन्द्रांशुजालशबलैस् तिलकैर् मनोज्ञैः सिन्दूरकुङ्कुमकुसुम्भनिभैर् अशोकैः चामीकरद्युतिसमैरथ कर्णिकारैः पुष्पोत्करैरुपचितं सुविशालशाखैः

လမင်းရောင်ကွန်ယက်ကဲ့သို့ အစက်အပြောက်ဖြစ်၍ မနောညဖြစ်သော တီလကာသဏ္ဍာန် အလှအပများဖြင့် ထိုနေရာသည် အလွန်တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မျက်နှာပြင်ဆန်သော ကိုင်းခက်များပေါ်တွင် ပန်းအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်—စိန္ဒူရ၊ ကုင်ကူမ၊ ကုစುಂಬဟာ အရောင်တင်ဆေးကဲ့သို့ တောက်ပသော အရှိုက ပန်းများနှင့် ရွှေရောင်တောက်ပမှုနှင့်တူသော ကဏ္ဏိကာရ ပန်းများဖြင့် ထူထပ်လှသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော အလှအပအတွင်း ပာရှာဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော ပသု၏ စိတ်သည် ပတိ (ရှီဝာ) နှင့် ရှီဝာပူဇာ၏ လမ်းစဉ်သို့ သဘာဝအလျောက် လှည့်သွား၏။

Verse 30

क्वचिदञ्जनचूर्णाभैः क्वचिद् विद्रुमसन्निभैः क्वचित्काञ्चनसंकाशैः पुष्पैर् आचितभूतलम्

တချို့နေရာများတွင် အန်ဇန(မျက်ကွင်းဆေး) အမှုန့်ကဲ့သို့သော ပန်းများဖြင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ တချို့နေရာများတွင် ပုလဲကျောက်(ဗိဒ္ရုမ) ကဲ့သို့သော ပန်းများဖြင့်၊ အခြားနေရာများတွင် ရွှေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့သော ပန်းများဖြင့်—ထို့ကြောင့် မြေကြီးသည် ပန်းခင်းကော်ဇောကဲ့သို့ ထူထပ်လှ၏။

Verse 31

पुन्नागेषु द्विजशतविरुतं रक्ताशोकस्तबकभरनतम् रम्योपान्तक्लमहारभवनं फुल्लाब्जेषु भ्रमरविलसितम्

ပုန္နာဂ တောအုပ်များတွင် ငှက်ရာပေါင်းများစွာ၏ အော်သံများက ထပ်တလဲလဲ မြည်ဟည်းသည်။ အနီရောင် အရှိုက သစ်ပင်များသည် ပန်းအစုအဝေး၏ အလေးချိန်ကြောင့် ငုံ့ကျနေသည်။ ထိုနေရာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ချိုမြိန်သည့် အနားယူရာဖြစ်ပြီး၊ ပန်းပွင့်ပြည့်သော ကြာပန်းများအတွင်း ပျားများက ကစားလှုပ်ရှားနေသည်—ပသု၏ ပာရှာကို ဖြေလျော့ပေးသော ပတိရှီဝာကို ဆင်ခြင်ရန် သင့်တော်သော မင်္ဂလာအခြေအနေဖြစ်၏။

Verse 32

सकलभुवनभर्ता लोकनाथस्तदानीं तुहिनशिखरपुत्र्या सार्धमिष्टैर्गणेशैः विविधतरुविशालं मत्तहृष्टान्नपुष्टैर् उपवनम् अतिरम्यं दर्शयामास देव्याः

ထိုအခါ လောကနာထ၊ စကြဝဠာအားလုံးကို ထမ်းဆောင်သော အရှင်သည် ဟိမဝတ်တောင်၏ သမီးတော်နှင့်အတူ၊ ချစ်မြတ်နိုးသော ဂဏများနှင့်ပါဝင်ကာ၊ သစ်ပင်မျိုးစုံကြီးမားစွာ ပေါက်ရောက်၍ အစာအဟာရပေါများသဖြင့် သတ္တဝါတို့ ပျော်ရွှင်ဝပြောနေသော အလွန်လှပသည့် ဥယျာဉ်တောကို ဒေဝီအား ပြသတော်မူ၏။

Verse 33

पुष्पैर्वन्यैः शुभशुभतमैः कल्पितैर्दिव्यभूषैर् देवीं दिव्यामुपवनगतां भूषयामास शर्वः सा चाप्येनं तुहिनगिरिसुता शङ्करं देवदेवं पुष्पैर्दिव्यैः शुभतरतमैर् भूषयामास भक्त्या

တောပန်းများဖြင့်—အလွန်မင်္ဂလာရှိသောပန်းများဖြင့်—ထိုပန်းတို့မှ ပြုလုပ်ထားသည့် ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်၊ သရဝ (Śarva) သည် ဥယျာဉ်သို့ ဝင်ရောက်လာသော တောက်ပသည့် ဒေဝီကို အလှဆင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဟိမာလယ၏ သမီးတော်သည်လည်း ဒေဝဒေဝ ဖြစ်သော ရှင်ကရာကို ပိုမိုမင်္ဂလာမြင့်သော ကောင်းကင်ပန်းများဖြင့် သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် အလှဆင်လေ၏။

Verse 34

सम्पूज्य पूज्यं त्रिदशेश्वराणां सम्प्रेक्ष्य चोद्यानम् अतीव रम्यम् गणेश्वरैर् नन्दिमुखैश् च सार्धम् उवाच देवं प्रणिपत्य देवी

သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ဒေဝတို့၏ အရှင်များပင် ပူဇော်ရသော ပူဇော်ထိုက်သူကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ပြီး၊ အလွန်ပျော်ရွှင်ဖွယ် ဒိဗ္ဗဥယျာဉ်ကို ကြည့်ရှုလျက်၊ ဒေဝီသည် ဂဏေရှဝရများနှင့် နန္ဒိမုခတို့နှင့်အတူ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ ထိုဒေဝကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 35

श्रीदेव्युवाच उद्यानं दर्शितं देव प्रभया परया युतम् क्षेत्रस्य च गुणान्सर्वान् पुनर्मे वक्तुमर्हसि

သီရိဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်– «အို ဒေဝ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော တောက်ပမှုနှင့် ပြည့်စုံသည့် သန့်ရှင်းသော ဥယျာဉ်ကို ကျွန်မအား ပြသတော်မူပြီးပြီ။ ယခု ထိုသန့်ရှင်းသော က္ရှေတရ၏ ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံးကို ထပ်မံ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ မိန့်ကြားပေးတော်မူပါ»။

Verse 36

अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यम् अविमुक्तस्य सर्वथा वक्तुमर्हसि देवेश देवदेव वृषध्वज

အို ဒေဝေရှ၊ ဒေဝဒေဝ၊ ဝೃಷဓွဇ (နွားတံဆိပ်တော်) ရှင်—ဤ အဝိမုက္တ က္ရှေတရ၏ မဟာတန်ခိုးကို အစုံအလင် အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းမိန့်ကြားပေးတော်မူပါ။

Verse 37

सूत उवाच देव्यास्तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो वरप्रभुः आघ्राय वदनाम्भोजं तदाह गिरिजां हसन्

သုတက ပြောသည်။ ဒေဝီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝဒေဝ—ကောင်းချီးပေးသော အရှင်ကြီး—သည် သူမ၏ မျက်နှာကြာပန်းကို နံ့ရှူ၍ ပြုံးလျက် ဂိရိဇာအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 38

होलिनेस्स् ओफ़् अविमुक्त श्रीभगवानुवाच इदं गुह्यतमं क्षेत्रं सदा वाराणसी मम सर्वेषामेव जन्तूनां हेतुर्मोक्षस्य सर्वदा

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်။ «ဤနေရာသည် အလွန်လျှို့ဝှက်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာကွင်း—အမြဲတမ်း ငါ၏ ဝါရာဏသီ ဖြစ်၏။ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် မောက္ခသို့ ရောက်စေသော အကြောင်းရင်းသည် အစဉ်တစိုက် ဤနေရာပင် ဖြစ်ပြီး၊ ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာက ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြတ်တောက်ပေးသည်»။

Verse 39

अस्मिन्सिद्धाः सदा देवि मदीयं व्रतमास्थिताः नानालिङ्गधरा नित्यं मम लोकाभिकाङ्क्षिणः

အို ဒေဝီ၊ ဤအတွင်း၌ စိဒ္ဓာတို့သည် အစဉ်တစိုက် ငါ၏ ဝရတကို တည်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းနေကြသည်။ လိင်္ဂ၏ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားလျက်၊ ငါ၏ လောကသို့ ရောက်လိုစိတ်ဖြင့် အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ကြ၏။

Verse 40

अभ्यस्यन्ति परं योगं युक्तात्मानो जितेन्द्रियाः नानावृक्षसमाकीर्णे नानाविहगशोभिते

ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျရှိသူများ—စိတ်တည်ငြိမ်၍ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူများ—သည် အမြင့်ဆုံး ယောဂကို လေ့ကျင့်ကြပြီး၊ သစ်ပင်အမျိုးမျိုး ထူထပ်သည့် တောအုပ်နှင့် ငှက်အမျိုးမျိုး လှပစွာ တင့်တယ်သည့် နေရာ၌ ဖြစ်၏။

Verse 41

कमलोत्पलपुष्पाढ्यैः सरोभिः समलंकृते अप्सरोगणगन्धर्वैः सदा संसेविते शुभे

ထိုမင်္ဂလာနေရာသည် ကြာပန်းနှင့် အပြာရောင် ဥတ္ပလပန်းများ ပြည့်နှက်သော ရေကန်များဖြင့် တင့်တယ်လှပပြီး၊ အပ္စရာအဖွဲ့များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက အစဉ်တစိုက် လာရောက် ဆည်းကပ်နေကြ၏။

Verse 42

रोचते मे सदा वासो येन कार्येण तच्छृणु मन्मना मम भक्तश् च मयि नित्यार्पितक्रियः

ငါ၏နေရာတော်သည် အမြဲပျော်ရွှင်စေသော စည်းကမ်းကို နားထောင်လော့။ စိတ်ကို သီဝ (Śiva) တော်တစ်ပါးတည်း၌ တည်စေ၍ ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်လော့။ လုပ်ဆောင်သမျှ အမှုအရာအားလုံးကို ငါ့ထံသို့ အမြဲတမ်း အပ်နှံပူဇော်လော့—ထိုသို့ဖြင့် ပာရှု (paśu) သည် မလျော့မနည်းသော ဘက္တိဖြင့် ပတိ (pati) ထံသို့ ဦးတည်ရောက်ရှိ၏။

Verse 43

यथा मोक्षमवाप्नोति अन्यत्र न तथा क्वचित् कामं ह्यत्र मृतो देवि जन्तुर्मोक्षाय कल्पते

ဤနေရာ၌ မောက္ခကို ရရှိသကဲ့သို့ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထိုသို့ မရနိုင်။ အို ဒေဝီ၊ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသော ချည်နှောင်ခံ သတ္တဝါ (jantu) သည် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် မောက္ခအတွက် သင့်လျော်လာ၍ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ဖြစ်လာ၏။

Verse 44

एतन्मम पुरं दिव्यं गुह्याद्गुह्यतमं महत् ब्रह्मादयो विजानन्ति ये च सिद्धा मुमुक्षवः

«ဤသည်မှာ ငါ၏ ဒိဗ္ဗမြို့တော်ဖြစ်၏—ကြီးမား၍ အလွန်လျှို့ဝှက်သော၊ လျှို့ဝှက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်အမြင့်ဆုံး။ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ သိကြ၏၊ မောက္ခကို လိုလားသော စိဒ္ဓများလည်း သိကြ၏»။

Verse 45

अतः परमिदं क्षेत्रं परा चेयं गतिर्मम विमुक्तं न मया यस्मान् मोक्ष्यते वा कदाचन

ထို့ကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၍ ဤသည်ပင် ငါ၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ လွတ်မြောက်ပြီးသူကို ငါ မစွန့်ပစ်—မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ ချည်နှောင်မှုသို့ မကျရောက်စေ။

Verse 46

मम क्षेत्रमिदं तस्माद् अविमुक्तमिति स्मृतम् नैमिषे च कुरुक्षेत्रे गङ्गाद्वारे च पुष्करे

