Adhyaya 15
Aśauca-vidhi (Rules of Impurity) within Śrāddha-kalpa — Chapter on Testing/Selecting Brahmanas and Honoring the Atithi
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ရှေးဦးစွာ ရှင်တော်များက စူတကို မိမိတို့ကြားခဲ့သော śrāddha-kalpa ကို ချီးမွမ်းကာ śrāddha အကျင့်အထုံးအပေါ် ရှိသည့် ရှိသီ၏ အာဏာပိုင်အမြင်ကို ပိုမိုအသေးစိတ် မေးမြန်းကြသည်။ စူတက အခြေခံ śrāddha လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ရှင်းပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ယခု “pariśiṣṭa” အဖြစ် ဘြာဟ္မဏများကို စိစစ်/ရွေးချယ်ရာ စံနှုန်းများနှင့် ဧည့်သည် (atithi) ကို သီလတရားနှင့် ကိုင်တွယ်ရမည့် နည်းလမ်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြမည်ဟု ဆိုသည်။ အပြစ်အနာအဆာတွေ့ရသူကို ပူဇော်ပွဲများတွင် ရှောင်ရန် သတိပေးသော်လည်း śrāddha တွင် မသိသူ dvija ကို အလွန်အကျွံ စိစစ်မနေသင့်ကြောင်းလည်း သတိပေးသည်၊ အကြောင်းမှာ siddha များသည် ဘြာဟ္မဏရုပ်ဖြင့် လောက၌ လှည့်လည်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်နည်းလမ်းမှာ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို ခိုင်မာစွာ ပြုရန်ဖြစ်ပြီး လက်အုပ်ချီ၍ ကြိုဆိုကာ arghya/pādya၊ လိမ်းပွတ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် အစာပေးခြင်းတို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြုရသည်။ ဧည့်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် agniṣṭoma စသည့် ယဇ္ဉာနှင့်တူသော အကျိုးကို ပေးပြီး śrāddha တွင် atithi ကို မလေးစားလျှင် တေဝတားတို့က ပယ်ချကြောင်း ဆိုသည်။ တေဝတားနှင့် ပိတೃတို့သည် ကရုဏာ၏ ယာဉ်အဖြစ် ဘြာဟ္မဏထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြပြီး မဂုဏ်ပြုလျှင် “လောင်ကျွမ်း” သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဂုဏ်ပြုလျှင် ဆန္ဒများကို ပေးသဖြင့် atithi ကို အမြဲတမ်း ရိုသေဂုဏ်ပြုရန် အမိန့်တော်ထားသည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे ऽशौचविधिर्नाम चतुर्दशो ऽध्योयः // १४// ऋषय ऊचुः अहो धन्यस्त्वया सूत श्राद्धकल्पः प्रकीर्तितः / श्रुता नः श्राद्धकल्पास्तु ऋषिभिर्ये प्रकीर्त्तिताः
ဤသို့ သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ ရှရားဒ္ဓကల్పအတွင်း ‘အရှောစဝိဓိ’ ဟူသော ဆယ့်လေးမြောက် အధ్యာယ ဖြစ်သည်။ ရှိများက ဆိုကြသည်—“အို စူတ၊ သင်သည် ကံကောင်းသူဖြစ်၏; သင်သည် ရှရားဒ္ဓကల్పကို ကီർത്തနာပြု၍ ပြောကြားခဲ့သည်; ရှိများက ကြေညာထားသော ရှရားဒ္ဓကల్పများကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာခဲ့ပြီးပြီ”။
