Adhyaya 49

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरोपाख्याने सगरप्रतिज्ञापालनं नामाष्टाचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४८// जैमिनिरुवाच अथानुज्ञाय सगरो वसिष्ठमृषिसत्तमम् / बलेन महता युक्तो विदर्भानभ्यवर्त्तत

ဤသည်ကား Brahmanda Mahapurana တွင် Sagara ၏ ကတိသစ္စာတည်ခြင်း အခန်းကဏ္ဍ ပြီးဆုံးခြင်း ဖြစ်သည်။ Jaimini က ဆိုသည်ကား - ထို့နောက် ကြီးမြတ်သော ရသေ့ Vasistha ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရယူပြီးနောက် Sagara မင်းကြီးသည် ကြီးမားသော စစ်တပ်နှင့်အတူ Vidarbha သို့ ချီတက်လေသည်။

Verse 2

ततो विदर्भराट् तस्मै स्वसुतां प्रीतिपूर्वकम् / केशिन्याख्यामनुपमामनुरूपां न्यवेदयत्

ထို့နောက် ဝိဒರ್ಭမင်းသည် ပျော်ရွှင်ချစ်ခင်စွာဖြင့် မိမိသမီး “ကေသိနီ” ကို အလွန်ထူးကဲ၍ သင့်တော်သူအဖြစ် သူ့အား ပေးအပ်하였다။

Verse 3

स तस्या राजशार्दूलो विधिवद्वह्निसाक्षिकम् / शुभे मुहूर्ते केशिन्याः पार्णिं जग्राह भूमिपः

ထိုမင်းကြီးသည် ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း မီးသန့်ကို သက်သေထား၍ မင်္ဂလာအချိန်တွင် ကေသိနီ၏ လက်ကို ကိုင်ယူ၍ လက်ထပ်하였다။

Verse 4

स्थित्वा दिनानि कतिचिद्गृहे तस्यातिसत्कृतः / विदर्भराज्ञा संमन्त्र्य ततो गन्तुं प्रजक्रमे

အိမ်၌ ရက်အနည်းငယ် အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရ၍ နေထိုင်ပြီးနောက် ဝိဒರ್ಭမင်းနှင့် တိုင်ပင်ကာ ထို့နောက် ထွက်ခွာရန် စတင်ပြင်ဆင်하였다။

Verse 5

अनुज्ञातस्ततस्तेन पारिबर्हैश्च सत्कृतः / निष्क्रम्य तत्पुराद्राजा शूरसेनानुपेयिवान्

ထို့နောက် သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီး လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရကာ မင်းကြီးသည် ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာ၍ ရှူရစೇန နိုင်ငံသို့ သွား하였다။

Verse 6

संभावितस्ततश्चैव यादवैर्मातृसोदरैः / धनौघैस्तर्पितस्तैश्च मधुराया विनिर्ययौ

အဲဒီမှာ မိခင်ဘက်ညီအစ်ကိုများဖြစ်သော ယာဒဝများက သူ့ကို ဂုဏ်ပြုကြပြီး ငွေကြေးအစုအဝေးများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ သူသည် မဓုရာမှ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 7

एवं स सगरो राजा विजित्य वसुधामिमाम् / करैश्च स नृपान्सर्वांश्चक्रे संकेतगानपि

ဤသို့ ရာဇာ စဂရသည် ဤကမ္ဘာမြေတစ်ဝန်းကို အောင်မြင်သိမ်းပိုက်ပြီး မင်းများအားလုံးကို အခွန်အကောက်ပေးဆောင်ရသော အောက်ခံမင်းများအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ လက်အောက်ခံမှု၏ သင်္ကေတများကိုလည်း သတ်မှတ်하였다။

Verse 8

ततो ऽनुमान्य नृपतीन्निजराज्याय सानुगान् / अनुजज्ञे नरपतिः समस्ताननुयायिनः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မင်းများကို သူတို့၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံများသို့ ဂုဏ်ပြုကာ ခွင့်ပြု၍ မိမိ၏ လိုက်ပါသူအားလုံးကိုလည်း ပြန်လွှတ်하였다။