«ဤသည်မှာ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော က్షेत्रဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ‘အဝိမုက္တ’ (Avimukta) ဟု မှတ်သားကြသည်—ငါ မစွန့်ပစ်သော နေရာဟူ၍။ ထိုနည်းတူ နိုင်မိရှ (Naimiṣa)၊ ကုရုက္ခေတ္တ (Kurukṣetra)၊ ဂင်္ဂါဒွာရ (Gaṅgādvāra) နှင့် ပုရှ္ကရ (Puṣkara) တို့၌လည်း ငါ၏ ရှိနေခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို သိမှတ်ရမည်»။

Verse 47

स्नानात्संसेवनाद्वापि न मोक्षः प्राप्यते यतः इह सम्प्राप्यते येन तत एतद्विशिष्यते

ရေချိုးခြင်း သို့မဟုတ် အပြင်ပန်းအမှုဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ မောက္ခ မရနိုင်။ ဤနေရာ ဤခဏ၌ အမြင့်ဆုံးကို သိမြင်စေသော အရာ—ကရုဏာပေးတော်မူသော ပတိ (ရှီဝ) အရှင်အားဖြင့်—ထိုအရာတည်းသာ အထူးမြတ်ကြောင်း ကြေညာသည်။

Verse 48

प्रयागे वा भवेन्मोक्ष इह वा मत्परिग्रहात् प्रयागादपि तीर्थाग्र्याद् अविमुक्तमिदं शुभम्

မောက္ခသည် ပရယာဂ၌လည်း ရနိုင်သကဲ့သို့၊ ဤနေရာ၌ပင် ငါ၏ကရုဏာအောက်သို့ လက်ခံခံရခြင်းဖြင့်လည်း ရနိုင်သည်။ ဤမင်္ဂလာ အဝိမုက္တသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ပရယာဂထက်ပင် မြတ်သည်။

Verse 49

धर्मस्योपनिषत् सत्यं मोक्षस्योपनिषच् छमः क्षेत्रतीर्थोपनिषदं न विदुर्बुधसत्तमाः

သစ္စာသည် ဓမ္မ၏ အတွင်းအနှစ် (ဥပနိသဒ်) ဖြစ်၏။ စိတ်ငြိမ်သက်မှုနှင့် သည်းခံမှု (ခမ) သည် မောက္ခ၏ အတွင်းအနှစ် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ပညာရှိအကောင်းဆုံးတို့ပင် က္ရှေတရ-တီရ္ထတို့၏ အတွင်းအနှစ်ကို မသိကြသေး။

Verse 50

कामं भुञ्जन् स्वपन् क्रीडन् कुर्वन् हि विविधाः क्रियाः अविमुक्ते त्यजेत्प्राणान् जन्तुर्मोक्षाय कल्पते

အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေစဉ်၊ စားနေစဉ်၊ အိပ်နေစဉ်၊ ကစားနေစဉ်၊ လောကီအလုပ်မျိုးစုံကို လုပ်နေစဉ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ (ဇန္တု) သည် အဝိမုက္တ၌ အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်လျှင် မောက္ခအတွက် သင့်တော်လာသည်—ထိုသန့်ရှင်းရာကို မစွန့်ပစ်သော ပတိ၊ အရှင် ရှီဝ၏ ကရုဏာကြောင့်။

Verse 51

कृत्वा पापसहस्राणि पिशाचत्वं वरं नृणाम् न तु शक्रसहस्रत्वं स्वर्गे काशीपुरीं विना

အပြစ်တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း လူအတွက် ပိသာစ (piśāca) အဖြစ်ကျရောက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ကာရှီပူရီ—သံသရာ၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော ရှီဝ၏ မြို့—မပါဘဲ ကောင်းကင်၌ အိန္ဒြာအဖြစ် တစ်ထောင်ဆတိုး ရခြင်းထက်ပင်။

Verse 52

तस्मात्संसेवनीयं हि अविमुक्तं हि मुक्तये जैगीषव्यः परां सिद्धिं गतो यत्र महातपाः

ထို့ကြောင့် လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် အဝိမုတ္တ (ကာရှီ) ကို အမြဲတမ်း အားထားကာ ဆည်းကပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာတပသီ ဇိုင်ဂီရှဗျ သည် ပသု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြတ်တောက်ပေးသော ပတိ (သခင်) အောက်တွင် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိ—မုတ္တိ ကို ရရှိ하였다။

Verse 53

अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्याद् भक्त्या च मम भावितः जैगीषव्यगुहा श्रेष्ठा योगिनां स्थानमिष्यते

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ မဟာတိတိနှင့်၊ ငါ (သခင်) ဖြင့် ပြည့်ဝသည့် ဘက္တိကြောင့်၊ ဇိုင်ဂီရှဗျ၏ အထူးကောင်းမြတ်သော ဂူသည် ယောဂီတို့၏ အမြင့်ဆုံး နေရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

Verse 54

ध्यायन्तस्तत्र मां नित्यं योगाग्निर्दीप्यते भृशम् कैवल्यं परमं याति देवानामपि दुर्लभम्

ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် စဉ်းစားနေသဖြင့် ယောဂအဂ္နိ (အတွင်းမီး) သည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသည်။ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံး ကైవလျ—တရားလွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိပြီး၊ ထိုအရာသည် နတ်တို့အတွက်ပင် ရခဲသည်။

Verse 55

अव्यक्तलिङ्गैर्मुनिभिः सर्वसिद्धान्तवेदिभिः इह सम्प्राप्यते मोक्षो दुर्लभो ऽन्यत्र कर्हिचित्

အဝျက်တလင်္ဂ (မပေါ်လွင်သော လင်္ဂ) ကို ဆည်းကပ်သော၊ စိဒ္ဓာန္တ အားလုံးကို သိမြင်သော မုနိတို့အတွက် မောက္ခသည် ဤနေရာ၌ပင် ရရှိနိုင်သည်။ အခြားနေရာ၌ မည်သည့်အချိန်မဆို အလွန်ရခဲသည်။

Verse 56

तेभ्यश्चाहं प्रवक्ष्यामि योगैश्वर्यमनुत्तमम् आत्मनश्चैव सायुज्यम् ईप्सितं स्थानमेव च

ထို့ပြင် သူတို့အား ငါသည် ယောဂမှ ပေါ်ထွန်းသော မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် ယောဂအိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာတော်) ကို ဟောကြားမည်။ ထို့အပြင် အတ္တမ၏ ပတိ (အမြင့်ဆုံး အတ္တ) နှင့် အတ္တ၏ စာယုဇျ (ပေါင်းစည်းခြင်း) နှင့် ထိုမှ ရရှိသော အလိုရှိရာ နေရာတော်ကိုလည်း ပြောမည်။

Verse 57

कुबेरो ऽत्र मम क्षेत्रे मयि सर्वार्पितक्रियः क्षेत्रसंसेवनादेव गणेशत्वमवाप ह

ဤနေရာ၌ ငါ၏သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರတွင် ကုဗေရသည် မိမိလုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို ငါ့ထံ အပြည့်အဝ အပ်နှံ၍ က္ෂೇತ್ರကို ဘက္တိဖြင့် စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုခြင်းသာကြောင့် ဂဏေရှအဖြစ်ကို ရရှိ하였다။

Verse 58

संवर्तो भविता यश् च सो ऽपि भक्तो ममैव तु इहैवाराध्य मां देवि सिद्धिं यास्यत्यनुत्तमाम्

ထို့ပြင် “သံဝර්တ” ဟု အမည်ရမည့်သူလည်း ငါ့ကိုသာ သစ္စာဘက္တိရှိသူဖြစ်သည်။ ဒေဝီရေ၊ ဤနေရာ၌ပင် ငါ့ကို အာရాధနာပြုလျှင် အလွန်မြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 59

पराशरसुतौ योगी ऋषिर्व्यासो महातपाः मम भक्तो भविष्यश् च वेदसंस्थाप्रवर्तकः

ပါရာရှရ၏ သားဖြစ်သော ယောဂီ ဗျာသ—ရိရှိ၊ မဟာတပသ—သည် ငါ၏ ဘက္တဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ဝေဒဓမ္မ၏ ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းနှင့် မှန်ကန်သော ဆက်လက်ပို့ဆောင်ခြင်းကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်မည်။

Verse 60

रंस्यते सो ऽपि पद्माक्षि क्षेत्रे ऽस्मिन्मुनिपुङ्गवः ब्रह्मा देवर्षिभिः सार्द्धं विष्णुर्वापि दिवाकरः

ပဒ္မာක්ෂိရေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂેત્રတွင် မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့လည်း ပျော်မြူးကြသည်။ ဗြဟ္မာသည် ဒေဝရိရှိတို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ လီလာပြု၍၊ ဗိෂ္ဏုလည်းကောင်း၊ နေမင်း (ဒိဝါကရ) လည်းကောင်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 61

देवराजस्तथा शक्रो ये ऽपि चान्ये दिवौकसः उपासते महात्मानः सर्वे मामिह सुव्रते

သုဝရတေ၊ ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာ (ရှက္က) နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်နေ ဒေဝတားတို့ပါ မဟာတ္မာအားလုံးသည် ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုကြသည်။

Verse 62

अन्ये ऽपि योगिनो दिव्याश् छन्नरूपा महात्मनः अनन्यमनसो भूत्वा मामिहोपासते सदा

အခြားသော ဒိဗ္ဗယောဂီများလည်း—မဟာအတ္တမား၊ ပုံသဏ္ဍာန်ဖုံးကွယ်၍ လှုပ်ရှားသူများ—စိတ်ကို တစ်ချက်တည်းတည်စေကာ ဤလောက၌ အမြဲတမ်း မိမိကို (ရှီဝ) အတွင်းဦပာသနာဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 63

विषयासक्तचित्तो ऽपि त्यक्तधर्मरतिर्नरः इह क्षेत्रे मृतः सो ऽपि संसारे न पुनर्भवेत्

အာရုံခံအရာဝတ္ထုများကို စိတ်ကပ်နေသူတစ်ဦးပင်၊ ဓမ္မ၌ ပျော်ရွှင်မှုကို စွန့်လွှတ်ထားသူတစ်ဦးပင်—ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ သေဆုံးလျှင်၊ သံသရာ၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 64

ये पुनर्निर्ममा धीराः सत्त्वस्था विजितेन्द्रियाः व्रतिनश् च निरारम्भाः सर्वे ते मयि भाविताः

သို့သော် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်းသော သတ္တိရှိသူများ၊ စတ္တဝ၌ တည်သူများ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူများ၊ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူများ၊ အသစ်တင်တက်လုပ်ငန်းများကို မဖမ်းဆုပ်သူများ—သူတို့အားလုံးသည် အတွင်းမှ မိမိ (ရှီဝ) ထဲ၌ စိမ့်ဝင်စွာ ပျိုးထောင်ထားကြသည်။

Verse 65

देवदेवं समासाद्य धीमन्तः संगवर्जिताः गता इह परं मोक्षं प्रसादान्मम सुव्रते

ဒေဝဒေဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက်၊ ချိတ်ဆက်မှုကင်းသော ပညာရှိတို့သည် ဤနေရာ၌ပင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို မိမိ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ရရှိကြသည်၊ အကျင့်ဝရတကောင်းသူရေ။

Verse 66

जन्मान्तरसहस्रेषु यं न योगी समाप्नुयात् तमिहैव परं मोक्षं प्रसादान्मम सुव्रते

ယောဂီတစ်ဦးသည် မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများတစ်လျှောက်ပင် မရနိုင်သော အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို—ဤနေရာ၌ပင်၊ ဝရတမတည်မြဲသူရေ—မိမိ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ပေးအပ်သည်။

Verse 67

गोप्रेक्षकम् इदं क्षेत्रं ब्रह्मणा स्थापितं पुरा कैलासभवनं चात्र पश्य दिव्यं वरानने

ဤသန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို «ဂိုပရေက္ခက» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာက တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အလှမျက်နှာရှိသူမ၊ ဤနေရာ၌ ကိုင်လာသ၏ တောက်ပသည့် ဒိဗ္ဗဘဝနကို ကြည့်လော့။

Verse 68

गोप्रेक्षकम् अथागम्य दृष्ट्वा मामत्र मानवः न दुर्गतिमवाप्नोति कल्मषैश् च विमुच्यते

«ဂိုပရေက္ခက» သို့ ရောက်လာ၍ ဤနေရာ၌ ငါ့ကို ဖူးမြင်သူ မည်သူမဆို မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်တော့ဘဲ၊ ကလ္မသ (အညစ်အကြေး) များမှလည်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 69

