Adhyaya 34

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ऋषिवाक्यं नाम त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः श्रीभगवानुवाच एतद्वः सम्प्रवक्ष्यामि कथा सर्वस्वमद्य वै अग्निर्ह्यहं सोमकर्ता सोमश्चाग्निमुपाश्रितः

ဤသို့ဖြင့် သရီ လိင်္ဂ မဟာပုရာဏ အရှေ့ပိုင်း၌ “ရိရှိဝါကျ” ဟူသော အခန်း၊ သုံးဆယ့်သုံးမြောက် အဓ್ಯಾಯ။ ဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်—«ယနေ့ ဤကထာကို သင်တို့အား အပြည့်အစုံ ဟောကြားမည်၊ သင်ခန်းစာ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်၏။ ငါသည် အဂ္နိ ဖြစ်၍ ဆိုမကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ဆိုမသည်လည်း အဂ္နိကို အားကိုး၍ တည်၏»။

Verse 2

कृतमेतद्वहत्यग्निर् भूयो लोकसमाश्रयात् असकृत्त्वग्निना दग्धं जगत् स्थावरजङ्गमम्

ထိုအမှုကို ပြီးစီးပြီးနောက် မီး (အဂ္နိ) သည် လောကများကို အားကိုးကာ ထပ်မံ တောက်လောင်လာသည်။ ထိုမီးတော်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် စကြဝဠာတစ်လျှောက်—တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံး—လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ဤစက်ဝိုင်းသဘော လောင်ကျွမ်းမှု၌ ပရှုဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ကမ္ဘာသည် ပတိ ရှိဝ၏ အာဏာအောက်တွင် ကာလ၏ မီးဖြင့် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခံရ၏။

Verse 3

भस्मसाद्विहितं सर्वं पवित्रमिदमुत्तमम् भस्मना वीर्यमास्थाय भूतानि परिषिञ्चति

ဤအရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသောပြာ (ဘස්မ) အဖြစ် သာသနာတော်အရ သန့်စင်ကာ အမြင့်ဆုံးသော သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်လာသည်။ ဘස්မ၏ အာနုဘော်ကို ကိုင်စွဲ၍ သတ္တဝါတို့ကို ပက်လိမ်းသန့်စင်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းတွင် ပတိဖြစ်သော ရှီဝ၏ အင်အားရှိ၍ အညစ်အကြေး၏ ပာရှကို မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသည်။

Verse 4

अग्निकार्यं च यः कृत्वा करिष्यति त्रियायुषम् भस्मना मम वीर्येण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

မီးပူဇော်ပွဲ (အဂ္နိကာရျ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သုံးဘဝတိုင်အောင် ဝတ်ပြုသစ္စာကို စောင့်ထိန်းသူသည်၊ ငါ၏ သာသနာတော်အင်အား စိမ့်ဝင်သော ဘස්မကြောင့် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ပာရှမှ သန့်စင်သော ပရှုသည် ပတိ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 5

भासत इत्येव यद्भस्म शुभं भावयते च यत् भक्षणात् सर्वपापानां भस्मेति परिकीर्तितम्

၎င်းကို «ဘස්မ» ဟု ခေါ်သည်မှာ တောက်ပလင်းလက်သည် (bhāsata) ဟူ၍လည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာအဖြစ် စိတ်၌ ထင်မြင်ပူဇော်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အပြစ်အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသဖြင့် «ဘස්မ» ဟု ချီးမွမ်းခေါ်ဝေါ်ကြသည်—အညစ်အကြေးကို ပြာဖြစ်စေသောအရာ။

Verse 6

ऊष्मपाः पितरो ज्ञेया देवा वै सोमसंभवाः अग्नीषोमात्मकं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्

ပိတရ် (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့ကို «အူရှ္မ သောက်သူများ» ဟု သိမှတ်ကြလော့၊ ဒေဝတားတို့သည်လည်း ဆိုမမှ မွေးဖွားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မရွေ့မလျားနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါအပါအဝင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် အဂ္နိနှင့် ဆိုမ၏ သဘာဝတည်းဟူသော အတ္တဖြစ်သည်။

