Adhyaya 81

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पाशुपतव्रतमाहात्म्यं नामाशीतितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः व्रतमेतत्त्वया प्रोक्तं पशुपाशविमोक्षणम् व्रतं पाशुपतं लैङ्गं पुरा देवैर् अनुष्ठितम्

ဤသို့ «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘာဂတွင် «ပါရှုပတ ဝရတ၏ မဟိမ» ဟူသော အရှစ်ဆယ့်တစ်မြောက် အခန်း စတင်၏။ ရှိများက ပြောကြသည်– «ပသုကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသော ဤဝရတကို သင် သင်ကြားပြီ။ ဤသည်မှာ ပါရှုပတဝရတ၊ လင်္ဂအနုဋ္ဌာနဖြစ်၍ ရှေးကာလတွင် တေဝါတို့တောင် ကျင့်သုံးခဲ့သည်»။

Verse 2

वक्तुमर्हसि चास्माकं यथापूर्वं त्वया श्रुतम् सूत उवाच पुरा सनत्कुमारेण पृष्टः शैलादिरादरात्

«အရင်က သင်ကြားနားထောင်ခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြသင့်သည်» ဟုဆိုကြ၏။ စူတက ပြောသည်– ရှေးကာလ၌ သနတ်ကူမာရက စိုင်းလာဒီကို လေးစားစွာ မေးမြန်းသောအခါ၊ စိုင်းလာဒီသည် သဒ္ဓါဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 3

नन्दी प्राह वचस्तस्मै प्रवदामि समासतः रेसुल्त् ओफ़् लिङ्ग wओर्स्हिप् देवैर्दैत्यैस् तथा सिद्धैर् गन्धर्वैः सिद्धचारणैः

နန္ဒီက သူ့အား ပြောသည်– «လင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးफलကို အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။ ထိုအကျိုးကို တေဝါ၊ ဒိုင်တျ၊ သိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် သိဒ္ဓ-ချာရဏတို့လည်း ရရှိခဲ့ကြသည်»။

Verse 4

मुनिभिश् च महाभागैर् अनुष्ठितमनुत्तमम् व्रतं द्वादशलिङ्गाख्यं पशुपाशविमोक्षणम्

မဟာကံကောင်းသော မုနိများက ကျင့်သုံးခဲ့သော ဤအတုမရှိသော ဝရတကို «ဒွါဒသ-လင်္ဂ ဝရတ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းသည် ပာရှုပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာဖြင့် ပသုကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 5

भोगदं योगदं चैव कामदं मुक्तिदं शुभम् अवियोगकरं पुण्यं भक्तानां भयनाशनम्

ဤအရာသည် လောကီဘောဂကိုပေး၍ ယောဂကိုလည်းပေးတော်မူ၏။ သင့်လျော်သောကာမကိုဖြည့်ဆည်းကာ မုက္ခတိသို့ပို့ဆောင်၏။ မင်္ဂလာနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်ဖြစ်၍ သီဝနှင့် မပြတ်တောက်သောဆက်သွယ်မှုကိုဖြစ်စေကာ ဘက္တများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကိုဖျက်ဆီး၏။

Verse 6

षडङ्गसहितान् वेदान् मथित्वा तेन निर्मितम् सर्वदानोत्तमं पुण्यम् अश्वमेधायुताधिकम्

ဝေဒများကို အင်္ဂခြောက်ပါးနှင့်တကွ ချဉ်းကပ်၍ ချော်ထုတ်သကဲ့သို့ စိစစ်ကာ ဤပုဏ္ဏကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလှူဒါနအားလုံး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးအကျိုးဖြစ်၍ အရှွမေဓယဇ్ఞ တစ်သောင်းထက်ပင် ပို၍ သန့်ရှင်းမြတ်တော်မူ၏။

Verse 7

सर्वमङ्गलदं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् संसारार्णवमग्नानां जन्तूनामपि मोक्षदम्

ဤအရာသည် မင်္ဂလာအလုံးစုံကိုပေး၍ ကိုယ်တိုင်ပင် ပုဏ္ဏဖြစ်၏။ ရန်သူအားလုံးကိုဖျက်ဆီး၏။ သံသရာပင်လယ်တွင် နစ်မြုပ်နေသော သတ္တဝါတို့အတွက်ပင် ပတိ (သီဝ) ၏ကရုဏာကြောင့် ပာရှမှ လွတ်မြောက်သော မုက္ခတိကိုပေး၏။

Verse 8

सर्वव्याधिहरं चैव सर्वज्वरविनाशनम् देवैरनुष्ठितं पूर्वं ब्रह्मणा विष्णुना तथा

ဤအရာသည် ရောဂါအားလုံးကိုဖယ်ရှား၍ အဖျားအမျိုးမျိုးကိုဖျက်ဆီး၏။ ယခင်က ဒေဝတားတို့က စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့လည်း ထိုနည်းတူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြ၏။