कपिलाह्रदम् इत्येवं तथा वै ब्रह्मणा कृतम् गवां स्तन्यजतोयेन तीर्थं पुण्यतमं महत्

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို «ကပိလာ-ဟ္ရဒ» ဟု ခေါ်လာကြပြီး၊ ဗြဟ္မာကလည်း ထိုသို့ပင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ နွားတို့၏ နို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ရေကြောင့် ၎င်းသည် အလွန်သန့်စင်စေသော တီရ္ထကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာ၍၊ ပတိ (အရှင်) အပေါ် ဘက္တိနှင့် သန့်ရှင်းသော ထိတွေ့မှုအားဖြင့် ပသု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့စေတတ်သည်။

Verse 70

अत्रापि स्वयमेवाहं वृषध्वज इति स्मृतः सान्निध्यं कृतवान् देवि सदाहं दृश्यते त्वया

«ဤနေရာ၌လည်း၊ ဒေဝီ၊ ငါကို ‘ဝೃષဓွဇ’—နွားတံဆိပ်တင်သောသူ—ဟု မှတ်မိကြသည်။ ငါသည် ဤနေရာ၌ ကိုယ်တိုင်၏ စာန်နိဓ္ဓယ (အနီးကပ်တည်ရှိမှု) ကို တည်စေခဲ့၍၊ သင်က ငါကို အမြဲမြင်ရသည်» ဟု ဆို၏။

Verse 71

भद्रतोयं च पश्येह ब्रह्मणा च कृतं ह्रदम् सर्वैर्देवैरहं देवि अस्मिन्देशे प्रसादितः

«ဒေဝီ၊ ဤနေရာ၌ မင်္ဂလာရေများကို ကြည့်လော့၊ ဗြဟ္မာက ပြုလုပ်ထားသော ရေကန်ကိုလည်း ကြည့်လော့။ ဤဒေသ၌ပင်၊ အို မဟာမယ်တော်၊ ဒေဝတားအားလုံးက ငါ့ကို ပူဇော်ပန်ကြား၍ ငါသည် ကရုဏာတော်ဖြင့် ကျေနပ်ပေးခဲ့သည်» ဟု ဆို၏။

Verse 72

गच्छोपशमम् ईशेति उपशान्तः शिवस् तथा अत्राहं ब्रह्मणानीय स्थापितः परमेष्ठिना

“အို အီရှာ သခင်၊ ငြိမ်းချမ်းပါစေ—တိတ်ဆိတ်သို့ ဝင်ပါ” ဟုဆိုသဖြင့် ရှီဝသည် ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သွား၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာက ငါ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပြီး ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်မြတ်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲသူ) က ငါ့ကို တည်ထောင်ကာ ဘုရားရှင်၏ တည်ရှိမှုကို ပူဇော်ဝတ်ပြုရန် ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 73

ब्रह्मणा चापि संगृह्य विष्णुना स्थापितः पुनः ब्रह्मणापि ततो विष्णुः प्रोक्तः संविग्नचेतसा

ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် ပျက်ပြားသွားသော စည်းကမ်းအစီအစဉ်ကို စုစည်းကာ ဗိဿနုအားဖြင့် ထပ်မံတည်မြဲအောင် ပြန်လည်တည်ထောင်စေ၏။ ထို့နောက် စိတ်ပူပန်တုန်လှုပ်နေသော ဗြဟ္မာသည် ဗိဿနုကို မိန့်ကြား၍ လောကများသည် ပတိ (သခင်) အောက်၌ ထပ်မံတည်ကြည်စေရန် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်ကို မေးမြန်း၏။

Verse 74

मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवान् असि तमुवाच पुनर् विष्णुर् ब्रह्माणं कुपिताननम्

“ဤလိင်္ဂကို ငါက ယူဆောင်လာခဲ့သည်—အဘယ်ကြောင့် သင်က တည်ထောင်ထားသနည်း” ဟု ဗိဿနုသည် မျက်နှာက ဒေါသဖြင့် ရောင်ရဲနေသော ဗြဟ္မာအား ထပ်မံပြောကြား၏။

Verse 75

रुद्रे देवे ममात्यन्तं परा भक्तिर्महत्तरा मयैव स्थापितं लिङ्गं तव नाम्ना भविष्यति

ရုဒြာ ဘုရားသခင်၌ ငါ၏ ဘက္တိသည် အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်၍ အလွန်ကြီးမား၏။ ထို့ကြောင့် ငါတည်ထောင်သော လိင်္ဂသည် သင်၏ နာမတော်ဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 76

हिरण्यगर्भ इत्येवं ततो ऽत्राहं समास्थितः दृष्ट्वैनमपि देवेशं मम लोकं व्रजेन्नरः

ထို့ကြောင့် “ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ” ဟူသော နာမဖြင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ တည်နေ၏။ ဤဒေဝများ၏ အရှင် ဒေဝေရှကို မြင်တွေ့သော လူသည် ငါ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိကာ ထိုမြင်ခြင်းအားဖြင့် သာသနာတော်၏ အမြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 77

ततः पुनरपि ब्रह्मा मम लिङ्गमिदं शुभम् स्थापयामास विधिवद् भक्त्या परमया युतः

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘြဟ္မာသည် ငါ၏ မင်္ဂလာလင်္ဂကို သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း တိတိကျကျ တင်မြှောက်တည်ထောင်하였다။

Verse 78

स्वर्लीनेश्वर इत्येवम् अत्राहं स्वयमागतः प्राणान् इह नरस्त्यक्त्वा न पुनर्जायते क्वचित्

«ဤသို့ဖြစ်၍ ဤနေရာကို ‘သွဝရလီနေရှွရ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤနေရာသို့ ငါကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤတွင် အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထပ်မံမမွေးဖွားတော့»။

Verse 79

अनन्या सा गतिस्तस्य योगिनां चैव या स्मृता व्याघ्रेश्वर अस्मिन्नपि मया देशे दैत्यो दैवतकण्टकः

ထိုအရာတစ်ခုတည်းသာ သူ၏ မနှစ်ခွဲသော တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာဟု မှတ်မိကြပြီး၊ ယောဂီတို့၏ ရည်မှန်းချက်လည်း ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်။ အို ဗျာဃ္ရေရှွရ၊ ငါ၏ ဤဒေသ၌ပင် နတ်တို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့သော ဒိုင်တျာတစ်ဦး ရှိ၍ အတားအဆီး ဖြစ်စေသည်။

Verse 80

व्याघ्ररूपं समास्थाय निहतो दर्पितो बली व्याघ्रेश्वर इति ख्यातो नित्यमत्राहमास्थितः

ကျားရုပ်ကို ခံယူ၍ ငါသည် မာန်တက်သော အင်အားကြီးသူကို သတ်နှိမ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါကို ‘ဗျာဃ္ရေရှွရ’ ဟု ကျော်ကြားကြပြီး ငါသည် ဤနေရာ၌ အစဉ်တည်ရှိနေသည်။

Verse 81

न पुनर्दुर्गतिं याति दृष्ट्वैनं व्याघ्रमीश्वरम् उत्पलो विदलश्चैव यौ दैत्यौ ब्रह्मणा पुरा

ဤကျားရုပ်ရှိသော အရှင်—ဗျာဃ္ရ-ဣရှွရ (ကျားပုံသဏ္ဌာန်ရှိ သီဝ) ကို မြင်မြောက်လျှင် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ ထပ်မံမကျရောက်တော့။ ရှေးကာလ၌ပင် ဗြဟ္မာ၏ ကြေညာချက်အတိုင်း ဒိုင်တျာနှစ်ဦး—ဥတ္ပလနှင့် ဝိဒလ—လည်း ဤမြင်ခြင်းကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျဆင်းမှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 82

स्त्रीवध्यौ दर्पितौ दृष्ट्वा त्वयैव निहतौ रणे सावज्ञं कन्दुकेनात्र तस्येदं देहमास्थितम्

မိန်းမကိုပြစ်မှားသောအပြစ်ကြောင့် သတ်သင့်သော မာနကြီးသူတို့ကို မြင်လျှင် သင်ကိုယ်တိုင် စစ်မြေ၌ သတ်ချေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဘောလုံးတစ်လုံးသာဖြင့် သူ့ကို ဤကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ယူဆောင်စေခဲ့သည်။

Verse 83

आदावत्राहमागम्य प्रस्थितो गणपैः सह ज्येष्ठस्थानमिदं तस्माद् एतन्मे पुण्यदर्शनम्

အစဦး၌ ငါသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဂဏာတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသည် ဂျေဋ္ဌ-သ္ထာန၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာအာသန ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို မြင်ရခြင်းသည် ငါ့အတွက် ကုသိုလ်ပေးသော ဒർശန ဖြစ်သည်။

Verse 84

देवैः समन्ताद् एतानि लिङ्गानि स्थापितान्यतः दृष्ट्वापि नियतो मर्त्यो देहभेदे गणो भवेत्

ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့သည် အရပ်အနှံ့ ဤလိင်္ဂတို့ကို တည်ထောင်ထားကြသည်။ စည်းကမ်းတကျ ဘက္တိဖြင့် ကြည့်မြင်ရုံသာရှိသော လူသားတစ်ဦးပင် ကိုယ်ခန္ဓာကွဲပျက်သည့်အခါ (သေဆုံးချိန်) တွင် ရှိဝ၏ အဖွဲ့တော်အတွင်း ဂဏာ (Gaṇa) ဖြစ်လာမည်။

Verse 85

पित्रा ते शैलराजेन पुरा हिमवता स्वयम् मम प्रियहितं स्थानं ज्ञात्वा लिङ्गं प्रतिष्ठितम्

ယခင်က သင်၏အဖေ ဖြစ်သော တောင်ဘုရင် ဟိမဝတ်သည် ဤနေရာကို ငါ (ရှီဝ၊ ပတိ) အတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်နှင့် အကျိုးပြုရာဟု ကိုယ်တိုင် သိမြင်ပြီး လိင်္ဂကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 86

शैलेश्वरमिति ख्यातं दृश्यतामिह चादरात् दृष्ट्वैतन्मनुजो देवि न दुर्गतिमतो व्रजेत्

ဤသည်ကို “ရှိုင်လေရှ္ဝရ” ဟု ကျော်ကြားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ လေးစားစွာ ကြည့်ရှုလော့။ အို ဒေဝီ၊ ဤကို မြင်သော လူသားသည် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်ဘဲ ဒုက္ခနှင့် ကျဆင်းခြင်းသို့ မသွားရ။

Verse 87

नद्येषा वरुणा देवि पुण्या पापप्रमोचनी क्षेत्रमेतद् अलंकृत्य जाह्नव्या सह संगता

အို ဒေဝီ၊ ဤ ဝရုဏာ မြစ်သည် ပုဏ္ဏမြစ်ဖြစ်၍ အပြစ်ကို ဖြုတ်ပေးကာ သတ္တဝါတို့ကို အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေသည်။ ဤ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို အလှဆင်ပြီးနောက် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ဆုံစည်းရာ၌ ပေါင်းစည်းလာသည်။

Verse 88

स्थापितं ब्रह्मणा चापि संगमे लिङ्गमुत्तमम् संगमेश्वरम् इत्येवं ख्यातं जगति दृश्यताम्

သန့်ရှင်းသော ဆုံစည်းရာ၌ ဘြဟ္မာတော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး လိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လောကတွင် “သင်္ဂမေရှ္ဝရ” ဟူ၍ ကျော်ကြားနေသကဲ့သို့ အားလုံးမြင်တွေ့နိုင်ပါစေ။

Verse 89

संगमे देवनद्या हि यः स्नात्वा मनुजः शुचिः अर्चयेत् संगमेश्वरं तस्य जन्मभयं कुतः

ဒေဝမြစ်၏ ဆုံစည်းရာ၌ လူတစ်ယောက်သည် ရေချိုး၍ သန့်စင်လာပြီး “သင်္ဂမေရှ္ဝရ” (ဆုံစည်းရာ၏ အရှင် ရှိဝ) ကို ပူဇော်ပါက၊ ထိုသူအတွက် မွေးဖွားပြန်လည်ခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှု ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

Verse 90

इदं मन्ये महाक्षेत्रं निवासो योगिनां परम् क्षेत्रमध्ये च यत्राहं स्वयं भूत्वाग्रमास्थितः