Verse 7

अहमग्निर्महातेजाः सोमश्चैषा महांबिका अहमग्निश् च सोमश् च प्रकृत्या पुरुषः स्वयम्

«ငါသည် မဟာတေဇရှိသော အဂ္နိ ဖြစ်၏; ဤ မဟာအမ္ဗိကာသည် ဆိုမ ဖြစ်၏။ ငါကိုယ်တိုင်သည် အဂ္နိလည်း ဖြစ်၊ ဆိုမလည်း ဖြစ်၏—ငါ၏ သဘာဝအတိုင်း ငါသည် ပုရုရှ (အမြင့်ဆုံး သတိဉာဏ်ရှင် အရှင်) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 8

तस्माद्भस्म महाभागा मद्वीर्यमिति चोच्यते स्ववीर्यं वपुषा चैव धारयामीति वै स्थितिः

ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းသူတို့ရေ၊ ဤဗသ္မ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ကို «ငါ၏ ဝီရျ—အာနုဘော်» ဟု ခေါ်ကြသည်။ တည်မြဲသော သစ္စာတရားမှာ «ငါသည် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင်အာနုဘော်ကို ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ပင် ထိန်းသိမ်းထားသည်» ဟူသောအရာဖြစ်သည်။

Verse 9

तदाप्रभृति लोकेषु रक्षार्थमशुभेषु च भस्मना क्रियते रक्षा सूतिकानां गृहेषु च

ထိုအချိန်မှစ၍ လောကများတွင် ကာကွယ်ရေးအတွက်လည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာမကောင်းသော သက်ရောက်မှုများကို တားဆီးရန်လည်းကောင်း၊ ဗသ္မ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ဖြင့် ကာကွယ်မှုကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့အတူ မွေးဖွားပြီးသစ်သော မိခင်တို့၏ အိမ်များတွင်လည်း ပြာဖြင့် ကာကွယ်ရေးအခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 10

भस्मस्नानविशुद्धात्मा जितक्रोधो जितेन्द्रियः मत्समीपं समागम्य न भूयो विनिवर्तते

ဗသ္မဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်၍ အတွင်းစိတ်သန့်ရှင်းသူ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် ငါ့အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ထပ်မံ၍ (ချည်နှောင်မှုနှင့် လှည့်လည်မှုသံသရာသို့) မပြန်တော့ပေ။

Verse 11

व्रतं पाशुपतं योगं कापिलं चैव निर्मितम् पूर्वं पाशुपतं ह्येतन् निर्मितं तदनुत्तमम्

သူသည် ပာရှုပတ ဝရတ (Pāśupata-vrata) နှင့် ကာပိလ ယောဂ (Kapila-yoga) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဤပာရှုပတ သာသနာဝင် စည်းကမ်းသည် အရင်ဆုံး တည်ထောင်ထားသောအရာဖြစ်ပြီး၊ ပာśa (ချည်နှောင်မှု) အောက်ရှိ ပာśu (ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ) ကို ပရှုပတိ (Paśupati) သခင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သည့် အလွန်မြတ်သော လမ်းဖြစ်သည်။

Verse 12

शेषाश्चाश्रमिणः सर्वे पश्चात्सृष्टाः स्वयंभुवा सृष्टिरेषा मया सृष्टा लज्जामोहभयात्मिका

ထို့နောက် ကျန်ရှိသော အာရှရမင် (အာရှရမ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရန် သင့်တော်သူများ) အားလုံးကို စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က ဖန်ဆင်း하였다။ ဤဖန်ဆင်းမှုသည် ငါက ဖန်ဆင်းထားသော ဖန်ဆင်းမှုဖြစ်ပြီး၊ လဇ္ဇာ (ရှက်ကြောက်မှု), မောဟ (မသိမမြင်၍ မောဟ), နှင့် ဘယ (ကြောက်ရွံ့မှု) တို့ဖြင့် လက္ခဏာပြုသည်—ပာśa ၏ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်ရှိ ပာśu (ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ) တို့၏ အမှတ်အသားများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