Verse 9

च्रेअतिओन् ओफ़् अ लिङ्ग कृत्वा कनीयसं लिङ्गं स्नाप्य चन्दनवारिणा चैत्रमासादि विप्रेन्द्राः शिवलिङ्गव्रतं चरेत्

လင်္ဂငယ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုလင်္ဂကို စန္ဒနရေဖြင့် ရေချိုးပူဇော်လျက်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ချိုင်တြလမှ စ၍ “သီဝ-လင်္ဂ ဝရတ” ကို ကျင့်ဆောင်သင့်၏။ ထိုသို့ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပတိ (သီဝ) နှင့် ကိုက်ညီစေ၏။

Verse 10

कृत्वा हैमं शुभं पद्मं कर्णिकाकेसरान्वितम् नवरत्नैश् च खचितम् अष्टपत्रं यथाविधि

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မင်္ဂလာရွှေလောတပ်ပန်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ အလယ်ကဏ္ဏိကာနှင့် ကေသရမျှင်များပါဝင်စေ၍ နဝရတနာကို ထည့်သွင်းအလှဆင်ကာ၊ အဋ္ဌပတ္တ (ပန်းချပ် ၈ ချပ်) ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ ပတိ—သီဝရှင်၏ လိင်္ဂပူဇာအတွက် အပ်နှံရမည်။

Verse 11

कर्णिकायां न्यसेल्लिङ्गं स्फाटिकं पीठसंयुतम् तत्र भक्त्या यथान्यायम् अर्चयेद् बिल्वपत्रकैः

ကဏ္ဏိကာပေါ်တွင် ပီဋ္ဌနှင့်တကွ သင့်လျော်စွာ တင်ထားသော စဖာဋိက (ကြည်လင်ကျောက်) လိင်္ဂကို တင်ထားရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့်၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဘိလွပတ်ရွက်များဖြင့် အာရ္စနာပြု၍ ပတိ (သီဝ) ကို ဂုဏ်ပြုကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ရာသို့ ပရှု (ချည်နှောင်ဝိညာဉ်) ကို ဦးတည်စေမည်။

Verse 12

सितैः सहस्रकमलै रक्तैर्नीलोत्पलैरपि श्वेतार्ककर्णिकारैश् च करवीरैर्बकैरपि

အဖြူရောင် ထောင်ပွင့်လောတပ်ပန်းများ၊ အနီရောင် ပန်းများနှင့် အပြာရောင် နီလိုတ်ပလ (ရေကြာ) ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဖြူရောင် အာရ္ကပန်းနှင့် ကဏ္ဏိကာရ ပန်းများ၊ ထို့ပြင် ကရဝီရနှင့် ဘက ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း—ဤပန်းများဖြင့် သီဝလိင်္ဂကို အလှဆင်၍ ဘုရားပူဇော်နိုင်သည်။ တည်ကြည်သော ဘက္တိဖြင့် ထိုအပ်နှံမှုများသည် ပရှုကို ပာရှမှ သန့်စင်စေပြီး စိတ်ကို ပတိ မဟာဒေဝသို့ လှည့်ပေးသည်။

Verse 13

एतैरन्यैर् यथालाभं गायत्र्या तस्य सुव्रताः सम्पूज्य चैव गन्धाद्यैर् धूपैर्दीपैश् च मङ्गलैः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော သုဝရတများよ၊ ဂါယတ္တရီမန်တရနှင့်အတူ ရရှိသမျှအတိုင်း ဤအပ်နှံမှုများနှင့် အခြားအပ်နှံမှုများဖြင့် ထိုဘုရားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကြလော့။ ထို့ပြင် အနံ့သာတို့နှင့်တကွ၊ မီးခိုး (ဓူပ)၊ မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် မင်္ဂလာပစ္စည်းများဖြင့် သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြု၍ လိင်္ဂပူဇာကို ပြီးစီးစေကြလော့။

Verse 14

नीराजनाद्यैश्चान्यैश् च लिङ्गमूर्तिमहेश्वरम् अगरुं दक्षिणे दद्याद् अघोरेण द्विजोत्तमाः

နီရာဇန (အာရတီ) စသည့် ထုံးတမ်းအခြားပူဇာများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့よ၊ လိင်္ဂရုပ်ဖြင့် တည်ရှိသော မဟေရှ္ဝရအား အဂရု (အလူးစ်ဝုဒ်) အနံ့သာကို ညာဘက်တွင် ထား၍ အဃောရမန်တရကို ရွတ်ဆိုကာ အပ်နှံရမည်။