Verse 9

ततो बलेन महाता स्कन्धावारसमन्वितः / शनैरपीडयन्देशान्स्वराज्यमुपजग्मिवान्

ထို့နောက် သူသည် တပ်မဟာကြီးနှင့် စခန်းတပ်များပါဝင်လျက် လမ်းတစ်လျှောက် နယ်မြေများကို တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ကာ မိမိ၏ နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ하였다။

Verse 10

संभाव्यमानश्च मुहुरुपदाभिरनेकशः / नानाजनपदैस्तूर्ममयोध्यां समुपागमत्

ထို့ပြင် သူသည် အကြိမ်ကြိမ် အမျိုးမျိုးသော လက်ဆောင်ပူဇော်မှုများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရလျက်၊ နယ်ပြည်အမျိုးမျိုးမှ လူစုလူဝေးများနှင့်အတူ အယောဓျာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ하였다။

Verse 11

तदागमनमाज्ञाय नागरः सकलो जनः / नगरीं तामलञ्चक्रे महोत्सवसमुत्सुकः

သူ၏ ရောက်လာမှုကို သိကြသဖြင့် မြို့သူမြို့သားအားလုံးသည် မဟာပွဲတော်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်ကာ မြို့ကို အလှဆင် সাজ सज လုပ်ကြ하였다။

Verse 12

ततः सा नगरी सर्वा कृतकौतुकमङ्गला / सिक्तसंमृष्टभूभागा पूर्णकुम्भशतावृता

ထို့နောက် မြို့တစ်မြို့လုံး မင်္ဂလာပွဲအလှဆင်မှုများဖြင့် တင့်တယ်လာသည်။ မြေပြင်ကို ရေဖြန်း၍ သန့်စင်ကာ ရေပြည့်ကုံဘ (pūrṇa-kumbha) ရာချီဖြင့် ဝန်းရံထား하였다။

Verse 13

समुच्छ्रितध्वजशता पताकाभिरंलकृता / सर्वत्रागरुधूपाञढ्या विचित्रकुसुमोज्ज्वला

မြင့်မားစွာ ထောင်ထားသော အလံနှင့် ပတാകာ ရာချီဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် အဂရု မီးခိုးနံ့ သင်းပျံ့ကာ အရောင်စုံပန်းများဖြင့် တောက်ပနေ하였다။

Verse 14

सद्रत्नतोरणोत्तुङ्गगोपुराट्टलभूषिता / प्रसूनलाजवर्षैश्च स्वलङ्कृतमहापथा

အဖိုးတန်ရတနာတော်ရဏများနှင့် မြင့်မားသော ဂိုပုရ တိုက်မြင့်များဖြင့် မြို့သည် တင့်တယ်ကာ၊ ပန်းနှင့် လာဇ (ကင်ထားသော ဆန်) မိုးရွာသကဲ့သို့ ချဲလှယ်၍ လမ်းမကြီးများလည်း အလှတင်ထား하였다။

Verse 15

महोत्सवसमायुक्ता प्रतिगेहमभूत्पुरी / संबूजिताशेषवास्तुदेवतागृहमालिनी

မဟာဩတ္စဝပွဲကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ မြို့သည် အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း ပွဲတော်မယ့် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဝါස්တုဒေဝတာတို့၏ အိမ်ဂৃহများအားလုံးကို ပူဇော်ထားသဖြင့် မြို့သည် အိမ်တန်းမാലာကဲ့သို့ တင့်တယ်하였다။

Verse 16

दिक्चक्रजयिनो राज्ञः संदर्शनमुदान्वितैः / पौरजानपदैर्त्दृष्टैः सर्वतः समलङ्कृता

ဒిశများကို အနိုင်ယူသော မင်းကြီးကို တွေ့မြင်လိုသည့် ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် မြို့သူမြို့သားနှင့် ကျေးလက်ပြည်သူတို့ နေရာတိုင်းတွင် တွေ့ရပြီး၊ မြို့သည် အရပ်ရပ်မှ လှပစွာ အလှဆင်ထား하였다။

