Adhyaya 101

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवकृद्दक्षयज्ञविध्वंसनो नाम शततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं हिमवतः पुत्री बभूवांबा सती शुभा कथं वा देवदेवेशम् अवाप पतिमीश्वरम्

ဤသို့ဖြင့် သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ (ပူရ္ဝဘာဂ) တွင် “ရှီဝက ဒက္ခယဇ္ဉ ပျက်စီးစေခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ တစ်ရာတစ်မြောက် အခန်း စတင်၏။ ရှင်ရသီတို့က မေးကြသည်—“မိခင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသော ကောင်းမြတ်သည့် စတီသည် ဟိမဝတ်၏ သမီးအဖြစ် မည်သို့ ဖြစ်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ဒေဝတို့၏ ဒေဝေဒေဝေရှ၊ အမြင့်ဆုံး အီရှ္ဝရကို မည်သို့ ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိသနည်း။”

Verse 2

सूत उवाच सा मेनातनुम् आश्रित्य स्वेच्छयैव वराङ्गना तदा हैमवती जज्ञे तपसा च द्विजोत्तमाः

စူတက ပြောသည်—အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ထိုမြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမမြတ်သည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း မေနာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အားကိုးဝင်ရောက်ခဲ့၏။ ထို့နောက် တပစ် (တပသ္) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဟိမဝန်၏ သမီး ဟိုင်းမဝတီ (ပါရဝတီ) မွေးဖွားလာ၏။

Verse 3

जातकर्मादिकाः सर्वाश् चकार च गिरीश्वरः द्वादशे च तदा वर्षे पूर्णे हैमवती शुभा

ဂိရီရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် တောင်တန်းတို့၏ အရှင်ဖြစ်၍ ဇာတကမ္မန်မှ စ၍ မွေးဖွားရေးအခမ်းအနား အားလုံးကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်သောအခါ ကောင်းမြတ်သော ဟိုင်းမဝတီသည် မင်္ဂလာရှိသော အရွယ်ရောက်လာ၏။

Verse 4

तपस्तेपे तया सार्धम् अनुजा च शुभानना अन्या च देवी ह्यनुजा सर्वलोके नमस्कृता

သူမနှင့်အတူ မျက်နှာသုခမင်္ဂလာရှိသော ညီမငယ်လည်း တပဿာကျင့်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အခြားညီမငယ်တစ်ပါးလည်း ရှိ၍—တကယ်တမ်း တေဝီတစ်ပါးဖြစ်ကာ လောကအားလုံးတွင် ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 5

ऋषयश् च तदा सर्वे सर्वलोकमहेश्वरीम् तुष्टुवुस् तपसा देवीं समावृत्य समन्ततः

ထို့နောက် ရှိသမျှ ရှိသီတို့သည် လောကအားလုံး၏ မဟေශ්ဝရီဖြစ်သော တေဝီကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံကာ တပဿာဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူမသည် သီဝ၏ သက္တိဖြစ်၍၊ ပတိသည် ချည်နှောင်ခံ ပသုတို့အား မောက္ခပေးသည့် အင်အားတော်ဖြစ်သည်။

Verse 6

ज्येष्ठा ह्यपर्णा ह्यनुजा चैकपर्णा शुभानना तृतीया च वरारोहा तथा चैवैकपाटला

သူမသည် အကြီးဆုံး—အပရ္ဏာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ညီမဖြစ်သော ဧကပရ္ဏာလည်း ဖြစ်၏။ မျက်နှာသုခမင်္ဂလာရှိသူ ဖြစ်၏။ တတိယမူ—လှပသောပေါင်တံရှိသူ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဧကပာṭလာလည်း ဖြစ်၏။

Verse 7

तपसा च महादेव्याः पार्वत्याः परमेश्वरः वशीकृतो महादेवः सर्वभूतपतिर्भवः

မဟာတေဝီ ပါရဝတီ၏ တပဿာကြောင့် အမြင့်ဆုံးအရှင်—မဟာဒေဝ၊ ဘဝ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပတိ—သည် သူမအား လက်ခံနှစ်သက်ကာ ကရုဏာသဘောဖြင့် လှည့်လာတော်မူ၏။

Verse 8

एतस्मिन्नेव काले तु तारको नाम दानवः तारात्मजो महातेजा बभूव दितिनन्दनः

ထိုအချိန်တည်းတွင် တာရက ဟူသော ဒೈတျတစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် တာရာ၏ သားဖြစ်၍ မဟာတေဇာဖြင့် တောက်ပကာ၊ ဒိတီ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မျိုးဆက်တစ်ဦး ဖြစ်လာ၏။

