
Bhaṇḍāsuraprādurbhāva (Rise and Consecration of Bhaṇḍāsura)
ဤအধ্যာယာသည် လလိတೋಪာಖ್ಯာနာ (ဟယဂရီဝ–အဂஸတျာ ဆွေးနွေးခန်း) အတွင်း၌ ရုဒြ၏ ဒေါသမီးမှ အလွန်အင်အားကြီးသော အဆုရ Bhaṇḍa ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ သူ၏ သဘာဝစိတ်ဓာတ်မှာ ရော်ဒြ (ကြမ်းတမ်း) ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ဒೈတျာတို့၏ ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော Bhṛgu ၏သား Śukra သည် ဒာနဝများစွာနှင့် ရောက်လာကာ Bhaṇḍa ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် ယဇ်ပူဇော်ရေး အခြေခံကို စီမံတည်ဆောက်ပေးသည်။ Bhaṇḍa သည် ဒೈတျာမျိုးရိုး၏ အနုပညာရှင်ကြီး Maya ကို ခေါ်၍ Amarapura ကဲ့သို့သော မြို့တော်အလှတရားဖြင့် Śoṇitapura ကို ပြန်လည်တည်ထောင်စေပြီး စိတ်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ချက်ချင်းနီးပါး ဆောက်လုပ်စေသည်။ ထို့နောက် Śukra က အဘိသေက (အပေါ်ယံရေချိုးသိက္ခာ) ပြုလုပ်ကာ မကွတ်၊ စာမရ၊ ထီး၊ လက်နက်၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် မပျက်မယွင်းသော ထီးနန်းတို့အပါအဝင် အာဏာသင်္ကေတများနှင့် အပေးအယူများကို ပေးအပ်ပြီး၊ အချို့မှာ ယခင်က Brahmā ပေးခဲ့သည့် အရာများဟု ဆိုကာ ရှေးဦးအာဏာဖြင့် ဘုရင်အဖြစ် တရားဝင်စေသည်။ ထို့ပြင် အဓိက ဒೈတျာမဟာမိတ်များ (အုပ်စု ၈) နှင့် Bhaṇḍa ၏ အဖွဲ့တွင် ပါဝင်သော အမျိုးသမီး ၄ ဦးကိုလည်း စာရင်းပြုကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ရထား၊ မြင်း၊ နာဂ၊ ခြေလျင်တပ်များပါဝင်သည့် တပ်မဟာကြီးကို Śukra ၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း စုစည်းကာ နတ်ဘုရားစနစ်နှင့် ထိပ်တိုက်ဖြစ်မည့် စစ်ပွဲအတွက် အစပြုသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डासुरप्रादुर्भावो नामैकादशो ऽध्यायः रुद्रकोपानलाज्जातो यतो भण्डो महाबलः / तस्माद्रौद्रस्वभावो हि दानवश्चाभवत्ततः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ အုတ္တရဘাগ၌၊ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ၏ လလိတာဥပాఖ్యာနတွင် “ဘဏ္ဍာဆုရ ပေါ်ထွန်းခြင်း” ဟူသော အခန်း (၁၁) ဖြစ်သည်။ ရုဒ္ရ၏ ဒေါသမီးမှ မဟာဗလရှိသော ဘဏ္ဍာ ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ရောဒြသဘောရှိသော ဒာနဝ ဖြစ်လာ하였다။
Verse 2
अथागच्छन्महातेजाः शुक्रो दैत्यपुरोहितः / समायाताश्च शतशो दैतेयाः सुमहाबलाः
ထို့နောက် တေဇောဓာတ်ကြီးမားသော ဒိုင်တျများ၏ ပုရောဟိတ် ရှုကရ (Śukra) ရောက်လာပြီး၊ အလွန်အားကြီးသော ဒိုင်တေးယများလည်း ရာချီ၍ စုဝေးလာ하였다။
Verse 3
अथाहूय मयं भण्डो दैत्यवंश्यादिशिल्पिनम् / नियुक्तो भृगुपुत्रेण निजगादार्थवद्वचः
ထို့နောက် ဘೃဂု၏သား (Śukra) က တာဝန်ပေးသဖြင့်၊ ဘဏ္ဍာသည် ဒိုင်တျဝంశ၏ အစဉ်အလာ အင်ဂျင်နီယာ/လက်ရာရှင် မယ (Maya) ကို ခေါ်ယူကာ အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝသော စကားကို ပြော하였다။
Verse 4
यत्र स्थित्वा तु दैत्येन्द्रैस्त्रैलोक्यं शासितं पुरा / तद्गत्वा शोणितपुरं कुरुष्व त्वं यथापुरम्
ယခင်က ဒိုင်တျအင်ဒြများ နေထိုင်၍ သုံးလောကကို အုပ်စိုးခဲ့သော ထိုနေရာသို့ သွားကာ၊ ရှိုဏိတပုရကို အရင်ကဲ့သို့ မြို့တော်အဖြစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်လော့။
Verse 5
तच्छ्रुत्वा वचनं शिल्पी स गत्वाथ पुरं महत् / चक्रे ऽमरपुरप्रख्यं मनसैवेक्षणेन तु
ထိုစကားကိုကြားသော် လက်ရာရှင်သည် မြို့ကြီးသို့သွား၍ စိတ်မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် အမရပူရီတူ မြို့တော်ကို ဖန်ဆင်း하였다။
