Shloka 20

Adhyaya 49: जम्बूद्वीप-मेर्वादि-वर्षपर्वत-वन-सरः-रुद्रक्षेत्र-वर्णनम्

Devanagari script

नीलश् च वैडूर्यमयः श्वेतः शुक्लो हिरण्मयः मयूरबर्हवर्णस्तु शातकुंभस् त्रिशृङ्गवान्

Transliteration

nīlaś ca vaiḍūryamayaḥ śvetaḥ śuklo hiraṇmayaḥ mayūrabarhavarṇastu śātakuṃbhas triśṛṅgavān

Translation

၎င်းကို အပြာရောင်၊ ဝိုင်ဒူရျာရတနာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟုလည်းကောင်း၊ အဖြူရောင်တောက်ပသည်ဟုလည်းကောင်း၊ ရွှေရောင်ဖြစ်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ မယူးရပင်ပန်း (ပျားကွက်) အမွေးရောင်ကဲ့သို့ဟုလည်းကောင်း၊ ရှာတကುಂಬ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟုလည်းကောင်း၊ ထိပ်သုံးခုရှိသည်ဟုလည်းကောင်း ဆိုကြသည်။ ဤသို့ပင် ပတိ (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂ၏ မင်္ဂလာသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်သည်။

Word by Word

• nīlaḥ: blue

• ca: and

• vaiḍūrya-mayaḥ: made of vaidūrya (cat’s-eye/beryl-like gem)

• śvetaḥ: white

• śuklaḥ: bright, pure, luminous

• hiraṇ-mayaḥ: made of gold

• mayūra-barha-varṇaḥ: having the color of a peacock’s feather

• tu: indeed/and further

• śātakuṃbhaḥ: made of śātakuṃbha (fine gold)

• tri-śṛṅga-vān: possessing three peaks/projections

Speaker

Suta Goswami (narrating the Linga Purana to the sages of Naimisharanya)

Characters & Entities

• Shiva
• Linga

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It authorizes multiple sacred materials and visual forms of the Linga (gem, gold, luminous white/blue hues), guiding devotees to worship Pati through consecrated, auspicious embodiments suited to ritual and meditation.

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

By presenting many colors and substances for one Linga, it points to Shiva-tattva as one Pati appearing through diverse attributes—pure (śukla), radiant, and precious—while remaining beyond all limiting forms that bind the paśu.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Linga-pūjā with properly fashioned/consecrated Lingas (gem or gold) is implied, and for Pāśupata-oriented contemplation the varying hues support dhyāna on the Linga as the luminous sign of Pati that loosens pāśa (bondage).