Adhyaya 10
Upodghata PadaAdhyaya 1090 Verses

Adhyaya 10

Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention (Amṛtamanthana-Prasaṅga)

ဤအဓ್ಯಾಯ (ဟယဂရီဝ–အဂස්တျာ ဆွေးနွေးခန်းစဉ်ရှိ လလိတောပာချာန) တွင် ဓနွန္တရီနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသော အမృతကလသ (နက်တာအိုး) ကြောင့် ဖြစ်ပွားသည့် အရေးအခင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဒိုင်တျာများက ရွှေအိုးကို လုယူသဖြင့် စူရ–အဆုရ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာလောကအားလုံး၏ ကာကွယ်ရှင် ဗိෂ္ဏုသည် မိမိ၏ မဒွိတသဘောနှင့် တစ်တည်းဖြစ်သော စွဝိုင်က்யရူပိဏီ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော လလိတာကို ပူဇော်တောင်းပန်သည်။ လလိတာသည် စရဝသံမောဟိနီ အဖြစ် ပေါ်လာ၍ စစ်ကို ရပ်တန့်စေပြီး ဒိုင်တျာများကို အမృతကို မိမိထံ အပ်နှံစေသည်။ ထို့နောက် စူရနှင့် အဆုရကို သီးခြားတန်းနှစ်တန်း စီစဉ်ကာ စကား၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် မာယာဖြင့် စနစ်တကျ ခွဲဝေချီးမြှင့်သည်။

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने अमृतमन्थनं नाम नवमो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच अथ देवा महेन्द्राद्या विष्णुना प्रभविष्मुना / अङ्गीकृता महाधीराः प्रमोदं परमं ययुः

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ အုတ္တရဘাগ၌ “အမృతမန်ထန” ဟူသော ကိုးမ अध्यာယ ဖြစ်၏။ ဟယဂရီဝ ပြောသည်—ထို့နောက် မဟိန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတို့သည် အာနုဘော်ကြီးသော ဗိෂ္ဏု၏ အင်္ဂီကာရကို ရရှိ၍ မဟာဓီရများဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 2

मलकाद्यास्तु ते सर्वे दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः / संत्यक्ताश्च श्रिया देव्या भृशमुद्वेगमागताः

မလကတို့အစရှိသော ဒೈత్యအားလုံးသည် ဗိෂ္ဏုကို မျက်နှာလွှဲခဲ့ကြသည်။ ဒေဝီ သရီက စွန့်ပစ်သဖြင့် သူတို့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 3

ततो जगृहिरे दैत्या धन्वन्तरिकरस्थितम् / परमामृतसाराढ्यं कलशं कनकोद्भवम् / अथासुराणां देवानामन्योन्यं कलहो ऽभवत्

ထို့နောက် ဒೈတျာတို့သည် ဓနွန္တရီ၏ လက်ထဲရှိ အမြတ်ဆုံး အမృతရည်၏ အနှစ်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ရွှေဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကလသကို လုယူကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဒေဝနှင့် အသူရတို့အကြား အပြန်အလှန် ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားလေ၏။

Verse 4

एतस्मिन्नन्तरे विष्णुः सर्वलोकैकरक्षकः / सम्यगाराधयामासललितां स्वैक्यरूपिणीम्

ဤအကြားကာလ၌ လောကအားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ကာကွယ်ရှင် ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ ဧကత్వရূপဖြစ်သော လလိတာဒေဝီကို စနစ်တကျ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလေ၏။

Verse 5

सुराणामसुराणां च रणं वीक्ष्य सुदारुणम् / ब्रह्मा निजपदं प्राप शंभुः कैलासमास्थितः

ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကို မြင်၍ ဘြဟ္မာသည် မိမိ၏ သာမန်မဟုတ်သော နေရာတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ ရှမ္ဘုသည် ကైలాసတောင်၌ နေထိုင်လေ၏။

Verse 6

मलकं योधयामास दैत्यानामधिपं वृषा / असुरैश्च सुराः सर्वे सांपरायमकुर्वत

ဝೃષာ သည် ဒိုင်တျာတို့၏ အධిపတိ မလကနှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏။ အသူရတို့နှင့်လည်း ဒေဝတို့အားလုံးက အသက်ပေးရမည့် စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြ၏။

Verse 7

भगवानपि योगीन्द्रः समाराध्य महेश्वरीम् / तदेकध्यानयोगेन तद्रूपः समजायत

ဘဂဝန် ယောဂီန္ဒြသည်လည်း မဟေရှဝရီကို စနစ်တကျ ပူဇော်အာရాధနာ ပြု၍၊ သူမတစ်ပါးတည်းကို အာရုံစိုက်သည့် ဓ్యာနယောဂဖြင့် သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တူ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 8

सर्वसंमोहिनी सा तु साक्षाच्छृङ्गारनायिका / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता

သူမသည် အားလုံးကို မောဟစေသောသူ၊ တကယ်တမ်း ရင်္ဂါရနာယိကာကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အလှဆင်ဝတ်စုံအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ အလှဆင်ပစ္စည်းအလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 9

सुराणामसुराणां च निवार्य रणमुल्वणम् / मन्दस्मितेन दैतेयान्मोहयन्ती जगद ह

ဒေဝနှင့် အဆုရတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကို တားဆီးပြီး၊ နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ဒೈတျတို့ကို မောဟစေကာ ထိုသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 10

अलं युद्धेन किं शस्त्रेर्मर्मस्थानविभेदिभिः / निष्ठुरैः किं वृथालापैः कण्ठशोषणहेतुभिः

စစ်ပွဲ လုံလောက်ပြီ; အရေးကြီးသော မာမစနေရာများကို ခွဲဖောက်သော လက်နက်များ ဘာလို? ကြမ်းတမ်း၍ အကျိုးမဲ့ စကားများ ဘာလို၊ လည်ချောင်းကိုသာ ခြောက်စေသည်မဟုတ်လော?