Verse 15

पश्चिमे सद्यमन्त्रेण दिव्यां चैव मनःशिलाम् उत्तरे वामदेवेन चन्दनं वापि दापयेत्

အနောက်ဘက်၌ «သဒျ» မန္တရဖြင့် သာသနာတော်မြတ်သော မနဿီလာ (အနီရောင် သတ္တုအမှုန့်) ကို ပူဇော်ရမည်။ မြောက်ဘက်၌ «ဝာမဒေဝ» မန္တရဖြင့် စန္ဒနလိမ်းဆေးကိုလည်း ပူဇော်စေရာ၏။

Verse 16

पुरुषेण मुनिश्रेष्ठा हरितालं च पूर्वतः सितागरूद्भवं विप्रास् तथा कृष्णागरूद्भवम्

အို မုနိမြတ်တို့၊ အရှေ့ဘက်၌ ပထမဦးစွာ ဟရိတာလ (အဝါရောင် သတ္တု) ကို ရယူရမည်။ ထို့ပြင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အဂရုမှ ပေါက်ဖွားသော အနံ့သာများ—အဖြူရောင် (ပျော့) အဂရုထွက်ပစ္စည်းနှင့် အနက်ရောင် (မှောင်) အဂရုထွက်ပစ္စည်း—တို့ကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း စုဆောင်းရမည်။ ဤသန့်ရှင်းသော ပစ္စည်းများကို လင်္ဂပူဇာ၌ အပူဇော်အဖြစ် သုံးစွဲကာ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ ပတိ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာသို့ ရွေ့လျားစေသည်။

Verse 17

तथा गुग्गुलुधूपं च सौगन्धिकमनुत्तमम् सितारं नाम धूपं च दद्याद् ईशाय भक्तितः

ထို့အတူ ဘက္တိဖြင့် အီရှ (ရှီဝ) ထံသို့ အလွန်အမင်း မွှေးကြိုင်သော ဂုဂ္ဂုလု အမွှေးတိုင်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «စိတာရ» ဟု ခေါ်သော အမွှေးတိုင်ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

महाचरुर्निवेद्यः स्याद् आढकान्नमथापि वा एतद् वः कथितं पुण्यं शिवलिङ्गमहाव्रतम्

နိဝေဒျအဖြစ် မဟာ-ချရု (ချက်ထားသော ဆန်ထမင်းအလှူကြီး) ကို ပူဇော်ရမည်၊ သို့မဟုတ် အာဍ္ဍက (āḍhaka) အတိုင်းအတာတစ်ခုစာ အစာအာဟာရသီးနှံကိုပင် ပူဇော်နိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သင်တို့အား ပုဏ္ဏသီလဖြစ်သော «ရှီဝ-လင်္ဂ မဟာဝြတ» ကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် ပတိ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေကာ ပရှု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိ ဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 19

तिमे फ़ोर् थिस् व्रत सर्वमासेषु सामान्यं विशेषो ऽपि च कीर्त्यते वैशाखे वज्रलिङ्गं च ज्येष्ठे मारकतं तथा

«ဤဝြတ၏ အချိန်ကာလသည် လအပေါင်းတို့၌ ယေဘုယျအားဖြင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း အထူးကွဲပြားချက်များကိုလည်း ကြေညာထားသည်။ ဝိုင်ရှာခ လတွင် ဝဇ္ရ-လင်္ဂ (စိန်/ဝဇ္ရကဲ့သို့) ကို ပူဇော်ရမည်၊ ဂျျေဋ္ဌ လတွင်လည်း မာရကတ-လင်္ဂ (မြမြကဲ့သို့) ကို ပူဇော်ရမည်»။

Verse 20

आषाढे मौक्तिकं लिङ्गं श्रावणे नीलनिर्मितम् मासि भाद्रपदे लिङ्गं पद्मरागमयं शुभम्

အာသာဍ္ဍလတွင် မုက္တိကာ (ပုလဲ) ဖြင့်ပြုလုပ်သော လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။ သြရဝဏလတွင် နီလမဏိ (စဖိုင်ယာ) ဖြင့်ပြုလုပ်သော လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။ မင်္ဂလာရှိသော ဘာဒြပဒလတွင် ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ဖြင့်ပြုလုပ်သော လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

आश्विने चैव विप्रेन्द्राः गोमेदकमयं शुभम् प्रवालेनैव कार्तिक्यां तथा वै मार्गशीर्षके

ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ အာရှ္ဝိနလတွင် ဂိုမေဒက (ဟက်ဆိုနိုက်) ဖြင့်ပြုလုပ်သော မင်္ဂလာအလှူကို ပူဇော်ရမည်။ ကာရ္တ္တိကလတွင် ပရဝါလ (ပုလဲမဟုတ်သော သန္တာ) ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် မာရ္ဂရှီရ္ṣလတွင်လည်း လစဉ်ဝတ္တရားအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် သီဝပူဇာကို ထောက်ပံ့သော ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ ပတိ (အရှင်) ၏ ကရုဏာဖြင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များ လျော့ပါးမည်။