Verse 2
अतीव विस्तरो ह्यस्य विशेषेण तु कीर्त्तितः / देवाशेषं महाप्राज्ञ ऋषेस्तस्य मतं यथा
ဤအကြောင်းကို အထူးသဖြင့် အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ပြထားသည်။ အို မဟာပညာရှိ၊ ဒေဝတားတို့နှင့် ဆိုင်သော ကျန်ရှိသမျှအပါအဝင် ထို ရှိ၏ အမြင်ကို အတိုင်းအတာမလွဲ ပြောပြပါ။
Verse 3
सूत उवाच कीर्त्तयिष्यामि वो विप्रा ऋषेस्तस्य मतं तु यत् / श्राद्धं प्रति महाभागस्तन्मे श्रुणुत विस्तरात्
စူတက ပြောသည်—“အို ဗိပရတို့၊ ထို ရှိ၏ အမြင်ကို ငါ ကီർത്തနာပြု၍ ပြောမည်။ ရှရားဒ္ဓအကြောင်းကို၊ အို မဟာဘဂ်ရှိသူတို့၊ ငါ့ထံမှ အသေးစိတ်ကျယ်ပြန့်စွာ နားထောင်ကြလော့။”
Verse 4
उक्तं श्राद्धंमया पूर्वं विधिश्च श्राद्धकर्मणि / परिशिष्टं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणानां परिक्षणम्
ငါသည် ယခင်က သြာဒ္ဓနှင့် သြာဒ္ဓကర్మ၏ နည်းလမ်းကို ပြောပြီးပြီ။ ယခု ကျန်ရှိသည့် အပိုင်းအဖြစ် ဗြဟ္မဏတို့၏ စိစစ်ခြင်းကို ပြောမည်။
Verse 5
न मीमांस्याः सदा विप्राः पवित्रंह्येतदुत्तमम् / दैवे पित्र्ये च नियतं श्रूयते वै परीक्षणम्
ဗိပရတို့よ၊ မီမာံသာအငြင်းပွားမှုများတွင် အမြဲမကျရောက်ကြနှင့်။ ဤသည်မှာ အထူးသန့်ရှင်းသော စည်းကမ်းဖြစ်သည်။ ဒေဝပူဇာနှင့် ပိတೃပူဇာတွင် စိစစ်ခြင်းကို နိယမအဖြစ် ကြားရသည်။
Verse 6
यस्मिन्दोषाः प्रदृश्येरम्स हि कार्येषु वर्जितः / जानीयाद्वापि संवासाद्वर्जयेत्तं प्रयत्नतः
အပြစ်အနာအဆာများ ပေါ်လွင်သူသည် အခမ်းအနားကိစ္စများတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အတူနေထိုင်မှုမှတစ်ဆင့်လည်း သိရှိကာ အားထုတ်၍ ရှောင်ရှားရမည်။
Verse 7
अविज्ञातं द्विजं श्राद्धे न परीक्षेत पण्डितः / सिद्धा हि विप्ररूपेण चरन्ति पृथिवीमिमाम्
သြာဒ္ဓတွင် မသိမမြင်သော ဒွိဇကို ပညာရှိက မစိစစ်သင့်။ အကြောင်းမူ စိဒ္ဓတို့သည် ဗိပရရုပ်ဖြင့် ဤမြေပြင်ပေါ် လှည့်လည်ကြသည်။
Verse 8
तस्मादतिथिमायान्तमभिगच्छेत्कृताञ्जलिः / पूजयेच्चार्घ्यपाद्याभ्यां तथाभ्यञ्जनभोजनैः
ထို့ကြောင့် လာရောက်သော ဧည့်သည်ကို လက်အုပ်ချီ၍ ကြိုဆိုကာ နီးကပ်သွားရမည်။ အရ္ဃျနှင့် ပာဒျ ပေး၍၊ ဆီလိမ်းနှိပ်ခြင်းနှင့် အစားအစာဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 9
उर्वी सागरपर्यन्तां देवा योगेश्वरः सदा / नानारूपैश्चरन्त्येते प्रजा धर्मेण योजयन्
ပင်လယ်တိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် ယောဂေရှွရ ဒေဝတော်များသည် အမြဲတမ်း မျိုးစုံသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် လှည့်လည်ကာ ပြည်သူတို့ကို ဓမ္မလမ်း၌ ချိတ်ဆက်ညွှန်ပြကြသည်။
Verse 10
तस्माद्दद्यात्सदा दान्तः समभ्यार्च्यातिथिं नरः / व्यञ्जनानि तु वक्ष्यामि फलं तेषां तथैव च