Verse 11

अहमेवात्र मध्यस्था युष्माकं च दिवौकसाम् / यूयं तथामी नितरामत्र हि क्लेशभागिनः

ငါသည် ဤနေရာ၌ သင်တို့နှင့် ဒေဝလောကနေထိုင်သူတို့အကြား အလယ်တန်းဖြစ်၏။ သင်တို့လည်း၊ သူတို့လည်း—ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ဒုက္ခ၏ အစိတ်အပိုင်းခံယူသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 12

सर्वेषां सममेवाद्य दास्याम्यमृतमद्भुतम् / मम हस्ते प्रदातव्यं सुधापात्रमनुत्तमम्

ယနေ့ ငါသည် အားလုံးကို တန်းတူ အံ့ဖွယ် အမృతကို ပေးမည်။ ထိုမတူညီသော သုဓာခွက်ကို ငါ့လက်ထဲသို့ ပေးအပ်ကြလော့။

Verse 13

इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः / पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः

သူမ၏စကားကိုကြားသော် ဒೈတျများသည် ထိုစကားကြောင့် မောဟိတဖြစ်ကြ၍ စိတ်မူးမောကာ အမရိတကလသကို သူမအား ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။

Verse 14

सा तत्पात्रं समादाय जगन्मोहनरूपिणी / सुराणामसुराणां च वृथक्पङ्क्तिं चकार ह

လောကကိုမောဟိတစေသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူမသည် ထိုပാത്രကိုယူကာ ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကို သီးခြားတန်းစီစေ하였다။

Verse 15

द्वयोः पङ्क्त्योश्च मध्यस्थास्तानुवाच सुरासुरान् / तूष्णीं भवन्तु सर्वे ऽपि क्रमशो दीयते मया

တန်းနှစ်တန်းအလယ်တွင် ရပ်ကာ သူမသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့အား “အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြ; ငါက အစဉ်လိုက် ပေးမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 16

तद्वाक्यमुररीचक्रुस्ते सर्वे समवायिनः / सा तु संमोहिताश्लेषलोका दातुं प्रचक्रमे

စုဝေးလာသူအားလုံးက သူမ၏စကားကို လက်ခံကြပြီး၊ လောကကို မောဟိတချည်နှောင်ထားသူမသည် ပေးဝေခြင်းကို စတင်하였다။

Verse 17

क्वणत्कनकदर्वीका क्वणन्मङ्गलकङ्कणा / कमनीयविभूषाढ्या कला सा परमा बभौ

သူမ၏ ရွှေဇွန်းသည် ချွင်ချွင်မြည်၍ မင်္ဂလာလက်ကောက်များလည်း ချင်ခွင်မြည်ကြသည်; လှပသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သူမသည် အမြင့်ဆုံး အလှတရားကဲ့သို့ ထင်ရှား하였다။

Verse 18

वामे वामे करांभोजे सुधाकलशमुज्ज्वलम् / सुधां तां देवतापङ्क्तौ पूर्वं दर्व्या तदादिशत्

သူမ၏ ဘယ်ဘက် လက်ပန်းကဲ့သို့သော လက်ထဲတွင် တောက်ပသော သုဓာ(အမృత) အိုးရှိ၏။ သူမသည် အရင်ဆုံး နတ်တို့၏ အတန်းသို့ ဇွန်းဖြင့် ထိုအမృతကို ဝေငှရန် အမိန့်ပေး하였다။

Verse 19

दिशन्ती क्रमशास्तत्र चन्द्रभास्करसूचितम् / दर्वीकरेण चिच्छेद सैंहिकेयं तु मध्यगम् / पीतामृतशिरोमात्रं तस्य व्योम जगाम च

သူမသည် အစဉ်လိုက် ဝေငှနေစဉ် လနှင့် နေရောင်၏ အညွှန်းဖြင့် အလယ်၌ရှိသော စိုင်းဟိကေယကို ဇွန်းကိုင်လက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်하였다။ အမృతကို သောက်ပြီးသား သူ၏ ခေါင်းသာ မိုးကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား하였다။

Verse 20

तं दृष्ट्वाप्यसुरास्तत्र तूष्णीमासन्विमोहिताः / एवं क्रमेण तत्सर्वं विबुधेभ्यो वितीर्य सा / असुराणां पुरः पात्रं सानिनाय तिरोदधे

အဲဒါကို မြင်သော်လည်း အဲဒီနေရာရှိ အဆုရတို့သည် မောဟဖြစ်၍ တိတ်ဆိတ်နေ하였다။ သူမသည် အစဉ်လိုက် အားလုံးကို နတ်တို့အား ဝေငှပြီးနောက် အဆုရတို့ရှေ့သို့ အိုးကို ယူသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 21

रिक्तपात्रं तु तं दृष्ट्वा सर्वे दैतेयदानवाः / उद्वेलं केवलं क्रोधं प्राप्ता युद्धचिकीर्षया

အိုးသည် ဗလာဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော် ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့အားလုံးတွင် တက်ကြွလှသော ဒေါသသာ ပေါက်ကွဲလာပြီး စစ်ပြုလိုစိတ်ဖြင့် တုန်လှုပ်하였다။