Verse 22

मतेरिअल् फ़ोर् अ लिङ्ग वैडूर्यनिर्मितं लिङ्गं पुष्परागेण पुष्यके माघे च सूर्यकान्तेन फाल्गुने स्फाटिकेन च

လင်္ဂကို ဝိုင်ဍူရျ (ကြောင်မျက်လုံးကျောက်) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ပုရှျလတွင် ပုရှ္ပရာဂ (တိုပက်ဇ်) ဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ မာဃလတွင် စူရျကာန္တ (ဆန်စတုန်း) ဖြင့်၊ ဖာလ္ဂုနလတွင် စ္ဖာဋိက (ကြည်လင်ကျောက်/ခရစ်စတယ်) ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 23

सर्वमासेषु कमलं हैममेकं विधीयते अलाभे राजतं वापि केवलं कमलं तु वा

လအားလုံးတွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို (သီဝပူဇာတွင်) သတ်မှတ်ထားသည်။ မရနိုင်လျှင် ငွေကြာပန်းကို ပူဇော်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ကြာပန်းသာမန်တစ်ပွင့်ကိုသာ ပူဇော်လည်း ရသည်။

Verse 24

रत्नानाम् अप्यलाभे तु हेम्ना वा राजतेन वा रजतस्याप्यलाभे तु ताम्रलोहेन कारयेत्

ရတနာများ မရနိုင်လျှင် ရွှေဖြင့်ဖြစ်စေ ငွေဖြင့်ဖြစ်စေ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ငွေတောင် မရနိုင်လျှင် ကြေးနီ သို့မဟုတ် သံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပတိ (သီဝ) ၏ လင်္ဂပူဇာသည် ပစ္စည်းမလုံလောက်ခြင်းကြောင့် မတားဆီးခံရစေရ။

Verse 25

शैलं वा दारुजं वापि मृन्मयं वा सवेदिकम् सर्वगन्धमयं वापि क्षणिकं परिकल्पयेत्

ရရှိသမျှအတိုင်း ပူဇော်ထိုက်သော လိင်္ဂကို ယာယီပုံစံဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ရမည်—ကျောက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မြေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဝေဒိကာ(အလ္တာအခြေ)ပါစေ၊ သို့မဟုတ် အနံ့သာအမျိုးမျိုးဖြင့် မွှေးကြိုင်အောင် ပြုလုပ်စေ။

Verse 26

हैमन्तिके महादेवं श्रीपत्त्रेणैव पूजयेत् सर्वमासेषु कमलं हैममेकमथापि वा

ဟေမန္တရာသီတွင် မဟာဒေဝကို śrī-ပတ္တရ(သရီးရွက်) ဖြင့်သာ ပူဇော်ရမည်။ လတိုင်းတွင်လည်း ကမလ(ကြာပန်း) ကို ဆက်ကပ်နိုင်ပြီး—အနည်းဆုံး ဟေမန္တရာသီ၏ ကြာပန်းတစ်ပွင့်တည်းဖြင့်ပင်—ရှီဝပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 27

राजतं वापि कमलं हैमकर्णिकमुत्तमम् राजतस्याप्यभावे तु बिल्वपत्रैः समर्चयेत्

ရှီဝလိင်္ဂသို့ ငွေကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို—အလွန်ကောင်းမြတ်သော ရွှေကဏ္ဏိကာ(အလယ်ခေါင်း) ပါရှိသည့်—ဆက်ကပ်ရမည်။ ငွေမရှိလျှင် ဘိလွပတ္တရ(ဘိလွရွက်) ဖြင့် စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်—ရရှိနိုင်သမျှ သန့်ရှင်းသော အစားထိုးဖြင့်ပင် ပတိ(ရှီဝ) ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 28

सहस्रकमलालाभे तदर्धेनापि पूजयेत् तदर्धार्धेन वा रुद्रम् अष्टोत्तरशतेन वा

ကြာပန်းတစ်ထောင် မရနိုင်လျှင် ရုဒြကို ထို၏ တစ်ဝက်ဖြင့်ပင် ပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်၏ တစ်ဝက်ဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၁၀၈ ပွင့်ဖြင့်ပင်—မိမိအင်အားအတိုင်း ပတိ(ရှီဝ) အပေါ် ဘက္တိကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 29

फ़्लोwएर् => देइत्य् बिल्वपत्रे स्थिता लक्ष्मीर् देवी लक्षणसंयुता नीलोत्पले ऽंबिका साक्षाद् उत्पले षण्मुखः स्वयम्

