Adhyaya 69

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे वंशानुवर्णनं नामाष्टषष्टितमो ऽध्यायः सूत उवाच सात्वतः सत्यसम्पन्नः प्रजज्ञे चतुरः सुतान् भजनं भ्राजमानं च दिव्यं देवावृधं नृपम्

ဤသို့ «သရီ လင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ၏ ပူရဝ-ဘာဂတွင် «မျိုးရိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းအမည်ဖြင့် အခန်း (၆၉) စတင်၏။ စူတာက ပြောသည်—သစ္စာပြည့်စုံသော စာတ်ဝတသည် သားလေးယောက်ကို မွေးဖွားစေ၏—ဘဇန၊ ဘြာဇမာန၊ တောက်ပသော ဒိဗျ၊ နှင့် မင်း ဒေဝာဝೃဓ။

Verse 2

अन्धकं च महाभागं वृष्णिं च यदुनन्दनम् तेषां निसर्गांश्चतुरः शृणुध्वं विस्तरेण वै

မဟာကံကောင်းသူ အန္ဓကနှင့် ယဒုတို့၏ အပျော်အပါးဖြစ်သော ဝೃષ્ણိ—သူတို့၏ မျိုးရိုးတွင် ပါဝင်သော နိသဂ္ဂ (သဘာဝလက္ခဏာ) လေးပါးကို ငါထံမှ အသေးစိတ် နားထောင်ကြလော့။

Verse 3

सृञ्जय्यां भजनाच्चैव भ्राजमानाद्विजज्ञिरे अयुतायुः शतायुश् च बलवान् हर्षकृत्स्मृतः

စೃဉ္ဇယာနှင့် ဘဇနာတို့မှလည်းကောင်း၊ ဘြာဇမာနသည် သားနှစ်ယောက်—အယုတာယုနှင့် သတားယု—ကို မွေးဖွားစေ၏။ ထို့ပြင် အခြားတစ်ယောက်လည်း မွေးဖွားလာ၍ ဘလဝါန်ဟု ကျော်ကြားကာ ဟರ್ಷကೃတ် (ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသူ) ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 4

तेषां देवावृधो राजा चचार परमं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्मरन्

သူတို့အနက် မင်း ဒေဝာဝೃဓသည် အမြင့်ဆုံးသော တပဿကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် “အရည်အချင်းကောင်းအားလုံး ပြည့်စုံသော သားတစ်ယောက် ငါ့ထံ၌ ဖြစ်ပါစေ” ဟု အမြဲသတိရနေ၏။

Verse 5

तस्य बभ्रुरिति ख्यातः पुण्यश्लोको नृपोत्तमः अनुवंशपुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्

ထိုသူမှ “ဘဗ္ရု” ဟုကျော်ကြားသော မင်းမြတ်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏ကီർത്തိသည် သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်စေသော အမည်ကောင်းဖြစ်၏။ ပူရာဏနှင့် မင်းဆက်အနုဝံသကို သိသူတို့က သူ့ကို သီဆိုချီးမွမ်းကြသည်ဟု အစဉ်အလာအရ ကြားရ၏။

Verse 6

गुणान्देवावृधस्याथ कीर्तयन्तो महात्मनः यथैव शृणुमो दूरात् संपश्यामस्तथान्तिकात्

ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် ထိုမဟာအတ္တမန်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ချီးမွမ်းကာ ဆိုကြသည်– “အဝေးမှ ကြားသိခဲ့သကဲ့သို့ ယခုမူ နီးကပ်စွာ တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရပြီ” ဟု။

Verse 7

बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः पुरुषाः पञ्च षष्टिस्तु षट् सहस्राणि चाष्ट च

ဘဗ္ရုသည် လူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ဒေဝတို့အနက် ဒေဝာဝೃဓနှင့် တန်းတူတော်မူ၏။ ထို့ပြင် လူတို့၏အရေအတွက်မှာ ခြောက်ဆယ်ငါး ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် ခြောက်ထောင်ရှစ် ယောက်လည်း ရှိ၏။

Verse 8

ये ऽमृतत्वमनुप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि यज्वा दानमतिर्वीरो ब्रह्मण्यस्तु दृढव्रतः

အမရတရားကို ရရှိသူတို့—ဘဗ္ရုနှင့် ဒေဝာဝೃဓထက်ပင် ကျော်လွန်သူတို့—သည် ယဇ္ဉပူဇာကို ဆောင်ရွက်သော ယဇ္ဝာများ၊ ဓမ္မကိစ္စ၌ သူရဲကောင်းများ၊ ဒါနကို စိတ်ထားသူများ၊ ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းသူများ၊ ဗြဟ္မဏအမိန့်နှင့် ဗြဟ္မဓမ္မကို ရိုသေသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသို့သော ဓမ္မအားဖြင့် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပတိ (အရှင်) ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်ကာ သေခြင်းကို ကျော်လွန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 9

कीर्तिमांश् च महातेजाः सात्वतानां महारथः तस्यान्ववाये सम्भूता भोजा वै दैवतोपमाः

ထို့ပြင် ကီර්တိမန် ဟူသောသူ ရှိ၏—တောက်ပသော တေဇာကြီးရှိ၍ စာတ္ဝတတို့အနက် မဟာရထ (စစ်ရထားသူရဲကောင်း) ဖြစ်၏။ သူ၏ မျိုးရိုးမှ ဘောဇာတို့သည် အမှန်တကယ် ဒေဝတော်တူသကဲ့သို့ ထင်ရှားကောင်းမြတ်စွာ မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 10

गान्धारी चैव माद्री च वृष्णिभार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयामास सुमित्रं मित्रनन्दनम्

ဂန္ဓာရီနှင့် မာဒရီတို့သည် ဝೃṣṇi မျိုးရိုး၌ မိဖုရားများ ဖြစ်လာကြ၏။ ဂန္ဓာရီသည် မိတ္တရ၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သော စုမိတ္တရကို မွေးဖွားကာ၊ ပတိ (အရှင်) အောက်တွင် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းစေသော သတ်မှတ်ထားသည့် မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်တံ့စေ၏။

Verse 11

माद्री लेभे च तं पुत्रं ततः सा देवमीढुषम् अनमित्रं शिनिं चैव तावुभौ पुरुषोत्तमौ

ထို့နောက် မာဒရီသည် ထိုသားကို မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် နောက်တဖန် ဒေဝမီဍုရှ၊ အနမိတ္တနှင့် ရှိနိတို့ကိုလည်း မွေးဖွား၏—ထိုနှစ်ဦးသည် လူတို့အနက် ထင်ရှားသော ပုရုရှိုတ္တမများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 12

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः प्रसेनश् च महाभागः सत्राजिच्च सुतावुभौ

အနမိတ္တမှ နိဃ္နာ မွေးဖွားလာ၏။ နိဃ္နာတွင် သားနှစ်ယောက် ရှိ၍—မဟာကံကောင်းသူ ပရစေနနှင့် စတြာဇိတတို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 13

तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत् स्यमन्तको नाम मणिर् दत्तस्तस्मै विवस्वता

စတြာဇိတအတွက် နေမင်း (ဝိဝස්ဝန်) သည် အသက်တမျှ ချစ်ခင်ရသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် ဝိဝස්ဝန်သည် စျမန္တက ဟူသော ရတနာကို သူ့အား ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 14

पृथिव्यां सर्वरत्नानाम् असौ राजाभवन्मणिः कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनेन सहैव सः

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရတနာအားလုံးအနက် ထိုမဏိသည် အထွတ်အထိပ် ရတနာအဖြစ် ဘုရင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် ပရစေနနှင့်အတူ အမဲလိုက်ထွက်သွား၏။

Verse 15

वधं प्राप्तो ऽसहायश् च सिंहादेव सुदारुणात् अथ पुत्रः शिनेर्जज्ञे कनिष्ठाद् वृष्णिनन्दनात्

အထောက်အပံ့မရှိဘဲ သူသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ခြင်္သေ့၏လက်၌ သေဆုံးသွား၏။ ထို့နောက် ဝೃṣṇိ မျိုးနွယ်တို့၏ ချစ်ခင်ရသော Śini ၏ အငယ်ဆုံးသားမှ သားတစ်ဦး မွေးဖွားကာ မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်တံ့စေ၏။

Verse 16

सत्यवाक् सत्यसम्पन्नः सत्यकस्तस्य चात्मजः सात्यकिर्युयुधानस्तु शिनेर्नप्ता प्रतापवान्

Satyavāk သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုသူ၊ အမှန်တရားဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၍ သစ္စာတရား၌ ပြည့်ဝအောင်မြင်ခဲ့၏။ သူ၏သားမှာ Satyaka ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် Śini ၏ မြေးဖြစ်သော Sātyaki (Yuyudhāna ဟုလည်း ခေါ်) သည် ရဲရင့်၍ အင်အားကြီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 17

असंगो युयुधानस्य कुणिस्तस्य सुतो ऽभवत् कुणेर् युगंधरः पुत्रः शैनेया इति कीर्तिताः

Yuyudhāna မှ Asaṅga မွေးဖွားလာ၏။ Asaṅga မှ Kuṇista ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် Kuṇi ၏သားမှာ Yugaṃdhara ဖြစ်၏။ ဤတို့ကို Śaineyā မျိုးဆက်ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 18

माद्र्याः सुतस्य संजज्ञे सुतो वार्ष्णिर्युधाजितः श्वफल्क इति विख्यातस् त्रैलोक्यहितकारकः

Mādrī ၏သားမှ ဝṛṣṇိ မျိုးနွယ်ဆက်ဖြစ်သော Yudhājit မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် Śvaphalka ဟု ကျော်ကြားကာ လောကသုံးပါး၏ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်၏—ပశုတို့၏ ပာśa ချည်နှောင်မှုကို ဖြေလျော့ပေးသော Pati (Śiva) အရှင်၏ ဓမ္မကို လိုက်နာကာ ပြုလုပ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 19

श्वफल्कश् च महाराजो धर्मात्मा यत्र वर्तते नास्ति व्याधिभयं तत्र नावृष्टिभयमप्युत

ဓမ္မကို အားထားသော မဟာဘုရင် Śvaphalka နေထိုင်ရာအရပ်၌ ရောဂါကြောက်ရွံ့မှု မရှိ၊ မိုးခေါင်ခြောက်သွေ့မှုကိုလည်း မကြောက်ရ။ ဤသည်မှာ Pati (Śiva) အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ထောက်ထားသော ဓမ္မ၏ ကာကွယ်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ ပာśa သည် လူစုတစ်စု၏ ဒုက္ခအဖြစ် ပေါ်လွင်လာသော်လည်း ထိုချည်နှောင်မှုကို ဖြေလျော့ပေး၏။

Verse 20

श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्यामवाप सः गान्दिनीं नाम काश्यो हि ददौ तस्मै स्वकन्यकाम्

Śvaphalka သည် Kāśī မင်း၏ သမီးကို ဇနီးအဖြစ် လက်ခံယူ하였다။ အမှန်တကယ် Kāśī မင်း (Kāśya) သည် မိမိ၏ အပျိုသမီး «Gāndinī» ကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။

Verse 21

सा मातुरुदरस्था वै बहून्वर्षगणान्किल वसन्ती न च संजज्ञे गर्भस्था तां पिताब्रवीत्

သူမသည် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့သော်လည်း မမွေးဖွားသေး하였다။ ကိုယ်ဝန်အနေအထား၌ပင် သူမ၏ ဖခင်က သူမအား စကားပြော하였다။

Verse 22

जायस्व शीघ्रं भद्रं ते किमर्थं चाभितिष्ठसि प्रोवाच चैनं गर्भस्था सा कन्या गान्दिनी तदा

“မြန်မြန် မွေးဖွားပါစေ—သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ! ဘာကြောင့် အခုထိ အတွင်းမှာပဲ နေသေးသလဲ” ဟုဆိုရာတွင်၊ ထိုအခါ ဝမ်းအတွင်းရှိ မိန်းကလေး Gāndinī သည် အတွင်းမှနေ၍ သူ့အား ပြန်လည်ပြော하였다။

Verse 23

वर्षत्रयं प्रतिदिनं गामेकां ब्राह्मणाय तु यदि दद्यास्ततः कुक्षेर् निर्गमिष्याम्यहं पितः

“ဖခင်ရေ၊ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် နေ့စဉ် ဘရာဟ္မဏတစ်ဦးအား နွားတစ်ကောင်စီ လှူဒါန်းပါက၊ ထိုအခါ ကျွန်မသည် ဝမ်းမှ ထွက်လာနိုင်မည်” ဟုဆို하였다။

Verse 24

तथेत्युवाच तस्या वै पिता काममपूरयत् दाता शूरश् च यज्वा च श्रुतवानतिथिप्रियः

“အဲဒီအတိုင်းပဲ” ဟု ဖခင်က ပြောပြီး သူမ၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ하였다။ သူသည် လှူဒါန်းရာတွင် ရက်ရောသူ၊ သတ္တိရှိသူ၊ ယဇ్ఞပြုသူ၊ သာသနာကျမ်းသိသူ၊ ဧည့်သည်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်하였다။ ဤသို့သော ဓမ္မကျင့်စဉ်ဖြင့် ဂೃಹಸ್ಥသည် ဒာန၊ ယဇ్ఞ နှင့် ဝန်ဆောင်မှုတို့ဖြင့် ကర్మကို သန့်စင်ကာ စೈဝမાર્ગကို ထောက်ပံ့၍ ပశု (ဝိညာဉ်) ကို ပတိ—သခင် Śiva ထံသို့ မျက်နှာမူစေသည်။