Verse 6
अथाभिषिक्तः शुक्रेण दैतेयैश्च महाबलैः / शुशभे परया लक्ष्म्या तेजसा च समन्वितः
ထို့နောက် သုကရာချာရျနှင့် အင်အားကြီး ဒೈတျများက သူ့ကို အဘိသေက ပြုလုပ်ကြ၍၊ အမြင့်မြတ်သော လက္ရှ္မီနှင့် တေဇောဖြင့် ပြည့်စုံကာ တောက်ပလှပ하였다။
Verse 7
हिरण्याय तु यद्दत्तं किरीटं ब्रह्मणा पुरा / सजीवमविनाश्यं च दैत्येन्द्रैरपि भूषितम् / दधौ भृगुसुतोत्सृष्टं भण्डो बालार्कसन्निभम्
ဘြဟ္မာက အရင်က ဟိရဏ္ယအား ပေးခဲ့သော—အသက်ရှိသကဲ့သို့ မဖျက်ဆီးနိုင်သော၊ ဒೈတျအင်ဒြများတောင် အလှဆင်ခဲ့သော—ဘೃဂု၏သား (သုကရာ) ပေးအပ်သည့် ကလေးနေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မ冠ကို ဘဏ္ဍက ဆောင်း하였다။
Verse 8
चामरे चन्द्रसंकाशे सजीवे ब्रह्म निर्मिते / न रोगो न च दुःखानि संदधौ यन्निषेवणात्
လကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အသက်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဘြဟ္မာဖန်ဆင်းသည့် ချာမရများကို သုံးစွဲလျှင် ရောဂါမရှိ၊ ဒုက္ခလည်း မဖြစ်ပေါ်။
Verse 9
तस्यातपत्रं प्रददौ ब्रह्मणैव पुरा कृतम् / यस्य च्छायानिषण्णास्तु बाध्यन्ते नास्त्रकोटिभिः
သူ့အား ဘြဟ္မာက အရင်က ပြုလုပ်ထားသော အာတပတ္တရ (မိုးကာတော်) ကို ပေးအပ်하였다။ ၎င်း၏ အရိပ်အောက်တွင် ထိုင်သူတို့သည် အစတြများ ကုဋိများဖြင့်ပင် မနှောင့်ယှက်နိုင်။
Verse 10
धनुश्च विजयं नाम शङ्खं च रिपुघातिनम् / अन्यान्यपि महार्हाणि भूषणानि प्रदत्तवान्
သူသည် “ဝိဇယ” ဟု အမည်ရသော လေးနှင့် “ရိပုဃာတင်” ဟု အမည်ရသော သင်္ခါကိုလည်းကောင်း၊ အခြားတန်ဖိုးကြီး အလങ്കာများကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ하였다။
Verse 11
तस्य सिंहासनं प्रादादक्षय्यं सूर्यसन्निभम् / ततः सिंहासनासीनः सर्वाभरणभूषितः / बभूवातीव तेजस्वी रत्नमुत्तेजितं यथा
သူ့အား နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မပျက်မယွင်းသော စင်္ဟာသနကို ပေးအပ်တော်မူ하였다။ ထို့နောက် စင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်၍ အလုံးစုံ အလങ്കာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပွတ်တောက်ထားသော ရတနာကဲ့သို့ အလွန်တောက်ပလင်းလက်하였다။
Verse 12
बभूवुरथ दैतेयास्तयाष्टौ तु महाबलाः / इन्द्रशत्रुरमित्रघ्नो विद्युन्माली विभीषणः / उग्रकर्मोग्रधन्वा च विजयश्रुति पारगः
ထို့နောက် သူ့ထံ၌ အလွန်အားကြီးသော ဒೈတျ ၈ ယောက် ပေါ်ထွန်းလာသည်—အိန္ဒြရှတ်ရု၊ အမိတ္ရဃ္န၊ ဝိဒျုန်မာလီ၊ ဝိဘီရှဏ၊ ဥဂ္ရကර්မ၊ ဥဂ္ရဓန်ဝါ၊ ဝိဇယရှရုတိ နှင့် ပါရဂ။
Verse 13
सुमोहिनी कुमुदिनी चित्राङ्गी सुंदरी तथा / चतस्रो वनितास्तस्य बभूवुः प्रियदर्शनाः
စုမောဟိနီ၊ ကုမုဒိနီ၊ ချိတြာင်ဂီ၊ စုန္ဒရီ—မြင်ရသည့်အခါ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသော မိန်းမ ၄ ယောက်သည် သူ့ထံ၌ ရှိလာ하였다။
Verse 14
तमसेवन्त कालज्ञा देवाः सर्वे सवासवाः / स्यन्दनास्तुरगा नागाः पादाताश्च सहस्रशः
ကာလကို သိမြင်သော ဒေဝတားအားလုံးသည် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ သူ့ကို ဝတ်ပြုစေဝါပြုကြသည်။ ရထားများ၊ မြင်းများ၊ ဆင်များနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ခြေလျင်တပ်များလည်း (အတူ) ရှိ하였다။
Verse 15
संबभूवुर्महाकाया महान्तो जितकाशिनः / बभूवुर्दानवाः सर्वे भृगुपुत्रमतानुगाः
ထိုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ မဟာမြတ်ကာ ကာရှီကို အနိုင်ယူသူ ဒာနဝတို့အားလုံး ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဘൃဂုပုတ্ৰ၏ အယူဝါဒကို လိုက်နာကြသည်။