Verse 9

तस्य पुत्रास्त्रयश्चापि तारकाक्षो महासुरः विद्युन्माली च भगवान् कमलाक्षश् च वीर्यवान्

ထိုသူ၌ သားသုံးယောက်လည်း ရှိ၏—တားရာကာක්ෂ (Tārakākṣa) မဟာအဆုရ; ဝိဒျုန်မာလီ (Vidyunmālī) သာသနာတော်၌ ဂုဏ်ပြုခံရသူ; နှင့် ကမလာကာක්ෂ (Kamalākṣa) အင်အားဗလကြီးသူ။

Verse 10

पितामहस् तथा चैषां तारो नाम महाबलः तपसा लब्धवीर्यश् च प्रसादाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ထိုသူတို့အနက်၌ တာရာ (Tāra) ဟူသော ဘိုးဘွားတစ်ဦးလည်း ရှိ၍ အလွန်အင်အားကြီးသူဖြစ်သည်—တပဿာဖြင့် သတ္တိတန်ခိုးကို ရရှိကာ၊ အရှင် ဘြဟ္မာ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုအင်အားကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။

Verse 11

सो ऽपि तारो महातेजास् त्रैलोक्यं सचराचरम् विजित्य समरे पूर्वं विष्णुं च जितवान् असौ

ထို တာရာသည်လည်း တေဇောဓာတ်ကြီး၍ အင်အားမဟာ—အရင်က စစ်မြေပြင်၌ လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အပါအဝင် သုံးလောကကို အနိုင်ယူပြီး၊ ထို့ပြင် ဗိဿဏုကိုပါ တိုက်ပွဲ၌ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 12

तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् दिव्यं वर्षसहस्रं तु दिवारात्रम् अविश्रमम्

ထိုနှစ်ဦးအကြား၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ရင်တုန်စရာ စစ်ပွဲတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏—ဒိဗ္ဗစစ်ပွဲဖြစ်၍ ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင် အနားမယူဘဲ နေ့ညမပြတ် ဆက်လက်ဖြစ်ပွား하였다။ ပုရာဏအမြင်အရ ဤကဲ့သို့ မရပ်မနားသော ပဋိပက္ခသည် အချိန်ကာလအတွင်း ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖော်ထုတ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပတိ (ရှီဝ) တော်တစ်ပါးတည်းသာ အင်အားထက်လွန်သော ဖြေရှင်းမှုကို ပေးတော်မူနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။

Verse 13

सरथं विष्णुमादाय चिक्षेप शतयोजनम् तारेण विजितः संख्ये दुद्राव गरुडध्वजः

တာရာသည် ဗိဿဏုကို ရထားနှင့်တကွ ဖမ်းယူကာ ယောဇနာတစ်ရာအကွာသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုစစ်ပွဲ၌ တာရာ၏ အနိုင်ရမှုကြောင့် ဂရုဍဓွဇ (ဂရုဍတံခွန်) ကိုင်ဆောင်သော အရှင်သည် နောက်ဆုတ်၍ ထွက်ပြေးသွား하였다။

Verse 14

तारो वराञ्छतगुणं लब्ध्वा शतगुणं बलम् पितामहाज्जगत्सर्वम् अवाप दितिनन्दनः

ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ထံမှ အဆတစ်ရာတိုးမြှင့်သော ကောင်းချီးကို ရရှိပြီးနောက် တာရကသည် အင်အားကို အဆတစ်ရာတိုးကာ ဒိတီ၏သားဖြစ်သူသည် ပေးအပ်သော အာနုဘော်၏ အင်အားကြောင့် ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံကို အုပ်စိုးလာ하였다။

Verse 15

देवेन्द्रप्रमुखाञ्जित्वा देवान्देवेश्वरेश्वरः वारयामास तैर् देवान् सर्वलोकेषु मायया

ဣန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၏ အရှင်တော်ဖြစ်သော အီရှွရသည် မာယာတော်ဖြင့် လောကအားလုံးတွင် ထိုဒေဝတို့ကိုပင် တားဆီးကာ ချုပ်ထိန်းခြင်း၏ ကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다။