Verse 25

तस्याः पुत्रः स्मृतो ऽक्रूरः श्वफल्काद्भूरिदक्षिणः रत्ना कन्या च शैवस्य ह्य् अक्रूरस्तामवाप्तवान्

ထိုမိန်းမမှ အကြူရ (Akrūra) ဟူသောသား မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် Śvaphalka မှ အလှူအတန်ကြီးသော Bhūridakṣiṇa မွေးဖွားလာ၏။ Śaiva မျိုးရိုး၊ ရှိဝဘက္တိ၏ သမီး Ratnā ကို အကြူရက မင်္ဂလာဖြင့် ရယူခဲ့သည်။

Verse 26

अस्यामुत्पादयामास तनयांस्तान्निबोधत उपमन्युस् तथा माङ्गुर् वृतस्तु जनमेजयः

ထိုမိန်းမ၌ သူသည် သားတို့ကို မွေးဖွားစေခဲ့၏—နားထောင်၍ သိမှတ်ကြလော့။ Upamanyu၊ ထို့အပြင် Māṅgu၊ Vṛta နှင့် Janamejaya တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 27

गिरिरक्षस्तथोपेक्षः शत्रुघ्नो यो ऽरिमर्दनः धर्मभृद् वृष्टधर्मा च गोधनो ऽथ वरस् तथा

သူသည် တောင်တန်းတို့၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၍၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အခြေအနေတို့၏ ကစားပွဲအပေါ် မကပ်မငြိသော ဥပေက္ခာတရား၌ တည်၏။ ရန်သူသတ်သူ၊ ရန်ဘက်ဖျက်သူ ဖြစ်၏။ ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသူ၊ ဓမ္မကို မိုးကဲ့သို့ သွန်းလောင်းကရုဏာပြုသူ ဖြစ်၏။ နွားနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးသနားသူ၊ ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးတော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 28

आवाहप्रतिवाहौ च सुधारा च वराङ्गना अक्रूरस्योग्रसेन्यां तु पुत्रौ द्वौ कुलनन्दनौ

Āvāha နှင့် Prativāha၊ ထို့ပြင် မြင့်မြတ်သော မိန်းမ Sudhārā တို့ရှိ၏။ အကြူရနှင့် Ugrasenyā တို့၌ မျိုးရိုးကို ပျော်ရွှင်စေ၍ ထိန်းသိမ်းပေးသော သားနှစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။

Verse 29

देववानुपदेवश् च जज्ञाते देवसंमतौ सुमित्रस्य सुतो जज्ञे चित्रकश् च महायशाः

Devavān နှင့် Upadeva တို့ မွေးဖွားလာ၍၊ နတ်တို့အကြား၌ပင် ချီးမွမ်းလက်ခံခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် Sumitra ထံ၌ မဟာဂုဏ်သတင်းရှိသော Citraka ဟူသောသား မွေးဖွားလာ၏။

Verse 30

चित्रकस्याभवन्पुत्रा विपृथुः पृथुरेव च अश्वग्रीवः सुबाहुश् च सुधासूकगवेक्षणौ

စိတြက၌ သားတော်များ မွေးဖွားလာသည်—ဝိပൃထု နှင့် ပൃထု၊ အශ්ဝဂ္ရီဝ နှင့် သုဗာဟု၊ ထို့ပြင် သုဓာသူက နှင့် ဂဝေက္ෂဏ တို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့ မျိုးရိုးသည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ မမြင်ရသော အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် သာသနာဓမ္မကို ကာလတလျှောက် ထိန်းသိမ်းကာ စနစ်တကျ ဆက်လက်တိုးပွား하였다။

Verse 31

अरिष्टनेमिरश्वश् च धर्मो धर्मभृदेव च सुभूमिर्बहुभूमिश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ

သူသည် အရိဋ္ဌနေမိ နှင့် အශ්ဝ ဟူ၍လည်း ခေါ်၏။ သူသည် ဓမ္မ နှင့် ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သော သာသနာတော်ဘုရားတော် ဖြစ်၏။ သူသည် သုဘူမိ နှင့် ဘဟူဘူမိ; ထို့ပြင် စြဝိဋ္ဌာ နှင့် စြဝဏ ဟူသော အမျိုးသမီးရূপနှစ်ပါးအဖြစ်လည်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 32

अन्धकात्काश्यदुहिता लेभे च चतुरः सुतान् कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्

အန္ဓကမှ ကာശ്യပ၏ သမီးသည် သားလေးယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်—ကူကူရ၊ ဘဇမာန၊ သုချိ၊ နှင့် ကမ္ဗလဗर्हိษ။ ထိုသို့ မျိုးရိုးသည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တိုးချဲ့သွားပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ပရှု (paśu) များသည် ကမ္မ၏ ချည်နှောင်မှု ပာရှ (pāśa) အတွင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေကြသည်။

Verse 33

कुकुरस्य सुतो वृष्णिर् वृष्णेः शूरस्ततो ऽभवत् कपोतरोमातिबलस् तस्य पुत्रो विलोमकः

ကူကူရမှ ဝೃષ્ણိ (Vṛṣṇi) မွေးဖွားလာ၏။ ဝೃષ્ણိ မှ စူရ (Śūra) ပေါ်ထွန်း၏။ ထိုသူမှ ကပောတရောမာတိဗလ (Kapotaromātibala) ဖြစ်လာပြီး၊ သူ၏ သားမှာ ဝိလိုမက (Vilomaka) ဖြစ်သည်။

Verse 34

तस्यासीत् तुम्बुरुसखो विद्वान्पुत्रो नलः किल ख्यायते स सुनाम्ना तु चन्दनानकदुन्दुभिः

သူ၌ ပညာရှိသော သားတော် နလ (Nala) ဟူ၍ အမည်ရသူ ရှိ၏။ သူသည် တုမ္ဗုရု (Tumburu) ၏ မိတ်ဆွေဟု နာမည်ကြီးပြီး၊ ထင်ရှားသော အမည်ဖြင့် ‘စန္ဒနာနက-ဒုန္ဒုဘိ’ ဟု ချီးကျူးခံရသည်—စန္ဒနံနံ့သင်းသော ဒုန္ဒုဘိစည်ကဲ့သို့ သံတေးမြည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 35

तस्मादप्यभिजित्पुत्र उत्पन्नो ऽस्य पुनर्वसुः अश्वमेधं स पुत्रार्थम् आजहार नरोत्तमः

ထို့ကြောင့်လည်း အဘိဇိတ်၏သား ပုနရဝစု မွေးဖွားလာ၏။ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် သားရရှိလိုသောအကြောင်းကြောင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်ကာ၊ အဆုံးတွင် ပတိ—သီဝဘုရားထံ၌ တည်မြဲသော မြင့်မြတ်သည့် ဓမ္မစည်းကမ်းအောက်တွင် မျိုးဆက်ကို တောင်းခံ하였다။

Verse 36

तस्य मध्ये ऽतिरात्रस्य सदोमध्यात्समुत्थितः ततस्तु विद्वान् सर्वज्ञो दाता यज्वा पुनर्वसुः