Verse 22

इन्द्रादयः सुराः सर्वे सुधापानाद्बलोत्तराः / दुर्वलैरसुरैः सार्धं समयुद्ध्यन्त सायुधाः

အင်ဒြာတို့ အပါအဝင် နတ်အားလုံးသည် သုဓာသောက်သုံးခြင်းကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်ကိုင်ကာ အားနည်းသွားသော အဆုရတို့နှင့် စစ်တိုက်ကြသည်။

Verse 23

ते विध्यमानाः शतशो दानवेन्द्राः सुरोत्तमैः / दिगन्तान्कतिचिज्जग्मुः पातालं कतिचिद्ययुः

နတ်အထွတ်အမြတ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသော ဒာနဝမင်းများ ရာချီကွဲပြားသွား၍ အချို့သည် အရပ်အဆုံးသို့ ပြေးကာ အချို့သည် ပာတာလာသို့ ဆင်းသက်သွားကြသည်။

Verse 24

दैत्यं मलकनामानं विजित्य विबुधेश्वरः / आत्मीयां श्रियमाजह्रे श्रीकटाक्ष समीक्षितः

မလကဟု အမည်ရသော ဒೈတျကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် သရီဒေဝီ၏ ကရုဏာမျက်စိတစ်ချက်ကြောင့် မိမိ၏ သီရိနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ပြန်လည်ရယူ하였다။

Verse 25

पुनः सिंहासनं प्राप्य महेन्द्रः सुरसेवितः / त्रैलोक्यं पालयामास पूर्ववत्पूर्वदेवजित्

ထို့နောက် စင်္ဟာသနကို ပြန်လည်ရရှိ၍ နတ်တို့က ဝတ်ပြုကြသော မဟိန္ဒြသည် ယခင်ကဲ့သို့ သုံးလောကကို အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်하였다—တစ်ခါက နတ်တို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သူကဲ့သို့။

Verse 26

निर्भया निखिला देवास्त्रैलोक्ये सचराचरे / यथाकामं चरन्ति स्म सर्वदा हृष्टचेतसः

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော သုံးလောကတွင် နတ်အားလုံး မကြောက်မရွံ့ဖြစ်လာကြပြီး၊ အမြဲပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် မိမိဆန္ဒအတိုင်း လှည့်လည်ကြသည်။

Verse 27

तदा तदखिलं दृष्ट्वा मोहिनीचरितं मुनिः / विस्मितः कामचारी तु कैलासं नारदो गतः

ထိုအခါ မောဟိနီ၏ အပြည့်အစုံသော လုပ်ရပ်ကို မြင်ပြီး မုနိ နာရဒသည် အံ့ဩသွားသည်; ဆန္ဒအတိုင်း သွားလာနိုင်သူဖြစ်သော သူသည် ကိုင်လာသသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 28

नन्दिना च कृतानुज्ञः प्रणम्य परमेश्वरम् / तेन संभाव्यमानो ऽसौ तुष्टो विष्टरमास्त सः

နန္ဒီ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် သူသည် ပရမေရှ္ဝရကို ဦးချကန်တော့하였다; မေတ္တာဖြင့် ကြိုဆိုသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ကာ အေးချမ်းစွာ ထိုင်နေ하였다။

Verse 29

आसनस्थं महादेवो मुनिं स्वेच्छाविहारिणम् / पप्रच्छ पार्वतीजानिः स्वच्छस्फटिकसन्निभः

အာသနပေါ်တွင် ထိုင်နေသော စိတ်ကြိုက်လှည့်လည်သည့် မုနိကို မဟာဒေဝ—ပါရဝတီ၏ သခင်၊ ကြည်လင်သော ကြယ်သလင်းကဲ့သို့—မေးမြန်း하였다။

Verse 30

भगवन्सर्ववृत्तज्ञ पवित्रीकृतविष्टर / कलहप्रिय देवर्षे किं वृत्तं तत्र नाकिनाम्

အရှင်ဘဂဝန်၊ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ဤအာသနကို သန့်စင်ပေးသူ; အငြင်းပွားမှုကို နှစ်သက်သော ဒေဝရိရှီ၊ အဲဒီမှာ ဒေဝတাদেরအကြား ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။

Verse 31

सुराणामसुराणां वा विजयः समजायत / किं वाप्यमृतवृत्तान्तं विष्णुना वापि किं कृतम्

ဒေဝတားများလား အဆုရများလား—ဘယ်သူက အနိုင်ရသနည်း။ အမృతအကြောင်းအရာက ဘာလဲ။ ထို့ပြင် ဗိဿဏုက ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 32

इति पृष्टो महेशेन नारदो मुनिसत्तमः / उवाच विस्मयाविष्टः प्रसन्नवदनेक्षणः

မဟေရှက ဤသို့ မေးမြန်းသောအခါ မုနိအထူး နာရဒသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ကြည်နူးသော မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးဖြင့် ပြော하였다။

Verse 33

सर्वं जानासि भगवन्सर्वज्ञो ऽसि यतस्ततः / तथापि परिपृष्टेन मया तद्वक्ष्यते ऽधुना

အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိတော်မူ၏၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် အလုံးစုံသိတော်မူသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ် မေးမြန်းသဖြင့် ယခု ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားမည်။

Verse 34

तादृशे समरे घोरे सति दैत्यदिवौकसाम् / आदिनारायमः श्रीमान्मोहिनीरूपमादधे

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲတွင် ဒိုင်တျနှင့် ဒေဝတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရာ၌၊ ရှရီမန် အာဒိနာရာယဏသည် မိုဟိနီ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 35

तामुदारविभूषाढ्यां मूर्तां शृङ्गारदेवताम् / सुरासुराः समालोक्य विरताः समरोध्यमात्

အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အလှအပ၏ ဒေဝီတော်ကဲ့သို့သော ထိုရုပ်ကို မြင်သဖြင့် ဒေဝနှင့် အဆုရတို့သည် စစ်ကို ရပ်တန့်ကာ နောက်ဆုတ်ကြ၏။

Verse 36

तन्मायामोहिता दैत्याः सुधापात्रं च याचिताः / कृत्वा तामेव मध्यस्थामर्पयामासुरञ्जसा

သူမ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သော ဒိုင်တျတို့သည် အမృతပാത്രကို တောင်းခံ၍၊ သူမကို အလယ်တန်းအဖြစ်ထားကာ လွယ်ကူစွာ ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 37

तदा देवी तदादाय मन्दस्मितमनोहरा / देवेभ्य एव पीयूषमशेषं विततार सा

ထိုအခါ မျက်နှာချိုသာ မန့်သိမ့်ပြုံးသော ဒေဝီတော်သည် ထိုပാത്രကိုယူ၍ အမృతအားလုံးကို ဒေဝတို့ထံသာ ဖြန့်ဝေတော်မူ၏။

Verse 38

तिरोहितामदृष्ट्वा तां दृष्ट्वा शून्यं च पात्रकम् / ज्वलन्मन्युमुखा दैत्या युद्धाय पुनरुत्थिताः

သူမ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မမြင်ရဘဲ အိုးခွက်လည်း ဗလာဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဒေါသမီးလောင်နေသော မျက်နှာများရှိ ဒೈత్యတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် ပြန်လည်ထလာကြသည်။

Verse 39

अमरैरमृतास्वादादत्युल्वणपराक्रमैः / पराजिता महादैत्या नष्टाः पातालमभ्ययुः

အမృతကို မြည်းစမ်းသဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်သော အင်အားရရှိ한 အမရတို့၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်ပြီး မဟာဒైత్యတို့သည် ပျက်စီးသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ပာတာလသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

Verse 40

इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्

ဤဖြစ်ရပ်ကို ကြားသိပြီး ဘဝါနီပတိ (ရှီဝ) သည် နာရဒကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ကာ ထိုစကားကို အမြဲတမ်း သတိရနေ하였다။

Verse 41

अज्ञातः प्रमथैः सर्वैः स्कन्दनन्दिविनायकैः / पार्वतीसहितो विष्णुमाजगाम सविस्मयः

ပ్రమథများ၊ စကန္ဒ၊ နန္ဒီ၊ ဝိနာယကတို့ မသိအောင် ပာရဝတီနှင့်အတူ (ရှီဝ) သည် အံ့ဩစိတ်ဖြင့် ဝိෂ္ဏုထံသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 42

क्षीरोदतीरगं दृष्ट्वा सस्त्रीकं वृषवाहनम् / भोगिभोगासनाद्विष्णुः समुत्थाय समागतः

ခ္စီရောဒကမ်းခြေတွင် ဇနီးနှင့်အတူ ဝృషဝာဟန (ရှီဝ) ကို မြင်သဖြင့် ဝိෂ္ဏုသည် နာဂ၏ဖျံအာසန (ရှေෂ) မှ ထ၍ ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ လာ하였다။

Verse 43

वाहनादवरुह्येशः पार्वत्या सहितः स्थितम् / तं दृष्ट्वा शीघ्रमागत्य संपूज्यार्घ्यादितो मुदा

ဣဿာသည် ပါဝတီနှင့်အတူ ယာဉ်မှဆင်း၍ ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်တော်မူ၏။ ထိုကိုမြင်သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းလာကာ ဝမ်းမြောက်စွာ အရ္ဃျနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ကောင်းစွာပူဇော်လေ၏။

Verse 44

सस्नेहं गाढमालिङ्ग्य भवानीपतिमच्युतः / तदागमनकार्यं च पृष्टवान्विष्टरश्रवाः

အချျုတသည် မေတ္တာဖြင့် ဘဝါနီပတိကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လှုပ်ကာ၊ ထို့နောက် ဝိစ္တရရှရဝါက သူ၏ ရောက်လာရခြင်းအကြောင်းကိုလည်း မေးမြန်းလေ၏။

Verse 45

तमुवाच महादेवो भगवन्पुरुषोत्तम / महायोगेश्वर श्रीमन्सर्वसौभाग्यसुन्दरम्

ထို့နောက် မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်— “အို ဘဂဝန် ပုရုရှိုတ္တမ၊ အို မဟာယောဂေရှဝရ၊ သီရိမန်၊ ကံကောင်းခြင်းအလုံးစုံဖြင့် လှပသူရေ!”

Verse 46

सर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोचरम् / यद्रूपं भवतोपात्तं तन्मह्यं संप्रदर्शय

အားလုံးကို မောဟဖြစ်စေပြီး စကားနှင့် စိတ်တို့ မရောက်နိုင်သော— သင်တော်မူသည့် ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ကျွန်ုပ်အား ထင်ရှားစွာ ပြသပါ။

Verse 47

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं शृङ्गारस्याधिदैवतम् / अवश्यं दर्शनीयं मे त्वं हि प्रार्थितकामधृक्

ကျွန်ုပ်သည် ရင်္ဂါရ၏ အဓိဒေဝတဖြစ်သော သင်၏ ရုပ်ကို မြင်လိုပါသည်။ မဖြစ်မနေ ကျွန်ုပ်အား ဒർശနပေးပါ; အကြောင်းမူ သင်သည် ဆုတောင်းထားသော ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 48