ဒိုင်တျများပင် ချစ်မြတ်နိုးသော ဘိလွရွက်အတွင်း၌ မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသော လက္ရှ္မီဒေဝီ တည်ရှိသည်။ နီလဥတ္ပလ(အပြာကြာ) အတွင်း၌ အမ္ဗိကာသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ ရှိနေပြီး၊ ဥတ္ပလ(အဖြူကြာ) အတွင်း၌ သဏ္မုခ(စကန္ဒ) သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှီဝပူဇာ၌ ဆက်ကပ်သည့် အလှူများသည် ဒေဝတားဝင်ရောက်တည်နေရာ ဖြစ်လာကာ ပశု(ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပတိ(ရှီဝ) ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 30

पद्माश्रितो महादेवः सर्वदेवपतिः शिवः तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्रीपत्त्रं न त्यजेद्बुधः

မဟာဒေဝ—ရှီဝသည် နတ်အားလုံး၏ ပတိ (အရှင်) ဖြစ်၍ ကြာပန်းပေါ်၌ တည်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ရှီဝအား ချစ်မြတ်နိုးသော သန့်ရှင်းသည့် ဘီလွာရွက် (bilva) ပူဇော်ခြင်းကို မစွန့်လွှတ်သင့်၊ ထိုပူဇော်မှုက ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် အတ္တကို ပတိထံ နီးကပ်စေသည်။

Verse 31

नीलोत्पलं चोत्पलं च कमलं च विशेषतः सर्ववश्यकरं पद्मं शिला सर्वार्थसिद्धिदा

အပြာကြာ (နီလိုတ်ပလ)၊ အဖြူကြာ (ဥတ္ပလ) နှင့် ကြာပန်းတို့ကို အထူးသဖြင့် ပူဇော်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပဒ္မ (padma) သည် သတ္တဝါတို့ကို သဟဇာတအောက်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်သော “အားလုံးကို ထိန်းညှိ” သော အရာဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ရာ၌ သုံးသော သန့်ရှင်းသည့် ရှီလာ (śilā) သည် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 32

कृष्णागरुसमुद्भूतं सर्वपापनिकृन्तनम् गुग्गुलुप्रभृतीनां चैव दीपानां च निवेदनम्

ရှီဝပူဇော်ရာတွင် အမည်းရောင် အာလိုဝုဒ်မှ ထွက်ပေါ်သော ကရစ်ရှ္ဏာဂရု (kṛṣṇāgaru) အနံ့သာကို ပူဇော်ရမည်၊ ထိုအရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပယ်ဖျက်သည်။ ထို့ပြင် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) နှင့် အလားတူ ရေဇင်များဖြင့် ပြုလုပ်သော မီးအိမ် (dīpa) များကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 33

सर्वरोगक्षयं चैव चन्दनं सर्वसिद्धिदम् सौगन्धिकं तथा धूपं सर्वकामार्थसाधकम्

စန္ဒန (sandalwood) သည် ရောဂါအားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေပြီး အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးသည်။ ထို့အတူ အနံ့သာဓူပနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးခိုးတို့သည်လည်း ရှီဝပူဇော်ရာတွင် ဆက်ကပ်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 34

श्वेतागरूद्भवं चैव तथा कृष्णागरूद्भवम् सौम्यं सीतारिधूपं च साक्षान्निर्वाणसिद्धिदम्

အဖြူရောင် အာဂရုဓူပနှင့် အမည်းရောင် အာဂရုဓူပတို့သည် နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသည်။ ထို့ပြင် စီတာရီ (sītārī) ၏ အေးမြသော အနံ့သာဓူပနှင့်အတူ ပူဇော်လျှင်၊ ရှီဝပူဇော်ရာတွင် တိုက်ရိုက် နိဗ္ဗာဏ-သိဒ္ဓိ (nirvāṇa-siddhi) ကို ရရှိစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 35

श्वेतार्ककुसुमे साक्षाच् चतुर्वक्त्रः प्रजापतिः कर्णिकारस्य कुसुमे मेधा साक्षाद्व्यवस्थिता

အဖြူရောင် အာရကာပန်း (śvetārka) ထဲ၌ မျက်နှာလေးပါး ပရာဇာပတိ (ဗြဟ္မာ) သည် တိုက်ရိုက် တည်ရှိ၏။ ကဏ္ဏိကာရပန်း (karṇikāra) ထဲ၌ မေဓာ—ဉာဏ်ပညာနှင့် မှန်ကန်သော ခွဲခြားသိမြင်မှု၏ ဒေဝီ—သည် တိုက်ရိုက် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 36

करवीरे गणाध्यक्षो बके नारायणः स्वयम् सुगन्धिषु च सर्वेषु कुसुमेषु नगात्मजा

ကရဝီရပန်း (karavīra) ထဲ၌ ဂဏာတို့၏ အကြီးအကဲ (Gaṇādhyakṣa) တည်ရှိ၏။ ဘက (baka—ငှက်ကောင်) ထဲ၌ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ကိုယ်တိုင် နေထိုင်၏။ ထို့ပြင် အနံ့သင်းသော ပန်းအားလုံး၌ တောင်သမီး—ရှက္တိ (Śakti)—သည် ပူဇော်ပစ္စည်းတို့ကို လွှမ်းမိုး၍ တည်ရှိ၏။