Verse 17

ततः प्रकृतयः सर्वे तथान्तः पुरवासिनः / वारकाताकदबैश्च नगरीभिश्च सवृताः

ထို့နောက် ပြည်သူအပေါင်းနှင့် အတွင်းနန်းတော်နေသူများသည် ဝါရကာတာကဒဘ စသော မြို့များမှ လူများနှင့်အတူ လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းရံ၍ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 18

अभ्याययुस्ततः सर्वे समत्य पुरवासिनः / स तैः समेत्य नृपतिर्लब्धाशीर्वाद सक्त्क्रियः

ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားအားလုံး စုပေါင်း၍ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ မင်းကြီးသည် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံကာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရယူပြီး သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုစတုကာရဖြင့် ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 19

बधिरीकृतदिक्चक्रो जयशब्देन भूरिणा / नानावादित्रसंघोषमिश्रेण मधुरेण च

‘ဇေယ’ ဟု အလွန်များစွာ အော်ဟစ်သံကြောင့် အရပ်လေးမျက်နှာသည် နားမကြားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ တူရိယာမျိုးစုံ၏ ချိုမြိန်စပ်လျဉ်းသံလည်း ပေါင်းစည်း၍ မြည်ဟည်းလေသည်။

Verse 20

सत्कृत्य तान्यथा योगं सहितस्तैर्मुदान्वितैः / आनन्दयन्प्रजाः सर्वाः प्रविवेश पुरोत्तमम्

သူတို့ကို သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုစတုကာရပြု၍ ပျော်ရွှင်နေသူများနှင့်အတူ၊ ပြည်သူအားလုံးကို ဝမ်းမြောက်စေကာ အမြတ်ဆုံးမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လေသည်။

Verse 21

वेदघोषैः सुमधुरैर्ब्राह्मणैरभिनन्दितः / संस्तूयमानः सुभृशं सूतमागधवन्दिभिः

ချိုမြိန်သော ဝေဒသံတော်များဖြင့် ဘြာဟ္မဏများက ကြိုဆိုချီးမြှောက်ကြပြီး၊ စူတ၊ မာဂဓ နှင့် ချီးမွမ်းသူများကလည်း အလွန်အမင်း စတုတိပြုကြသည်။

Verse 22

जयशब्दैश्च परितो नानाजनपदेरितैः / कलतालरवोन्मिश्रवीणावेणुतलस्वनैः

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် နယ်ဒေသမျိုးစုံမှ လူများ၏ “ဇယ” ဟု အောင်မြင်ကြွေးကြော်သံများ မြည်ဟည်းကာ၊ ကရတားလ်တီးသံနှင့် ဝီဏာ၊ ဝေဏုတို့၏ ချိုမြိန်သံလည်း ပေါင်းစည်းလျက် ကြားရသည်။

Verse 23

गायद्भिर्गायकजनैर्नृत्यद्भिर्गणिकाजनैः / अन्वीयमानो विलसच्छ्वेतच्छत्रविराजितः

သီဆိုသူတို့၏ သီချင်းသံနှင့် အကသမားတို့၏ အကအလှများကြားတွင် သူသည် လိုက်ပါခြင်းခံရကာ ရှေ့သို့တက်လှမ်း၍ တောက်ပသော အဖြူရောင် ထီးတော်အောက်တွင် ဂုဏ်ရောင်ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 24

विकीर्यमाणः परितः सल्लाजकुसुमोत्करैः / पुरीमयोध्यामविशत्स्वपुरीमिव वासवः

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် စလ္လာဇ ပန်းအစုအပုံများကို ဖြန့်ကြဲနေစဉ်၊ သူသည် အယောဓျာမြို့သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်—ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် မိမိ၏ အမရာဝတီသို့ ဝင်သကဲ့သို့။