इति संप्रार्थितः शश्वन्महादेवेन तेन सः / यद्ध्यानवैभवाल्लब्धं रूपमद्वैतमद्भुतम्

ဤသို့ မဟာဒေဝ၏ အမြဲတမ်း ဆုတောင်းပန်ကြားမှုကြောင့်၊ ဓျာန၏ ဂုဏ်သတ္တိမှ ရရှိသော အဒွైత အံ့ဩဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို သူက ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 49

तदेवानन्यमनसा ध्यात्वा किञ्चिद्विहस्य सः / तथास्त्विति तिरो ऽधत्त महायोगेश्वरो हरिः

အဲဒီအရာကို စိတ်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဓျာနပြု၍ သူက နည်းနည်းပြုံးသွားပြီး၊ “တထာස්တု” ဟုဆိုကာ မဟာယောဂေရှဝရ ဟရီသည် မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 50

शर्वो ऽपि सर्वतश्चक्षुर्मुहुर्व्यापारयन्क्वचित् / अदृष्टपूर्वमाराममभिरामं व्यलोकयत्

အရပ်ရပ်ကို မြင်နိုင်သော ရှရဝလည်း မကြာခဏ မျက်စိကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုကာ၊ ယခင်က မမြင်ဖူးသေးသော လှပသည့် ဥယျာဉ်ကို ကြည့်မြင်하였다။

Verse 51

विकसत्कुसुमश्रेणीविनोदिमधुपालिकम् / चंपकस्तबकामोदसुरभीकृतदिक्तटम्

ဥယျာဉ်သည် ပွင့်လန်းသော ပန်းတန်းများဖြင့် လှပ၍ ပျားများက ပျော်ရွှင်ကစားနေကြသည်; ချမ္ပက ပန်းအစု၏ သင်းပျံ့မှုကြောင့် အရပ်ရပ်၏ အစွန်းများပါ မွှေးကြိုင်လာသည်။

Verse 52

माकन्दवृन्दमाध्वीकमाद्यदुल्लोलकोकिलम् / अशोकमण्डलीकाण्डसताण्डवशिखण्डिकम्

အဲဒီမှာ မာကန္ဒ (သရက်) အုပ်စုများ၏ ချိုမြိန်သော မကရန္ဒရှိပြီး၊ လှုပ်ရှားသွက်လက်သော ကိုကီလငှက်များက သာယာသော သံကို ထုတ်လွှင့်ကြသည်; အရှိုက သစ်ပင်အုပ်စု၏ ကိုင်းခက်များပေါ်တွင် မယူးမများက ကပြ၍ လှပနေသည်။

Verse 53

भृङ्गालिनवझङ्कारजितवल्लकिनिस्वनम् / पाटलोदारसौरभ्यपाटलीकुसुमोज्ज्वलम्

ပျားများ၏ အသစ်သော ဟွန်းဟွန်းသံသည် ဝလ္လကီ(ဗီဏာ)သံကိုပင် အနိုင်ယူသကဲ့သို့; ပာဋလီပန်းများကြောင့် တောက်ပ၍ ၎င်းတို့၏ အလွန်မွှေးသော အနံ့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

Verse 54

तमालतालहिन्तालकृतमालाविलासितम् / पर्यन्तदीर्घिकादीर्घपङ्कजश्रीपरिष्कृतम्

တမာလ၊ တာလ၊ ဟိန္တာလ သစ်ပင်များ၏ ပန်းမော်လေးများကဲ့သို့ လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားပြီး; အနားသတ်ရေကန်များတွင် ရှည်လျားသော ကြာပန်းအလှတရားဖြင့် ပိုမိုတင့်တယ်နေသည်။

Verse 55

वातपातचलच्चारुपल्लवोत्फुल्लपुष्पकम् / सन्तानप्रसवामोदसन्तानाधिकवासितम्

လေတိုးလှုပ်၍ လှပသော အရွက်နုများ လှုပ်ရှားကာ ပန်းများ ပွင့်လန်း၍ တန်ဆာဆင်နေသည်; စန္တာန သစ်ပင်၏ ပန်းပွင့်မွေးဖွားသကဲ့သို့သော အနံ့ကြောင့် ထိုနေရာသည် ပို၍ မွှေးကြိုင်သည်။

Verse 56

तत्र सर्वत्र पुष्पाढ्ये सर्वलोकमनोहरे / पारिजाततरोर्मूले कान्ता काचिददृश्यत

အဲဒီမှာ နေရာအနှံ့ ပန်းများပြည့်နှက်၍ လောကအားလုံးကို စိတ်မောဟစေသော ဥယျာဉ်တွင်၊ ပါရိဇာတ သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ လှပသော မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်ရသည်။

Verse 57

बालार्कपाटलाकारा नवयौवनदर्पिता / आकृष्टपद्मरागाभा चरणाब्जनखच्छदा

သူမသည် နုနယ်သော နေမင်းကဲ့သို့ ပာဋလ အနီရောင်အလင်းရှိ၍ နုယောဝန၏ ဂုဏ်မာန်ဖြင့် တောက်ပနေသည်; ပဒ္မရာဂ ရတနာ၏ ဆွဲဆောင်သော တောက်ပမှုကဲ့သို့ သူမ၏ အလှရောင်၊ သူမ၏ ခြေဖဝါးကြာပန်းပေါ်ရှိ လက်သည်းများသည် အလှဆင်အဖုံးကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 58