“ဤနေရာကို မဟာက்ஷೇತ್ರဟု ငါထင်၏—ယောဂီတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတည်ရာ။ အကြောင်းမူကား ဤက்ஷેત્ર၏ အလယ်ဗဟို၌ ငါသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ရှေ့တန်းတွင် တည်မြဲစွာ ရပ်တည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 91

मध्यमेश्वरमित्येवं ख्यातः सर्वसुरासुरैः सिद्धानां स्थानमेतद्धि मदीयव्रतधारिणाम्

ထို့ကြောင့် ဒေဝနှင့် အသူရ အားလုံးအကြား “မဓျမေရှ္ဝရ” ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။ အမှန်တကယ် ဤနေရာသည် စိဒ္ဓတို့၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတည်ရာ—ငါ၏ ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့၏ အာသရမ ဖြစ်သည်။

Verse 92

योगिनां मोक्षलिप्सूनां ज्ञानयोगरतात्मनाम् दृष्ट्वैनं मध्यमेशानं जन्म प्रति न शोचति

မောက္ခကို လိုလားသော ယောဂီတို့၊ ဉာဏယောဂ၌ အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်သူတို့သည် ဤ အီရှာန—အတွင်းအုပ်စိုးရှင်အဖြစ် မධ්‍යအခြေအနေ၌ တည်ရှိသော သီဝကို မြင်တွေ့လျှင် မွေးဖွားခြင်းပြန်လည်ဖြစ်လာမှုအပေါ် မဝမ်းနည်းကြ။

Verse 93

स्थापितं लिङ्गमेतत्तु शुक्रेण भृगुसूनुना नाम्ना शुक्रेश्वरं नाम सर्वसिद्धामरार्चितम्

ဤ လိင်္ဂကို ဘೃဂု၏သား သုက္ကရ (Śukra) က တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို “သုက္ကရေးရှွရ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ စိဒ္ဓတို့နှင့် အမရဒေဝတို့အားလုံးက နမಸ್ಕာရဖြင့် ပူဇော်ကြသည့် သီဝသခင် (ပတိ) ထံသို့ အတ္တမကို ချဉ်းကပ်စေသော ထင်ရှားသည့် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။

Verse 94

दृष्ट्वैनं नियतः सद्यो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः मृतश् च न पुनर्जन्तुः संसारी तु भवेन्नरः

ဤ (သီဝ၏) လိင်္ဂကို စည်းကမ်းတကျသော စိတ်ဖြင့် မြင်တွေ့လျှင် ချက်ချင်းပင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့နောက် သေဆုံးသောအခါ ထိုသတ္တဝါသည် ပြန်လည်မမွေးဖွားတော့ဘဲ၊ လူသည် သံသရာ၌ လှည့်လည်သူအဖြစ် မပြန်လာတော့။

Verse 95

पुरा जम्बूकरूपेण असुरो देवकण्टकः ब्रह्मणो हि वरं लब्ध्वा गोमायुर्बन्धशङ्कितः

ရှေးကာလ၌ ဒေဝတို့ကို ဒုက္ခပေးသော အသူရတစ်ပါးသည် မြေခွေးပုံစံ (jackal) ကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ဘြဟ္မာထံမှ ဝရတစ်ပါး ရရှိပြီးနောက်၊ ချုပ်နှောင်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကာ ထောင်ချောက်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေသော မြေခွေးကဲ့သို့ နေထိုင်하였다။

Verse 96

निहतो हिमवत्पुत्रि जम्बूकेशस्ततो ह्यहम् अद्यापि जगति ख्यातं सुरासुरनमस्कृतम्

ဟိမဝန်၏ သမီးတော်ရေ၊ ဂျမ္ဘူကေးရှ (Jambūkeśa) ကို သတ်ပြီးနောက် ငါသည် “ဂျမ္ဘူကေးရှွရ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသည်။ ယနေ့တိုင်လည်း လောက၌ ငါ့နာမည် ထင်ရှား၍ ဒေဝနှင့် အသူရ နှစ်ဖက်စလုံးက နမസ്കာရဖြင့် ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 97

दृष्ट्वैनमपि देवेशं सर्वान्कामानवाप्नुयात् ग्रहैः शुक्रपुरोगैश् च एतानि स्थापितानि ह

ဒေဝတို့၏အရှင်တော်ကို မျက်မြင်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံနိုင်သည်။ ဤလိင်္ဂ/ရုပ်သဏ္ဍာန်တို့ကို ဂြိုဟ်အင်အားများက တကယ်တမ်း တည်ထောင်ထားပြီး၊ ရှုကရ (ဗီးနပ်စ်) ကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထားသည်။

Verse 98

पश्य पुण्यानि लिङ्गानि सर्वकामप्रदानि तु एवमेतानि पुण्यानि मन्निवासानि पार्वति

ပာရဝတီရေ၊ ဤပုဏ္ဏလိင်္ဂများကို ကြည့်ရှုလော့—အမှန်တကယ် အလိုအင်ကောင်းမြတ်အားလုံးကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပုဏ္ဏအရာများသည် ငါ၏ နေရာတော်များအဖြစ် တည်ထားခြင်းဖြစ်သည်၊ ပာရဝတီရေ။

Verse 99

कथितानि मम क्षेत्रे गुह्यं चान्यदिदं शृणु चतुःक्रोशं चतुर्दिक्षु क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम्

ငါ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို ငါပြောပြီးသားဖြစ်သည်; ယခု ထပ်မံသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို နားထောင်လော့။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షेत्रသည် လေးဘက်လေးဒిశာသို့ ကရိုးရှာ လေးကရိုးရှာအထိ ကျယ်ပြန့်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 100

योजनं विद्धि चार्वङ्गि मृत्युकाले ऽमृतप्रदम् महालयगिरिस्थं मां केदारे च व्यवस्थितम्

အင်္ဂါလှပသောသူမရေ၊ ယောဇနတစ်ခုအတွင်း၌ သေချိန်ရောက်သောအခါ ငါသည် အမရတရားကို ပေးတတ်ကြောင်း သိလော့။ ငါသည် မဟာလယ တောင်ပေါ်၌ တည်ရှိပြီး၊ ကေဒါရ၌လည်း တည်ထားလျက်ရှိသည်။

Verse 101

गणत्वं लभते दृष्ट्वा ह्य् अस्मिन्मोक्षो ह्यवाप्यते गाणपत्यं लभेद्यस्माद् यतः सा मुक्तिरुत्तमा

ထိုအရှင်ကို မြင်တွေ့ခြင်းဖြင့် ဂဏအဖြစ်ကို ရရှိသည်; အမှန်တကယ် မောက္ခကိုလည်း ဤနေရာ၌ ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဂဏပတိ—ဂဏတို့၏ အရှင်၏ အဖော်အပါးဖြစ်ခြင်းကို ရရှိစေပြီး၊ ထိုလွတ်မြောက်ခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 102

ततो महालयात् तस्मात् केदारान्मध्यमादपि स्मृतं पुण्यतमं क्षेत्रम् अविमुक्तं वरानने

ထို့နောက် မဟာလယာကို ကျော်လွန်၍၊ ကေဒါရနှင့် အလယ်တန်း သန့်ရှင်းရာဌာနများကိုလည်း ကျော်လွန်ကာ၊ အလွန်အမင်း ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် သန့်မြတ်ကွင်း—«အဝိမုက္တ» (ကာရှီ) ဟု မှတ်မိကြ၏၊ မျက်နှာလှသူမေ—ထိုနေရာ၌ ပတိ (သခင်) သည် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို မစွန့်ပစ်ဘဲ၊ ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 103

केदारं मध्यमं क्षेत्रं स्थानं चैव महालयम् मम पुण्यानि भूर्लोके तेभ्यः श्रेष्ठतमं त्विदम्

ကေဒါရသည် အလယ်ဗဟို သန့်ရှင်းကွင်းဖြစ်၏၊ ဤနေရာတော်သည်ပင် မဟာလယာ ဖြစ်၏။ မြေပြင်လောက၌ ငါ၏ သန့်မြတ်ရာဌာနများအနက် ဤနေရာသည် အထူးအကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 104

यतः सृष्टास्त्विमे लोकास् ततः क्षेत्रमिदं शुभम् कदाचिन्न मया मुक्तम् अविमुक्तं ततो ऽभवत्

ဤလောကများကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေသူမှ ဖြစ်သဖြင့် ဤသန့်မြတ်ကွင်းသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် «အဝိမုက္တ»—“မစွန့်ပစ်သော” ဟု ခေါ်လာကြ၏။

Verse 105

अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं मम दृष्ट्वेह मानवः सद्यः पापविनिर्मुक्तः पशुपाशैर्विमुच्यते

ဤနေရာ၌ ငါ၏ အဝိမုက္တေရှဝရ လိင်္ဂကို မြင်တွေ့သော လူသည် ချက်ချင်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်းပြီး၊ ပရှု (တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပါရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 106

शैलेशं संगमेशं च स्वर्लीनं मध्यमेश्वरम् हिरण्यगर्भम् ईशानं गोप्रेक्षं वृषभध्वजम्

တောင်၏အရှင် ရှိုင်လေရှ၊ သန့်မြတ်ဆုံရာ၏အရှင် စင်္ဂမေရှ၊ ကောင်းကင်တွင် တည်နေသူ စွာလ္လီန၊ အလယ်၌ ရပ်တည်သော အတွင်းအုပ်စိုးရှင် မဓျမေရှဝရ၊ ထင်ရှားမှု၏ ရွှေရင်းမြစ် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၊ အမြတ်ဆုံး အရှင် အီရှာန၊ နွားနှင့် ဓမ္မကို စောင့်ကြည့်သော ဂိုပရေက္ခ၊ နွားတံဆိပ်တော်ကို ထမ်းသော ဝೃષဘဓ్వဇ—ဤအမည်များဖြင့် ရှိဝကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။

Verse 107

उपशान्तं शिवं चैव ज्येष्ठस्थाननिवासिनम् शुक्रेश्वरं च विख्यातं व्याघ्रेशं जम्बुकेश्वरम्

အလွန်ငြိမ်းချမ်း၍ မင်္ဂလာရှိသော သီဝကို ငါကန်တော့၏—မူလသန့်ရှင်းရာ ဂျေဋ္ဌသ္ထာန၌ နေထိုင်တော်မူသောအရှင်။ ထင်ရှားကျော်ကြားသော သုက్రေရှ္ဝရကိုလည်းကန်တော့၏; ကျားဒေသ၌ ပူဇော်ခံသော ဗျာဃ္ရေရှကိုလည်းကန်တော့၏; ဇမ္ဗူတောအုပ်၏ အရှင် ဇမ္ဗုကေရှ္ဝရကိုလည်းကန်တော့၏။ ထိုအားလုံးသည် ပသုကို ချည်နှောင်သော ပါရှကို ဖြုတ်ပေးတော်မူသော ပတိ၏ လင်္ဂပေါ်ထွန်းမှုများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 108

दृष्ट्वा न जायते मर्त्यः संसारे दुःखसागरे सूत उवाच एवम् उक्त्वा महादेवो दिशः सर्वा व्यलोकयत्

ထိုသစ္စာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မရဏသတ္တဝါသည် ဒုက္ခပင်လယ်ဖြစ်သော သံသာရ၌ ထပ်မံမမွေးဖွားတော့။ စူတက ပြောသည်—ဤသို့ မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူပြီးနောက် အရပ်အနှံ့ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုတော်မူ၏။

Verse 109

विलोक्य संस्थिते पश्चाद् देवदेवे महेश्वरे अकस्मादभवत्सर्वः स देशोज्ज्वलितो यथा

ထိုနောက် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်တော်မူသော မဟာဒေဝ—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှ္ဝရကို မြင်ကြပြီးနောက်၊ အကြောင်းမဲ့သလို ချက်ချင်းပင် ထိုဒေသတစ်ဝန်းလုံးသည် အရပ်အနှံ့ ထွန်းလင်းသကဲ့သို့ တောက်ပလာ၏။

Verse 110

ततः पाशुपताः सिद्धा भस्माभ्यङ्गसितप्रभाः माहेश्वरा महात्मानस् तथा वै नियतव्रताः

ထို့နောက် ပာရှုပတ—ပာရှုပတိ၏ လိုက်နာသူများဖြစ်သော စိဒ္ဓများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (သဲမီးပြာ) ကို လိမ်းထားသဖြင့် ဖြူဝင်းတောက်ပကြ၏။ သူတို့သည် မဟေရှ္ဝရ၏ ဘက္တိရှိသူ မဟာအတ္မာများဖြစ်၍ စည်းကမ်းတကျ ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းကြ၏။