Verse 25

दृष्टिपूतेन गन्धेन ब्राह्मणानां च वर्त्मना / जगाम मध्येनगरं गृहं श्रीमदलङ्कृतम्

မျက်မြင်ဖြင့်ပင် သန့်စင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော မွှေးရနံ့နှင့် ဘြာဟ္မဏတို့၏ လမ်းကြောင်းအလယ်မှတစ်ဆင့်၊ သူသည် မြို့အလယ်ရှိ ဂုဏ်သရေဖြင့် အလှဆင်ထားသော အိမ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 26

अवरुह्य ततो यानाद्भार्याभ्यां सहितो मुदा / प्रविवेश गृहं मातुर्हृष्टपुष्टजनायुतम्

ထို့နောက် သူသည် ယာဉ်မှ ဆင်း၍ မိဖုရားနှစ်ပါးနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ၊ ပျော်ရွှင်သန်မာသော လူအစုအဝေးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိခင်၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 27

पर्यङ्कस्थामुपागम्य मातरं विनयान्वितः / तत्पादौ संस्पृशन्मूर्ध्ना प्रणाममकरोत्तदा

ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် သူသည် အိပ်ရာပေါ်ရှိ မိခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ခေါင်းဖြင့် မိခင်၏ ခြေတော်တို့ကို ထိကာ ထိုခဏတွင်ပင် ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 28

साभिनन्द्य तमाशीर्भिर्हर्षगद्गदया गिरा / ससंभ्रमं समुत्थाय पर्यष्वजत चात्मजम्

မိခင်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုကာ၊ ဝမ်းမြောက်လွန်၍ အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောလျက်၊ အလျင်အမြန် ထ၍ သားကို ဖက်လှုပ်ကာလက်ခံ하였다။

Verse 29

सहर्षं बहुधाशीर्भिरभ्यनन्ददुभे स्नुषे / स तां संभाव्य कथया तत्र स्थित्वा चिरादिव

သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကောင်းချီးများစွာဖြင့် သမီးမက်နှစ်ဦးကို ကြိုဆိုချီးမြှောက်ပြီး၊ ချစ်ခင်သော စကားဝိုင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ ထိုနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်သကဲ့သို့ နေ하였다။

Verse 30

अनुज्ञातस्तया राजा निश्चक्राम तदालयात् / ततः सानुचरो राजा श्वेतव्यजनवीजितः

သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် ဘုရင်သည် ထိုနန်းတော်မှ ထွက်ခွာ하였다။ ထို့နောက် အနောက်လိုက်များနှင့်အတူ ဘုရင်သည် အဖြူရောင် ချာမရ ပန်ကာများဖြင့် လှုပ်ခတ်ပေးခြင်းခံရကာ ရှေ့သို့ တိုးသွား하였다။

Verse 31

सुरराज इव श्रीमान्सभां समगमच्छनैः / संप्रविश्य सभां दिव्यामनेकनृपसेविताम्

ဂုဏ်သရေပြည့်ဝသော သူသည် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း စည်းဝေးခန်းသို့ ရောက်လာပြီး၊ မင်းများစွာက ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်နေသော ဒိဗ္ဗ စည်းဝေးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 32

नत्वा गुरुजनं सर्वमाशीर्भिश्चाभिनन्दितः / सिंहासने शुभे दिव्ये निषसाद नरेश्वरः

ဆရာအကြီးအကဲတို့အားလုံးကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြင့် ချီးမွမ်းခံရပြီးနောက် နရေရှွာမင်းသည် မင်္ဂလာတော်ဝင် သာသနာတော်ဆန်သော စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 33

संसेव्यमानश्च नृपैर्नानाजनपदेश्वरैः / नानाविधाः कथाः कुर्वन्स तत्र नृपसत्तमः

နယ်မြေမျိုးစုံ၏ အရှင်ဘုရင်များက ဝန်းရံကာ စေတနာဖြင့် ဆောင်ရွက်ပေးနေစဉ်၊ အထွဋ်အမြတ် မင်းကြီးသည် ထိုနေရာ၌ အမျိုးမျိုးသော ပုံပြင်နှင့် စကားဝိုင်းများကို ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 34