ထို့ကြောင့် စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းသောသူသည် အမြဲတမ်း ဒါနပြုရမည်၊ အတိഥိကိုလည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ယခု ငါသည် ဟင်းလျာများနှင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုးဖလကိုလည်း ပြောမည်။
Verse 11
अग्निष्टोमं पयसा प्राप्नुयाद्वै फलं तथोक्थस्य च पायसेन / सषोडशी सत्रफलं घृतेन मध्वातिरात्रस्य फलं तथैव
နို့ဖြင့် အဂ္နိဋ္ဌိုးမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်၊ ပာယသဖြင့် ဥက္ထျ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ နွားနို့ဆီ(ဂhee)ဖြင့် ရှိုဒသီနှင့် သတ္တရ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိပြီး၊ ပျားရည်ဖြင့် အတိရာတြ၏ အကျိုးဖလကိုလည်း ထိုနည်းတူ ရရှိသည်။
Verse 12
तथाप्नुयाच्छ्रद्दधा नो नरो वै सर्वैः कामैर्भोजयेद्यस्तु विप्रान् / सर्वार्थदं सर्वविप्रातिथेयं फलं च भुङ्क्ते सर्वमेधस्य नित्यम्
သဒ္ဓါရှိသောသူက ဗိပရများကို လိုလားသမျှ အရာအားလုံးဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးလျှင် ထိုသို့သော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ အရာအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော ဖလ၊ ဗိပရ-အတိഥိဆောင်ရွက်မှု၏ ဖလအားလုံးနှင့် နిత్య စರ್ವမေဓ ယဇ్ఞ၏ ဖလကိုလည်း ခံစားရသည်။
Verse 13
यस्तु श्राद्धे ऽतिथिं प्राप्तं दैवे चाप्यवमन्यते / तं वै देवा निरस्यन्ति हतो यद्वत्परावसुः
ရှ్రာဒ္ဓတွင် ရောက်လာသော အတိഥိကိုလည်း၊ ဒေဝကာရ്യတွင်လည်း အပြစ်တင်အမနာပြုသူကို ဒေဝတော်များက ပယ်ချကြသည်။ သူသည် ပရာဝသုကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားမည်။
Verse 14
देवाश्च पितरश्चैव तेमेवान्तर्हिता द्विजम् / आविश्य विप्रं मोक्ष्यन्ति लोकानुग्रहकारणात्
အို ဒွိဇာ! ဒေဝတားများနှင့် ပိတೃများသည် မမြင်ရသော်လည်း ထိုဗိပရ၌ ဝင်ရောက်တည်နေပြီး လောကအကျိုးအတွက် မောက္ခကို ပေးတော်မူကြသည်။
Verse 15
अपूजितो दहत्येष दिशेत्कामांश्च पूजितः / सर्वस्वेनापि तस्माद्धि पूजयेदतिथिं सदा
အတိഥိကို မပူဇော်မဂုဏ်ပြုလျှင် ဒုက္ခဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေတတ်ပြီး၊ ပူဇော်လျှင် ဆန္ဒများကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးဖြင့်ပင် အတိഥိကို အမြဲပူဇော်ရမည်။
Verse 16
वानप्रस्थो गृहस्थश्च सतामभ्यागतो यथा / वालखिल्यो यतिश्चैव विज्ञेयो ह्यतिथिः सदा
သတ္တပုရုရှ်တို့အိမ်သို့ လာရောက်သော ဝါနပရස්ထ သို့မဟုတ် ဂೃಹಸ್ಥ၊ ထို့အပြင် ဝါလခိလျ နှင့် ယတိတို့ကိုလည်း အမြဲ ‘အတိഥိ’ ဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 17