यावकश्रीविनिक्षेपपादलौहित्यवाहिनी / कलनिःस्वनमञ्जीरपदपद्ममनोहरा

ယာဝကအလှဖြင့် အရောင်တင်ထားသော သူမ၏ခြေဖဝါးများသည် နီမြန်းသောတောက်ပမှုကို ထုတ်လွှင့်သည်။ ခြေကောက်လက်ကောက်၏ ချိုမြိန်သံကြောင့် သူမ၏ ပဒ္မခြေတော်သည် မနောဟရ ဖြစ်သည်။

Verse 59

अनङ्गवीरतूणीरदर्पोन्मदनजङ्घिका / करिशुण्डाकदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी

အနင်္ဂဝီရ၏ မြားအိတ်ကဲ့သို့ ဂုဏ်မာနကို နှိုးဆော်သော သူမ၏ခြေထောက်အပေါ်ပိုင်းများရှိသည်။ သူမ၏ပေါင်များသည် ဆင်နှာမောင်းနှင့် ငှက်ပျောတံတားကဲ့သို့ တောက်ပလှပသည်။

Verse 60

अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा / अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा

အရုဏ်ရောင်၊ ထိတွေ့နူးညံ့ပြီး ပါးလွှာသော ဒုကူလဝတ်စုံဖြင့် သူမကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အလှဆင်အာဘရဏများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ နိတံဘ်ပြည့်ဝ၍ ကျယ်ဝန်းသော တင်ပါး၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သည်။

Verse 61

नवमाणिक्यसन्नद्धहेमकाञ्जीविराजिता / नतनाभिमहावर्त्तत्रिवल्यूर्मिप्रभाझरा

အသစ်သော မဏိရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရွှေကာဉ္ဇီခါးပတ်ကြောင့် သူမ တောက်ပသည်။ နိမ့်ဝင်သော နာဘီ၏ မဟာဝတ်တနှင့် တြိဝလီလှိုင်းများ၏ အလင်းရောင်သည် မိုးသလို စီးဆင်းတောက်လက်သည်။

Verse 62

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता / अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः

ရင်သားကလေးပွင့်၏ လှုပ်ယမ်းသော လှိုင်းတန်းကဲ့သို့ တုန်ခါနေသော ပုလဲကြိုးများ အရာရာနဲ့ သူမကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အလွန်ပြည့်ဝသော ရင်သား၏ အလေးချိန်ကြောင့် သူမ၏ ခါးအလယ်ပိုင်းသည် နူးညံ့စွာ ကွေးညွတ်နေသည်။

Verse 63

शिरीषकोमलभुजा कङ्कणाङ्गदशालिनी / सोर्मिकां गुलिमन्मृष्टशङ्खसुन्दरकन्धरा

သီရိဿပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့သော လက်မောင်းရှိ၍ လက်ကောက်နှင့် အင်္ဂဒာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လက်စွပ်အလင်းကြောင့် လက်ချောင်းများ တောက်ပကာ သင်္ခါကဲ့သို့ လည်ပင်းလှပသည်။

Verse 64

मुखदर्पणवृत्ताभचुबुकापाटलाघरा / शुचिभिः पङ्क्तिभिः शुद्धैर्विद्यारूपैर्विभास्वरैः

မျက်နှာသည် မှန်ကဲ့သို့ ဝိုင်းဝိုင်း၊ နှုတ်ခမ်းသည် ပာတလအနီရောင်; သန့်ရှင်းတောက်ပသော သွားတန်းများက ဝိဒ္ယာ၏ အလင်းကဲ့သို့ ထွန်းလင်းစေသည်။

Verse 65

कुन्दकुड्मलसच्छायैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका / स्थूलमौक्तिकसन्नद्धनासाभरणभासुरा

ကွန်ဒပန်းမုန့်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သွားတန်းက လမင်းရောင်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ မုတိကြီးများဖြင့် တပ်ဆင်ထားသော နှာခေါင်းအလှဆင်က သူမကို တောက်ပစေသည်။

Verse 66

केतकान्तर्द्दलद्रोणिदीर्घदीर्घविलोचना / अर्धेन्दुतुलिताफाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा

ကေတကီပန်းရွက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးများရှိ၍၊ လဝက်ကဲ့သို့ လှပသော နဖူးပေါ်တွင် စနစ်တကျ সাজထားသော ဆံနွယ်လိမ္မာများ၏ အလှ တောက်ပသည်။

Verse 67

पालीवतंसमाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः / नवकर्पूरकस्तूरीरसामोदितवीटिका

နားရွက်များကို ပာလီ-ဝတံသနှင့် မဏိကျပ် နားကပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ကာဖူးအသစ်နှင့် ကစတူရီရည်၏ မွှေးရနံ့ပါသော ဗီဋိကာကြောင့် ပျော်ရွှင်သည်။

Verse 68

शरच्चरुनिशानाथमण्डलीमधुरानना / स्फुरत्कस्तूरितिलका नीलकुन्तलसंहतिः

သူမသည် ဆောင်းဦးကာလ လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော မျက်နှာရှိ၍ နဖူးပေါ်တွင် ကတ္တူရီ တီလကာ တောက်ပကာ အပြာမဲရောင် ဆံပင်ထူထဲစည်းလုံးနေသည်။

Verse 69

सीमन्तरेखाविन्यस्तसिंदूरश्रेणिभासुरा

ဆံပင်ခွဲကြောင်းပေါ်တွင် တင်ထားသော စင်ဒူရ အတန်းကြောင့် သူမသည် တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 70

स्फरच्चन्द्रकलोत्तंसमदलोलविलोचना / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणमण्डिता

လဆန်းအလှဆင် (ချန်ဒရကလာ) ကို ဆင်ယင်၍ တောက်ပကာ၊ ရသာမူးယစ်မှုကြောင့် လှုပ်ရှားသော မျက်လုံးများရှိသည်; ရှೃင်္ဂာရ ဝတ်စုံအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံပြီး အလှဆင်ပစ္စည်းအားလုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 71