संप्रीयमामः सुतरामुवास सह बन्धुभिः / प्रतिज्ञां पालयित्वैवं जितदिङ्मण्डलो नृपः

အလွန်ပီတိဖြစ်၍ မိသားစုဆွေမျိုးတို့နှင့်အတူ နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ကတိသစ္စာကို ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် မင်းကြီးသည် အရပ်လေးမျက်နှာကို အောင်မြင်သိမ်းပိုက်တော်မူ၏။

Verse 35

अन्वतिष्ठद्यन्थान्याय मर्थत्रयमुदारधीः / स्वप्रभावजिताशेषवैरिर्दिङ्मण्डलाधिपः

ဉာဏ်ပညာကျယ်ဝန်းသော အရပ်လေးမျက်နှာ၏ အရှင်မင်းကြီးသည် မိမိ၏ ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး မတရားမှုကို ရှောင်ကာ တ్రိဝර්ဂ—ဓမ္မ၊ အರ್ಥ၊ ကာမ—ကို လိုက်နာတော်မူ၏။

Verse 36

एकातपत्रां पृथिवीमन्वशासद्वृषो यथा / स्वर्यातस्य पितुः पूर्वं परिभावममर्षितः

ဓမ္မ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော နွားကဲ့သို့ မင်းကြီးသည် မြေကြီးကို တစ်မိုးတည်းအောက်တွင် အုပ်ချုပ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်သို့ ကွယ်လွန်သွားသော ဖခင်အပေါ် ယခင်က ပြုခဲ့သော အရှက်ခွဲမှုကို မခံနိုင်ခဲ့။

Verse 37

स यां प्रतिज्ञामारूढस्तां सम्यक्परिपूर्य च / सप्तद्वीपाब्धिनगरग्रामायतनमालिनीम्

သူသည် ခံယူထားသော သစ္စာကတိကို မှန်ကန်စွာ ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ကျွန်းခုနစ်ခု၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ မြို့များ၊ ရွာများနှင့် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာဌာနများဖြင့် အလှဆင်ထားသော မြေပြင်ကို အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 38

जित्वा शत्रूनशेषेण पालयामास मेदिनीम / एवं गच्छति काले च वसिष्ठो भगवानृषिः

သူသည် ရန်သူအားလုံးကို မကျန်အောင် အနိုင်ယူပြီး မြေပြင်ကို အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်하였다။ ဤသို့ကာလကြာမြင့်လာသော် ဘဂဝန် ရှိ ဝသိဋ္ဌ မုနိသည် ရောက်လာ하였다။

Verse 39

अभ्यजगाम तं भूयो द्रष्टुकामो जरेश्वरम् / तमायान्तमतिप्रेक्ष्य मुनिवर्यं ससंभ्रमः

ထပ်မံ၍ ဇရေရှွရကို တွေ့မြင်လိုသဖြင့် သူ့ထံသို့ သွားရောက်하였다။ အမြတ်ဆုံး မုနိကြီး လာနေသည်ကို မြင်သော် ရာဇာသည် လေးစားကြည်ညိုစိတ်ဖြင့် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှား하였다။

Verse 40

प्रत्युज्जगामार्घहस्तः सहितस्तैर्नपैर्नृपः / अर्ध्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महामतिः

ရာဇာသည် အခြားမင်းများနှင့်အတူ လက်ထဲတွင် အရ္ဃျကို ကိုင်ကာ ကြိုဆိုရန် ထွက်လာ하였다။ ထိုမဟာပညာရှိသည် အရ္ဃျ၊ ပာဒျ စသည့် အပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်하였다။

Verse 41

प्रणाममकरोत्तस्मै गुरुभक्तिसमन्वितः / आशीर्भिर्वर्द्धयित्वा तं वसिष्ठः सगरं तदा

ဂုရုကို ကြည်ညိုသဒ္ဓါဖြင့် သူသည် ထိုသူအား ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။ ထိုအခါ ဝသိဋ္ဌ မုနိသည် စဂရကို အာသီရ်ဝါဒစကားများဖြင့် ကောင်းချီးပေး၍ မြှင့်တင်하였다။