अभ्यागतः पाकचारदतिथिः स्यादपावकः / अतिथेरतिथिः प्रोक्तः सो ऽतिथिर्योग उच्यते
စားသောက်ချိန်တွင် လာသော အတိഥိကို ‘အပာဝက’ ဟု ခေါ်သည်။ အတိഥိ၏ အတိഥိကိုတော့ ‘ယောဂ’ ဟု ခေါ်သော အတိഥိဟု ဆိုထားသည်။
Verse 18
नाव्रती न च संकीर्णो नाविद्यो नाविशेषवित् / न च संतानसंबद्धो न देवी नागसे ऽतिथिः
အတိഥိဟူသည် ဝရတမရှိသူမဟုတ်၊ အကျင့်ပျက်ပေါင်းစပ်သူမဟုတ်၊ မသိနားမလည်သူမဟုတ်၊ ထူးခြားချက်မသိသူမဟုတ်၊ မျိုးဆက်ဆိုင်ရာ ဆွေမျိုးမဟုတ်၊ ဒေဝီမဟုတ်၊ အပြစ်ရှိသူမဟုတ်—ဤသို့သောသူကို အတိഥိ မခေါ်ကြ။
Verse 19
पिपासिताय श्रान्ताय भ्रान्तायातिबुभुक्षते / तस्मै सत्कृत्य दातव्यं यज्ञम्य फलमिच्छता
ရေငတ်၍ ပင်ပန်း၊ လမ်းလွဲ၍ အလွန်ဆာလောင်သူအား ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို လိုလားသူသည် လေးစားစွာ ဒါနပေးရမည်။
Verse 20
न वक्तव्यं सदा विप्र क्षुधिते नास्ति किञ्चन / तस्मै सत्कृत्य दातव्यं सदापचितिरेव सः
အို ဗိပရ! ဆာလောင်သူကို “ဘာမှမရှိ” ဟု အမြဲမပြောရ; လေးစားစွာ ပေးကမ်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း စစ်မှန်သော ဂုဏ်ပြုမှု ဖြစ်သည်။
Verse 21
अक्लिष्ट मव्रणं युक्तं कृशवृत्तिमयाचकम् / एकान्तशीलं धीमन्तं सदा श्राद्धेषु भोजयेत्
ဒုက္ခကင်း၍ အနာမရှိ၊ စည်းကမ်းရှိ၊ ရိုးရှင်းစွာနေထိုင်၊ မတောင်းဆို၊ တိတ်ဆိတ်သဘော၊ ဉာဏ်ရှိသူကို ရှရဒ္ဓပွဲများတွင် အမြဲတမ်း ထမင်းကျွေးရမည်။
Verse 22
नो ददामि तमित्येवं ब्रूयाद्यो वै दुरात्मवान् / अपि जातिशतं गत्वा न स मुच्येत किल्बिषात्
“မပေးဘူး” ဟု ဆိုသော မကောင်းစိတ်ရှိသူသည် မွေးဖွားမှု တစ်ရာကြိမ် ကျော်လွန်သော်လည်း အပြစ်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်။
Verse 23
समोदं भोजयेद्विप्रानेकपङ्क्त्यां तु यो नरः / नियुक्तो ह्यनि युक्तो वा पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्
အတန်းများစွာဖြင့် ဗိပရများကို ပျော်ရွှင်စွာ ထမင်းကျွေးသူသည် တာဝန်ပေးထားသူဖြစ်စေ မဖြစ်စေ၊ အတန်းလိုက်ကျွေးခြင်းဖြင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
Verse 24
पाप्मानं गृह्यते क्षिप्रमिष्टापूर्त्तं च नश्यति / यतिस्तु सर्वविप्राणां सर्वेषामग्रतो भवेत्
အပြစ်သည် လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးကာ၊ အိဋ္ဌ‑ပူရ္တ ကုသိုလ်ဖလည်း ပျက်စီးသွားသည်။ သို့သော် ယတိ (သံဃာ/သံန്യാസီ) သည် ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) အားလုံးအနက် အားလုံး၏ ရှေ့တန်း၌ ထင်ရှားတည်ရှိသည်။
Verse 25
पञ्च वेदान्सेतिहासान्यः पठेद्द्विजसत्तमः / योगादनन्तरं सो ऽथ नियोक्तव्यो विजानता