Verse 16
अर्चयन्तो महादेवमास्थिताः शिवशासने / बभूवुर्दानवास्तत्र पुत्रपौत्रधनान्विताः / गृहेगृहे च यज्ञाश्च संबभूवुः समन्ततः
သူတို့သည် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကာ ရှိဝ၏ အမိန့်အောက်၌ တည်ကြည်နေကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒာနဝတို့သည် သားမြေးနှင့် ဥစ္စာဓန ပြည့်စုံလာပြီး အိမ်တိုင်းအနှံ့ ယဇ్ఞများ ကျင်းပလာသည်။
Verse 17
ऋचो यजूंषि सामानि मीमांसान्यायकादयः / प्रवर्तन्ते स्म दैत्यानां भूयः प्रतिगृहं तदा
ထိုအချိန်တွင် ဒೈత్యတို့၏ အိမ်တိုင်းတွင် ရစ်၊ ယဇုစ်၊ သာမ ဝేదများနှင့် မီမాంసာ၊ နျာယ စသည့် သာသနာကျမ်းများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
Verse 18
यथाश्रमेषु मुख्येषु मुनीनां च द्विजन्मनाम् / तथा यज्ञेषु दैत्यानां बुभुजुर्हव्यभोजिनः
မူနီများနှင့် ဒွိဇများ၏ အထင်ကရ အာရှရမ်များတွင်ကဲ့သို့ပင်၊ ဒೈత్యတို့၏ ယဇ్ఞများတွင် ဟဗျဘောဇိ (ဟဝီကို ဆောင်ယူစားသုံးသူ) ဒေဝတို့က ဟဝီကို ခံယူ၍ သုံးဆောင်ကြသည်။
Verse 19
एवं कृतवतो ऽप्यस्य भण्डस्य जितकाशिनः / षष्टिवर्षसहस्राणि व्यतीतानि क्षणार्धवत्
ဤသို့ ပြုလုပ်နေသော်လည်း ကာရှီကို အနိုင်ယူသူ ဘဏ္ဍ၏ နှစ်ခြောက်သောင်းသည် အချိန်တစ်ဝက်ခဏကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။
Verse 20
वर्धमानमथो दैत्यं तपसा च बलेन च / हीयमानबलं चेन्द्रं संप्रेक्ष्य कमलापतिः
တပဿနှင့် အင်အားကြောင့် တိုးပွားလာသော ဒိုင်တျကိုလည်း၊ အင်အားလျော့နည်းလာသော အိန္ဒြကိုလည်း မြင်၍ ကမလာပတိ စူးစမ်းတော်မူ၏။
Verse 21
ससर्ज सहसा काञ्चिन्मायां लोकविमोहिनीम् / तामुवाच ततो मायां देवदेवो जनार्दनः
ထို့နောက် လောကကို မောဟစေသော မာယာတစ်ပါးကို ချက်ချင်း ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ ဂျနာရ္ဒနသည် ထိုမာယာအား မိန့်တော်မူ၏။
Verse 22
त्वं हि सर्वाणि भूतानि मोहयन्ती निजौजसा / विचरस्व यथाकामं त्वां न ज्ञास्यति कश्चन
နင်သည် ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးကို မောဟစေ၍ စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်ပါ; နင့်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်။
Verse 23
त्वं तु शीघ्रमितो गत्वा भण्डं दैतेयनायकम् / मोहयित्वाचिरेणैव विषयानुपभोक्ष्यसे
သို့သော် နင်သည် အမြန်ဤနေရာမှ သွား၍ ဒိုင်တျခေါင်းဆောင် ဘဏ္ဍကို မောဟစေပါ; မကြာမီပင် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားရလိမ့်မည်။
Verse 24
एवं लब्ध्वा वरं माया तं प्रणम्य जनार्दनम् / ययाचे ऽप्सरसो मुख्याः सहायार्थं तु काश्चन
ဤသို့ အခွင့်တော်ရပြီး မာယာသည် ဂျနာရ္ဒနကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ အကူအညီအတွက် အပ్సရာအကြီးအကဲအချို့ကို တောင်းခံ하였다။
Verse 25
तया संप्रार्थितो भूयः प्रेषयामास काश्चन / ताभिर्विश्वाचिमुख्याभिः सहिता सा मृगेक्षणा / प्रययौ मानसस्याग्यं तटमुज्ज्वलभूरुहम्
သူမ ထပ်မံ ပန်ကြားသဖြင့် သူက ထပ်မံ အချို့ကို စေလွှတ်하였다။ ဝိශ්ဝာချီ စသည့် အပ္စရာများနှင့်အတူ မျက်လုံးက သမင်ကဲ့သို့သော သူမသည် တောက်ပသော သစ်ပင်များဖြင့် လှပသည့် မာနသ စရောဝရ၏ အမြတ်ဆုံး ကမ်းခြေသို့ သွားရောက်하였다။
Verse 26
यत्र क्रीडति दैत्येन्द्रो निजनारीभिरन्वितः / तत्र सा मृगशावाक्षी मूले चंपकशाखिनः / निवासमकरोद्रम्यं गायन्ती मधुरस्वरम्
ဒೈတျအင်ဒြာသည် မိမိ၏ မိန်းမများနှင့် ကစားပျော်နေသည့် နေရာ၌ပင်၊ သမင်ကလေးမျက်လုံးရှိသော သူမသည် ချမ္ပက သစ်ပင်အမြစ်နားတွင် မధురသံဖြင့် သီချင်းဆိုကာ လှပသော နေထိုင်ရာကို ပြုလုပ်하였다။