အတိရာတြ ယဇ္ဈ၏ အလယ်၌၊ စဒသခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုမှ သူသည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ပုနရဝစု ပေါ်ထွန်းလာရာ—ယဇ္ဈနည်းလမ်းကို သိကျွမ်းသူ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ လှူဒါန်းသဘောကောင်းသူ၊ သန့်ရှင်းစွာ အဘိသေကခံ ယဇ္ဈပြုသူ—ဝေဒအာနုဘော်ဖြင့် တောက်ပကာ အမြင့်ဆုံးအရှင် ပတိထံ သဒ္ဓါဖြင့် ဆက်ကပ်နေ၏။

Verse 37

तस्यापि पुत्रमिथुनं बभूवाभिजितः किल आहुकश्चाहुकी चैव ख्यातौ कीर्तिमतां वरौ

သူထံမှလည်း ကလေးနှစ်ယောက် တစ်စုံ မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သားမှာ အာဟုက၊ သမီးမှာ အာဟုကီ ဖြစ်၍၊ နှစ်ဦးစလုံး နာမည်ကျော်ကြားကာ ဂုဏ်သတင်းရှိသူတို့အနက် အထူးထင်ရှားသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 38

आहुकात् काश्यदुहितुर् द्वौ पुत्रौ संबभूवतुः देवकश्चोग्रसेनश् च देवगर्भसमावुभौ

အာဟုကထံမှ ကာရှျ၏သမီးအားဖြင့် သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာသည်—ဒေဝကနှင့် ဥဂ္ရစေန။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒေဝတားသဘောတူသော မြင့်မြတ်သည့် မိခင်ဝမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိကြ၏။

Verse 39

देवकस्य सुता राज्ञो जज्ञिरे त्रिदशोपमाः देववान् उपदेवश् च सुदेवो देवरक्षितः

ဘုရင် ဒေဝကထံမှ သားများ မွေးဖွားလာကြရာ၊ တောက်ပမှု၌ ဒေဝတားတို့နှင့် တူညီကြသည်—ဒေဝဝန်၊ ဥပဒေဝ၊ စုဒေဝ နှင့် ဒေဝရက္ခိတ။ သူတို့သည် ဒေဝသဘောကဲ့သို့ ထူးမြတ်သော ဂုဏ်ရည်ဖြင့် နာမည်ကျော်ကြားကြ၏။

Verse 40

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ वृषदेवोपदेवा च तथान्या देवरक्षिता

သူတို့တွင် အစ်မ/ညီမ မိန်းကလေး ခုနစ်ယောက်ရှိ၍ ဝါစုဒေဝက သူတို့ကို လက်ထပ်ပေး하였다။ ထိုအထဲတွင် ဝೃṣဒေဝာ၊ ဥပဒေဝီ နှင့် အခြားသူများပါဝင်ပြီး—အာရုံတော်ဒေဝတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိ မိန်းမများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 41

श्रीदेवा शान्तिदेवा च सहदेवा तथापरा देवकी चापि तासां च वरिष्ठाभूत्सुमध्यमा

ရှရီဒေဝာ၊ ရှာန္တိဒေဝာ၊ သဟဒေဝာ နှင့် အခြားတစ်ဦးလည်းရှိပြီး၊ ဒေဝကီလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသူတို့အနက် စုမဓျမာကို အထွတ်အမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 42

नवोग्रसेनस्य सुतास् तेषां कंसस्तु पूर्वजः तेषां पुत्राश्च पौत्राश् च शतशो ऽथ सहस्रशः

နဝိုဂ္ရစေန၏ သားများ များစွာရှိပြီး၊ ထိုသူတို့အနက် ကံဆသည် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးရိုးမှ သားများနှင့် မြေးများသည် ရာချီ၊ ထောင်ချီအထိ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 43

देवकस्य सुता पत्नी वसुदेवस्य धीमतः बभूव वन्द्या पूज्या च देवैरपि पतिव्रता

ဒေဝက၏ သမီးသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဝါစုဒေဝ၏ သစ္စာရှိ ဇနီးဖြစ်လာ하였다။ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာဝန် (ပတိဗြတ) ကို မလျော့မတင်း ထိန်းသိမ်းသဖြင့်၊ ဒေဝတို့ကပင် လေးစားပူဇော်ကြသည်။

Verse 44

रोहिणी च महाभागा पत्नी चानकदुन्दुभेः पौरवी बाह्लिकसुता संपूज्यासीत्सुरैरपि

မဟာကံကောင်းသော ရိုဟိဏီသည် အာနကဒုန္ဒုဘိ၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ပေါုရဝီဖြစ်၍ ဘာဟ္လိက၏ သမီးလည်း ဖြစ်ကာ၊ ဒေဝတို့ကပင် လေးစားပူဇော်ကြသည်။

Verse 45

असूत रोहिणी रामं बलश्रेष्ठं हलायुधम् आश्रितं कंसभीत्या च स्वात्मानं शान्ततेजसम्

ရိုဟိဏီသည် ရာမ (ဗလရာမ) ကို မွေးဖွား하였다။ သူသည် အင်အားအထက်ဆုံး၊ လယ်ထွန်တံ (ဟလာယုဓ) ကို ကိုင်ဆောင်သူဖြစ်၏။ ကံစ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိုနေရာ၌ ခိုလှုံကာ မိမိအတ္တ၏ တည်ငြိမ်သော တေဇောဖြင့် တောက်ပနေ၏။

Verse 46

जाते रामे ऽथ निहते षड्गर्भे चातिदक्षिणे वसुदेवो हरिं धीमान् देवक्यामुदपादयत्

ရာမ မွေးဖွားပြီးနောက်၊ ခြောက်ဂರ್ಭတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်—အလွန်မင်္ဂလာအချိန်၌—ပညာရှိ ဝစုဒေဝသည် ဒေဝကီမှ ဟရီကို မွေးဖွားစေ하였다။ ပုရာဏအမြင်အရ ဤသို့သော အဝတားများသည် ပတိ (အမြင့်ဆုံးသခင်) ၏ အမိန့်တော်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ကာ ပရှု (တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 47

स एव परमात्मासौ देवदेवो जनार्दनः हलायुधश् च भगवान् अनन्तो रजतप्रभः

သူတစ်ပါးတည်းပင် အမြင့်ဆုံး အတ္တမ (ပရမာတ္မာ) ဖြစ်၍ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ (ဒေဝဒေဝ) ဖြစ်သည်။ သူသည် ဇနာရ္ဒန; သူသည် ဟလာယုဓကို ကိုင်ဆောင်သော ဘဂဝန်; သူသည် အဆုံးမရှိသော အနန္တ၊ ငွေရောင်တောက်ပသူ—ဤအမည်များအားလုံးသည် အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်နေသော ပတိ (သခင်) တစ်ပါးတည်းကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 48

