Adhyaya 141

Verse 1

नाम चत्वारिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः हरिरुवाच / शतानीको ह्यश्वमेधदत्तश्चाप्यधिसोमकः / कृष्णो ऽनिरुद्धश्चाप्युष्णस्ततश्चित्ररथो नृपः

အခန်း တစ်ရာလေးဆယ့်တစ် စတင်၏။ ဟရီ မိန့်တော်မူသည်– «ရှတနီက၊ အရှွမေဓဒတ္တ၊ အဓိဆိုမက၊ ထို့ပြင် ကృష్ణ၊ အနိရုဒ္ဓ၊ ဥෂ္ဏ၊ ထို့နောက် စိတ္တရထ မင်း» ဟူ၍။

Verse 2

शुचिद्रथो वृष्णिमांश्च सुपेणश्च सुनीथकः / नृचक्षुश्च मुखाबाणः मेधावी च नृपञ्जयः

ရှုချိဒရထ၊ ဝೃષ્ણိမာန်၊ စုပေဏ၊ စုနီသက၊ နೃချက္ခု၊ မုခာဗာဏ၊ မေဓာဝီ နှင့် နృပဉ္ဇယ—ဤအမည်များလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 3

पारिप्लवश्च मुनयो मेधावी च नृपञ्जयः / बृहद्रथो हरिस्तिग्मो शतानीकः सुदानकः

ပါရိပ္လဝ၊ မုနယ၊ မေဓာဝီ နှင့် နృပဉ္ဇယ; ထို့ပြင် ဘೃಹဒရထ၊ ဟရိစ္တိဂ္မ၊ ရှတနီက နှင့် စုဒါနက—ဤအမည်များကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 4

उदानो ऽह्निनरश्चैव दण्डपाणिर्निमित्तकः / क्षेमकश्च ततः शूद्रः पिता पूर्वस्ततः सुतः

ဥဒါန၊ အဟ္နိနရ၊ ထို့ပြင် ဒဏ္ဍပာဏိ (နိမိတ္တက ဟုခေါ်သော)၊ ထို့နောက် က్షေမက; ထို့နောက် သုဒ္ရ—အရင်မှာ အဖ၊ ထို့နောက် သား ဖြစ်၏။

Verse 5

बृहद्बलास्तु कथयन्ते नृपोश्चैक्ष्वाकुवंशजाः / बृहद्बलादुरुक्षयो वत्सव्यूहस्ततः परः

ဣက္ခ္ဝာကု မင်းဆက်၌ မွေးဖွားသော မင်းများအနက် ဘృဟဒ္ဗလ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဘృဟဒ္ဗလ မှ အုရုက္ခယ ပေါ်ထွန်း၍ ထို့နောက် ဝတ္စဗျူဟ ဖြစ်၏။

Verse 6

वत्सव्यूहात्ततः सूर्यः सहदेवस्तदात्मजः / बृहदश्वो भानुरथः प्रतीच्यश्च प्रतीतकः / मनुदेवः सुनक्षत्रः किन्नरश्चान्तरिक्षकः

ဝတ္စဗျူဟ မှ ဆူရျ (Sūrya) ပေါ်ထွန်း၍၊ သူ၏ သားမှာ သဟဒေဝ (Sahadeva) ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဘృဟဒအශ්ဝ (Bṛhad-aśva)၊ ဘာနုရထ (Bhānuratha)၊ ပရတီချျ (Pratīcya) နှင့် ပရတီတက (Pratītaka)၊ ထို့ပြင် မနုဒေဝ (Manudeva)၊ စုနက္ခတ်ရ (Sunakṣatra)၊ ကိန္နရ (Kinnara) နှင့် အန္တရိက္ခက (Antarikṣaka) တို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 7

सुपर्णः कृतजिच्चैव बृहद्भ्राजश्च धार्मिकः / कृतञ्जयो धनञ्जयः संजयः शाक्य एव च

စုပဏ္ဏ (Suparṇa)၊ ကృతဇိတ (Kṛtajit) နှင့် ဘృဟဒ္ဘ္ရာဇ (Bṛhadbhrāja)၊ ထို့ပြင် ဓာရ္မိက (Dhārmika) ဟူသော တရားသမာဓိရှိသူ။ ကృతઞ္ဇယ (Kṛtañjaya)၊ ဓနઞ္ဇယ (Dhanañjaya)၊ သံဇယ (Saṃjaya) နှင့် ရှာက്യ (Śākya) တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 8

शुद्धोदनो बाहुलश्च सेनजित्क्षुद्रकस्तथा / सुमित्रः कुडवश्चातः सुमित्रान्मागधाञ्छणु

ရှုဒ္ဓောဒန (Śuddhodana)၊ ဘာဟုလ (Bāhula)၊ စေနဇိတ (Senajit) နှင့် က్షုဒ္ရက (Kṣudraka) တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် စုမိတ္တရ (Sumitra) နှင့် ကုဍဝ (Kuḍava)။ ယခု စုမိတ္တရ မှ မာဂဓ (Māgadhas) အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 9