Verse 27
अथागतस्तु दैत्येन्द्रो बलिभिर्भन्त्रिभिर्वृतः / श्रुत्वा तु वीणानिनदं ददर्श च वराङ्गनाम्
ထို့နောက် ဒೈတျအင်ဒြာသည် အင်အားကြီးသော အမှုထမ်းများဖြင့် ဝိုင်းရံလျက် ရောက်လာ하였다။ ဝီဏာသံကို ကြားသဖြင့် ထိုအလှပဆုံး မိန်းမကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 28
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं विद्युल्लेखामिवापराम् / मायामये महागर्ते पतितो मदनाभिधे
သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပမှုကို အခြားမီးလျှံတန်းတစ်ကြောင်းကဲ့သို့ မြင်ပြီး၊ သူသည် ‘မဒန’ ဟုခေါ်သော မာယာမယ မဟာအပေါက်ကြီးထဲသို့ ကျရောက်하였다။
Verse 29
अथास्य मन्त्रिणो ऽभूवन्त्दृदये स्मरतापि ताः
ထို့နောက် သူ၏ အမတ်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ကာမအပူ တက်လာ하였다။
Verse 30
तेन दैतेयनाथेन चिरं संप्रर्थिता सती / तैश्च संप्रर्थितास्ताश्च प्रतिशूश्रुवुरञ्जसा
ဒૈတျာတို့၏ခေါင်းဆောင်က အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရိုသေစွာ တောင်းပန်သဖြင့် သန့်ရှင်းသော စတီမိခင်သည်; သူတို့အားလုံးကလည်း တောင်းပန်ရာ အလွယ်တကူ လက်ခံသဘောတူကြ၏။
Verse 31
यास्त्वलभ्या महायज्ञैरश्वमेधादिकैरपि / ता लब्ध्वा मोहिनीमुख्या निर्वृतिं परमां ययुः
အရှွမေဓ စသည့် မဟာယဇ္ဉများဖြင့်ပင် မရနိုင်သည့်အရာတို့ကို ရရှိပြီးနောက် မိုဟိနီဦးဆောင်သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ချမ်းသာမှုသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 32
विसस्मरुस्तदा वेदांस्तथा देवमुमापतिम् / विजहुस्ते तथा यज्ञक्रियाश्चान्याः शुभावहाः
ထိုအခါ သူတို့သည် ဝေဒများနှင့် ဥမာပတိ သခင်ဘုရားကိုပါ မေ့လျော့ကြပြီး၊ ကောင်းကျိုးပေးသော အခြား ယဇ္ဉကర్మများကိုလည်း စွန့်ပစ်ကြ၏။
Verse 33
अवमानहतश्चासीत्तेषामपि पुरोहितः / मुहूर्त्तमिव तेषां तु ययावब्दायुतं तदा
သူတို့၏ ပုရောဟိတ်တောင် အရှက်ခွဲမှုကြောင့် နာကျင်ခဲ့သည်; ထိုအခါ သူတို့အတွက် တစ်မုဟူရ္တတည်းကဲ့သို့ နှစ်တစ်သောင်း ကုန်လွန်သွား၏။
Verse 34
मोहितेष्वथ दैत्येषु सर्वे देवाः सवासवाः / विमुक्तोपद्रवा ब्रह्मन्नामोदं परमं ययुः
ဒૈတျာတို့ မိုဟ်ဝင်သွားသောအခါ၊ ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ အင်ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတို့အားလုံးသည် အနှောင့်အယှက်မှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 35
कदाचिदथ देवेन्द्रं वीक्ष्य सिंहासने स्थितम् / सर्वदेवैः परिवृतं नारदो मुनिराययौ
တစ်ခါတစ်ရံ နာရဒ မုနိသည် စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး နတ်အားလုံးက ဝိုင်းရံထားသော ဒေဝိန္ဒြကို မြင်၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 36
प्रणम्य मुनिशार्दूलं ज्वलन्तमिव पावकम् / कृताञ्जलिपुटो भूत्वा देवेशो वाक्यमब्रवीत्
မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မုနိရှာဒူးလကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး နတ်တို့၏အရှင်သည် လက်အုပ်ချီကာ ဤစကားကို ပြော하였다။
Verse 37
भगवन्सर्वधर्मज्ञ परापरविदां वर / तत्रैव गमनं ते स्याद्यं धन्यं कर्तुमिच्छसि
အရှင်ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အမြင့်အနိမ့်ကို သိသူတို့အနက် အထူးမြတ်သူဖြစ်သည်။ သင် ပုဏ္ဏကောင်းမှု ပြုလိုသည့် နေရာသို့ပင် သင်၏ ခရီးသွားခြင်း ဖြစ်ပါစေ။
Verse 38