Verse 42

आस्यतामिति होवाच सह सर्वैर्नरेश्वरैः / उपाविशत्ततो राजा काञ्चने परमासने

ထို့နောက် မင်းများအားလုံးနှင့်အတူ “ထိုင်ကြပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၍၊ ရှင်ဘုရင်သည် ရွှေရောင်အမြတ်ဆုံး အာසနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 43

मुनिना समनुज्ञातः सभार्यः सह राजभिः / आपवस्तुनृपश्रेष्ठमुपासीनमुपह्वरे

မုနိ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက်၊ ဇနီးနှင့်အတူ အခြားမင်းများနှင့်ပါ၍၊ အစည်းအဝေးနေရာ၌ ထိုင်တော်မူနေသော အထူးမြတ်သော မင်းကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 44

उवाच शृण्वतां राज्ञां शनैर्मृद्वक्षरं वचः / वसिष्ठ उवाच कुशलं ननु ते राजन्वाह्येष्वाभ्यन्तरेषु च

နားထောင်နေသော မင်းများအလယ်တွင် ဝသိဋ္ဌသည် နူးညံ့သော စကားလုံးများဖြင့် ဖြည်းဖြည်းပြော၏—“အို မင်းကြီး၊ အပြင်ပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်း နှစ်ဖက်လုံး ကုသလမင်္ဂလာရှိပါသလား။”

Verse 45

मन्त्रिष्वमात्यवर्गेषु राज्ये वा सकले ऽधुना / दिष्ट्या च विजिताः सर्वे समग्रबलवाहनाः

ယခု မန္တရိများနှင့် အမတ်အဖွဲ့တွင် သို့မဟုတ် နိုင်ငံတော်တစ်ဝန်းလုံးတွင် အားလုံး ကုသလမင်္ဂလာရှိပါသလား။ ထို့ပြင် ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်၏ စစ်တပ်နှင့် စစ်ယာဉ်အင်အား ပြည့်စုံစွာဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီးပြီလား။

Verse 46

अयत्नेनैव युद्धेषु भवता रिपवो हि यत् / दिष्ट्यारूढप्रतिज्ञेन मम मानयता वचः

ဤသည်လည်း ကံကောင်းခြင်းပင်—စစ်ပွဲများတွင် သင်သည် အလွန်မပင်ပန်းဘဲ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ကတိသစ္စာ၌ တည်ကြည်၍ ကျွန်ုပ်၏ စကားကို ဂုဏ်ပြုလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 47

अरयस्त्यक्तधर्माणस्त्वया जीवविसर्जिताः / तान्विजित्येतराञ्जेतुं पुनर्दिग्विजयेच्छया

ဓမ္မကို စွန့်ပစ်သော ရန်သူတို့သည် သင်၏လက်ဖြင့် အသက်စွန့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အခြားသူများကိုပါ အနိုင်ယူရန် သင်သည် ထပ်မံ ဒိဂ္ဝိဇယ အလိုတော်ရှိ하였다။

Verse 48

गतस्सवाहनबलस्त्वमित्यशृणवं वचः / जितदिङ्मण्डलं भूयः श्रुत्वा त्वां नगरस्थितम्

သင်သည် ယာဉ်နှင့် စစ်တပ်အင်အားတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ငါကြားရသည်။ ထို့နောက် တစ်ဖန်၊ အရပ်လေးမျက်နှာကို အနိုင်ယူပြီး သင်သည် မြို့တွင် တည်ရှိနေသည်ဟုလည်း ကြားရသည်။

Verse 49

प्रीत्याहमागतो द्रष्टुमिदानीं राजसत्तम / जैमिनिरुवाच वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु सगरस्तालजङ्घजित्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ချစ်ခင်ပီတိဖြင့် ယခု သင့်ကို တွေ့မြင်ရန် ငါလာခဲ့သည်။ ဂျိုင်မိနီက ဆိုသည်—ဝသိဋ္ဌက ဤသို့ ပြောသောအခါ တာလဇင်္ဃကို အနိုင်ယူသူ စဂရသည်…