नग्ना एव हि जायन्ते देवता मुनयस् तथा ये चान्ये मानवा लोके सर्वे जायन्त्यवाससः

အမှန်တကယ်ပင် နတ်တို့နှင့် မုနိတို့သည် အဝတ်မပါဘဲ မွေးဖွားကြ၏။ ထို့အတူ လောကရှိ လူသားအခြားအားလုံးလည်း—အားလုံးသည် အဝတ်အစားမပါဘဲ မွေးဖွားကြ၏။

Verse 14

इन्द्रियैरजितैर्नग्नो दुकूलेनापि संवृतः तैरेव संवृतैर्गुप्तो न वस्त्रं कारणं स्मृतम्

အင်္ဒြိယများကို မအနိုင်ယူနိုင်သူသည် အလှပသောအဝတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ် အဝတ်မဲ့သူပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုအင်္ဒြိယများကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားသူသည် ကောင်းစွာ ကာကွယ်ခံရ၏။ အဝတ်အစားကို မူလအကြောင်းရင်းဟု မမှတ်ယူကြ။

Verse 15

क्षमा धृतिरहिंसा च वैराग्यं चैव सर्वशः तुल्यौ मानावमानौ च तदावरणमुत्तमम्

ခွင့်လွှတ်နိုင်ခြင်း၊ တည်ကြည်ခိုင်မာခြင်း၊ အဟിംသာ (မအကြမ်းဖက်ခြင်း) နှင့် အလုံးစုံအပေါ် မကပ်ငြိမှု (ဝైరाग்ய) — ထို့ပြင် ဂုဏ်နှင့် အရှက်ကို တူညီဟု မြင်ခြင်း—ဤသည်ပင် ရှာဖွေသူအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကာအကွယ်အဝတ်အုပ် (အာဝရဏ) ဖြစ်၏။

Verse 16

भस्मस्नानेन दिग्धाङ्गो ध्यायते मनसा भवम् यद्यकार्यसहस्राणि कृत्वा यः स्नाति भस्मना

ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် ရေချိုးကာ ကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို လိမ်းသုတ်ထားပြီး စိတ်ဖြင့် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ဓ్యာနပြုရမည်။ မသင့်တော်သော အပြစ်အမှု တစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြုခဲ့သော်လည်း ဘသ္မဖြင့် ရေချိုးသူသည် သန့်စင်လာ၏။

Verse 17

तत्सर्वं दहते भस्म यथाग्निस्तेजसा वनम् तस्माद् यत्नपरो भूत्वा त्रिकालमपि यः सदा

ထို (ရှైవဝိနယ) သည် အရာအားလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေသည်၊ မီးသည် ကိုယ်ပိုင်တောက်ပသော အာနုဘော်ဖြင့် တောကို လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ပင်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု၌ တည်ကြည်ကာ နေ့၏ သုံးကြိမ်ဆုံချိန်များတွင် အမြဲတမ်း ထိုဝတ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 18

भस्मना कुरुते स्नानं गाणपत्यं स गच्छति समाहृत्य क्रतून् सर्वान् गृहीत्वा व्रतमुत्तमम्

သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (အရှ်) ဖြင့် ရေချိုးသူသည် ရှိဝ၏ ဂဏများအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သော အခြေအနေ (ဂါဏပတျယ) ကို ရောက်၏။ ဝေဒယဇ္ဉာ အားလုံး၏ အကျိုးကို စုဆောင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ ရှိုင်ဝမဂ်ဖြင့် ပတိ—အရှင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 19

ध्यायन्ति ये महादेवं लीलासद्भावभाविताः उत्तरेणार्यपन्थानं ते ऽमृतत्वमवाप्नुयुः

မဟာဒေဝကို သတိစိုက်စွာ ဓ్యာနပြုသူတို့သည်၊ သူ၏ ဒိဗ္ဗလီလာ၏ သစ္စာတရားဖြင့် အတွင်းစိတ် ပျော်ဝင်နေကြပြီး၊ အမြင့်မြတ်သော အာရျမဂ် (ārya-panthā) ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလျှင်၊ ပတိ—သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် အမృతत्व၊ မသေမပျက်သော အခြေအနေကို ရောက်ကြ၏။