Verse 16

देवताश् च सहेन्द्रेण तारकाद्भयपीडिताः न शान्तिं लेभिरे शूराः शरणं वा भयार्दिताः

တာရကကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဒေဝတော်များသည် ဣန္ဒြာနှင့်အတူ စိတ်ပင်ပန်းနာကျင်ကာ ငြိမ်းချမ်းမှုမရခဲ့ကြ; ရဲရင့်သူများဖြစ်သော်လည်း ကြောက်လန့်မှုကြောင့် မိမိတို့အင်အားထက်လွန်သော ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေကြ하였다။

Verse 17

तदामरपतिः श्रीमान् संनिपत्यामरप्रभुः उवाचाङ्गिरसं देवो देवानामपि संनिधौ

ထိုအခါ အမရတို့၏ အရှင်တော်ဖြစ်သော ဣန္ဒြာမင်းမြတ်သည် စည်းဝေးပွဲကို ခေါ်ယူကာ ဒေဝတော်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အင်္ဂိရာသ ရှင်ရဟန်းကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 18

भगवंस्तारको नाम तारजो दानवोत्तमः तेन संनिहता युद्धे वत्सा गोपतिना यथा

အရှင်မြတ်ဘုရား၊ တာရာမှ မွေးဖွားသော တာရကဟု အမည်ရ ဒါနဝအထွဋ်အမြတ်တစ်ဦး ရှိပါသည်။ စစ်ပွဲတွင် သူ့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် နွားထိန်းက နွားကလေးများကို ထိန်းချုပ်သကဲ့သို့ ရိုက်နှက်ချေမှုန်းခံရပါသည်။

Verse 19

भयात्तस्मान्महाभाग बृहद्युद्धे बृहस्पते अनिकेता भ्रमन्त्येते शकुन्ता इव पञ्जरे

ထို့ကြောင့် မဟာဘဂါ—ဗြဟස්ပတိရေ—ဤမဟာစစ်ပွဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အကာအကွယ်မဲ့၊ ခိုလှုံရာမဲ့ သတ္တဝါတို့သည် လှောင်အိမ်ထဲက ငှက်များကဲ့သို့ လှည့်လည်နေကြသည်။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤကြောက်ရွံ့လှည့်လည်မှုသည် ပာရှာဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော ပာရှု၏အခြေအနေဖြစ်ပြီး၊ ပတိဖြစ်သော သီဝဘုရားထံ ခိုလှုံမှသာ အဘယကို ပေးနိုင်သည်။

Verse 20

अस्माकं यान्य् अमोघानि आयुधान्य् अङ्गिरो वर तानि मोघानि जायन्ते प्रभावादमरद्विषः

အင်္ဂိရသဝံသ၏ အကောင်းဆုံးသူရေ၊ ယခင်က မလွဲမသွေ အောင်မြင်ခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်နက်များသည် ယခုအခါ အမရတို့၏ ရန်သူ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အကျိုးမဲ့လာနေသည်။

Verse 21

दशवर्षसहस्राणि द्विगुणानि बृहस्पते विष्णुना योधितो युद्धे तेनापि न च सूदितः

ဗြဟස්ပတိရေ၊ နှစ်ဆ တစ်သောင်းနှစ်ပတ်လုံး စစ်ပွဲ၌ ဗိဿနုက သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ဗိဿနုကြောင့်တောင် မသတ်နိုင်ခဲ့ပါ။

Verse 22

यस्तेनानिर्जितो युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना कथमस्मद्विधस्तस्य स्थास्यते समरे ऽग्रतः

စွမ်းအားကြီးမားသော ဗိဿနုတောင် စစ်ပွဲ၌ မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သူကို၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သူများက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့တန်းမှာ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်မလဲ။

Verse 23

एवम् उक्तस् तु शक्रेण जीवः सार्धं सुराधिपैः सहस्राक्षेण च विभुं सम्प्राप्याह कुशध्वजम्

ဤသို့ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) က ပြောဆိုသဖြင့်၊ ဇီဝသည် နတ်အရှင်များနှင့် အတူ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသောသူနှင့်လည်းအတူ၊ အင်အားကြီး ကုရှဓွဇထံ ချဉ်းကပ်၍ ပြောကြား하였다—ဓမ္မနှင့် သီဝ၏ ကရုဏာတော်အားဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ပာရှု၏ ဝိညာဉ်ကို ပတိသခင်ထံ ဦးတည်စေသော မှန်ကန်သည့် လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရန်။

Verse 24

सो ऽपि तस्य मुखाच्छ्रुत्वा प्रणयात्प्रणतार्तिहा देवैरशेषैः सेन्द्रैस्तु जीवमाह पितामहः