भविष्यच्छोभनाकारं तवागमनकारणम् / त्वद्वाक्यामृतमाकर्ण्य श्रवणानन्दनिर्भरम् / अशेषदुःखान्युत्तीर्य कृतार्थः स्यां मुनीश्वर
သင်၏ ရောက်လာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းသည် အနာဂတ်၌ မင်္ဂလာသဘောဖြစ်လာမည်။ နားကို ပီတိဖြင့် ပြည့်စေသော သင်၏ စကားအမృతကို ကြားနာပြီး၊ မုနိအရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒုက္ခအားလုံးကို ကျော်လွန်ကာ ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံပါစေ။
Verse 39
नारद उवाच अथ संमोहितो भण्डो दैत्येन्द्रो विष्णुमायया / तया विमुक्तो लोकांस्त्रीन्दहेताग्निरिवापरः
နာရဒက ပြောသည်—ထို့နောက် ဗိဿနု၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သွားသော ဒိုင်တျအင်ဒြ ဘဏ္ဍသည်၊ ထိုမာယာမှ လွတ်မြောက်သော် အခြားမီးတစ်စင်းကဲ့သို့ လောကသုံးပါးကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။
Verse 40
अधिकस्तव तेजोभिरस्त्रैर्मायाबलेन च / तस्य तेजो ऽपहारस्तु कर्तव्यो ऽतिबलस्य तु
သင်၏တေဇသည် လက်နက်များနှင့် မာယာအားဖြင့် အလွန်တိုးပွား၏။ ထို့ကြောင့် အလွန်အားကြီးသူ၏ တေဇကို ချွတ်ယူရမည်။
Verse 41
विनाराधनतो देव्याः पराशक्तेस्तु वासव / अशक्यो ऽन्येन तपसा कल्पकोटिशतैरपि
ဝါသဝာ၊ ဒေဝီ ပရာရှက္တိကို မအာရాధနာဘဲ အခြားတပဿာဖြင့် ကလ္ပကုဋိရာချီတိုင်တိုင်လည်း မဖြစ်နိုင်။
Verse 42
पुरैवोदयतः शत्रोराराधयत बालिशाः / आराधिता भगवती सा वः श्रेयो विधास्यति
အို ရိုးသားသူတို့၊ ရန်သူ မထမြောက်မီကတည်းက အာရాధနာပြုကြလော့။ အာရాధနာခံရသော ဘဂဝတီ ဒေဝီသည် သင်တို့၏ ကောင်းကျိုးကို ပြုလိမ့်မည်။
Verse 43
एवं संबोधितस्तेन शक्रो देवगणेश्वरः / तं मुनिं पूजयामास सर्वदेवैः समन्वितः / तपसे कृतसन्नाहो ययौ हैमवतं तटम्
ဤသို့ သတိပေးခံရသဖြင့် ဒေဝဂဏအရှင် ရှကရသည် ဒေဝအားလုံးနှင့်အတူ ထိုမုနိကို ပူဇော်၏။ ထို့နောက် တပဿာအတွက် ပြင်ဆင်ကာ ဟိုင်းမဝတ ကမ်းခြေသို့ သွား၏။
Verse 44
तत्र भागीरथीतीरे सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वले / पराशक्तेर्महापूजां चक्रे ऽखिलसुरैः समम् / इन्द्रप्रस्थमभून्नाम्रा तदाद्यखिलसिद्धिदम्
အဲဒီမှာ ဘာဂီရသီမြစ်ကမ်းနား၊ ရာသီအားလုံး၏ ပန်းများဖြင့် တောက်ပသောနေရာ၌၊ သူသည် ဒေဝအားလုံးနှင့်အတူ ပရာရှက္တိအား မဟာပူဇော်ပွဲ ပြု၏။ ထိုအခါမှစ၍ ‘အိန္ဒြပရಸ್ಥ’ ဟု အမည်ရပြီး အစဉ်အလာအားဖြင့် စိဒ္ဓိအားလုံး ပေးသောနေရာ ဖြစ်လာ၏။
Verse 45
ब्रह्मात्मजोपदिष्टेन कुर्वतां विधिना पराम् / देव्यास्तु महतीं पूजां जपध्यानरतात्मनाम्
ဗြဟ္မာ၏ သားတော်က သင်ကြားထားသော အမြင့်မြတ်သော နည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ဆောင်၍ ဇပနှင့် သမาธိ၌ စိတ်တည်မြဲသူတို့အတွက် ဒေဝီအား မဟာပူဇာ ပြုလုပ်ရ၏။
Verse 46
उग्रे तपसि संस्थानामनन्या र्पितचेतसाम् / दशवर्षसहस्राणि दशाहानि च संययुः
ပြင်းထန်သော တပဿာ၌ တည်မြဲ၍ စိတ်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ဆက်ကပ်ထားသူတို့အတွက် နှစ်တစ်သောင်းနှင့် ထပ်မံ ဆယ်ရက် ကုန်လွန်သွား하였다။
Verse 47
मोहितानथ तान्दृष्ट्वा भृगुपुत्रो महामतिः / भण्डासुरं समभ्येत्य निजगाद पुरोहितः
သူတို့ မောဟဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော် မဟာဉာဏ်ရှိသော ဘൃဂု၏ သားတော် ပုရောဟိတ်သည် ဘဏ္ဍာသူရထံ သွားရောက်၍ ပြောကြား하였다။
Verse 48
त्वामेवाश्रित्य राचैन्द्र सदा दानवसत्तमाः / निर्भयास्त्रिषु लोकेषु चरन्तीच्छविहारिणः
အို မင်းကြီးရေ၊ သင်ကိုသာ အားကိုး၍ ဒာနဝအထူးမြတ်တို့သည် သုံးလောက၌ အကြောက်မရှိဘဲ မိမိဆန္ဒအတိုင်း လှည့်လည်ကြသည်။
Verse 49