Verse 37

तस्मादेतैर्यथालाभं पुष्पधूपादिभिः शुभैः पूजयेद्देवदेवेशं भक्त्या वित्तानुसारतः

ထို့ကြောင့် ပန်း၊ နံ့သာနှင့် အခြားသော မင်္ဂလာပူဇော်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် မိမိ၏ အင်အားနှင့် ငွေကြေးအလိုက် ဘက္တိဖြင့် ဒေဝဒေဝေရှ (ဘုရားတို့၏ ဘုရား) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 38

निवेदयेत्ततो भक्त्या पायसं च महाचरुम् सघृतं सोपदंशं च सर्वद्रव्यसमन्वितम्

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် နိဝေဒျ (naivedya) အဖြစ် နို့ထမင်းချို (pāyasa) နှင့် မဟာချရု (mahācaru) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပြည့်ဝစေ၍ သင့်တော်သော အဖော်ဟင်း (upadaṃśa) ပါစေကာ လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးဖြင့် ပြင်ဆင်၍ ပတိ (Pati) ကို ပြည့်စုံသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 39

शुद्धान्नं वापि मुद्गान्नम् आढकं चार्धकं तु वा चामरं तालवृन्तं च तस्मै भक्त्या निवेदयेत्

ဘက္တိဖြင့် ထိုအရှင်ထံ သန့်ရှင်းသော ထမင်း သို့မဟုတ် မုဒ္ဂ (mudga—ပဲစိမ်း) ထမင်းကို အာဍက (āḍhaka) အတိုင်း သို့မဟုတ် တစ်ဝက်အတိုင်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ချာမရ (cāmara—ယက်အမြီးပန်ကာ) နှင့် တာလဝೃန္တ (tālavṛnta—ထန်းရွက်ပန်ကာ) ကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်ကာ ပတိကို ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုရမည်။

Verse 40

उपहाराणि पुण्यानि न्यायेनैवार्जितान्यपि नानाविधानि चार्हाणि प्रोक्षितान्यंभसा पुनः

တရားမျှတသောနည်းဖြင့် ရရှိထားသော ပုဏ္ဏာအလှူပစ္စည်းများကို အမျိုးမျိုးသော သင့်တော်မြတ်နိုးဖွယ် အရာများအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုအလှူများကို ရေသန့်ဖြင့် ထပ်မံဖျန်း၍ သန့်စင်ကာ သီဝလင်္ဂ ပူဇော်မှု၌ ဥပဟာရအဖြစ် တင်လှူရမည်။

Verse 41

निवेदयेच्च रुद्राय भक्तियुक्तेन चेतसा क्षीराद्वै सर्वदेवानां स्थित्यर्थममृतं ध्रुवम्

ဘက္တိဖြင့် စိတ်ကိုချိတ်ဆက်ထား၍ ရုဒ္ဒရအား ထိုအရာကို တင်လှူရမည်။ အကြောင်းမူကား နို့မှပင် အမတဖြစ်စေသော အမృతရည်သည် မပြောင်းမလဲ တည်မြဲစွာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဒေဝတားအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းတည်တံ့စေရန် အခြေတည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 42

विष्णुना जिष्णुना साक्षाद् अन्ने सर्वं प्रतिष्ठितम् भूतानाम् अन्नदानेन प्रीतिर् भवति शङ्करे

အမြဲအောင်မြင်သူ ဗိဿဏုကြောင့်ပင်၊ အရာအားလုံးသည် အစာအဟာရ၌ တိုက်ရိုက်တည်မြဲထားသည်။ ထို့ကြောင့် သက်ရှိများအား အစာလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် သင်္ကရသည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား အစာသည် ပာရှု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ဝိညာဉ်) ကို ထောက်ပံ့ကာ လောက၏ စည်းကမ်းတရားကိုလည်း ထိန်းထားသည်။

Verse 43

तस्मात् सम्पूजयेद् देवम् अन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः उपहारे तथा तुष्टिर् व्यञ्जने पवनः स्वयम्

ထို့ကြောင့် ဘုရားကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်။ ချက်ပြုတ်ထားသော အစာ၌ ပရာဏ (အသက်ရှုသက်) များ တည်ရှိကြသည်။ ဥပဟာရ (အလှူပစ္စည်း) များ၌ စိတ်ကျေနပ်မှုကိုယ်တိုင် တည်နေသည်။ အဖက်ဟင်းလျာများ၌မူ လေဒေဝတား ဝါယုသည် မိမိ၏ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိသည်။