သူ၏နှုတ်မှ တိုက်ရိုက်ကြားသိပြီးနောက်၊ ဦးဘိုးတော် ဘြဟ္မာသည်—ဘုရားကို ချစ်ခင်လေးစား၍ ဦးညွှတ်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသူ—တော်မူ၍၊ အင်ဒြာအပါအဝင် ဒေဝတော်အပေါင်းတို့ ရှေ့မှောက်တွင် အသက်ပြန်လည်စေမည့် ဝစနာတော်ကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 25

जाने वो ऽर्तिं सुरेन्द्राणां तथापि शृणु सांप्रतम् विनिन्द्य दक्षं या देवी सती रुद्राङ्गसंभवा

ဒေဝမင်းတို့၏ ဝမ်းနည်းပူပန်မှုကို ငါသိ၏၊ သို့သော် ယခု ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ရုဒြာ၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝီ စတီသည် ဒက္ခကို ရှုတ်ချ၍၊ သီဝ၏ အမြင့်မြတ်အာဏာကို အမှန်တရားအဖြစ် ထုတ်ဖော်မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 26

उमा हैमवती जज्ञे सर्वलोकनमस्कृता तस्याश्चैवेह रूपेण यूयं देवाः सुरोत्तमाः

ဟိမဝတ်တောင်၏ သမီး ဥမာ ဟိုင်မဝတီသည် မွေးဖွားလာ၍ လောကအပေါင်းတို့က နမස්ကာရပြုကြ၏။ အို သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ယခုဤနေရာ၌ သင်တို့သည် ထိုဒေဝီကို ဤရုပ်သဏ္ဍာန်တော်အတိုင်း မြင်တွေ့နေကြ၏။

Verse 27

विभोर्यतध्वमाक्रष्टुं रुद्रस्यास्य मनो महत् तयोर्योगेन सम्भूतः स्कन्दः शक्तिधरः प्रभुः

အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ဗိဘု၏ အင်အားကြီးကို ဆွဲထုတ်ရန် ရုဒြာ၏ မြင့်မြတ်သော အလိုတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုနှစ်ပါး—ရုဒြာနှင့် သက္တိ—၏ ယောဂသမဂ္ဂမှ သက္ကန္ဒသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ သက္တိကို ကိုင်ဆောင်သော အရှင်ဖြစ်လေ၏။

Verse 28

षडास्यो द्वादशभुजः सेनानीः पावकिः प्रभुः स्वाहेयः कार्तिकेयश् च गाङ्गेयः शरधामजः

သူသည် မျက်နှာခြောက်ပါး၊ လက်တစ်ဆယ်နှစ်ပါးရှိသော အရှင်—ဒေဝစစ်တပ်၏ စစ်ဦးစီး—မီးမှ မွေးဖွား၍ အာဏာတော်ကြီး၏။ စွဝါဟာ၏ သားဖြစ်သဖြင့် စွဝါဟေးယ၊ ကာတ္တိကေယဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဂင်္ဂါ၏ သား ဂါင်္ဂေးယဟုလည်း ခေါ်ကာ၊ ရေမြက်တော (ရှရဓာ) အတွင်း မွေးဖွားသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 29

देवः शाखो विशाखश् च नैगमेशश् च वीर्यवान् सेनापतिः कुमाराख्यः सर्वलोकनमस्कृतः

ထိုအရှင်သည် ဒေဝတော်ဖြစ်၏။ Śākha နှင့် Viśākha ဖြစ်၏။ ရဲရင့်အင်အားကြီးသော Naigameṣa ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်တပ်မတော်၏ စစ်ဦးစီး Kumāra ဟုခေါ်ကြပြီး လောကသုံးပါးလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 30

लीलयैव महासेनः प्रबलं तारकासुरम् बालो ऽपि विनिहत्यैको देवान् संतारयिष्यति

ကလေးငယ်သာဖြစ်သော်လည်း မဟာစေန (Mahāsena) သည် ကစားသကဲ့သို့ တစ်ဦးတည်းဖြင့် အင်အားကြီး တာရကာအဆုရ (Tārakāsura) ကို သတ်ဖြတ်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပတိ (အရှင်) ၏ အမိန့်တော်အရ ဒေဝတော်များကို အန္တရာယ်မှ ကူးမြောက်ကာ လုံခြုံမှုနှင့် အာဏာပြန်လည်ရရှိစေမည်။