लिफ़े ओफ़् कृष्ण भृगुशापछलेनैव मानयन्मानुषीं तनुम् बभूव तस्यां देवक्यां वासुदेवो जनार्दन

ဘೃဂု၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်လာသော အခြေအနေကို လေးစားကာ ဇနာရ္ဒန—ဝစုဒေဝ—သည် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူ၍ ဒေဝကီမှ မွေးဖွားလာ하였다။ ထို့ကြောင့် သခင်၏ အဝတားသည် ကမ္မဟేతုကာရဏာ၏ ကွန်ယက်အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းသော်လည်း အမြင့်ဆုံး ပတိ သည် မထိခိုက်ဘဲ ပရှုဝိညာဉ်များကို မောက္ခသို့ ဦးဆောင်တော်မူ၏။

Verse 49

उमादेहसमुद्भूता योगनिद्रा च कौशिकी नियोगाद्देवदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

ဉမာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ယောဂနိဒ္ရာ—ကೌသိကီ—သည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝ (မဟာဒေဝ) ၏ အမိန့်တော်အရ ယရှောဒါ၏ သမီးအဖြစ် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 50

सा चैव प्रकृतिः साक्षात् सर्वदेवनमस्कृता पुरुषो भगवान्कृष्णो धर्ममोक्षफलप्रदः

ထိုမိန်းကလေးသည် ပရကృతိ (Prakṛti) ကိုယ်တိုင်—ထင်ရှားသော အမှန်တရား—ဖြစ်၍ နတ်အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံး ပုရုෂ (Puruṣa)၊ ဘဂဝန် ကృష్ణ (အမဲရောင်) ဖြစ်ပြီး ဓမ္မနှင့် မောက္ခ၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 51

तां कन्यां जगृहे रक्षन् कंसात्स्वस्यात्मजं तदा चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्सकृतलाञ्छनम्

ထိုအခါ ကံစ (Kaṃsa) ထံမှ မိမိ၏ကလေးကို ကာကွယ်ရန် ထိုမိန်းကလေးကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုခဏတွင် ကလေးသည် လက်လေးဖက်၊ မျက်လုံးကျယ်ဝန်း၍ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားကာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 52

शङ्खचक्रगदापद्मं धारयन्तं जनार्दनम् यशोदायै प्रदत्त्वा तु वसुदेवश् च बुद्धिमान्

ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဝစုဒေဝ (Vasudeva) သည် ယရှိုဒါ (Yaśodā) ထံသို့ ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) ကိုယ်တိုင်ကို အပ်နှံလေ၏—သင်္ခ (conch)၊ စက်ရ (discus)၊ ဂဒါ (mace) နှင့် ပဒ္မ (lotus) ကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်—ပတိ (Pati) ၏ အလိုတော်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုများကို ကျော်လွန်ကာ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်စေရန်။

Verse 53

दत्त्वैनं नन्दगोपस्य रक्षतामिति चाब्रवीत् रक्षकं जगतां विष्णुं स्वेच्छया धृतविग्रहम्

သူ့ကို နန္ဒဂိုပ (Nanda) ထံ အပ်နှံကာ «ကာကွယ်ပါ» ဟု ပြော၏။ ထို့ကြောင့် (ကလေးကို) ကမ္ဘာတို့၏ ကာကွယ်ရှင် ဗိෂ္ဏု (Viṣṇu) ထံ အပ်နှံခဲ့သည်—မိမိဆန္ဒအလိုက် ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူတော်မူသောသူ။ ရှိုင်ဝ (Śaiva) မြင်ကွင်းအရ ထိုကဲ့သို့ ကာကွယ်ရေး အဝတားများသည် ပတိ (Śiva) ၏ အမြင့်ဆုံး အမိန့်အောက်၌ လည်ပတ်ပြီး၊ သူ၏ သက္တိဖြင့် စကြဝဠာကို ထောက်တည်ကာ ပာရှု (paśu) များကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အန္တရာယ်၏ ပာရှ (pāśa) အနှောင်အဖွဲ့မှ ကာကွယ်တော်မူ၏။

Verse 54

प्रसादाच्चैव देवस्य शिवस्यामिततेजसः रामेण सार्धं तं दत्त्वा वरदं परमेश्वरम्

တောက်ပမှု အဆုံးမရှိသော သခင် ရှိဝ (Śiva) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်—အမြဲတမ်း ကောင်းချီးပေးသနားသောသူ—သည် ရာမ (Rāma) နှင့်အတူ ကောင်းချီးအဖြစ် ပေးအပ်ခံရ၏။

Verse 55

भूभारनिग्रहार्थं च ह्य् अवतीर्णं जगद्गुरुम् अतो वै सर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति

မြေကြီး၏ဝန်ထုပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် လောကဆရာ (Jagadguru) သည် ဆင်းသက်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ယာဒဝတို့အတွက် မင်္ဂလာအပေါင်းတို့သည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 56

अयं स गर्भो देवक्या यो नः क्लेश्यान्हरिष्यति उग्रसेनात्मजायाथ कंसायानकदुन्दुभिः

«ဒီဟာက ဒေဝကီ၏ ဝမ်းထဲက ကလေးပဲ၊ ငါတို့၏ ကလေရှာ (ဒုက္ခကျပ်တည်းမှု) ကို ဖယ်ရှားပေးမည်» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် အာနကဒုန္ဒုဘိ (ဝါစုဒေဝ) သည် ဥဂ္ဂရစေန၏ သား ကံဆာအား ပြောကြား하였다။ ရှိုင်ဝအနက်တွင် ပတိ (အရှင်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို လျော့ပေး၍ ပရှု၏ ကလေရှာတို့ကို အဆုံးသတ်စေမည့် သာသနာတော်၏ အင်အားရှိသော ကိုယ်စားလှယ်၏ ရောက်ရှိမှုကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 57

निवेदयामास तदा जातां कन्यां सुलक्षणाम् अस्यास्तवाष्टमो गर्भो देवक्याः कंस सुव्रत

ထို့နောက် သူသည် လက္ခဏာကောင်းမြတ်သော သမီးကလေး မွေးဖွားလာသည်ဟု တင်ပြ၍ «အို ကံဆာ၊ သစ္စာကတိတည်မြဲသူ၊ ဤသည်မှာ ဒေဝကီ၏ အဋ္ဌမမြောက် သန္ဓေ (မွေးဖွားမှု) ဖြစ်သည်» ဟု ဆို하였다။

Verse 58

मृत्युर् एव न संदेह इति वाणी पुरातनी ततस्तां हन्तुमारेभे कंसः सोल्लङ्घ्य चांबरम्

«သေခြင်းပဲ—သံသယမရှိ» ဟု ရှေးဟောကိန်း၏ အသံက ဆို၏။ ထို့နောက် ကံဆာသည် မြင့်သောနေရာမှ ခုန်ထ၍ သူမကို သတ်ရန် ကြိုးပမ်းစတင်하였다။

