Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्
imaṃ vṛttāntamākarṇya bhavānīpatikhyayaḥ / nāradaṃ preṣayitvāśu taduktaṃ satataṃ smaran
ဤဖြစ်ရပ်ကို ကြားသိပြီး ဘဝါနီပတိ (ရှီဝ) သည် နာရဒကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ကာ ထိုစကားကို အမြဲတမ်း သတိရနေ하였다။