Verse 31

एवम् उक्तस् तदा तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना बृहस्पतिस् तथा सेन्द्रैर् देवैर् देवं प्रणम्य तम्

ထိုအခါ ပရမေဋ္ဌင် (Parameṣṭhin) အဖြစ် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မာ၏ မိန့်ကြားချက်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ ဘృဟစပတိ (Bṛhaspati) သည် အင်ဒြာနှင့် အခြား ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ထိုဘုရား မဟာဒေဝ (Mahādeva) — ပာရှုတို့ကို ပာရှ (pāśa) မှ လွတ်မြောက်စေသော ပတိ — ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 32

शिव बुर्न्स् काम मेरोः शिखरमासाद्य स्मरं सस्मार सुव्रतः स्मरणाद्देवदेवस्य स्मरो ऽपि सह भार्यया

သီဝ (Śiva) သည် မဟာဝ్రတ (suvrata) အဖြစ် မေရုတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ပြီး စမရ (Smara/ Kāma) ကို သတိရခေါ်တော်မူ၏။ ဒေဝဒေဝ (Deva-deva) ၏ သတိရခြင်းတစ်ခုပင်ကြောင့် စမရသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းလာကာ သီဝ၏ အာဏာတော်အောက်သို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 33

रत्या समं समागम्य नमस्कृत्य कृताञ्जलिः सशक्रमाह तं जीवं जगज्जीवो द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇောတ္တမ (dvijottama) အမြတ်ဆုံးသူတို့၊ စမရသည် ရတီနှင့်အတူ လာရောက်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် စက္ကရ (Śakra/Indra) နှင့်အတူ ထိုဇီဝ (jīva) ကို စကားပြောကြားလေ၏။ အတွင်းသက်သေဖြစ်သော जगज्जीव (Jagajjīva) — ပာရှုအားလုံး၏ ပတိ — သည် အတွင်း၌ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 34

स्मृतो यद्भवता जीव सम्प्राप्तो ऽहं तवान्तिकम् ब्रूहि यन्मे विधातव्यं तमाह सुरपूजितः

“အို ဇီဝ (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်)၊ သင်သည် ငါ့ကို သတိရသောကြောင့် ငါသည် သင်၏အနီးသို့ ရောက်လာပြီ။ သင်၏ကောင်းကျိုးအတွက် ငါက မည်သို့ ညွှန်ကြားပေးရမည်နည်း—သင်လိုလားသည့် အမိန့်ကို ပြောပါ။” ဟု နတ်တို့က ပူဇော်ကြသော အရှင်က မိန့်တော်မူ၏။

Verse 35

तम् आह भगवाञ्छक्रः संभाव्य मकरध्वजम् शङ्करेणांबिकामद्य संयोजय यथासुखम्

ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော Śakra (အိန္ဒြာ) သည် မကရဓွဇ (ကာမ) ကို ချီးမြှောက်ကာ “ယနေ့ အမ္ဗိကာကို သင်္ကရနှင့် သင့်လျော်၍ နှစ်သက်ဖွယ်အတိုင်း ပေါင်းစည်းစေပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 36

तया स रमते येन भगवान् वृषभध्वजः तेन मार्गेण मार्गस्व पत्न्या रत्यानया सह

အရှင် ဗೃષဘဓွဇ (သီဝ) သည် သူမနှင့် ပျော်မြူးတော်မူသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်းပင် လိုက်ပါလော့။ သင်၏ဇနီး ရတီနှင့်အတူ ထိုလမ်းကို ဆက်လက်သွားလော့။

Verse 37

सो ऽपि तुष्टो महादेवः प्रदास्यति शुभां गतिम् विप्रयुक्तस्तया पूर्वं लब्ध्वा तां गिरिजामुमाम्

ထို မဟာဒေဝလည်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူလျှင် မင်္ဂလာသော ဂတိ (အခြေအနေ/လမ်းကြောင်း) ကို ပေးသနားတော်မူမည်။ အကြောင်းမူကား ယခင်က သူမနှင့် ခွဲကွာခဲ့ပြီး နောက်တဖန် ဂိရိဇာ—ဦမာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 38

एवमुक्तो नमस्कृत्य देवदेवं शचीपतिम् देवदेवाश्रमं गन्तुं मतिं चक्रे तया सह

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် သူသည် သချီ၏အရှင် အိန္ဒြာ—နတ်တို့၏နတ်—အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ သူမနှင့်အတူ ဒေဝဒေဝ (သီဝ) ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရန် စိတ်ကူးဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 39