Verse 59

उवाचाष्टभुजा देवी मेघगंभीरया गिरा रक्षस्व तत्स्वकं देहम् आयातो मृत्युरेव ते

လက်ရှစ်ဖက်ရှိ ဒေဝီသည် မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ဆို၏— «သင့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်လော့; သေခြင်းတရားက သင့်ထံ ရောက်လာပြီ»။

Verse 60

रक्षमाणस्य देहस्य मायावी कंसरूपिणः किं कृतं दुष्कृतं मूर्ख जातः खलु तवान्तकृत्

ဤကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ရန် သင်ကြိုးစားနေစဉ် မာယာဝိဇ္ဇာရှင်တစ်ဦး—ကံသရုပ်ကို ဝတ်ဆင်၍—မေးသည်။ «အို မိုက်သူ၊ ငါ ဘာအပြစ်ကို ပြုခဲ့သနည်း။ အမှန်တကယ် သင်၌ ပေါ်ထွန်းလာသူသည် သင့်မရဏကို ဖန်တီးသူပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 61

देवक्याः स भयात्कंसो जघानैवाष्टमं त्विति स्मरन्ति विहितो मृत्युर् देवक्यास् तनयो ऽष्टमः

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကံသသည် «ဤသည် အဋ္ဌမမြောက်ပင်» ဟု ထင်ကာ ကလေးကို သတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် မှတ်မိကြသည်မှာ ကံသ၏ သတ်မှတ်ထားသော မရဏသည် ဒေဝကီ၏ အဋ္ဌမသား—ကံသ၏ မရဏဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာထားသူ—ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 62

यस्तत्प्रतिकृतौ यत्नो भोजस्यासीद्वृथा हरेः प्रभावान्मुनिशार्दूलास् तया चैव जडीकृतः

ဘောဇမင်း၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးပမ်းမှုသည် အလုံးစုံ အကျိုးမရှိသွား၏။ ဟရိ၏ အာနုဘော်ကြီးမားမှုကြောင့်—အို ကျားကဲ့သို့သော မုနိတို့—သူသည် ထိုအင်အားတည်းဟူသော အာနုဘော်ကြောင့်ပင် မလှုပ်မရှား၊ မူးဝေတုန်လှုပ်ကင်းမဲ့သွားရ၏။

Verse 63

कंसो ऽपि निहतस्तेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा निहता बहवश्चान्ये देवब्राह्मणघातिनः

ကံသသည်လည်း အလုပ်ကိစ္စ မခက်ခဲသော ကృష్ణ၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သတ်သော အခြားသူများစွာလည်း ဖျက်ဆီးခံရ၏။ ထိုသို့ပင် သခင် (ပတိ) သည် ပာရှကဲ့သို့ ချည်နှောင်၍ ပင်ပန်းစေသော အဓမ္မ၏ အင်အားများကို ဖယ်ရှားကာ ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 64

तस्य कृष्णस्य तनयाः प्रद्युम्नप्रमुखास् तथा बहवः परिसंख्याताः सर्वे युद्धविशारदाः

ကృష్ణ၏ သားတော်များသည် များစွာရှိ၍ ပရဒျုမ္နကို ဦးဆောင်ကာ အရေအတွက် များပြားလှသည်။ ထိုသူအားလုံးသည် စစ်ရေး၌ ကျွမ်းကျင်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 65

कृष्णपुत्राः समाख्याताः कृष्णेन सदृशाः सुताः पुत्रेष्वेतेषु सर्वेषु चारुदेष्णादयो हरेः

ဤသူတို့ကို ကృష్ణ၏သားတော်များဟု ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ ကൃഷ്ണတော်နှင့်တူညီသဘောရှိသော သားတော်များဖြစ်သည်။ ဟရီ၏သားတော်များအားလုံးအနက် ချာရုဒေဿဏနှင့် အခြားသူတို့သည် အထူးထင်ရှားဆုံးဖြစ်ကြသည်။

Verse 66

विशिष्टा बलवन्तश् च रौक्मिणेयारिसूदनाः षोडशस्त्रीसहस्राणि शतमेकं तथाधिकम्

သူတို့သည် ထူးခြား၍ အင်အားကြီးမားကာ—ရုက္မိဏီ၏သားတော်၏ ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် (ကൃഷ്ണတော်၌) မိဖုရား ဆယ့်ခြောက်ထောင်နှင့် ထပ်မံ တစ်ရာရှိသည်။

Verse 67

कृष्णस्य तासु सर्वासु प्रिया ज्येष्ठा च रुक्मिणी तया द्वादशवर्षाणि कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा

ကృష్ణတော်၏ မိဖုရားများအားလုံးအနက် ရုက္မိဏီသည် အကြီးဆုံးလည်းဖြစ်၍ အချစ်ဆုံးလည်းဖြစ်သည်။ အလုပ်ကံမပင်ပန်း မနှောင့်ယှက်သော ကൃഷ്ണတော်သည် သူမနှင့်အတူ ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ (သဟဇာတဖြင့်) နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 68

उष्यता वायुभक्षेण पुत्रार्थं पूजितो हरः चारुदेष्णः सुचारुश् च चारुवेषो यशोधरः

လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ တပသဖြင့် နေထိုင်ကာ သားတော်ရလို၍ ပူဇော်သူကြောင့် ဟရ (ရှီဝ) သည် ချာရုဒေဿဏ၊ စုချာရု (အလွန်လှပသူ)၊ ချာရုဝေဿ (လှပသောဝတ်ရုံရှိသူ) နှင့် ယသောဓရ (ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆောင်သူ) ဟူ၍ နာမတော်များဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။

Verse 69

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः साम्ब एव च एते लब्धास्तु कृष्णेन शूलपाणिप्रसादतः

ချာရုश्रဝာနှင့် ချာရုယသာ၊ ထို့ပြင် ပြဒျုမ್ನနှင့် စာမ္ဗာ—ဤသူတို့အားလုံးကို ကൃഷ്ണတော်သည် သူလပါဏိ (တိရစ္ဆာန်မဟုတ်၊ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်သော ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ရရှိခဲ့သည်။

Verse 70

तान् दृष्ट्वा तनयान्वीरान् रौक्मिणेयांश् च रुक्मिणीम् जाम्बवत्यब्रवीत्कृष्णं भार्या कृष्णस्य धीमतः

ထိုသူရဲကောင်းသားတော်များ—ရုက္မိဏီ၏သားများ ရောက္မိဏေယများ—ကိုမြင်လျှင်၊ ကృష్ణ၏ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာမိဖုရား ဇာမ္ဗဝတီသည် ကృష్ణထံသို့ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 71

मम त्वं पुण्डरीकाक्ष विशिष्टं गुणवत्तरम् सुरेशसंमितं पुत्रं प्रसन्नो दातुमर्हसि

အို ကြာပန်းမျက်စိရှိသော အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြု၍ သားတော်တစ်ပါးကို ပေးသနားပါ—ထူးခြားမြင့်မြတ်၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံကာ နတ်ဘုရားအရှင်တို့နှင့် တန်းတူတော်မူသောသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 72