Verse 50

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रत्युवाच महामुनिम् / सगर उवाच कुशलं ननु सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः

လက်အုပ်ချီ၍ သူသည် မဟာမုနိအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။ စဂရက ဆိုသည်—“အို မဟာရ္ရှီ၊ နေရာတိုင်း ချမ်းသာကောင်းမွန်ပါသည်၊ သံသယမရှိပါ။”

Verse 51

कल्याणाभिमुखाः सर्वे देवताश्च मुने ऽनिशम् / भवान्ध्यायति कल्याणं मनसा यस्य संततम्

အို မုနိ၊ ဒေဝတားအားလုံးသည် အမြဲတမ်း ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာဘက်သို့ မျက်နှာမူကြသည်။ အကြောင်းမှာ သင်သည် စိတ်ဖြင့် အစဉ်မပြတ် ကလျာဏကိုသာ ဓ్యာနပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 52

तस्य मे चोपसर्गाश्च संभवन्ति कथं मुने / भवतानुगृहीतो ऽस्मि कृतार्थश्चाधुना कृतः

အို မုနိ၊ ငါ့အပေါ် အတားအဆီးများ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သင်၏ ကရုဏာအနုဂြဟာကြောင့် ယခု ငါ ကိစ္စပြီးမြောက်သူ ဖြစ်ပြီ။

Verse 53

यन्मां द्रष्टुमिहायातः स्वयमेव भवान्गुरो / यन्मह्यमाह भगवान्विपक्षविजयादिकम्

အို ဂုရု၊ သင်သည် ငါ့ကို တွေ့ရန် ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘဂဝန်က ရန်သူဘက်ကို အနိုင်ယူခြင်း စသည်တို့ကို ငါ့အား မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 54

तत्तथानुष्ठितं किं तु सर्वं भवदनुग्रहात् / भवत्प्रसादतः सर्वं मन्ये प्राप्तं महीक्षिताम्

အရာအားလုံးကို သင့်တော်သလို ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ၊ သို့သော် အားလုံးသည် သင်၏ အနုဂြဟာကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အို မဟာရာဇာ၊ အရာအားလုံးကို သင်၏ प्रसाद ကြောင့် ရရှိသည်ဟု ငါ ယုံကြည်သည်။

Verse 55

अन्यथा मम का शक्तिः शत्रून्हन्तुं तथाविधान् / अनल्पी कुरुते फल्यं यन्मे व्यवसितं भवान्

မဟုတ်လျှင် အဲဒီလို ရန်သူတွေကို သတ်နိုင်ဖို့ ငါ့မှာ ဘာအင်အားရှိမလဲ။ သင်က ငါ့အတွက် ချမှတ်ပေးသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သေးငယ်မဟုတ်၊ ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 56

फलमल्पमपि प्रीत्यै स्यादगस्याधिरोपितुः / जैमिनिरुवाच एवं संभावितः सम्यक्सगेरण महामुनिः

အဂஸ္တျကို မြှောက်တင်သူအတွက် အကျိုးသေးငယ်သော်လည်း ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်စေသည်။ ဂျိုင်မိနိက ပြောသည်—ဤသို့ စဂရသည် မဟာမုနိကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 57

अभ्यनुज्ञाय तं भूयः प्रजागाम निजाश्रमम् / वसिष्टे तु गते राजा सगरःप्रीतमानसः

သူ့အား ထပ်မံခွင့်ပြုပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွား하였다။ ဝသိဋ္ဌ မုနိ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စဂရ မင်း၏ စိတ်သည် အလွန်ပီတိဖြစ်하였다။

Verse 58

अयोध्यायामभिवसन्प्रशशासाखिलां भुवम् / भार्याभ्यां समुपेताभ्यां रूपशीलगुणादिभिः

အယောဓျာမြို့၌ နေထိုင်လျက် သူသည် ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက်ကို အုပ်ချုပ်하였다။ ရုပ်ရည်၊ သီလနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ ပြည့်စုံသော မိဖုရားနှစ်ပါးနှင့်အတူ တင့်တယ်စွာ ရှိ하였다။