तामिमां कन्दुकक्रीडालोलामालोलभूषणाम् / दृष्ट्वा क्षिप्रमुमां त्यक्त्वा सो ऽन्वधावदथेश्वरः

ဘောလုံးကစားမှုတွင် မျောလျော၍ လှုပ်ရှားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သူမကို မြင်သဖြင့်၊ အီရှ్వరသည် အုမာကို ချက်ချင်းထားခဲ့ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်ပြေး하였다။

Verse 72

उमापि तं समोवेक्ष्य धावन्तं चात्मनः प्रियम् / स्वात्मानं स्वात्मर्सोन्दर्यं निन्दन्ती चातिविस्मिता / तस्थाववाङ्मुखी तूष्णीं लज्जासूयासमन्विता

အုမာလည်း မိမိချစ်သူ ပြေးသွားသည်ကို မြင်၍ အလွန်အံ့ဩကာ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိအလှကိုပင် အပြစ်တင်လေသည်။ ထို့နောက် ရှက်ကြောက်မှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မျက်နှာငုံ့၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ하였다။

Verse 73

गृहीत्वा कथमप्येनामालिलिग मुहुर्मुहुः / उद्धूयोद्धूय साप्येवं धावति स्म सुदूरतः

တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူမကို ဖမ်းယူကာ အကြိမ်ကြိမ် ပွေ့ဖက်လေ၏; သူမလည်း ကိုယ်ကိုလှုပ်ခါ၍ အလွန်ဝေးသို့ ပြေးထွက်သွား၏။

Verse 74

पुनर्गृहीत्वा तामीशः कामं कामवशीसृतः / आश्र्लिष्टं चातिवेगेन तद्वीर्यं प्रच्युतं तदा

ထို့နောက် ကာမ၏အာဏာအောက်ကျသော ဣဿဝရသည် သူမကို ထပ်မံဖမ်းယူကာ အလွန်မြန်စွာ ပွေ့ဖက်လေ၏; ထိုအခါ သူ၏ ဝီရိယသတ္တိသည် ချက်ချင်း စီးကျသွား၏။

Verse 75

ततः समुत्थितो देवो महाशास्ता महाबलः / अनेककोटिदैत्येन्द्रगर्वनिर्वापणक्षमः

ထို့နောက် မဟာဗလရှိသော မဟာရှာස්တာ ဒေဝသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏; အနန္တကုဋိ ဒೈత్యမင်းတို့၏ မာနကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သူဖြစ်၏။

Verse 76

तद्वीर्यबिन्दुसंस्पर्शात्सा भूमिस्तत्रतत्र च / रजतस्वर्मवर्णाभूल्लक्षणाद्विन्ध्यमर्दन

အို ဝိန္ဓျမർဒန! ထို ဝီရိယအမှုန်၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် နေရာနေရာရှိ မြေပြင်သည် လက္ခဏာအားဖြင့် ငွေ၊ ရွှေကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပလာ၏။

Verse 77

तथैवान्तर्दधे सापि देवता विश्वमोहिनी / निवृत्तः स गिरीशो ऽपि गिरिं गौरीसखो ययौ

ထိုနည်းတူ ကမ္ဘာကို မောဟစေသော ဒေဝီလည်း မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွား၏; ဂေါရီ၏ မိတ်ဆွေ ဂိရီရှလည်း ရပ်နားကာ မိမိတောင်သို့ သွားလေ၏။

Verse 78

अथाद्भुतमिदं वक्ष्ये लोपामुद्रापते शृणु / यन्न कस्यचिदाख्यातं ममैव त्दृदयेस्थितम्

ယခု ငါသည် အံ့ဩဖွယ် ဤအကြောင်းကို ပြောမည်; လောပာမုဒြာ၏ ခင်ပွန်းတော်၊ နားထောင်ပါ။ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောဖူးသည့်အရာသည် ငါ့နှလုံးထဲ၌ပင် တည်ရှိ၏။

Verse 79

पुरा भण्डासुरो नाम सर्वदैत्यशिखामणिः / पूर्वं देवान्बहुविधान्यः शास्ता स्वेच्छया पटुः

ရှေးကာလ၌ ဘဏ္ဍာသူရ ဟူသော အသူရတစ်ပါးရှိ၍ ဒೈတျတို့အနက် ထိပ်ဆုံးဖြစ်၏။ သူသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ကျွမ်းကျင်ကာ ဒေဝတို့ကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခဲ့၏။

Verse 80

विशुक्रं नाम दैतेयं वर्गसंरक्षणक्षमम् / शुक्रतुल्यं विचारज्ञं दक्षांसेन ससर्ज सः

သူသည် ညာဘက်အပိုင်းမှ ‘ဝိရှုကရ’ ဟူသော ဒೈတျကို ဖန်ဆင်း၍ အဖွဲ့ကို ကာကွယ်နိုင်သူ၊ သုကရနှင့်တူသူ၊ ဆင်ခြင်တတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 81

वामांसेन विषाङ्गं च सृष्टवान्दुष्टशेखरम् / धूमिनीनामधेयां च भगिनीं भण्डदानवः

ဘဏ္ဍ ဒာနဝသည် ဘယ်ဘက်အပိုင်းမှ ‘ဝိသာင်ဂ’ ဟူသော မကောင်းမှု၏ ထိပ်တန်းကို ဖန်ဆင်းပြီး ‘ဓူမိနီ’ ဟူသော အမည်ရှိ သမီးတော်(ညီမ)ကိုလည်း မွေးဖွားစေ၏။