Verse 111

बहवः शतशो ऽभ्येत्य नमश्चक्रुर्महेश्वरम् पुनर्निरीक्ष्य योगेशं ध्यानयोगं च कृत्स्नशः

အများအပြား—ရာချီသောသူတို့—လာရောက်၍ မဟေရှ္ဝရကို နမස්ကာရပြုကြ၏။ ထို့နောက် ယောဂ၏ အရှင် ယောဂေရှကို ထပ်မံကြည့်ရှုရာ၊ သမားတော်တို့သည် ဓျာနယောဂ၏ အစဉ်အလာတစ်လျှောက်လုံးကို ပြည့်စုံစွာ မြင်တွေ့ကြ၏—ပတိဖြစ်သော သီဝသည် ယောဂသမာဓိ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် အရင်းအမြစ်အဖြစ် ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။

Verse 112

तस्थुरात्मानमास्थाय लीयमाना इवेश्वरे स्थितानां स तदा तेषां देवदेव उमापतिः

မိမိ၏အတွင်းအတ္တကို အခြေခံ၍ သူတို့သည် ဣශ්ဝရအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သကဲ့သို့ တည်နေကြ၏။ ထိုသို့ ထိုအတွင်း၌ တည်ကြသူတို့အတွက် ဒေဝဒေဝ ဥမာပတိ၊ အမြင့်ဆုံး ပတိ သခင်တော်သည် ထိုစုပ်ယူမှုအခြေအနေ၌ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 113

स बिभ्रत्परमां मूर्तिं बभूव पुरुषः प्रभुः कृत्स्नं जगदिहैकस्थं कर्तुम् अन्त इव स्थितः

အမြင့်ဆုံး မူရတိကို ဆောင်ယူ၍ ထိုအရှင်၊ အလွန်မြင့် ပုရုෂသည် ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနားသို့ ရောက်သကဲ့သို့ တည်နေပြီး၊ ဤလောကတစ်ခုလုံးကို တစ်နေရာတည်း၊ တစ်သဘောတည်းအဖြစ် စုစည်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်၏။

Verse 114

तस्य तां परमां मूर्तिम् आस्थितस्य जगत्प्रभोः न शशाक पुनर्द्रष्टुं हृष्टरोमा गिरीन्द्रजा

လောကတို့၏ အရှင်သည် ထိုအမြင့်ဆုံး မူရတိကို ဆောင်ယူသောအခါ၊ တောင်သမီး ဂိရီဇာသည် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုကြောင့် အမွှေးတက်လျက်၊ ထိုကို နောက်တစ်ဖန် မကြည့်နိုင်တော့ချေ။

Verse 115

ततस्त्वदृष्टमाकारं बुद्ध्वा सा प्रकृतिस्थितम् प्रकृतेर्मूर्तिमास्थाय योगेन परमेश्वरी

ထို့နောက် ပရကృతိအတွင်း၌ တည်နေသော မမြင်ရသည့် အကာရကို သိမြင်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံး မဟာဒေဝီ ပရမေရှွရီသည် ယောဂအားဖြင့် ပရကృతိ၏ မူရတိကို ကိုယ်တိုင် ဆောင်ယူလေ၏။

Verse 116

तं शशाक पुनर्द्रष्टुं हरस्य च महात्मनः ततस्ते लयमाधाय योगिनः पुरुषस्य तु

ထိုမဟာအတ္တ ဟရကို နောက်တစ်ဖန် မြင်နိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ထိုယောဂီတို့သည် ယောဂသမာဓိဖြင့် လယကို ဝင်ရောက်ကာ၊ ထိုယောဂင်—အမြင့်ဆုံး ပုရုෂအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 117

विविशुर्हृदयं सर्वे दग्धसंसारबीजिनः पञ्चाक्षरस्य वै बीजं संस्मरन्तः सुशोभनम्

သူတို့အားလုံးသည် အတွင်းသိမြင်မှု၏ သန့်ရှင်းရာ «နှလုံး» ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ လောကဝင်ဝင်ထွက်ထွက်၏ မျိုးစေ့များသည် မီးလောင်ပျက်စီးပြီးသားဖြစ်ကာ၊ ပဉ္စာက္ခရာ—ရှီဝ၏ ငါးသံလုံး မန္တရ—၏ တောက်ပသော ဘီဇကို အမြဲသတိရနေကြသဖြင့် သံသရာ၏ ပာရှကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ ပရှုကို ပတိထံသို့ လှည့်ပေး၏။

Verse 118

सर्वपापहरं दिव्यं पुरा चैव प्रकाशितम् नीललोहितमूर्तिस्थं पुनश्चक्रे वपुः शुभम्

အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသောဟု ရှေးကာလကတည်းက ထင်ရှားပြသခဲ့သည့် ထိုဒိဗ္ဗပေါ်ထွန်းမှုသည် နီလလိုဟိတ (Nīlalohita) ရုပ်သဏ္ဌာန်၌ တည်နေကာ၊ ထပ်မံ၍ မင်္ဂလာရှိသော ကိုယ်တော်ကို ခံယူလေ၏။

Verse 119

तं दृष्ट्वा शैलजा प्राह हृष्टसर्वतनूरुहा स्तुवती चरणौ नत्वा क इमे भगवन्निति

သူ့ကိုမြင်သော် ရှိုင်လဇာ (ပါရဝတီ) သည် ပြောလေ၏။ ရင်ခုန်ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ဆံပင်ထောင်လျက်၊ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ ခြေတော်၌ ဦးချလျက် “အို ဘဂဝန်၊ ဤသူတို့သည် မည်သူနည်း” ဟု မေးလေ၏။

Verse 120

तामुवाच सुरश्रेष्ठस् तदा देवीं गिरीन्द्रजाम् श्रीभगवानुवाच मदीयं व्रतमाश्रित्य भक्तिमद्भिर् द्विजोत्तमैः

ထိုအခါ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူသည် တောင်မင်း၏ သမီးတော် ဒေဝီအား မိန့်ကြားလေ၏။ သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်—“ငါ၏ သန့်ရှင်းသော ဝရတ (vrata) ကို အားကိုး၍၊ ဘက္တိရှိသော အမြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့သည် ၎င်း၏ အကျိုးကို ရကြ၏” ဟူ၍။

Verse 121

यैर्यैर्योगा इहाभ्यस्तास् तेषाम् एकेन जन्मना क्षेत्रस्यास्य प्रभावेन भक्त्या च मम भामिनि

အို တောက်ပသောသူမ၊ ဤနေရာ၌ လေ့ကျင့်ခဲ့သော ယောဂများ မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို—ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အာနုဘော်နှင့် ငါ့အပေါ် ဘက္တိကြောင့်—တစ်ဘဝတည်းအတွင်း ပြည့်စုံအောင်မြင်ကြ၏။

Verse 122

अनुग्रहो मया ह्येवं क्रियते मूर्तितः स्वयम् तस्माद् एतन् महत् क्षेत्रं ब्रह्माद्यैः सेवितं तथा

«ဤသို့ ငါကိုယ်တိုင်—ရုပ်ကာယဖြင့် ထင်ရှားလာ၍—ကရုဏာအနုဂြဟကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤမဟာက்ஷೇತ್ರ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကလည်း ရိုသေကာ ဆောင်ရွက်ကြ၏»။

Verse 123

श्रुतिमद्भिश् च विप्रेन्द्रैः संसिद्धैश् च तपस्विभिः प्रतिमासं तथाष्टम्यां प्रतिमासं चतुर्दशीम्

ဝေဒသိသူ ဗြာဟ္မဏများ—ဒွိဇတို့အနက် အထွတ်အမြတ်—နှင့် စိဒ္ဓရရှိသော တပသ္ဝီများကလည်း လစဉ် အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တို့တွင် ပတိ (သီဝ) ကို ပူဇော်ရန် အကျင့်ကို ထိန်းသိမ်းကြသည်။ ထိုပူဇော်မှုသည် ပశု (ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (pāśa) ကို ဖြေလျော့ပေးသည်။

Verse 124

उभयोः पक्षयोर्देवि वाराणस्यामुपास्यते शशिभानूपरागे च कार्तिक्यां च विशेषतः

အို ဒေဝီ၊ ဝါရာဏသီ၌ လ၏ နှစ်ဖက် (အလင်းဖက်နှင့် မှောင်ဖက်) နှစ်ဖက်လုံးတွင် သီဝကို ပူဇော်သင့်၏။ ထို့ပြင် လကြတ်ခြင်း၊ နေကြတ်ခြင်း အချိန်များတွင်လည်း အထူးသဖြင့်၊ ကာရ္တ္တိက လတွင် အထူးထူးခြားခြား ပူဇော်ရမည်။

Verse 125

सर्वपर्वसु पुण्येषु विषुवेष्वयनेषु च पृथिव्यां सर्वतीर्थानि वाराणस्यां तु जाह्नवीम्

ပုဏ္ဏပွဲတော်အဆုံအချိန်များအားလုံး၊ ဗိသုဝ (equinox) များနှင့် အယန (solstice) များတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ရှိနေကြ၏။ သို့သော် ဝါရာဏသီ၌မူ ဂင်္ဂါ—ဇာဟ္နဝီ—သည် အထူးသဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။

Verse 126

उत्तरप्रवहां पुण्यां मम मौलिविनिःसृताम् पितुस्ते गिरिराजस्य शुभां हिमवतः सुताम्

«သူမသည် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော သန့်ရှင်းမြစ်—ငါ၏ ဇဋာမုဒ္ဓ (ဆံပင်ချည်) ၏ မောက်ကွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော—မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်၏ အဖ ဟိမဝတ် တောင်ဘုရင်၏ သမီးဖြစ်၏»။

Verse 127

पुण्यस्थानस्थितां पुण्यां पुण्यदिक्प्रवहां सदा भजन्ते सर्वतो ऽभ्येत्य ये ताञ्छृणु वरानने

အလှမျက်နှာရှိသောသူမ၊ ထိုကောင်းချီးများကို နားထောင်လော့။ အရပ်အနှံ့မှ လာရောက်၍ သန့်ရှင်းသောနေရာများ၌ တည်ရှိသော ပုဏ္ဏသရေ၏ သန့်စင်စီးဆင်းမှုကို အစဉ်မပြတ် ဘုရားပူဇော်သကဲ့သို့ ရှိကြသူတို့အကြောင်း ဖြစ်သည်—ကောင်းမြတ်မှုသည် အရပ်အားလုံးသို့ စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။

Verse 128

संनिहत्य कुरुक्षेत्रं सार्धं तीर्थशतैस् तथा पुष्करं निमिषं चैव प्रयागं च पृथूदकम्

သူသည် ကုရုက္ခေတ္တကို တီရ္ထရာပေါင်းများစွာနှင့်အတူ အပြည့်အဝ စုစည်းတင်ဆက်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ပုရှ္ကရ၊ နိမိရှ၊ ပရယာဂ၊ ပೃထူဒက တို့ကိုလည်း စုစည်း၏။ ဤသန့်ရှင်းသောအခြေအနေ၌ ပတိ—သီဝ—သည် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်ပေးတော်မူသည်။

Verse 129

द्रुमक्षेत्रं कुरुक्षेत्रं नैमिषं तीर्थसंयुतम् क्षेत्राणि सर्वतो देवि देवता ऋषयस् तथा

ဒေဝီရေ၊ ဒြုမက္ခေတ္တ၊ ကုရုက္ခေတ္တ နှင့် နိုင်မိရှ—တီရ္ထများနှင့် ပြည့်စုံသော—တို့သည် အရပ်အနှံ့ရှိ သန့်ရှင်းသောဒေသများဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝများနှင့် ရှိသီများလည်း အစဉ်တည်ရှိကြ၏။

Verse 130

संध्या च ऋतवश्चैव सर्वा नद्यः सरांसि च समुद्राः सप्त चैवात्र देवतीर्थानि कृत्स्नशः