အိတိဟာသတို့နှင့်တကွ ဝေဒငါးပါးကို ရွတ်ဖတ်သော ဒွိဇအမြတ်သည် ယောဂပြီးနောက် ပညာရှိက နောက်တစ်ဆင့် တာဝန်၌ ခန့်အပ်သင့်သည်။
Verse 26
त्रिवेदो ऽनन्तरं तस्य द्विवेदस्तदनन्तरम् / एकवेदस्ततः पश्चादुपाध्यायस्ततः परम्
ထို့နောက် တြိဝေဒီ၊ ထို့နောက် ဒွိဝေဒီ; ထို့နောက် ဧကဝေဒီ; ထို့အပေါ်မှာ ဥပါဓျာယ (သင်ကြားသော ဆရာ) ဟူသော အစဉ်အလာဖြစ်သည်။
Verse 27
पावना ये ऽत्र संख्यातास्तान्प्रवक्ष्ये निबोधत / य एते पूर्वनिर्द्दिष्टाः सर्वे ते ह्यनुपूर्वशः
ဤနေရာတွင် သန့်စင်ပေးသူများဟု ရေတွက်ထားသူတို့ကို ငါဖော်ပြမည်—သေချာနားထောင်ကြ; ယခင်က ညွှန်ပြထားသူအားလုံးသည် အစဉ်လိုက်ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 28
षडङ्गविद्ध्यानयोगौ सर्वतत्रस्तथैव च / यायावरश्च पञ्चैते विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः
ဆဒင်္ဂကို သိသူ၊ ဓျာန‑ယောဂကို ကျင့်သူ၊ တန်တြအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ နှင့် ယာယာဝရ—ဤငါးဦးကို ပင်္ကတိ‑ပာဝန (အတန်းကို သန့်စင်သူ) ဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 29
श्राद्धकल्पे भवेद्यस्तु सन्निपत्य तु पावनः / चतुर्दशानां विद्यानामेकस्यामपि पारगाः
ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနား၌ စုဝေး၍ သန့်ရှင်းသူဖြစ်လာသောသူသည် သန့်ရှင်းသော ပညာ ၁၄ မျိုးအနက် အနည်းဆုံး တစ်မျိုးကို ကျွမ်းကျင်ရမည်။
Verse 30
यथावद्वर्त्तमानाश्च सर्वे ते पङ्क्तिपावनाः / असंदेहस्तु सौपर्णाः पञ्चाग्नेयाश्च सामगाः
နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးသူတို့အားလုံးသည် အတန်းကို သန့်စင်စေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သံသယကင်း၍ စောပဏ္ဏ၊ ပဉ္စအဂ္နီကို ထိန်းသိမ်းသူများနှင့် သာမဝေဒ သီဆိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 31
यश्चरेद्विधिवद्विप्र समा द्वादश संततः / त्रिनाचिकेतस्त्रै विद्यो यश्च धर्मान्द्विजः पठेत्
အို ဗိပရ! နည်းလမ်းအတိုင်း ဆယ့်နှစ်နှစ် ဆက်တိုက် ကျင့်သုံးသူသည် တြိနာချိကေတ နှင့် တြိုင်ဝိဒျ ဟု ခေါ်ရသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မများကို ဖတ်ရွတ်သော ဒွိဇလည်း ထိုသို့ပင်။
Verse 32
बार्हस्पत्ये महाशास्त्रे यश्च पारङ्गतो द्विजः / सर्वे ते पावना विप्राः पङ्क्तीनां समुदात्दृताः
ဗာရဟ္စပတျ မဟာရှာස්တြ၌ ကျွမ်းကျင်သော ဒွိဇ—ထိုဗိပရတို့အားလုံးသည် သန့်စင်စေသူများဖြစ်၍ အတန်းအလိုက် အလေးအမြတ်ဖြင့် လက်ခံထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 33
आमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे योषितं सेवते द्विजः / पितरस्तस्य तन्मासं तस्मिन्रितसि शेरते