जातिमात्रं हि भवतो हन्ति सर्वान्सदा हरिः / तेनैव निर्मिता माया यया संमोहितो भवान्
အမှန်တကယ် ဟရီသည် သင်၏ မျိုးနွယ်ကို အမြဲတမ်း ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ သင်ကို မောဟဖြစ်စေသော မာယာကိုလည်း သူတော်တည်းက ဖန်ဆင်းထားသည်။
Verse 50
भवन्तं मोहितं दृष्ट्वा रन्ध्रान्वेषण तत्परः / भवतां विजयार्थाय करोतीन्द्रो महत्तपः
သင်တို့ မောဟဖြစ်နေသည်ကို မြင်၍ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် တက်ကြွသော အိန္ဒြာသည် သင်တို့ အောင်မြင်ရေးအတွက် မဟာတပဿာ ပြုနေသည်။
Verse 51
यदि तुष्टा जगद्धात्री तस्यैव विजयो भवेत् / इमां मायामयीं त्यक्त्वा मन्त्रिभिः सहितो भवान् / गत्वा हैमवतं शैलं परेषां विघ्नमाचर
လောကကိုထိန်းသိမ်းသော မယ်တော် (Jagaddhatrī) ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင် အောင်ပွဲသည် သူမ၏ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤမாயာမယ အခြေအနေကို စွန့်၍ ဝန်ကြီးများနှင့်အတူ ဟိုင်းမဝတ တောင်သို့ သွားကာ ရန်သူတို့အပေါ် အတားအဆီး ဖြစ်စေပါ။
Verse 52
एवमुक्तस्तु गुरुणा हित्वा पर्यङ्कमुत्तमम् / मन्त्रिवृद्धानु पाहूय यथावृत्तान्तमाह सः
ဂုရုက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် သူသည် အကောင်းဆုံး အိပ်ရာကို စွန့်ကာ အကြီးအကဲ ဝန်ကြီးများကို ခေါ်ပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှကို အတိုင်းအတာမလွဲ ပြောကြား하였다။
Verse 53
तच्छ्रुत्वा नृपतिं प्राह श्रुतवर्मा विमृश्य च / षष्टिवर्षसहस्राणां राज्यं तव शिवार्पितम्
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှုတဝರ್ಮာသည် စဉ်းစားကာ ဘုရင်အား—သင်၏ အနှစ်ခြောက်သောင်းကြာသော နန်းစံသည် ရှိဝအား အပ်နှံအနုမောဒနာပြုထားသည်—ဟု ဆို하였다။
Verse 54
तस्मादप्यधिकं वीर गतमासीदनेकशः / अशक्यप्रतिकार्यो ऽयं यः कालशिवचोदितः
သူရဲကောင်းရေ၊ ထိုအချိန်ထက်ပင် ပို၍ အကြိမ်ကြိမ် ကာလကြာမြင့်စွာ လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ကာလနှင့် ရှိဝ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဖြစ်သော ဤအရာကို တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်။
Verse 55
अशक्यप्रतिकार्यो ऽयं तदभ्यर्चनतो विना / काले तु भोगः कर्त्तव्यो दुःखस्य च सुखस्य वा
ထိုအရှင်ကို ပူဇော်ခြင်းမရှိလျှင် ဤအရာကို တားဆီးမရ။ အချိန်ရောက်သော် ဒုက္ခဖြစ်စေ သုခဖြစ်စေ အကျိုးကို ခံစားရမည်။
Verse 56
अथाह भीमकर्माख्यो नोपेक्ष्यो ऽरिर्यथाबलम् / क्रियाविघ्ने कृते ऽस्माभिर्विजयस्ते भविष्यति
ထို့နောက် “ဘီမကမ္မ” ဟုခေါ်သူက ပြောသည်—ရန်သူကို သူ၏အင်အားအတိုင်း မလျစ်လျူရှုရ။ ကျွန်ုပ်တို့က သူ၏လုပ်ရပ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် သင်၏အောင်ပွဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 57
तव युद्धे महाराज परार्थं बलहारिणी / दत्ता विद्या शिवेनैव तस्मात्ते विजयः सदा
မဟာရာဇာ၊ သင်၏စစ်ပွဲတွင် အခြားသူတို့အကျိုးအတွက် အင်အားကို ဆုတ်ယူနိုင်သော ဗိဒ္ဓာကို ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏အောင်ပွဲသည် အမြဲတမ်းဖြစ်မည်။
Verse 58
अनुमेने च तद्वाक्यं भण्डो दानवनायकः / निर्गत्य सहसेनाभिर्ययौ हैमवतं तटम्
ဒာနဝခေါင်းဆောင် ဘဏ္ဍက ထိုစကားကို သဘောတူ하였다။ သူသည် စစ်တပ်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာကာ ဟိုင်းမဝတ ကမ်းခြေသို့ သွား하였다။
Verse 59
तपोविघ्नकरान्दृष्ट्वा दानवाञ्जगदंबिका / अलङ्घ्यमकरोदग्रे महाप्राकारमुज्ज्वलम्