ဤနေရာ၌ သန္ဓျာများ (သန့်ရှင်းသောဆုံချိန်များ)၊ ရာသီများ၊ မြစ်များနှင့် ရေကန်များအားလုံး၊ ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါးတို့သည်လည်း—အားလုံးပင်—ဒေဝတီရ္ထအဖြစ် အပြည့်အဝ တည်ရှိကြ၏။ ဤသန့်ရှင်းမှုသို့ ချဉ်းကပ်လျှင် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပတိ—သီဝ—က ချမှတ်ထားသော သန့်စင်ကွင်းကို ထိတွေ့ရ၏။

Verse 131

भागीरथीं समेष्यन्ति सर्वपर्वसु सुव्रते अविमुक्तेश्वरं दृष्ट्वा दृष्ट्वा चैव त्रिविष्टपम्

သီလကောင်းသောမိန်းမရေ၊ သန့်ရှင်းသောပွဲတော်တိုင်းတွင် သူတို့သည် ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) သို့ လာရောက်ကြ၏။ ထပ်ခါထပ်ခါ အဝိမုက္တေရှ္ဝရ—ကာရှီကို မစွန့်လွှတ်သော သီဝ—ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) ကိုပါ မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုဒർശနသည် ပာရှု၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ကာ ပတိ၏ အခြေအနေသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 132

कालभैरवमासाद्य धूतपापानि सर्वशः भवन्ति हि सुरेशानि सर्वपर्वसु पर्वसु

ကာလဘိုင်ရဝကို ချဉ်းကပ်လျှင် အပြစ်အကုန်လုံးသည် အပြည့်အဝ လှုပ်ခါ၍ ပျောက်ကင်းသွားသည်။ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်များ၊ ပွဲတော်တိုင်း၊ သန့်ရှင်းသော အချိန်ဆုံရာတိုင်း၌ ထိုအကျိုးသည် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 133

पृथिव्यां यानि पुण्यानि महान्त्यायतनानि च प्रविशन्ति सदाभ्येत्य पुण्यं पर्वसु पर्वसु अविमुक्तं क्षेत्रवरं महापापनिबर्हणम्

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကုသိုလ်ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနကြီးများနှင့် ပုဏ္ဏိယတီရ္ထများ အားလုံးသည် ထိုနေရာသို့ အစဉ်မပြတ် ပြန်ပြန်လည်လည် ဝင်ရောက်လာကာ ပွဲရာသီတိုင်း၌ ကုသိုလ်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး က్షೇತ್ರသည် အဝိမုက္တ—ကွက်သရာတို့အနက် အထူးမြတ်—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်တောင် ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 134

केदारे चैव यल्लिङ्गं यच्च लिङ्गं महालये

ကေဒါရ၌ရှိသော လိင်္ဂနှင့် မဟာလယ၌ရှိသော လိင်္ဂ—ထိုနှစ်ပါးလုံးသည် အရှင်တစ်ပါးတည်း၏ ပေါ်ထွန်းမှုဟု သိမှတ်ရမည်။ ထိုအမြင့်မြတ်သော ပတိသည် မိမိ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော လိင်္ဂအားဖြင့် ချည်နှောင်ခံ ပశုဝိညာဉ်တို့ကို လွတ်မြောက်မှု ပေးတော်မူ၏။

Verse 135

मध्यमेश्वरसंज्ञं च तथा पाशुपतेश्वरम् शङ्कुकर्णेश्वरं चैव गोकर्णौ च तथा ह्युभौ

ထိုအရှင်သည် မဓျမေရှ္ဝရ ဟူ၍လည်း၊ ပာရှုပတေရှ္ဝရ—ချည်နှောင်ခံ ပశုတို့၏ အရှင်—ဟူ၍လည်း ကျော်ကြား၏။ ထို့ပြင် ရှင်ကူကဏ္ဏေရှ္ဝရ ဟူ၍လည်း၊ ထို့အတူ ဂိုကဏ္ဏ နှစ်ပါးအဖြစ်လည်း ပူဇော်ခံရပြီး၊ ဘက္တတို့၏ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ဤသန့်ရှင်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 136

द्रुमचण्डेश्वरं नाम भद्रेश्वरम् अनुत्तमम् स्थानेश्वरं तथैकाग्रं कालेश्वरम् अजेश्वरम्

ဒြုမစဏ္ဍေရှ္ဝရ ဟူသော အမည်ရှိသော လိင်္ဂ၊ အထူးမြတ်သော ဘဒြေရှ္ဝရ၊ စ္ထာနေရှ္ဝရ၊ ထို့အတူ အဲကာဂြ၊ ကာလေရှ္ဝရ၊ အဇေရှ္ဝရ ဟူ၍လည်း ပြောကြသည်။ ထိုအားလုံးသည် ပတိတစ်ပါးတည်းဖြစ်သော သီဝ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာကို ပေးကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ ပశုဝိညာဉ်ကို လွတ်မြောက်စေတော်မူသည်ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 137

भैरवेश्वरम् ईशानं तथौंकारकसंज्ञितम् अमरेशं महाकालं ज्योतिषं भस्मगात्रकम्

ဘိုင်ရဝေရှွရ (Bhairaveśvara)၊ ဣရှာန (Īśāna) နှင့် အိုံကာရ (Oṃkāra) ဟုခေါ်သော အရှင်ထံ ငါဦးညွှတ်ပါ၏။ အမရေရှ (Amareśa)၊ မဟာကာလ (Mahākāla)၊ သန့်ရှင်းသော အလင်းတော်ဖြစ်သော အရှင်နှင့် ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံး ပြာဖြစ်သော ရှီဝ (Śiva) — ပရှု၏ ပာရှ-ချည်နှောင်မှုကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးသော ပတိ ထံ ငါနမಸ್ಕာရပြုပါ၏။

Verse 138

यानि चान्यानि पुण्यानि स्थानानि मम भूतले अष्टषष्टिसमाख्यानि रूढान्यन्यानि कृत्स्नशः

ထို့ပြင် ငါ၏မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိသမျှ အခြားသော ကုသိုလ်ပြုရာ သန့်ရှင်းသော နေရာများအားလုံးကို စုစည်းလျှင်—အပြည့်အစုံ—နာမည်ကျော် သန့်ရှင်းရာဌာန ၆၈ ခု ရှိ၍ မိမိမိမိ အမည်များဖြင့် တည်မြဲကာ လူသိများလျက်ရှိသည်။

Verse 139

तानि सर्वाण्यशेषाणि वाराणस्यां विशन्ति माम् सर्वपर्वसु पुण्येषु गुह्यं चैतदुदाहृतम्

ထိုအရာအားလုံးသည် အကျန်မရှိဘဲ ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī) တွင် ငါထံသို့ ဝင်ရောက်ပေါင်းစည်းလာသည်။ သန့်ရှင်းသော ပွဲတော်များနှင့် မင်္ဂလာကာလအချိန်များ အားလုံးအပေါ်၌ ဤအရာကို လျှို့ဝှက်သော သင်ကြားချက်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 140

तेनेह लभते जन्तुर् मृतो दिव्यामृतं पदम् स्नातस्य चैव गङ्गायां दृष्टेन च मया शुभे

ဤအကြောင်းကြောင့် သတ္တဝါတစ်ဦးသည် သေပြီးနောက်တောင်မှ ဒေဝတော်ဆန်သော အမရအခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်သည်။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ဤဖလသည် ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) တွင် ရေချိုးပြီး ငါ့ကို (ရှီဝ) မြင်တွေ့သူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 141

सर्वयज्ञफलैस्तुल्यम् इष्टैः शतसहस्रशः सद्य एव समाप्नोति किं ततः परमाद्भुतम्

သူသည် ချက်ချင်းပင် ယဇ်ပူဇော်မှု အားလုံး၏ အကျိုးဖလနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်—ရာထောင်ချီ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ထိုတူညီမှုဖြစ်၏။ ထို့ထက် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် အရာ ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 142

सर्वायतनमुख्यानि दिवि भूमौ गिरिष्व् अपि परात्परतरं देवी बुध्यस्वेति मयोदितम्

ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြေပြင်၌ဖြစ်စေ၊ တောင်တန်းများပေါ်၌ဖြစ်စေ—အထွတ်အထိပ် သန့်ရှင်းရာနေရာများအားလုံးကို “အလွန်အလွန်ကိုလွန်သော အရာ” က ကျော်လွန်တော်မူ၏။ အို ဒေဝီ၊ ဤအကြောင်းကို နားလည်လော့—ဤသို့ ငါကြေညာခဲ့သည်။

Verse 143

अविशब्देन पापस्तु वेदोक्तः कथ्यते द्विजैः तेन मुक्तं मया जुष्टम् अविमुक्तम् अत उच्यते

ဗြဟ္မဏများက ဝေဒအာဏာအရ «အဝိ» ဟူသောစကားသည် အပြစ်ကို ဆိုလိုသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ငါနှစ်သက်၍ နေထိုင်သော ဤနေရာသည် «အဝိ(အပြစ်) ကင်းသော» အရပ်ဖြစ်၍ အဝိမုက္တ—ရှီဝ၏ မစွန့်ပစ်သော လွတ်မြောက်ရာအိမ်ဟု ခေါ်သည်။

Verse 144

इत्युक्त्वा भगवान् रुद्रः सर्वलोकमहेश्वरः सुदृष्टं कुरु देवेशि अविमुक्तं गृहं मम

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရ—လောကအားလုံး၏ မဟာဣရှ္ဝရ—က မိန့်တော်မူသည်။ «အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏ မိခင်မ၊ ကောင်းမြတ်သော မျက်နှာတော်အမြင်ဖြင့် ငါ၏ အဝိမုက္တ အိမ်တော်ကို ကာကွယ်ကောင်းချီး ပေးလော့»။

Verse 145

श्रीशैल इत्युक्त्वा भगवान् देवस् तया सार्धम् उमापतिः दर्शयामास भगवान् श्रीपर्वतमनुत्तमम्

«သရီရှိုင်လ» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဘဂဝန်—ဦမာပတိ ရှီဝ—သည် သူမနှင့်အတူ အလွန်အထွတ်အထိပ် သန့်ရှင်းသော တောင်တော် သရီပရဝတကို ထင်ရှားပြသတော်မူ၏။

Verse 146

अविमुक्तेश्वरे नित्यम् अवसच्च सदा तया सर्वगत्वाच्च सर्वत्वात् सर्वात्मा सदसन्मयः

အဝိမုက္တေရှ္ဝရ၌ သူသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိတော်မူ၏—ထင်ရှားသောအဖြစ်နှင့် မထင်ရှားသောအဖြစ် နှစ်မျိုးလုံးဖြင့်။ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့တော်မူခြင်းနှင့် အလုံးစုံဖြစ်တော်မူခြင်းကြောင့်၊ သူသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်းရှိ အတ္တမ—ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်းကိုပါ ထိန်းသိမ်းသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 147

श्रीपर्वतमनुप्राप्य देव्या देवेश्वरो हरः क्षेत्राणि दर्शयामास सर्वभूतपतिर्भवः

ဒေဝီနှင့်အတူ သရီပရဝတသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ဟရ (ဒေဝများ၏ အရှင်) ဘဝ (သတ္တဝါအားလုံး၏ ပတိ) သည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများ (ဘုရားသခင့်နေရာများ) ကို ဒေဝီအား ပြသ하였다။

Verse 148

कुण्डीप्रभं च परमं दिव्यं वैश्रवणेश्वरम् आशालिङ्गं च देवेशं दिव्यं यच्च बिलेश्वरम्

ထို့ပြင် အလွန်မြင့်မြတ်၍ တောက်ပသော ကုဏ္ဍီပြဘ; ဒိဗ္ဗ ဝိုင်ශ්ရဝဏေရှဝရ (ကူဗေရက ဂုဏ်ပြုသော အရှင်); အာရှာလင်္ဂ (ဒေဝများ၏ အရှင်); နှင့် ဒိဗ္ဗ ဘိလေရှဝရ တို့ကိုလည်း ဖော်ပြ하였다။ ဤအရာတို့သည် ပတိ ရှိဝ၏ ထင်ရှားသော လင်္ဂတတ္တဝ အမှတ်တံဆိပ်များဖြစ်၍ လင်္ဂပူဇာ၌ ဘက္တိဖြင့် ပာရှုကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 149

रामेश्वरं च परमं विष्णुना यत्प्रतिष्ठितम् दक्षिणद्वारपार्श्वे तु कुण्डलेश्वरमीश्वरम्