Verse 20

दक्षिणेन च पन्थानं ये श्मशानानि भेजिरे अणिमा गरिमा चैव लघिमा प्राप्तिरेव च

တောင်ဘက်မဂ်ကို လိုက်၍ သင်္ချိုင်းမြေများသို့ သွားရောက်နေထိုင်သူတို့သည် ယောဂသိဒ္ဓိများကို ရရှိကြ၏—အဏိမာ (အသေးငယ်နိုင်ခြင်း), ဂရိမာ (အလေးထူနိုင်ခြင်း), လဃိမာ (အလင်းပါးနိုင်ခြင်း), နှင့် ပရာပ္တိ (ရောက်ရှိနိုင်သော အာနုဘော်)။

Verse 21

इच्छा कामावसायित्वं तथा प्राकाम्यमेव च ईक्षणेन च पन्थानं ये श्मशानानि भेजिरे अणिमा गरिमा चैव लघिमा प्राप्तिरेव च

သူတို့သည် အိစ္ဆာ (icchā) အလိုတော်ကို အုပ်စိုးနိုင်ခြင်းနှင့် ကာမာဝသာယိတွ္ဝ (kāmāvasāyitva) အလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံမှု မလွဲမသွေ ဖြစ်စေခြင်းကို ရရှိကြပြီး၊ ပရာကာမျ (prākāmya) လိုရာအခြေအနေသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကိုလည်း ရရှိကြ၏။ မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့်ပင် မဂ်ကို သတ်မှတ်နိုင်ကာ သင်္ချိုင်းမြေများကို အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်သန်းကြ၏။ ထို့ပြင် ယောဂသိဒ္ဓိများ—အဏိမာ၊ ဂရိမာ၊ လဃိမာ၊ ပရာပ္တိ—ကိုလည်း ရရှိကြ၏။

Verse 22

इन्द्रादयस् तथा देवाः कामिकव्रतमास्थिताः ऐश्वर्यं परमं प्राप्य सर्वे प्रथिततेजसः

အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတို့သည် ကာမိကဝရတ (Kāmika-vrata) ကို အာသီတကာ ကျင့်သုံး၍ အမြင့်ဆုံး အိုင်ශ්ဝရျ (အရှင်မင်းအာဏာ) ကို ရရှိကြပြီး၊ အားလုံးသည် တေဇောဓာတ်ဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြားလာကြ၏—ပတိ (ရှိဝ) ၏ ကရုဏာကြောင့်၊ အာဏာနှင့် တောက်ပမှုကို ပေးသနားသူဖြစ်၏။

Verse 23

व्यपगतमदमोहमुक्तरागस् तमोरजोदोषविवर्जितस्वभावः परिभवमिदमुत्तमं विदित्वा पशुपतियोगपरो भवेत्सदैव

မာနနှင့် မောဟကို ပယ်ဖျက်၍ အာသက်ကင်းလွတ်ကာ တမစ်နှင့် ရဇစ်၏ အပြစ်ဒုက္ခများမထိခိုက်သော သဘာဝ၌ တည်မြဲပြီး၊ လောကဂုဏ်သိက္ခာ၏ အမြင့်ဆုံးသော အလဟသကို သိမြင်လျက်၊ အစဉ်အမြဲ ပာရှုပတ ယောဂ၌ အာရုံစိုက်၍ ပာရှု (ဝိညာဉ်) ကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေသော ပတိ—သခင် ရှိဝကို ရှာဖွေသင့်သည်။

Verse 24

इमं पाशुपतं ध्यायन् सर्वपापप्रणाशनम् यः पठेच्च शुचिर्भूत्वा श्रद्दधानो जितेन्द्रियः

သန့်ရှင်းလာ၍ အင်္ဂါရုံများကို ထိန်းချုပ်ကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါပြည့်ဝသူသည်၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ဤပာရှုပတ သင်ခန်းစာကို အာရုံစိုက်စဉ်းစားလျက် ရွတ်ဖတ်ပါက၊ ပာရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်ပြီး ပတိ—သခင် ရှိဝ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်ရောက်ရှိသည်။

Verse 25

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति ते सर्वे मुनयः श्रुत्वा वसिष्ठाद्या द्विजोत्तमाः