တပဿာကို အနှောင့်အယှက်ပေးသော ဒာနဝများကို မြင်သော်၊ ဇဂဒမ္ဘိကာသည် ရှေ့တွင် တောက်ပသော မဟာကာရံကို တည်ဆောက်၍ မကျော်လွှားနိုင်အောင် ပြု하였다။
Verse 60
तं दृष्ट्वा दानवेन्द्रो ऽपि किमेतदिति विस्मितः / संक्रुद्धो दानवास्त्रेण बभञ्जातिबलेन तु
ထိုအရာကိုမြင်သော် ဒါနဝတို့၏အရှင်သည်လည်း “ဤသည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု အံ့ဩ၏။ ထို့နောက် ဒေါသထွက်ကာ ဒါနဝအာသ္တရဖြင့် အလွန်ကြီးမားသောအားဖြင့် ချိုးဖျက်လေ၏။
Verse 61
पुनरेव तदग्रे ऽभूदलङ्घ्यः सर्वदानवैः / वायव्यास्त्रेण तं धीरो बभञ्ज च ननाद च
ထိုအရာသည် ထပ်မံ၍ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၍ ဒါနဝအားလုံးမလွန်နိုင်သော အရာဖြစ်၏။ ထိုအခါ သတ္တိရှိသူသည် ဝါယဝျအာသ္တရဖြင့် ထိုအရာကို ချိုးဖျက်ကာ ဟိန်းဟောက်လေ၏။
Verse 62
पौनः पुन्येन तद्भस्म प्राभूत्पुनरुपस्थितम् / एतद्दृष्ट्वा तु दैत्येन्द्रो विषण्मः स्वपुरं ययौ
ထပ်ခါထပ်ခါ ကြိုးစားသော်လည်း ထိုပြာမှုန်သည် ပြန်လည်ပေါ်လာ၏။ ထိုကိုမြင်၍ ဒೈတျအရှင်သည် စိတ်ညစ်ကာ မိမိမြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။
Verse 63
तां च दृष्ट्वा जगद्धात्रीं दृष्ट्वा प्राकारमुज्ज्वलम् / भयाद्विव्यथिरे देवा विमुक्तसकलक्रियाः
လောကကိုထိန်းသိမ်းသော မဟာမိခင်နှင့် တောက်ပသောကာရံကို မြင်သော် ဒေဝတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်ကာ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ရပ်တန့်သွားကြသည်။
Verse 64
तानुवाच ततः शक्रो दैत्येन्द्रो ऽयमिहागतः / अशक्यः समरे योद्धुमस्माभिरखिलैरपि
ထို့နောက် သက္ကရာက သူတို့အား ပြောသည်—“ဒೈတျအရှင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီ။ ငါတို့အားလုံးပေါင်း၍ပင် စစ်မြေပြင်တွင် သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်။”
Verse 65
पलायितानामपि नो गतिरन्या न कुत्रचित् / कुण्डं योजनविस्तारं सम्यक्कृत्वा तु शोभनम्
ပြေးလွှားသူတို့အတွက်ပင် အခြားသွားရာလမ်းမရှိ၊ မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ။ ထို့ကြောင့် ယောဇနာတစ်ခုအကျယ်ရှိသော ကုဏ္ဍကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်၍ လှပသန့်ရှင်းစေ하였다။
Verse 66
महायागविधानेन प्रणिधाय हुताशनम् / यजामः परमां शाक्तिं महामासैर्वयं सुराः
မဟာယာဂ ပူဇာနည်းအတိုင်း ဟုတားသန (မီးတော်) ကို တည်စေ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ သုရ (ဒေဝ) တို့သည် မဟာလများတစ်လျှောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှက္တိကို ယဇ္ဈာပူဇာပြုကြသည်။
Verse 67
ब्रह्मभूता भविष्यामो भोक्ष्यामो वा त्रिविष्टपम् / एवमुक्तास्तु ते सर्वेदेवाः सेन्द्रपुरोगमाः
“ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗြဟ္မသဘာဝ ဖြစ်လာမည်၊ သို့မဟုတ် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကို ခံစားမည်” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုသို့ဆိုသော် အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝအားလုံးက ထိုစကားကို လက်ခံကြသည်။
Verse 68
विधिवज्जुहुवुर्मांसान्युत्कृत्योत्कृत्य मन्त्रतः / हुतेषु सर्वमांसेषु पादेषु च करेषु च
နည်းလမ်းတကျ မန္တရဖြင့် ဖြတ်တောက်ဖြတ်တောက်၍ အသားများကို မီးထဲသို့ ယဇ္ဈာအဖြစ် လှူဒါန်းကြသည်။ အသားအားလုံးကို လှူပြီးနောက် ခြေထောက်နှင့် လက်များမှပါ လှူကြသည်။
Verse 69
होतुमिच्छत्सु देवेषु कलेवरमशेषतः / प्रादुर्बभूव परमन्तेजः पुञ्जो ह्यनुत्तमः