ဤနေရာ၌ ဗိෂ္ဏုက တည်ထောင်ထားသော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် ရာမေရှဝရ ရှိသည်။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်တံခါးအနီးတွင် ကုဏ္ဍလေရှဝရ ဟုခေါ်သော အရှင် အီရှဝရ တည်ရှိသည်။ ဤသို့သော ပရတိဋ္ဌာနများကြောင့် ပတိ ရှိဝသည် ပာရှုကို မြှင့်တင်ရန် ထင်ရှားလာပြီး လင်္ဂဒർശနနှင့် ပူဇာအားဖြင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 150

पूर्वद्वारसमीपस्थं त्रिपुरान्तकमुत्तमम् विवृद्धं गिरिणा सार्धं देवदेवनमस्कृतम्

အရှေ့ဘက်တံခါးအနီးတွင် အလွန်မြင့်မြတ်သော တြိပုရာန္တက—ရှိဝဘုရား—သည် ဂုဏ်တန်ခိုးကြီးမား၍ တောင် (ဟိမဝန္တ) နှင့်အတူ ရပ်တည်ကာ ဒေဝများ၏ အရှင်တောင်မှ နမസ്കာရဖြင့် ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 151

मध्यमेश्वरमित्युक्तं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् अमरेश्वरं च वरदं देवैः पूर्वं प्रतिष्ठितम्

၎င်းကို «မဓျမေရှဝရ» ဟု ခေါ်ကြပြီး လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြားသည်။ ထို့ပြင် «အမရေရှဝရ» ဟူသော ဆုတောင်းပေးတတ်သော အရှင်ကို ယခင်က ဒေဝများက တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 152

गोचर्मेश्वरम् ईशानं तथेन्द्रेश्वरम् अद्भुतम् कर्मेश्वरं च विपुलं कार्यार्थं ब्रह्मणा कृतम्

လောကတာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရန် ဘြဟ္မာသည် အံ့ဖွယ် အီရှာနကို «ဂိုချာမေရှ္ဝရ» ဟူ၍ တည်ထောင်ကာ၊ ထို့ပြင် အံ့သြဖွယ် «အိန္ဒြေရှ္ဝရ» နှင့် ကျယ်ဝန်းသော «ကမ္မေရှ္ဝရ» ကိုလည်း တည်စေ하였다။ ထိုလင်္ဂများသည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ ပရှုတို့၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြုတ်ပေးတော်မူသည်။

Verse 153

श्रीमत्सिद्धवटं चैव सदावासो ममाव्यये अजेन निर्मितं दिव्यं साक्षादजबिलं शुभम्

«ဤတောက်ပသော သိဒ္ဓဝဋသည် ငါ၏ အမြဲတမ်း နေရာတော်—မပျက်မယွင်း။ အဇ (ဘြဟ္မာ) က ဖန်ဆင်းထားသဖြင့် ဒိဗ္ဗဖြစ်၏; မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားသော မင်္ဂလာ အဇဘိလပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 154

तत्रैव पादुके दिव्ये मदीये च बिलेश्वरे तत्र शृङ्गाटकाकारं शृङ्गाटाचलमध्यमे

ထိုနေရာ၌ပင် ဒိဗ္ဗ ပာဒုကာ (စန္ဒယ်) များနှင့် ငါ၏ ဘိလေရှ္ဝရ သာသနာတော်လည်း ရှိ၏။ ရှೃင်္ဂာဋ တောင်၏ အလယ်ဗဟို၌ သုံးထိပ်ပါ ရှೃင်္ဂာဋက ပုံသဏ္ဍာန်တူ သန့်ရှင်းသော အထိမ်းအမှတ် ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ရပ် တည်ရှိရာ၊ ပတိ (ရှီဝ) ၏ အာသနဖြစ်၍ ပရှုသည် ဘက္တိဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ မျက်နှာမူစေသည်။

Verse 155

शृङ्गाटकेश्वरं नाम श्रीदेव्या तु प्रतिष्ठितम् मल्लिकार्जुनकं चैव मम वासमिदं शुभम्

«ဤနေရာကို ‘ရှೃင်္ဂာဋကေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရှရီ ဒေဝီက တည်ထောင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ‘မလ္လိကာర్జုနက’ လည်း ရှိ၏—ဤမင်္ဂလာသော အရပ်သည် ငါ၏ နေရာတော် ဖြစ်သည်»။

Verse 156

रजेश्वरं च पर्याये रजसा सुप्रतिष्ठितम् गजेश्वरं च वैशाखं कपोतेश्वरमव्ययम्

ထို့ပြင် ‘ရာဇေရှ္ဝရ’ သည် အစဉ်အလာအတိုင်း တည်ထောင်ထားပြီး ရဇသ (လှုပ်ရှားစေသော စကြဝဠာဓာတ်) ဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ထူထောင်ထားသည်။ ‘ဂဇေရှ္ဝရ’၊ ‘ဝိုင်ရှာခ’ နှင့် ‘ကပိုးတေရှ္ဝရ’ လည်း ရှိ၏—ဤအဘိသေက လင်္ဂများ၌ မပျက်မယွင်းသော အရှင် (ရှီဝ) က ကိန်းဝပ်တော်မူသည်။

Verse 157

कोटीश्वरं महातीर्थं रुद्रकोटिगणैः पुरा सेवितं देवि पश्याद्य सर्वस्मादधिकं शुभम्

အို ဒေဝီ၊ ယနေ့ ကိုဋီဣශ්ဝရ—မဟာတီရ္ထ—ကို ကြည့်လော့။ ရှေးကာလ၌ ရုဒ္ဒရ ကောဋိများနှင့် သူတို့၏ ဂဏများက ပူဇော်ခဲ့သော အလွန်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာဖြစ်သည်။ အခြားတီရ္ထအားလုံးထက် ကျော်လွန်၍ အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 158

द्विदेवकुलसंज्ञं च ब्रह्मणा दक्षिणे शुभम् उत्तरे स्थापितं चैव विष्णुना चैव शैलजम्

ထိုမင်္ဂလာရာနေရာကို ‘ဒွိ-ဒေဝ-ကူလ’ (နတ်နှစ်ပါး၏ သန့်ရှင်းနယ်မြေ) ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဘြဟ္မာသည် တောင်ဘက်တွင် မင်္ဂလာဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ မြောက်ဘက်တွင် ဗိෂ္ဏုသည်လည်း ‘ရှိုင်လဇ’ (တောင်မွေး—ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသရုပ်) ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 159

महाप्रमाणलिङ्गं च मया पूर्वं प्रतिष्ठितम् पश्चिमे पर्वते पश्य ब्रह्मेश्वरमलेश्वरम्

“အလွန်ကြီးမားသော လိင်္ဂကို ငါက ယခင်က တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အနောက်ဘက် တောင်ပေါ်တွင် ကြည့်လော့—ဘြဟ္မေရှ္ဝရ နှင့် အလေရှ္ဝရ ကို။”

Verse 160

अलंकृतं त्वया ब्रह्मन् पुरस्तान् मुनिभिः सह इत्युक्त्वा तद्गृहे तिष्ठद् अलंगृहमिति स्मृतम्

ဘြဟ္မာကို ရည်ညွှန်း၍ သူတို့က ဆိုကြသည်—“အို ဘြဟ္မန်၊ ဤနေရာကို သင်သည် ယခင်က မုနိများနှင့်အတူ အလှဆင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။” ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် ထိုအိမ်၌ နေထိုင်ကြသဖြင့် ထိုနေရာကို ‘အလင်္ဂೃಹ’ (အလှဆင်ထားသော နေအိမ်) ဟု မှတ်မိလာကြသည်။

Verse 161

तत्रापि तीर्थं तीर्थज्ञे व्योमलिङ्गं च पश्य मे कदम्बेश्वरम् एतद्धि स्कन्देनैव प्रतिष्ठितम्

“အဲဒီမှာလည်း တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်၊ အို တီရ္ထများကို သိမြင်သူရေ။ အဲဒီမှာ ငါ၏ ဗျိုးမ-လိင်္ဂကို ကြည့်လော့—ဤသည်မှာ ကဒမ္ဘေရှ္ဝရ ဖြစ်ပြီး စကန္ဒက ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထားသည်။”

Verse 162

गोमण्डलेश्वरं चैव नन्दाद्यैः सुप्रतिष्ठितम् देवैः सर्वैस्तु शक्राद्यैः स्थापितानि वरानने

အို မျက်နှာလှသော မယ်တော်၊ ဂိုမဏ္ဍလ၏ အရှင်ကို နန္ဒင်နှင့် အခြားသူတို့က ခိုင်မြဲစွာ တည်ထောင်ထားပြီး၊ ထို့အပြင် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်အားလုံးကလည်း တည်စေခဲ့ကြသည်။

Verse 163

श्रीमद्देवह्रदप्रान्ते स्थानानीमानि पश्य मे तथा हारपुरे देवि तव हारे निपातिते

“ဒေဝဟ္ရဒ (Devahrada) ၏ မြတ်နိုးဖွယ် ကမ်းနားတွင် ငါ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာများကို ကြည့်လော့။ ထို့အတူ မယ်တော်၊ ဟာရပုရ (Hārapura) တွင် သင်၏ လည်ဆွဲ ကျသွားသောအခါ ထိုနေရာများလည်း သန့်စင်သွားသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 164

त्वया हिताय जगतां हारकुण्डमिदं कृतम् शिवरुद्रपुरे चैव तत्कायोपरि सुव्रते

လောကအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် သင်သည် ဤ ဟာရကုဏ္ဍ (Hārakuṇḍa) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သီဝ-ရုဒြပုရ (Śiva-Rudrapura) တွင်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ပင်၊ အကျင့်သီလကောင်းမြတ်သော မယ်တော်။

Verse 165

तत्र पित्रा सुशैलेन स्थापितं त्वचलेश्वरम् अलंकृतं मया ब्रह्म पुरस्तान् मुनिभिः सह

အဲဒီမှာ အို ဗြဟ္မာ၊ ငါ၏အဖေ သုရှိုင်လ (Suśaila) သည် အရှင်ကို အချလေရှ္ဝရ (Acaleśvara) ဟူ၍ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ငါသည် မုနိတို့နှင့်အတူ သင်၏ မျက်မှောက်၌ ထို မတုန်မလှုပ်သော သီဝကို အလှဆင်ခဲ့သည်။

Verse 166

चण्डिकेश्वरकं देवि चण्डिकेशा तवात्मजा चण्डिकानिर्मितं स्थानम् अंबिकातीर्थम् उत्तमम्

အို မယ်တော်၊ ဤနေရာသည် ခဏ္ဍိကေရှ္ဝရက (Caṇḍikeśvaraka) ဖြစ်သည်။ ခဏ္ဍိကေရှာ (Caṇḍikeśā) သည် သင်၏ သမီးတော်ပင် ဖြစ်၏။ ခဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) တည်ထောင်ထားသော ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အမ္ဗိကာ-တီရ္ထ (Ambikā-Tīrtha) ဖြစ်သည်။

Verse 167

रुचिकेश्वरकं चैव धारैषा कपिला शुभा एतेषु देवि स्थानेषु तीर्थेषु विविधेषु च

ထို့အပြင် ရုစိကေရှွရ (Rucikeśvara)၊ ဓာရာ (Dhārā) နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ကပိလာ (Kapilā) တို့လည်း ရှိသည်။ အို ဒေဝီ၊ ဤအမျိုးမျိုးသော သန့်ရှင်းရာနေရာများနှင့် တီရ္ထ (tīrtha) များတွင် ဘုရား၏ သန့်ရှင်းတော်မူမှုသည် ထူးခြားစွာ ထင်ရှားသည်။

Verse 168

पूजयेन्मां सदा भक्त्या मया सार्धं हि मोदते श्रीशैले संत्यजेद् देहं ब्राह्मणो दग्धकिल्बिषः

အမြဲတမ်း ဘက္တိ (bhakti) ဖြင့် ငါ့ကို ပူဇော်သူသည် ငါနှင့်အတူ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ ထို့ပြင် Śrīśaila တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် အပြစ်အနာဂတ်တို့ မီးလောင်ပျောက်ကင်းပြီး ထိုမင်္ဂလာအခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 169

मुच्यते नात्र संदेहो ह्य् अविमुक्ते यथा शुभम् महास्नानं च यः कुर्याद् घृतेन विधिनैव तु

သံသယမရှိပါ—အဝိမုက္တ (Avimukta) တွင် မင်္ဂလာရှိသော လွတ်မြောက်မှု ရသကဲ့သို့ပင်၊ ဂျီ (ghee) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မဟာသ္နာန် (mahā-snāna) ကို ပြုလုပ်သူသည်လည်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 170