Verse 82

भ्रातृभ्यामुग्रवीर्याभ्यां सहितो निहताहितः / ब्रह्माण्डं खण्डयामास शौर्यवीर्यसमुच्छ्रितः

အင်အားပြင်းထန်သော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့်အတူ ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ၊ သတ္တိနှင့် အင်အား မြင့်မားလျက် ဘြဟ္မာဏ္ဍကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲဖျက်လေ၏။

Verse 83

ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तं दृष्ट्वा दीप्ततेजसम् / पलायनपराः सद्यः स्वे स्वे धाम्नि सदावसन्

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနုနှင့် မဟေရှာတို့သည် ထွန်းလင်းတောက်ပသော တေဇသကို မြင်လျှင် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလိုစိတ်ဖြစ်ကာ ကိုယ်ကိုယ်၏ ဓာမသို့ ပြန်လည်တည်နေကြ၏။

Verse 84

तदानीमेव तद्बाहुमंमर्द्दन विमूर्च्छिताः / श्वसितुं चापि पटवो नाभवन्नाकिनां गणाः

ထိုအခဏ၌ပင် သူ၏လက်မောင်းဖိနှိပ်မှုကြောင့် နတ်အစုတို့ မူးလဲသတိလစ်ကာ အသက်ရှူရန်တောင် မစွမ်းနိုင်ကြ။

Verse 85

केचित्पातालगर्भेषु केचिदंबुधिवारिषु / केचिद्दिगन्तकोणेषु केचित्कुञ्जेषु भूभृताम्

အချို့သည် ပာတာလာအောက်မြေ၏ အတွင်းနက်တွင်၊ အချို့သည် သမုဒ္ဒရာရေထဲတွင်၊ အချို့သည် မိုးကောင်းကင်အဆုံးထောင့်များတွင်၊ အချို့သည် တောင်တန်းအုပ်စု၏ တောအုပ်ခိုလှုံရာများတွင် ပုန်းကွယ်ကြ၏။

Verse 86

विलीना भृशवित्रस्तास्त्यक्तदारसुतस्त्रियः / भ्रष्टाधिकारा ऋभवो विचेरुश्छन्नवेषकाः

အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့သည် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဇနီး၊ သားနှင့် မိန်းမများကို စွန့်လွှတ်ကာ အာဏာဆုံးရှုံးသည့် ရ္ဘုတို့သည် ဖုံးကွယ်ဝတ်စုံဖြင့် လှည့်လည်ကြ၏။

Verse 87

यक्षान्महोरगान्सिद्धान्साध्यान्समरदुर्मदान् / ब्रह्माणं पद्मनाभं च रुद्रं वज्रिणमेव च / मत्वा तृणायितान्सर्वांल्लोकान्भण्डः शशासह

ယက္ခ၊ မဟောရဂ၊ စိဒ္ဓ၊ သာဓျ၊ စစ်မြေ၌ မာန်ထောင်သူများနှင့် ဗြဟ္မာ၊ ပဒ္မနာဘ(ဗိဿနု)၊ ရုဒ္ဒရ၊ ဝဇ္ရကိုင် အိန္ဒြ—အားလုံးကို မြက်တစ်စည်းတန်ဖိုးသာဟု ထင်မှတ်ကာ ဘဏ္ဍသည် လောကအားလုံးကို အမိန့်အာဏာဖြင့် အုပ်ချုပ်하였다။

Verse 88

अथ भण्डासुरं हन्तुं त्रैलोक्यं चापि रक्षितुम् / तृतीयमुदभूद्रूपं महायागानलान्मुने

ထို့နောက် ဘဏ္ဍာသူရကို သတ်ရန်နှင့် တြိလောကကို ကာကွယ်ရန်၊ မုနိရေ၊ မဟာယဇ္ဉ်မီးမှ တတိယ သာသနာတော်ရုပ်သဏ္ဍာန် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 89

यद्रूपशालिनीमाहुर्ललिता परदेवताम् / पाशाङ्कुशधनुर्वाणपरिष्कृतचतुर्भुजाम्

ရုပ်သဏ္ဍာန်တင့်တယ်သော အမြင့်မြတ်ဒေဝီ “လလိတာ” ဟူသည်မှာ ပာရှ၊ အင်ကူရှ၊ လေးနှင့် မြားတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော လက်လေးဖက်ရှိသည်။

Verse 90

सा देवी परम शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी / जघान भण्डदैत्येन्द्रं युद्धे युद्धविशारदा

ထိုဒေဝီသည် အမြင့်မြတ်သော သက္တိ၊ ပရဗြဟ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ စစ်ပညာကျွမ်းကျင်ကာ စစ်မြေပြင်တွင် ဘဏ္ဍ ဒေတ္တိယအင်ဒြကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

Frequently Asked Questions

The daityas seize Dhanvantari’s amṛta-kalaśa, provoking a deva–asura clash; Viṣṇu invokes Lalitā, who appears as sarva-saṃmohinī, stops the war, receives the nectar, and organizes its controlled distribution by separating the parties into two rows.

This chapter is primarily episodic (Lalitopākhyāna theophany and conflict mediation) rather than a king-list; genealogical utility is indirect—identifying divine agents (devas/daityas) and their factional roles within cosmic time rather than enumerating a royal vamśa.

Lalitā embodies governance through Śakti: her saṃmohana and authoritative speech convert chaotic battle into ordered allocation, presenting cosmic order as maintained by divine power/knowledge (māyā) rather than by violence alone—an interpretive hallmark of the Lalitopākhyāna.