Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 15
Solar Rays, Planetary Nourishment, Dhruva-Bondage of the Grahas, and the Lunar Cycle
समं बिभर्ति ताभिः स मनुष्यपितृदेवताः / मनुष्यानौषधेनेह स्वधया च पितॄनपि / अमृतेन सुरान् सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ
samaṃ bibharti tābhiḥ sa manuṣyapitṛdevatāḥ / manuṣyānauṣadheneha svadhayā ca pitṝnapi / amṛtena surān sarvāṃstribhistrariṃstarpayatyasau
ဤသုံးပါးသော ပူဇော်မှုတို့ဖြင့် သူသည် လူသား၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) နှင့် ဒေဝတားတို့ကို တန်းတူထောက်ပံ့သည်။ ဤလောက၌ လူသားတို့ကို အစာနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့ဖြင့် ပြုစုကာ၊ ပိတೃတို့ကို «သွဝဓာ» ပူဇော်မှုဖြင့်၊ ဒေဝတားအားလုံးကို «အမృత» ဖြင့် ကျေနပ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သုံးမျိုးသော အကျင့်ဖြင့် သုံးပါးကို တရားတော်အတိုင်း တော်တော်လေး တရပ်တည်း ကျေနပ်စေသည်။
Narratorial instruction within a dharma-teaching passage (Kurma Purana’s dharma-upadeśa context; not a direct Ishvara Gita dialogue)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
Indirectly, it frames dharma as harmonizing obligations across the three spheres—humans, Pitṛs, and Devas—suggesting the gṛhastha’s life as a unifying support-system where sacred duty integrates worldly and unseen orders.
The verse emphasizes karma-yoga in the dharmic sense: disciplined offering and service (feeding, tarpaṇa, deva-offerings) performed with regularity and purity, which the Purāṇic tradition treats as a preparatory foundation for higher meditation and knowledge.
It does not name Shiva or Vishnu explicitly; instead it reflects the Kurma Purana’s integrative outlook where devotion and ritual duty toward the Devas (including Shaiva and Vaishnava forms) is upheld as one coherent dharmic order.