Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 73
Daily Duties of Brāhmaṇas: Snāna, Sandhyā, Sūrya-hṛdaya, Japa, Tarpaṇa, and the Pañca-mahāyajñas
अथोपतिष्ठेदादित्यं मूर्ध्नि पुष्पान्विताञ्जलिम् / प्रक्षिप्यालोकयेद् देवमुद्वयं तमसस्परि
athopatiṣṭhedādityaṃ mūrdhni puṣpānvitāñjalim / prakṣipyālokayed devamudvayaṃ tamasaspari
ထို့နောက် အာဒိတျ (နေမင်း) ကို ပန်းများဖြင့် ပြည့်သော အဉ္ဇလိကို ခေါင်းပေါ်တွင် ထောင်လျက် ရိုသေစွာ ရပ်တည်ကာ၊ ပန်းများကို ပူဇော်ပြီးနောက် အမှောင်ကို ကျော်လွန်သော ထွန်းတောက်လာသည့် ဒေဝကို မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုရမည်။
Kurma (Vishnu) instructing on ritual-yogic observances
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
By calling the rising solar deity “beyond darkness,” the verse points to consciousness that transcends tamas (ignorance); the outward Sun becomes a support (ālambana) for contemplating the inner, luminous Self.
It teaches a disciplined dawn practice: respectful posture (upasthāna), offering (puṣpāñjali), and focused gazing/contemplation (ālokana) on the rising Sun—an aid to steadiness of mind and purification aligned with Kurma Purana’s yogic-ritual synthesis.
Rather than sectarian contrast, it presents a shared Purāṇic method: devotion and contemplation using a cosmic form (Āditya) to transcend tamas—consistent with the Kurma Purana’s integrative approach where divine manifestations serve one liberating realization.