Verse 44

सर्वात्मको महादेवो गन्धतोये ह्यपाम्पतिः पीठे वै प्रकृतिः साक्षान् महदाद्यैर्व्यवस्थिता

မဟာဒေဝသည် အရာအားလုံးအတွင်းရှိ အတ္တမန်ဖြစ်တော်မူ၏။ အနံ့သင်းသော ရေများအတွင်း၌လည်း အပမ်ပတိ—ရေ၏ အရှင်—အဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။ ပီဋ္ဌ (ပူဇော်ရာ အာသန) ပေါ်တွင်မူ ပရကృతိကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်တည်ရှိပြီး၊ မဟတ်နှင့် အခြားသော ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်မှုများဖြင့် စီမံတည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 45

तस्माद्देवं यजेद्भक्त्या प्रतिमासं यथाविधि पौर्णमास्यां व्रतं कार्यं सर्वकामार्थसिद्धये

ထို့ကြောင့် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း လစဉ်လတိုင်း ဘက္တိဖြင့် ဒေဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ လပြည့်နေ့တွင် ဝရတ (vrata) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အလိုရှိသမျှ အကျိုးအမြတ်နှင့် စိဒ္ဓိများ ပြည့်စုံစေရန်။

Verse 46

सत्यं शौचं दया शान्तिः संतोषो दानमेव च पौर्णमास्याममावास्याम् उपवासं च कारयेत्

သစ္စာ၊ သန့်ရှင်းမှု၊ ကရုဏာ၊ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ကျေနပ်တင်းတိမ်မှုနှင့် ဒါနကို မွေးမြူရမည်။ ထို့ပြင် လပြည့်နေ့နှင့် လကွယ်နေ့ (အမဝါသျာ) တွင်လည်း အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးခြင်းသည် ရှိုင်ဝ ဝရတဖြစ်၍ ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပါးစေကာ စိတ်ကို ပတိ—ရှီဝဘုရားထံသို့ လှည့်ပေးသည်။

Verse 47

संवत्सरान्ते गोदानं वृषोत्सर्गं विशेषतः भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या श्रोत्रियान् वेदपारगान्

နှစ်ကုန်တွင် နွားဒါနကို ပေးလှူရမည်၊ ထူးခြားစွာတော့ ဝೃಷోత్సರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘက္တိဖြင့် ဗေဒကျမ်းကို သင်ယူထိန်းသိမ်းသော ရှရောထရိယာ၊ ဗေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးရမည်—ဤသည်မှာ ပတိ ရှီဝဘုရားကို နှစ်သက်စေသော ပူဇော်မှုဖြစ်သည်။

Verse 48

तल् लिङ्गं पूजितं तेन सर्वद्रव्यसमन्वितम् स्थापयेद् वा शिवक्षेत्रे दापयेद् ब्राह्मणाय वा

သူက ပူဇော်ထားပြီး အလှူပစ္စည်းအကုန်လုံးဖြင့် ပြည့်စုံသော လိင်္ဂကို ရှီဝက்ஷೇತ್ರ (ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းရာဝန်း) တွင် စ္ထာပန (တည်ထောင်) လုပ်စေသော်လည်းကောင်း၊ မဟုတ်လျှင် သန့်စင်ကာ အဘိသေကပြုထားသော အလှူအဖြစ် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူစေသော်လည်းကောင်း။

Verse 49

य एवं सर्वमासेषु शिवलिङ्गमहाव्रतम् कुर्याद्भक्त्या मुनिश्रेष्ठाः स एव तपतां वरः

အို မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ လစဉ်လတိုင်း ဘက္တိဖြင့် ဤ ရှီဝလိင်္ဂ မဟာဝရတကို ဆောင်ရွက်သူသည်သာ တပသ (တပဿ) ကျင့်သူတို့အထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 50

सूर्यकोटिप्रतीकाशैर् विमानै रत्नभूषितैः गत्वा शिवपुरं दिव्यं नेहायाति कदाचन

ရတနာဖြင့်အလှဆင်ထား၍ နေတစ်ကောဋိ၏တောက်ပမှုကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော ဒေဝဗိမာန်များစီးကာ သီဝပုရဒိဗ္ဗမြို့သို့ ရောက်သူသည် ဤလောကသို့ မည်သည့်အခါမျှ မပြန်လာတော့။

Verse 51

अथवा ह्येकमासं वा चरेदेवं व्रतोत्तमम् शिवलोकमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

သို့မဟုတ် ဤအမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဝ్రတကို တစ်လတည်းပင် ကျင့်သော်လည်း သေချာစွာ သီဝလောကကို ရောက်မည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 52

अथवा सक्तचित्तश्चेद् यान्यान् संचिन्तयेद्वरान् वर्षमेकं चरेदेवं तांस्तान्प्राप्य शिवं व्रजेत्