जाम्बवत्या वचः श्रुत्वा जगन्नाथस्ततो हरिः तपस्तप्तुं समारेभे तपोनिधिरनिन्दितः

ဇာမ္ဗဝတီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဟရီသည် တပသကို ဆောင်ရွက်ရန် စတင်လေ၏။ အပြစ်မဲ့၍ တပသ၏ خزန်တော်ဖြစ်သော အရှင်သည် ဝိညာဉ်ရေး စည်းကမ်း၏ အပူကို ခံယူရန် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံလေ၏။

Verse 73

सो ऽथ नारायणः कृष्णः शङ्खचक्रगदाधरः व्याघ्रपादस्य च मुनेर् गत्वा चैवाश्रमोत्तमम्

ထို့နောက် နာရာယဏ—အမဲရောင် ကృష్ణ၊ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောသူ—သည် မုနိ ဗျာဃ္ရပာဒ၏ အထူးမြတ်သော အာရှရမ်သို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 74

ऋषिं दृष्ट्वा त्वङ्गिरसं प्रणिपत्य जनार्दनः दिव्यं पाशुपतं योगं लब्धवांस्तस्य चाज्ञया

အင်္ဂိရသ ရှင်ရသေ့ကို မြင်လျှင် ဇနာရ္ဒနသည် ဦးချ၍ ပူဇော်လေ၏။ ထိုရသေ့၏ အမိန့်တော်အရ၊ ပသု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေ၍ ပတိ—ရှီဝ—ထံသို့ ဦးတည်စေသော ဒိဗ္ဗ ပာရှုပတ ယောဂကို ရရှိလေ၏။

Verse 75

प्रलुप्तश्मश्रुकेशश् च घृताक्तो मुञ्जमेखली दीक्षितो भगवान्कृष्णस् तताप च परंतपः

မုတ်ဆိတ်နှင့်ဆံပင်ကို ဖြတ်ရှင်းကာ ဂီ (ghee) ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို လိမ်းပတ်၍ မုဉ္ဇမြက်ခါးပတ်ကို ချည်ကပ်ကာ၊ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ခံယူပြီးသော ကောင်းကင်ဘုရား ကృష్ణသည်—ရန်သူဖျက်သမားအို—တပသ (austerity) ကို စတင်ကျင့်တော်မူ၏။

Verse 76

ऊर्ध्वबाहुर् निरालंबः पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितः फलाम्बनिलभोजी च ऋतुत्रयम् अधोक्षजः

လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်၍ အထောက်အကူမရှိဘဲ၊ ခြေမကြီးလက်မ၏ ထိပ်ဖျားပေါ်တွင် ရပ်တည်ကာ၊ သစ်သီး၊ ရေ၊ လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ ရာသီသုံးပါးတိုင်အောင် ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ ကျင့်တော်မူ၏—အာရုံတို့မမီနိုင်သော အဓောက္ṣဇ (Adhokṣaja) အထက်မြတ်သခင်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 77

तपसा तस्य संतुष्टो ददौ रुद्रो बहून् वरान् साम्बं जांबवतीपुत्रं कृष्णाय च महात्मने

တပသကြောင့် သူ့အား ရုဒြ (Rudra) သဘောကျနှစ်သက်၍ ကောင်းချီးများစွာ ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် မဟာအတ္မ ကృష్ణအား ဂျာမ္ဘဝတီ (Jāmbavatī) မှ မွေးဖွားသော သား စာမ္ဘ (Sāmba) ကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 78

तथा जांबवती चैव सांबं भार्या हरेः सुतम् प्रहर्षमतुलं लेभे लब्ध्वादित्यं यथादितिः

ထိုနည်းတူ ဟရီ (Hari) ၏ ဇနီး ဂျာမ္ဘဝတီ (Jāmbavatī) သည်လည်း စာမ္ဘ (Sāmba) ကို သားအဖြစ် ရရှိခဲ့ပြီး၊ အဒိတိ (Aditi) သည် အာဒိတျ (Āditya) နေမင်းကို ရရှိသကဲ့သို့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားရ၏။

Verse 79

बाणस्य च तदा तेन छेदितं मुनिपुङ्गवाः भुजानां चैव साहस्रं शापाद्रुद्रस्य धीमतः

အို မုနိမြတ်တို့၊ ထိုအင်အားကြီးသောသူကြောင့် ဘာဏ (Bāṇa) ၏ လက်တစ်ထောင်ကို ထိုအခါ ဖြတ်တောက်ခံရ၏—ဤသည်မှာ ဉာဏ်ပညာရှိ ရုဒြ (Rudra) ၏ အပစ်တင်ကျိန်စာ၏ အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 80

अथ दैत्यवधं चक्रे हलायुधसहायवान् तथा दुष्टक्षितीशानां लीलयैव रणाजिरे

ထို့နောက် ဟလာယုဓ (ဗလရာမ) ၏အကူအညီဖြင့် သူသည် ဒိုင်တျာတို့ကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်း하였다။ စစ်မြေပြင်၌လည်း ကမ္ဘာမြေ၏ မကောင်းသော မင်းများကို သာမန်လီလာတော်အဖြစ် အားမထုတ်ဘဲ အတားအဆီးမရှိပဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 81

स हत्वा देवसम्भूतं नरकं दैत्यपुङ्गवम् ब्राह्मणस्योर्ध्वचक्रस्य वरदानान्महात्मनः

သူသည် ဒေဝတို့မှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဒိုင်တျာတို့၏ အထွတ်အထိပ် နရကကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအမှုသည် မဟာတမား ဗြာဟ္မဏ ဥဓ္ဝစက္ကရ၏ ပေးအပ်သော ဝရ (ကောင်းချီး) ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းမှုနှင့် သာသနာတရား၏ စည်းကမ်းမှ စီးဆင်းလာသော အနုဂ्रहဖြင့် လက်နက်တပ်ထားသော ဓမ္မသည် အဆုရ၏ အင်အားကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။

Verse 82

स्वोपभोग्यानि कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि जग्राह सहस्राणि महाबलः

ထိုမဟာဗလရှိသူသည် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကတည်းက မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သတ္တိရှိ၍ မိမိအပျော်အပါးအတွက် ကညာများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ—အမှန်တကယ် တစ်သိန်းကျော်—ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထိန်းမနိုင်သော ကာမဆန္ဒမှ ပေါ်ပေါက်သည့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ၏ အင်အားကို ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သူမှာ ပတိဖြစ်သော သီဝ၏ အနုဂ्रहတော်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 83

शापव्याजेन विप्राणाम् उपसंहृतवान् कुलम् संहृत्य तत्कुलं चैव प्रभासे ऽतिष्ठदच्युतः

ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျိန်စာကို အကြောင်းပြု၍ အချျုတသည် ထိုမျိုးရိုးကို အဆုံးသတ်သို့ ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုမျိုးရိုးကို ထိုနည်းဖြင့် သိမ်းဆည်းပယ်ဖျက်ပြီးနောက် သူသည် ပရဘာသ၌ နေထိုင်တည်ရှိ하였다။

Verse 84

तदा तस्यैव तु गतं वर्षाणामधिकं शतम् कृष्णस्य द्वारकायां वै जराक्लेशापहारिणः

ထိုအခါ အိုမင်းခြင်းနှင့် ဒုက္ခကလေးရှ်တို့ကို ဖယ်ရှားပေးသူဟု ကျော်ကြားသော ကృష్ణ၏ ဒွာရကာမြို့၌ နှစ်တစ်ရာကျော် ကာလက လွန်ကဲသွားခဲ့သည်။

Verse 85

विश्वामित्रस्य कण्वस्य नारदस्य च धीमतः शापं पिण्डारके ऽरक्षद् वचो दुर्वाससस्तदा

ထို့နောက် ပိဏ္ဍာရက၌ ရှင်ဒုర్వာသာ မုနိ၏ ဝါစကာတော်သည် ဝိශ්ဝာမိတ္တ၊ ကဏ္ဝ နှင့် ပညာရှိ နာရဒ၏ ကျိန်စာမှ (သူတို့ကို) ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 86

त्यक्त्वा च मानुषं रूपं जरकास्त्रच्छलेन तु अनुगृह्य च कृष्णो ऽपि लुब्धकं प्रययौ दिवम्

ဇရာ၏ မြားကို အကြောင်းပြုသည့် လှည့်ကွက်ဖြင့် လူ့သဏ္ဍာန်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ ကృష్ణသည် မုဆိုးကိုပါ ကရုဏာတော်ဖြင့် အနုဂြဟာပေးကာ ကောင်းကင်လောကသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။ ရှိုင်ဝအမြင်၌ ဤသည်မှာ သခင်၏ မာယာသဏ္ဍာန်ကို သခင်၏ အလိုတော်ဖြင့် လွှတ်ချခြင်းနှင့် မသိမသာ ပာရှု၏ ပာရှာ(ချည်နှောင်မှု)ကို ကရုဏာက ဖြေလျော့ပေးခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 87

अष्टावक्रस्य शापेन भार्याः कृष्णस्य धीमतः चौरैश्चापहृताः सर्वास् तस्य मायाबलेन च

အဋ္ဌာဝက్ర၏ ကျိန်စာကြောင့် ပညာရှိ ကృష్ణ၏ မယားများအားလုံးကို သူခိုးများက ခိုးယူသွားခဲ့ပြီး၊ ထို(ကျိန်စာမှ ဖြစ်သော) မာယာအင်အားကြောင့်လည်း ဖြစ်하였다။

Verse 88

बलभद्रो ऽपि संत्यज्य नागो भूत्वा जगाम च महिष्यस्तस्य कृष्णस्य रुक्मिणीप्रमुखाः शुभाः

ဘလဘဒ္ရသည်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်၍ နာဂ(မြွေ) ဖြစ်ကာ ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့ပြင် ကృష్ణ၏ မင်္ဂလာမဟိသီများ—ရုက္မိဏီကို ဦးစီး၍—လည်း လူ့လောကမှ ထွက်ခွာကြ하였다။ ရှိုင်ဝအမြင်၌ ဤထွက်ခွာမှုများသည် သတ်မှတ်ထားသော ရုပ်ကာယကို လွှတ်ချသည့်အခါ ပာရှာ(ချည်နှောင်မှု) ပျော့ပြောင်းသွားခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ ပတိ(သခင်) တစ်ပါးတည်းသာ ပြောင်းလဲမှုအားလုံး၏ မလှုပ်မယှက် အခြေခံဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 89

सहाग्निं विविशुः सर्वाः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा रेवती च तथा देवी बलभद्रेण धीमता

ကൃഷ്ണ၏ မပင်ပန်းမနား၊ အပြစ်ကင်းသော ကర్మတော်ဖြင့် ဦးဆောင်ကာ သူတို့အားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္ဂိထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ하였다။ ထို့အတူ ဒေဝီ ရေဝတီသည်လည်း ပညာရှိ ဘလဘဒ္ရနှင့်အတူ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 90

प्रविष्टा पावकं विप्राः सा च भर्तृपथं गता प्रेतकार्यं हरेः कृत्वा पार्थः परमवीर्यवान्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သူမသည် မီးထဲသို့ ဝင်ကာ ခင်ပွန်း၏ လမ်းကြောင်းကို လိုက်သွား하였다။ ဟရိအတွက် ပရేతကာရျ (သင်္ဂြိုဟ်/မေတ္တာပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အမြင့်ဆုံး သတ္တိဗလရှိသော ပါရ္ထ (အర్జုန) သည် ဆက်လက် ခရီးဆက်하였다။

Verse 91

रामस्य च तथान्येषां वृष्णीनामपि सुव्रतः कन्दमूलफलैस्तस्य बलिकार्यं चकार सः

သီလဝတီကောင်းသော ထိုရဟန်းပညာရှိသည် ရာမနှင့် အခြား ဝೃෂ္ဏီတို့အတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်အလှူ (ဘလိ) အခမ်းအနားကို ကန်ဒမူလဖလ—အမြစ်၊ မျိုးဥ၊ သစ်သီးတို့ဖြင့် ပြုလုပ်하였다။

Verse 92

द्रव्याभावात् स्वयं पार्थो भ्रातृभिश् च दिवं गतः एवं संक्षेपतः प्रोक्तः कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः

ပစ္စည်းဥစ္စာ မရှိတော့သဖြင့် ပါရ္ထ (အర్జုန) သည် မိမိညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့ကြောင့် ကృష్ణ၏ အကလိಷ್ಟကర్మ—မပင်ပန်းမခက်ခဲသော လုပ်ရပ်လမ်းစဉ်ကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဆိုပြခဲ့သည်။

Verse 93

प्रभावो विलयश्चैव स्वेच्छयैव महात्मनः इत्येतत्सोमवंशानां नृपाणां चरितं द्विजाः

သူတို့၏ ထင်ရှားလာခြင်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတို့သည်လည်း မဟာအတ္မ (အရှင်) ၏ လွတ်လပ်သော အလိုတော်တစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်하였다။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇတို့၊ ဤသည်မှာ စောမ (လ) မင်းဆက်၏ မင်းများ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်သည်။

Verse 94

यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मणान् श्रावयेदपि स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा

ဤကို ဖတ်သူဖြစ်စေ၊ ကြားနာသူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏတို့အား ဖတ်ကြားစေသူဖြစ်စေ—ထိုသူသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝ လောကသို့ ရောက်သည်။ ဤအပေါ် စဉ်းစားရန် မလို၊ သံသယမရှိ။