အပြစ်အားလုံးမှ အတွင်းစိတ်သန့်စင်သူသည် ရုဒြ၏ လောကသို့ ရောက်၏။ ဤသို့ကြားသော် ဝသိဋ္ဌတို့ ဦးဆောင်သော ဒွိဇအထွဋ်အမြတ် မုနိများ အားလုံးသည် ထိုသင်ခန်းစာကို ရိုသေစွာ လက်ခံကြ၏။

Verse 26

भस्मपाण्डुरदिग्धाङ्गा बभूवुर्विगतस्पृहाः रुद्रलोकाय कल्पान्ते संस्थिताः शिवतेजसा

ပြာ (ဘသ္မ) ကို ကိုယ်အနှံ့လိမ်းသဖြင့် အရောင်ဖျော့ဖြူလာကြပြီး လိုလားတပ်မက်မှုကင်းသွားကြ၏။ ကပ်အဆုံး၌ ရှိဝ၏ တေဇောအလင်းရောင်က ထောက်မ၍ ရုဒြလောက၌ တည်မြဲကြ၏။

Verse 27

तस्मान्न निन्द्याः पूज्याश्च विकृता मलिना अपि रूपान्विताश् च विप्रेन्द्राः सदा योगीन्द्रशङ्कया

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ကို မည်သို့ပင် ရုပ်ပျက်၊ မသန့်၊ သို့မဟုတ် ရုပ်လှပနေပါစေ မနိန့်ချေသင့်၊ အမြဲပူဇော်ဂုဏ်ပြုသင့်သည်—မဟာယောဂီတို့၏ အာနုဘော်ကို ရိုသေကြောက်ရွံ့သည့် စိတ်ဖြင့်။

Verse 28

बहुना किं प्रलापेन भवभक्ता द्विजोत्तमाः संपूज्याः सर्वयत्नेन शिववन्नात्र संशयः

စကားများစွာပြောဆိုခြင်း၏အကျိုးကား အဘယ်နည်း? အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဘဝ (ရှီဝ) ကိုဘက်တိရှိသူတို့ကို အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ရှီဝကိုပူဇော်သကဲ့သို့ပင် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်—သံသယမရှိ။

Verse 29

मलिनाश्चैव विप्रेन्द्रा भवभक्ता दृढव्रताः दधीचस्तु यथा देवदेवं जित्वा व्यवस्थितः

အို ဗိပရေန္ဒရ၊ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဖုန်မှုန့်ကပ်ကာ တပသျာဖြင့် တင်းကျပ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘဝ (ရှီဝ) ကိုဘက်တိရှိသူများ၊ ဝရတကို ခိုင်မာစွာထိန်းသူများဖြစ်ကြသည်—ဒဓီစိကဲ့သို့၊ တပသျာဖြင့် ‘ဒေဝဒေဝ’ ကိုတောင် အနိုင်ယူပြီး မလှုပ်မယှက် သန္နိဋ္ဌာန်၌ တည်နေသကဲ့သို့။

Verse 30

नारायणं तथा लोके रुद्रभक्त्या न संशयः तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भस्मदिग्धतनूरुहाः

ဤလောက၌ နာရာယဏတောင် ရုဒ္ရဘက်တိရှိသူဟု သိကြသည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးဖြင့် ရှီဝ၏အမှတ်အသားများကို ဆောင်ယူကြစေကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အမွှေးအမျှင်တို့ကို ဘဟ္စမ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ဖြင့် လိမ်းထားကြစေ။

Verse 31

जटिनो मुण्डिनश्चैव नग्ना नानाप्रकारिणः संपूज्याः शिववन्नित्यं मनसा कर्मणा गिरा

ဂျဋာဆံထုံးရှိသူ၊ ခေါင်းတုံးသူ၊ အဝတ်မဝတ်သူ—အပြင်ပန်းပုံစံမျိုးစုံရှိသော တပသျာရှင်တို့ကို ရှီဝကိုပူဇော်သကဲ့သို့ နေ့စဉ် ဂုဏ်ပြုရမည်၊ စိတ်ဖြင့်လည်း၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်း၊ စကားဖြင့်လည်း။