जरासन्धः सहदेवः सोमापिश्च श्रुतश्रवाः / अयुतायुर्निरमित्रः सुक्षत्रो बहुकर्मकः

ဇရာသန္ဓ (Jarāsandha)၊ သဟဒေဝ (Sahadeva)၊ သောမာပိ (Somāpi) နှင့် ရှုတရှရဝါ (Śrutaśravā)။ အယုတာယု (Ayutāyu)၊ နိရမိတ္တရ (Niramitra)၊ သုက္ခတ္ရ (Sukṣatra) နှင့် ဘဟုကမ္မက (Bahukarmaka) — ဤတို့ကို အစဉ်လိုက် အမည်တင်ထား၏။

Verse 10

श्रुतञ्जयः सेनजिच्च भूरिश्चैव शुचिस्तथा / क्षेम्यश्च सुव्रतो धर्मः श्मश्रुलो दृढसेनकः

Śrutañjaya၊ Senajit၊ Bhūri၊ Śuci၊ ထို့အတူ Kṣemya၊ Suvrata၊ Dharma၊ Śmaśrula နှင့် Dṛḍhasenaka—ဤတို့သည် ရေတွက်ဖော်ပြနေသော အမည်များ ဖြစ်သည်။

Verse 11

सुमतिः सुबलो नीतो सत्यजिद्विश्वजित्तथा / इषुञ्जयश्च इत्येते नृपा बार्हद्रथाः स्मृताः

Sumati၊ Subala၊ Nīta၊ Satyajit၊ Viśvajit နှင့် Iṣuñjaya—ဤဘုရင်တို့ကို Bārhadratha မင်းဆက်အဖြစ် မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 12

अधर्मिष्ठाश्च शूद्राश्च भविष्यन्ति नृपास्ततः / स्वर्गादिकृद्धि भगवान्साक्षान्नारायणो ऽव्ययः

ထို့နောက် အလွန်အဓမ္မပြုသော၊ śūdra သဘောထားရှိသော ဘုရင်များ ပေါ်ထွန်းလာမည်။ သို့သော် မဖျက်မယုတ်သော နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ဘုရားသခင်တော်သည် ကောင်းချီးစည်းစိမ်ကို ကောင်းကင်မှစ၍ တိုက်ရိုက်ပေးသနားတော်မူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

नैमित्तिकः प्राकृतिकस्तथैवात्यन्तिको लयः / याति भूः प्रलयं चाप्सु ह्यापस्तेजसि पावकः

လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) သုံးမျိုးရှိသည်—naimittika (အခါအားလျော်စွာ)၊ prākṛtika (မူလသဘာဝ) နှင့် ātyantika (အဆုံးစွန်)။ ပျက်သိမ်းချိန်တွင် မြေသည် ရေထဲသို့ ဝင်လျက်၊ ရေသည် မီးထဲသို့ ဝင်လျက်၊ မီးသည် တေဇတ် (tejas) အလင်းရောင်ထဲသို့ လျောကွယ်သွားသည်။

Verse 14

वायौ वायुश्च वियति त्वाकाशौ यात्यहङ्कृतौ / अहं बुद्धौ मतिर्जोवे जीवो ऽव्यक्ते तदात्मनि

လေဓာတ်သည် လေထဲသို့ ဝင်လျက်၊ အာကာသ (အီသာ) သည် အာကာသထဲသို့ ဝင်လျက်—နှစ်ပါးလုံးသည် ahaṅkāra (အဟံကာရ) ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်သည်။ “ငါ” ဟူသော အာရုံသည် buddhi (ဗုဒ္ဓိ) ထဲသို့ လျောကွယ်၍၊ mati (စိတ်ရည်) သည် jīva (အသက်ဓာတ်) ထဲသို့ ဝင်သည်။ ထို jīva သည် avyakta (မထင်ရှားသော) ထဲသို့—အမြင့်ဆုံး အတ္တမန် (တဒ္-အာတ್ಮန်) ထံသို့—ဝင်ရောက်သည်။

Verse 15

आत्मा परेश्वरो विष्णुरेको नारायणो नरः / अविनाश्यपरं सर्वं जगत्स्वर्गादि नाशि हि

အတ္တမာသည် အမြင့်ဆုံးသခင်—ဗိဿနုတစ်ပါးတည်း၊ နာရာယဏ၊ အနန္တပုရုရှ ဖြစ်၏။ ထိုသခင်သည် မပျက်စီးနိုင်သော အမြင့်ဆုံးသတ္တဝါတရား ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံး၊ ကောင်းကင်ဘုံတို့အပါအဝင် အားလုံးသည် အနိစ္စ၍ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 16

नृपादयो गता नाशमतः पापं विवर्जयेत् / धर्मं कुर्यात्स्थिरं येन पापं हित्वा हरिं व्रजेत्

မင်းကြီးတို့နှင့် အခြားသူတို့သည်လည်း ပျက်စီးရာသို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏; ထို့ကြောင့် အပြစ်ကို စွန့်ပယ်သင့်၏။ အပြစ်ကို စွန့်၍ ဟရိ (ဗိဿနု) ထံသို့ ရောက်နိုင်ရန် တည်ကြည်သော ဓမ္မကို ကျင့်သုံးသင့်၏။