गत्वा तदाश्रये शंभोः सह रत्या महाबलः वसंतेन सहायेन देवं योक्तुमना भवत्

ထိုမဟာဗလသည် ရတီနှင့်အတူ သမ္ဘူ (Śambhu) ၏ အာश्रयသို့ သွားရောက်ကာ နွေဦး (Vasanta) ၏ အကူအညီဖြင့် သခင်ဘုရားကို ကာမသို့ လှုံ့ဆော်၍ ချိတ်ဆက်စေလိုသော စိတ်ထားဖြစ်လာ하였다။

Verse 40

ततः सम्प्रेक्ष्य मदनं हसन् देवस् त्रियंबकः नयनेन तृतीयेन सावज्ञं तम् अवैक्षत

ထို့နောက် တြိယမ္ဗက (Triyambaka) သခင်ဒေဝသည် မဒန (Kāma) ကိုမြင်၍ ပြုံးကာ၊ တတိယမျက်စိဖြင့် မထီမဲ့မြင်သည့် အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်တော်မူသည်။ ထိုအကြည့်သည် ပတိ (Pati) သည် ပာရှု (paśu) ကိုချည်နှောင်သော ကာမ၏ အာဏာမထိခိုက်ကြောင်း ကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

ततो ऽस्य नेत्रजो वह्निर् मदनं पार्श्वतः स्थितम् अदहत्तत्क्षणादेव ललाप करुणं रतिः

ထို့နောက် ရှီဝ၏ မျက်စိမှ ပေါက်ဖွားသော မီးသည် ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော မဒန (Kāma) ကို ခဏချင်းပင် လောင်ကျွမ်းစေ하였다။ ထိုအခါ ရတီသည် ကရုဏာစွာ ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 42

रत्याः प्रलापमाकर्ण्य देवदेवो वृषध्वजः कृपया परया प्राह कामपत्नीं निरीक्ष्य च

ရတီ၏ ငိုကြွေးသံကို ကြားသော်၊ နွားအလံတင်သော ဒေဝဒေဝ (Śiva) သည် ကာမ၏ ဇနီးကို ကြည့်ရှုကာ အလွန်ကရုဏာဖြင့် သူမအား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 43

अमूर्तो ऽपि ध्रुवं भद्रे कार्यं सर्वं पतिस्तव रतिकाले ध्रुवे भद्रे करिष्यति न संशयः

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်၏ ပတိသည် အရုပ်မဲ့ (အမူရ္တ) ဖြစ်သော်လည်း သင့်အတွက် လိုအပ်သမျှကို မလွဲမသွေ ဆောင်ရွက်ပေးမည်။ ပေါင်းဆုံချိန်၌လည်း၊ အို ကောင်းမြတ်သူမရေ၊ ဓြုဝ (Dhruva) သည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေမည်—သံသယမရှိ။

Verse 44

यदा विष्णुश् च भविता वासुदेवो महायशाः शापाद्भृगोर्महातेजाः सर्वलोकहिताय वै

ဘೃဂု မဟာတေဇာ၏ အင်အားကြီးသော ကျိန်စာကြောင့် ကီရ్తိကြီးမားသော ဗိဿနုသည် ဝါစုဒေဝအဖြစ် ထင်ရှားလာသောအခါ၊ ထိုအရာသည် လောကအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပညာရှိတို့သည် သိကြသည်—ဤသို့သော အဝတားများသည် ပတိဖြစ်သော သီဝ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ သီဝသည် ကျိန်စာကိုတောင် လောကဟိတအတွက် နည်းလမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ပာရှာကို ဖြေလျော့ပေးသည်။

Verse 45

तदा तस्य सुतो यश् च स पतिस्ते भविष्यति सा प्रणम्य तदा रुद्रं कामपत्नी शुचिस्मिता

ထိုအခါ (ရုဒြာက) “သူ့ထံမှ မွေးဖွားလာမည့် သားတော်သည် သင်၏ ခင်ပွန်း (ပတိ) ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကာမ၏ ဇနီး—သန့်ရှင်း၍ အပြုံးနူးညံ့သူ—သည် ရုဒြာအား ဦးချတော်မူ၏။

Verse 46

जगाम मदनं लब्ध्वा वसंतेन समन्विता

နွေဦးရာသီနှင့် ပေါင်းစည်းလျက်၊ မဒန (ကာမ) ၏ သြဇာကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူမသည် ထွက်ခွာသွား၏။