သို့မဟုတ် စိတ်ကိုတည်ကြည်စွာထား၍ မိမိလိုလားသော ကောင်းချီးများကို အာရုံပြုစဉ်းစားကာ ဤသဘောဖြင့် တစ်နှစ်ပြည့် ကျင့်သော်၊ ထိုထိုအကျိုးများကို ရရှိပြီးနောက် ချည်နှောင်မှုအားလုံးကို လွတ်မြောက်စေသော ပတိ—သီဝထံသို့ သွားရောက်မည်။

Verse 53

देवत्वं वा पितृत्वं वा देवराजत्वमेव च गाणपत्यपदं वापि सक्तो ऽपि लभते नरः

သီဝအပေါ် သဒ္ဓါတည်ကြည်သော လူတစ်ယောက်ပင် မိမိစိတ်ကပ်လျက်ရှိသလို—ဒေဝဖြစ်ခြင်း၊ ပိတೃတို့အတွင်း အဆင့်ရခြင်း၊ ဒေဝရာဇာအာဏာပိုင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် သီဝ၏ ဂဏများအတွင်း မြင့်မြတ်သော အဆင့်ကိုပါ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 54

विद्यार्थी लभते विद्यां भोगार्थी भोगमाप्नुयात् द्रव्यार्थी च निधिं पश्येद् आयुःकामश् चिरायुषम्

ပညာလိုသူသည် ပညာကိုရ၏။ အပျော်အပါးလိုသူသည် အပျော်အပါးကိုရ၏။ ဥစ္စာလိုသူသည် နိဓိကိုမြင်၏။ အသက်ရှည်လိုသူသည် ရှည်လျားသောအသက်ကိုရ၏—ဤအရာတို့သည် လိင်္ဂအဖြစ် ထင်ရှားသော အရှင် (ပတိ) ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ရာမှ ပေးအပ်သော အကျိုးများဖြစ်ပြီး၊ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လှည့်ကာ သီဝ၏ ကရုဏာသို့ မျက်နှာမူသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 55

यान्यांश्चिन्तयते कामांस् तांस्तान्प्राप्येह मोदते एकमासव्रतादेव सो ऽन्ते रुद्रत्वमाप्नुयात्

လူသည် စိတ်တွင် စဉ်းစားလိုသော ဆန္ဒများကို ထိုဆန္ဒများအတိုင်း ဤလောက၌ ရရှိကာ ပျော်ရွှင်၏။ တစ်လကြာ ဝရတတစ်ပါးသာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရုဒ္ဒရဘဝ—ပာရှဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ပသုကို လွတ်မြောက်စေသော ပတိ ရုဒ္ဒရ၏ အခြေအနေသို့ ပေါင်းစည်းရောက်၏။

Verse 56

इदं पवित्रं परमं रहस्यं व्रतोत्तमं विश्वसृजापि सृष्टम् हिताय देवासुरसिद्धमर्त्यविद्याधराणां परमं शिवेन

ဤအရာသည် အလွန်သန့်စင်စေသော အမြင့်ဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်၊ ဝရတတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်ကပင် စီမံသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ဒေဝ၊ အသူရ၊ စိဒ္ဓ၊ လူသား၊ ဝိဒ္ယာဓရတို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံး ရှိဝက သူတို့၏ အကျိုးစစ်အတွက် တည်ထောင်ပေးတော်မူ၏။

Verse 57

सम्पूज्य पूज्यं विधिनैवमीशं प्रणम्य मूर्ध्ना सह भृत्यपुत्रैः व्यपोहनं नाम जपेत्स्तवं च प्रदक्षिणं कृत्य शिवं प्रयत्नात्

ထုံးတမ်းအတိုင်း ကိုးကွယ်ထိုက်သော အရှင်ဣဿကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး၊ အမှုထမ်းများနှင့် သားများနှင့်အတူ ခေါင်းချ၍ နမတ်ပြုကာ «ဗျပောဟန» ဟုခေါ်သော စတဝကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဂျပ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် သေချာစွာ ပရဒက္ခိဏာပြု၍ ရှိဝကို တည်ကြည်သော အားထုတ်မှုဖြင့် အာရాధနာပြုရမည်။

Verse 58

पुराकृतं विश्वसृजा स्तवं च हिताय देवेन जगत्त्रयस्य पितामहेनैव सुरैश्च सार्धं महानुभावेन महार्घ्यम् एतत्

ဤတန်ဖိုးကြီးသော စတဝသည် ရှေးကာလက စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်က စီရင်ရေးသားခဲ့သည်။ လောကသုံးပါး၏ အကျိုးအတွက် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင်က ဒေဝတို့နှင့်အတူ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော အရှင်ထံသို့ အရဃျ (အလွန်မြတ်သော ပူဇော်သက္ကာ) အဖြစ် ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။