Verse 59

बुभुजे विषयान्रम्यान्यथाकामं यथासुखम् / सुमतिः केशिनी चोभे विकसद्वदनांबुजे

သူသည် လှပသော ဘောဂများကို မိမိဆန္ဒနှင့် သက်သာရာအတိုင်း ခံစား하였다။ စုမတိနှင့် ကေသိနီတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာသည် ပန်းကြာကဲ့သို့ ပွင့်လန်းနေ하였다။

Verse 60

रूपौदार्यगुणोपेते पीनवृत्तपयोधरे / नीलकुञ्चितकेशाढ्ये सर्वाभरणभूषिते

သူတို့သည် အလှအပ၊ ရက်ရောမှုနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ ပြည့်စုံပြီး၊ ရင်သားပြည့်ဝဝိုင်းဝိုင်းရှိကာ၊ အပြာမည်းရောင် ကောက်ကွေးထူထဲသော ဆံပင်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်း အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား하였다။

Verse 61

सर्वलक्षणसंपन्ने नवयौवनगोचरे / प्रिये सन्निहिते तस्य नित्यं प्रियहिते रते

သူတို့သည် မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံ၍ နုပျိုသစ်လွင်သော ယောဝနအလှတွင် တောက်ပနေ하였다။ ချစ်သူမိဖုရားများအဖြစ် သူ၏အနီး၌ အမြဲရှိကာ သူနှစ်သက်သော အကျိုးပြုရာများတွင် နిత్యం စိတ်အားထက်သန်နေ하였다။

Verse 62

स्वाचारभावचेष्टाभिर्जह्रतुस्तन्मनो ऽनिशम् / स चापि भरणोत्कर्षप्रतीतात्मा महीपतिः

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကျင့်အကြံနှင့် စိတ်သဘော၊ လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် သူ၏စိတ်သည် အစဉ်မပြတ် ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ ထိုဘုရင်သည် ပြည်သူကို ပြုစုထောက်ပံ့ရာ၌ ထူးချွန်မှုကို သိမြင်၍ ယုံကြည်စိတ်ခိုင်မာလာသည်။

Verse 63

रममाणो यथाकामं सह ताभ्यां पुरे ऽवसत् / अन्येषां भुवि राज्ञां तु राजशब्दो न चाप्यभूत्

သူသည် သူတို့နှစ်ဦးနှင့်အတူ စိတ်ကြိုက်ပျော်ရွှင်ကာ မြို့တွင်နေထိုင်하였다။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားဘုရင်များအတွက်တော့ “ဘုရင်” ဟူသောအမည်တောင် မကျန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 64

गुणेन चाभवत्तस्य सगरस्य महात्मनः / अल्पो ऽपि धर्मः सततं यथा भवति मानसे

မဟာတ္မာ စဂရ၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ—ဓမ္မသည် အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း သူ၏စိတ်တွင် အမြဲတမ်း တည်မြဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 65

रा५स्तस्यार्थकामौ तु न तथा विपुलावपि / अलुब्धमानसोर्ऽथं च भेजे धर्ममपीडयन्

သူ့အတွက် အတ္ထနှင့် ကာမသည် မည်မျှပင် များပြားစေကာမူ အဓိကမဟုတ်။ လောဘမရှိသောစိတ်ဖြင့် ဓမ္မကို မနှိပ်စက်ဘဲ အတ္ထကို လိုက်နာခဲ့သည်။

Verse 66

तदर्थमेव राजेन्द्र कामं चापीडयंस्तयोः

အို ရာဇേന്ദ്ര၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် သူတို့နှစ်ဦးအကြား ကာမကိုလည်း မနှိပ်စက်ဘဲ (သင့်တင့်သောကန့်သတ်အတွင်း) ထိန်းထားခဲ့သည်။