ဒေဝတို့က ကိုယ်ခန္ဓာကို အကုန်လုံး မကျန်အောင် ပူဇာလှူလိုကြသည့်အခါ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော တေဇောပုဉ္ဇ (အလင်းတောက်ပုံ) တစ်စု ပေါ်ထွန်းလာ하였다။
Verse 70
तन्मध्यतः समुदभूच्चक्राकारमनुत्तमम् / तन्मध्ये तु महादेवीमुदयार्कसमप्रभाम्
အလယ်ဗဟိုမှ အထူးမြတ်သော စက်ကာပုံသဏ္ဍာန် တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ ထိုစက်ကာအလယ်တွင် နေထွက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မဟာဒေဝီ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။
Verse 71
जगदुज्जीवनकरीं ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाम् / सौन्दर्यसारसीमां तामानन्दरससागराम्
သူမသည် လောကကို အသက်သွင်းပေးသော မဟာမိခင်၊ ဘြဟ္မာ–ဗိෂ္ဏု–ရှီဝ အတ္တမိကာ; အလှတရား၏ အနှစ်သာရအဆုံးစွန်နှင့် အာနန္ဒရသ၏ သမုဒ္ဒရာတော် ဖြစ်၏။
Verse 72
जपाकुसुमसंकाशां दाडिमीकुसुमांबराम् / सर्वाभरणसंयुक्तां शृङ्गारैकरसालयाम्
သူမသည် ဂျပါပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ဒါဍိမီ(သလဲ)ပန်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်တော်မူသည်; အလှဆင်ပစ္စည်းအလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ရှೃင်္ဂာရရသ၏ တစ်ခုတည်းသော နိဝါသဖြစ်၏။
Verse 73
कृपातरङ्गितापाङ्गनयनालोककौमुदीम् / पाशाङ्कुशेक्षुकोदण्डपञ्चबाणलसत्कराम्
ကရုဏာလှိုင်းထသော မျက်စောင်းတစ်ချက်၏ လမင်းရောင်ကဲ့သို့သော အလင်း ပျံ့နှံ့၍၊ လက်တော်များတွင် ပာရှ၊ အင်္ကူရှ၊ ကြံတံခွန်(ဓနု) နှင့် ငါးမြားတို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။
Verse 74
तां विलोक्य महादेवीं देवाः सर्वे सवासवाः / प्रणेमुर्मुदितात्मानो भूयोभूयो ऽखिलात्मिकम्
မဟာဒေဝီကို မြင်ကြသောအခါ၊ အင်္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ကြည်နူး၍၊ အလုံးစုံ၏ အတ္တမိကာ ဒေဝီတော်အား ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ကြ၏။
Verse 75
तया विलोकिताः सद्यस्ते सर्वे विगतज्वराः / संपूर्णाङ्गा दृढतरा वज्रदेहा महाबलाः / तुष्टुवुश्च महादेवीमंबिकामखिलार्थदाम्
ဒေဝီ၏ ကြည့်ရှုခြင်းသာဖြင့် သူတို့အားလုံး ချက်ချင်း ဖျားနာမှုကင်းစင်သွားကြသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါများ ပြည့်စုံ၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ ခိုင်မာကာ အင်အားကြီးမားလာသည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံးကို ပေးသနားသော မဟာဒေဝီ အမ္ဗိကာကို ချီးမွမ်းကြသည်။
He is described as arising from Rudra’s wrath-fire (rudrakopānala), which encodes a causal theology: destructive emotion becomes a generative force producing an antagonist whose nature is intrinsically raudra, thereby justifying the scale of later cosmic conflict.
Śukra functions as priest-statesman (purohita), performing abhiṣeka and supplying legitimizing regalia/boons; Maya functions as the daitya master-architect, producing Śoṇitapura in an Amarapura-like form through mythic craftsmanship, enabling a fully realized demon-polity.
It establishes the ‘ego-sovereignty’ complex: an antagonist gains ritual legitimacy, imperishable insignia, and a totalizing military apparatus. This is the narrative prerequisite for Shākta resolution, where Devī’s order must counter not merely a demon but a cosmically sanctioned regime.