स याति मम सायुज्यं स्थानेष्वेतेषु सुव्रते स्नानं पलशतं ज्ञेयम् अभ्यङ्गं पञ्चविंशति

အို သီလကောင်းသော မိန်းမ (suvrate)၊ ဤသန့်ရှင်းရာနေရာများတွင် ရေချိုးသန့်စင်သူသည် ငါနှင့် စာယုဇ္ယ (sāyujya) သို့ ရောက်၏။ ဤရေချိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ပလာ (pala) တစ်ရာနှင့် တူကြောင်း၊ အဘျင်္ဂ (abhyaṅga) သည် နှစ်ဆယ့်ငါးနှင့် တူကြောင်း သိမှတ်ပါ။

Verse 171

पलानां द्वे सहस्रे तु महास्नानं प्रकीर्तितम् स्नाप्य लिङ्गं मदीयं तु गव्येनैव घृतेन च

ပလာ (pala) နှစ်ထောင်ကို «မဟာသ္နာန်» (mahā-snāna) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့နောက် ငါ၏ လင်္ဂ (Liṅga) ကို ထိုသို့ ရေချိုးပေးပြီး၊ နွားမှရသော ပစ္စည်းများ (gavyā) နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့်လည်း အဘိသေက (ablution) ပြုရမည်။ ထိုသို့ သန့်ရှင်းသော စတ်တဝိက ပစ္စည်းများဖြင့် ပတိ (Pati) ရှီဝ (Śiva) ကို ဂုဏ်ပြုရာတွင် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုသည် ပာရှု (paśu) ဖြစ်သော ဝိညာဉ်အပေါ်မှ လျော့ပါးသည်။

Verse 172

विशोध्य सर्वद्रव्यैस्तु वारिभिर् अभिषिञ्चति संमार्ज्य शतयज्ञानां स्नानेन प्रयुतं तथा

သန့်စင်စေသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် လင်္ဂနှင့် ပူဇော်ရာနေရာကို သန့်စင်ပြီးနောက်၊ သန့်ရေဖြင့် အဘိသေက စိမ့်ချိုးပက်လောင်း၍ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ သေချာစွာ သန့်ရှင်းစေပြီး ပြုသော စ္နာနသည် ယဇ္ဉတစ်ရာနှင့်တူသော ကုသိုလ်ကို ပေးပြီး၊ ပတိ—ပာရှုကို ပာရှမှ လွတ်မြောက်စေသော အရှင်—အား ဘက္တိဖြင့် ပြုလျှင် များစွာတိုးပွားသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 173

पूजया शतसाहस्रम् अनन्तं गीतवादिनाम् महास्नाने प्रसक्तं तु स्नानमष्टगुणं स्मृतम्

ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ကုသိုလ်သည် တစ်သိန်းဆတိုး—အဆုံးမရှိ—အထူးသဖြင့် သီချင်းသံနှင့် တူရိယာဖြင့် ချီးမွမ်းပူဇော်ရာတွင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မဟာစ္နာန (mahāsnāna) တွင် အာရုံစိုက်၍ ပါဝင်နေစဉ် ပြုသော ရေချိုးပူဇော်ခြင်းသည် အကျိုးအာနိသင် ရှစ်ဆတိုးသည်ဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 174

जलेन केवलेनैव गन्धतोयेन भक्तितः अनुलेपनं तु तत् सर्वं पञ्चविंशत्पलेन वै

သန့်ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အနံ့သင်းသော ရေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်လျှင် လင်္ဂကို လိမ်းပူဇော်ခြင်း (anulepana) အားလုံးကို ပလ ၂၅ အတိုင်းအတာဖြင့် ပြုရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 175

शमीपुष्पं च विधिना बिल्वपत्रं च पङ्कजम् अन्यान्यपि च पुष्पाणि बिल्वपत्रं न संत्यजेत्

နည်းလမ်းတကျ śamī ပန်း၊ bilva ရွက်နှင့် ကြာပန်းတို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ အခြားပန်းမျိုးစုံကို ဆက်ကပ်သော်လည်း လင်္ဂပူဇော်ရာတွင် bilva ရွက်ကို မလျှော့မပယ် မဖြုတ်မချန်ရ။

Verse 176

चतुर्द्रोणैर् महादेवम् अष्टद्रोणैरथापि वा दशद्रोणैस् तु नैवेद्यम् अष्टद्रोणैरथापि वा

ပစ္စည်းအတိုင်းအတာ droṇa လေးခုဖြင့် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ရမည်—သို့မဟုတ် droṇa ရှစ်ခုဖြင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) အစားအစာဆက်ကပ်ရာတွင် droṇa ဆယ်ခုဟု သတ်မှတ်ထားပြီး—သို့မဟုတ် droṇa ရှစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 177

शतद्रोणसमं पुण्यम् आढके ऽपि विधीयते वित्तहीनस्य विप्रस्य नात्र कार्या विचारणा

ဥစ္စာမရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက အနည်းငယ်သော «အာဍ္ဟက» တိုင်းတာပမာဏကိုပင် ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်၊ «ဒြောဏ» တစ်ရာနှင့်တူသော ပုဏ္ဏိယကို ဖြစ်စေသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုကိစ္စ၌ သံသယမထား၊ စိစစ်မလို၊ အတွင်းစိတ် «ဘားဝ» သဒ္ဓါပင် စိုင်ဝပုဏ္ဏိယအဖြစ် ရင့်ကျက်စေသည်။

Verse 178

भेरीमृदङ्गमुरजतिमिरापटहादिभिः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैर् निनादैर्विविधैरपि

ဘေရီ၊ မৃদင်္ဂ၊ မုရဇ၊ တိမိရာတူရိယာနှင့် ပဋဟ စသည့် ဒရမ်မျိုးစုံ၊ ထို့ပြင် အခြားတူရိယာမျိုးစုံတို့ဖြင့်လည်း မျိုးစုံသော နင်နာဒသံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏—«ပတိ» သခင် ရှိဝအား ဂုဏ်ပြုအောင်ပွဲအဖြစ် ပူဇော်သည့် မင်္ဂလာသံလှိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 179

जागरं कारयेद्यस्तु प्रार्थयेच्च यथाक्रमम् स भृत्यपुत्रदारैश् च तथा संबन्धिबान्धवैः

သန့်ရှင်းသော ညလုံးပေါက် စောင့်နိုးပွဲကို ကျင်းပစေပြီး အစဉ်အလာအတိုင်း ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုသူ မည်သူမဆို၊ ထိုသူသည် မိမိ၏ အလုပ်သမားများ၊ သားသမီးနှင့် ဇနီးတို့နှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့်ပါ၊ လောကကန့်သတ်မှု၏ ချည်နှောင်မှု «ပာရှ» ကို ဖြေလျော့ပေး၍ ပရှုကို «ပတိ» သခင်ထံ လှည့်ပေးသော ရှိဝ၏ ကရုဏာကို ခံယူထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 180

सार्धं प्रदक्षिणं कृत्वा प्रार्थयेल्लिङ्गम् उत्तमम् द्रव्यहीनं क्रियाहीनं श्रद्धाहीनं सुरेश्वर

ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်ခြင်း (ပရဒက္ခိဏာ) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး လိင်္ဂသို့ ဆုတောင်းရမည်—«ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ပူဇော်ပစ္စည်းမရှိ၊ အကျင့်အခမ်းအနားမပြည့်စုံ၊ သဒ္ဓါတည်ကြည်မှုတောင် မပြည့်စုံသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ နီးကပ်လာခြင်းကို လက်ခံတော်မူပါ» ဟူ၍။

Verse 181

कृतं वा न कृतं वापि क्षन्तुमर्हसि शङ्कर इत्युक्त्वा वै जपेद्रुद्रं त्वरितं शान्तिमेव च

လုပ်ပြီးသည်ဖြစ်စေ မလုပ်ရသေးသည်ဖြစ်စေ «ရှင်ကရ၊ ခွင့်လွှတ်တော်မူထိုက်ပါသည်» ဟု ဆုတောင်းရမည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ရုဒ္ဒရ-ဇပကို အမှန်တကယ် ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့ကြောင့် ငြိမ်းချမ်းမှု (ရှာန္တိ) ကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသည်။

Verse 182

जपित्वैवं महाबीजं तथा पञ्चाक्षरस्य वै स एवं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम्

ဤသို့ မဟာဘီဇ မန္တရနှင့် သန့်ရှင်းသော ပဉ္စက္ခရီကို ဂျပ်ပ (japa) ပြုလျှင်၊ ဘုရားဖူးခရီးစဉ် အားလုံးနှင့် ယဇ္ဈ အားလုံးမှ ရသော အကျိုးတူကို ရရှိသည်။ မန္တရဂျပ်ပသည် ပသုကို ပတိထံသို့ တိုက်ရိုက်လှည့်ပေး၍ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ပျော်ကွယ်စေသည်။

Verse 183

तत्फलं समवाप्नोति वाराणस्यां यथा मृतः तथैव मम सायुज्यं लभते नात्र संशयः

သူသည် ထိုအကျိုးကိုပင် ရရှိသည်—ဗာရာဏသီ၌ သေဆုံးသူ ရသကဲ့သို့ပင်။ ထိုနည်းတူ ငါနှင့် စာယုဇ္ယ (sāyujya) အဖြစ် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 184

मत्प्रियार्थमिदं कार्यं मद्भक्तैर्विधिपूर्वकम् ये न कुर्वन्ति ते भक्ता न भवन्ति न संशयः

ဤအမှုကို ငါနှစ်သက်ရာအတွက် ငါ၏ ဘက္တ (bhakta) များက သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ မဆောင်ရွက်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဘက္တ မဟုတ်ကြ၊ သံသယမရှိ။

Verse 185

सूत उवाच निशम्य वचनं देवी गत्वा वाराणसीं पुरीम् अविमुक्तेश्वरं लिङ्गं पयसा च घृतेन च

စူတက ပြောသည်– ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝီသည် ဗာရာဏသီ မြို့သို့ သွားကာ အဝိမုက္တေရှွရ လင်္ဂကို နို့နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 186

अर्चयामास देवेशं रुद्रं भुवननायकम् अविमुक्ते च तपसा मन्दरस्य महात्मनः

အဝိမုက္တ (ကာရှီ) တွင် မဟာသတ္တိရှိသော မန္ဒရသည် ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ လောကတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ရုဒ္ဒရကို တပသ (tapas) အားဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပသု၏ ပာရှကို ဖြုတ်ပေးသော ပတိ၏ ကရုဏာကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

Verse 187

कल्पयामास वै क्षेत्रं मन्दरे चारुकन्दरे तत्रान्धकं महादैत्यं हिरण्याक्षसुतं प्रभुः

သခင်ဘုရားသည် မန္ဒရတောင်၏ လှပသော ဂူအတွင်း၌ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರတစ်ခုကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ဟိရဏ္ယာක්ෂ၏ သား မဟာဒೈတျ အန္ဓကကို ထားတော်မူ၏။

Verse 188

अनुगृह्य गणत्वं च प्रापयामास लीलया एतद्वः कथितं सर्वं कथासर्वस्वमादरात्

ကရုဏာတော်ဖြင့် သခင်ဘုရားသည် လီလာတော်ဖြင့် (သူ့ကို) ဂဏတ္ဝ—ရှီဝ၏ ဂဏများအတွင်း အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်စေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤပုံပြင်၏ အနှစ်သာရအားလုံးကို ဂုဏ်ပြုလျက် သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 189

यः पठेच्छृणुयाद्वापि क्षेत्रमाहात्म्यमुत्तमम् सर्वक्षेत्रेषु यत्पुण्यं तत्सर्वं सहसा लभेत्

ဤအထွတ်အမြတ် က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မကို ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည်၊ က္ෂೇತ್ರအားလုံးသို့ သွားရောက်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အားလုံးကို ချက်ချင်း ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 190

श्रावयेद्वा द्विजान्सर्वान् कृतशौचान् जितेन्द्रियान् स एव सर्वयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

သို့မဟုတ် လူတစ်ယောက်က သန့်စင်ပြီး အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဒွိဇအားလုံးကို ဖတ်ကြားစေ သို့မဟုတ် နားထောင်စေပါက၊ ထိုသူသည် ယဇ్ఞအားလုံး၏ အကျိုးကို တစ်ဦးတည်း ရရှိလိမ့်မည်။