ရှရဒ္ဓသို့ ဖိတ်ကြားခံရပြီးလည်း ဒွိဇတစ်ဦးက မိန်းမနှင့် ကာမဆက်ဆံလျှင်၊ သူ၏ ပိတရများသည် ထိုရာသီ၌ ထိုလတစ်လုံးလုံး လဲလျောင်းနေကြသည်။
Verse 34
ध्याननिष्ठाय दातव्यं सानुक्रोशाय धीमते / यतिं वा वालखिल्यं वा भोजयेच्छ्राद्दकर्मणि
သမာဓိ၌ တည်ကြည်၍ ကရုဏာပြည့်ဝပြီး ဉာဏ်ပညာရှိသူအား ဒါနပေးသင့်သည်။ ရှရဒ္ဓကမ္မတွင် ယတိ သို့မဟုတ် ဝါလခိလျ ရှိကို အာဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးသင့်သည်။
Verse 35
वानप्रस्थाय कुर्वाणः पूजामात्रेण तुष्यते / गृहस्थं भोजयेद्यस्तु विश्वेदेवास्तु पूजिताः
ဝါနပရသ္ထသည် ပူဇော်ခြင်းသာဖြင့်ပင် ကျေနပ်တတ်သည်။ သို့သော် ဂೃಹသ္ထကို အစာကျွေးသူသည် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့ကိုလည်း ပူဇော်ပြီးသားဖြစ်သည်။
Verse 36
वानप्रस्थेन ऋषयो वालखिल्यैः पुरन्दरः / यतीनां तु कृता पूजा साक्षाद्ब्रह्मा तुं पूजितः
ဝါနပရသ္ထကို ရိုသေခြင်းဖြင့် ရှိတို့ကို ပူဇော်ရာရောက်သည်။ ဝါလခိလျတို့ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကို ပူဇော်ရာရောက်သည်။ ယတိတို့ကို ပူဇော်လျှင် စာက்ஷာတ် ဘြဟ္မာကိုပင် ပူဇော်ရာရောက်သည်။
Verse 37
आश्रमो ऽपावनो यस्तु पञ्चमस्संकरात्मकः / चत्वारस्त्वाश्रमाः पूच्याः श्राद्धे देवे तथैव च
ရောနှောသဘောရှိသော ပဉ္စမအာရှရမ်သည် မသန့်ရှင်း။ ရှရဒ္ဓနှင့် ဒေဝပူဇာတွင် အာရှရမ်လေးပါးသာ ပူဇော်ထိုက်သည်။
Verse 38
चतुराश्रमबाह्येभ्य स्तेभ्यः श्राद्धे न दापयेत् / यस्तिष्ठेद्वायुभक्षश्च चातुराश्रमबाह्यतः
အာရှရမ်လေးပါး၏ ပြင်ပရှိသူတို့အား ရှရဒ္ဓတွင် ဒါနမပေးရ။ လေကိုသာ “စားသောက်” သကဲ့သို့နေထိုင်သူဖြစ်သော်လည်း ချာတုရာရှရမ်ပြင်ပဖြစ်လျှင် မပေးရ။
Verse 39
अनाश्रमीतपस्तेपे न तं तत्र निमन्त्रयेत् / अयतिर्मोक्षवादी च श्रुतौ तौ पङ्क्तिदूषकौ
အာရှရမ်မရှိဘဲ ခြိုးခြံကျင့်သူကို မဖိတ်ကြားသင့်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်ဘဲ မောက္ခတရားအကြောင်း ပြောဆိုသူသည် စားသောက်ပွဲအစီအစဉ်ကို ညစ်ညူးစေသူဖြစ်သည်။
Verse 40
उग्रेण तपसा युक्ता बहुज्ञाश्चित्रवादिनः / निन्दन्ति च द्विजातिभ्यः सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः
ပြင်းထန်သော ခြိုးခြံမှုကို ကျင့်သူများ၊ ဗဟုသုတများသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ ပြောဆိုသူများနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တို့ကို ကဲ့ရဲ့သူများသည် စားသောက်ပွဲကို ညစ်ညူးစေသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 41
औपवस्तास्तथा सांख्या नास्तिका वेदनिन्दकाः / ध्यानं निन्दन्ति ये केचित्सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः
ဟန်ဆောင် အစာရှောင်သူများ၊ သင်္ချာဒဿနသမားများ၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများ၊ ဗေဒကျမ်းများကို ပုတ်ခတ်သူများနှင့် တရားထိုင်ခြင်းကို ကဲ့ရဲ့သူများသည် စားသောက်ပွဲကို ညစ်ညူးစေသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 42
वृथा मुण्डाश्च जटिलाः सर्वे कार्पटिकास्तथा / निर्घृणान्भिन्नवृत्तांश्च सर्वभक्षांश्च वर्जयेत्
အကျိုးမဲ့ ခေါင်းတုံးသူများ၊ ဆံပင်ရှည်ထားသူများ၊ ဟန်ဆောင် အဝတ်စုတ်ဝတ်သူများ၊ ရက်စက်သူများ၊ အကျင့်ပျက်သူများနှင့် အရာရာကို စားသောက်သူများကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။
Verse 43
कारुकादीननाचारांल्लोकवेदबहिष्कृतान् / गाय नान्वेदवृत्तांश्च हव्यकव्ये न भोजयेत्
လက်မှုပညာသည်များ၊ အကျင့်ပျက်သူများ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ဗေဒကျမ်းများမှ ဖယ်ကြဉ်ခံရသူများနှင့် အဆိုတော်များကို နတ်ဘုရားနှင့် ဘိုးဘေးပူဇော်ပွဲများတွင် မကျွေးမွေးသင့်ပါ။
Verse 44
एतैस्तु वर्त्तयेद्यस्तु कृष्णवर्णं स गच्छति / यो ऽश्नाति सह शूद्रेणा सर्वे ते पङ्क्तिदूषणाः
ဤအကျင့်များအတိုင်း ကျင့်သူသည် “ကృష్ణဝර්ဏ” အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။ ရှုဒ္ဒရနှင့်အတူ စားသောက်သူတို့သည် အားလုံး ပူဇော်ပွဲစားပွဲတန်းကို မသန့်စင်စေသူများဟု ဆိုကြသည်။
Verse 45
व्याकर्षणं सत्त्वनिबर्हणं च कृषिर्वणिज्या पशुपालनं च / शुश्रूषणं चाप्यगुरोररेर्वाप्यकार्यमेतद्धि सदा द्विजानाम्
လယ်ထွန်ခြင်း၊ သတ္တဝါသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေး; ထို့ပြင် ဂုရုကို ပြုစုခြင်းနှင့် ရန်သူအတွက်တောင် မသင့်လျော်သော အလုပ်—ဤအရာများသည် ဒွိဇတို့အတွက် အမြဲတမ်း တားမြစ်ဟု ဆိုသည်။
Verse 46
मिथ्यासंकल्पिनः सर्वानुद्वृत्तांश्च विवर्जयेत् / मिथ्याप्रवादी निन्दाकृत्तथा सूचकदांभिकौ
မမှန်ကန်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများနှင့် မာနကြီး၍ အလွန်အကျွံပြုမူသူများအားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ လိမ်ညာသူ၊ အပြစ်တင်သူ၊ ချောချောမောမောပြော၍ ခွဲခွာစေသူ၊ မျက်နှာဖုံးဆောင်သူတို့ကိုလည်း စွန့်ပစ်ရမည်။
Verse 47
उपपातकसंयुक्ताः पातकैश्च विशेषतः / वेदे नियोगदातारो लोभमोहफलर्थिनः
အုပပာတကနှင့် ဆက်နွယ်သူများ၊ ထို့ထက်ပို၍ အကြီးမားသော အပြစ်များတွင်ပါ လိမ္မာမဟုတ်သူများ; ဝేదတွင် ‘နိယောဂ’ ပေးသူလို ပြုမူကာ လောဘနှင့် မောဟကြောင့် အကျိုးဖလကို လိုချင်သူများ။
Verse 48
ब्रह्मविक्रयिणस्तान्वै श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् / न वियोगास्तु वेदानां यो नियुङ्क्ते स पापकृत्
ဗြဟ္မဝိဒ္ယာ/ဝేదကို ရောင်းဝယ်သူများကို ရှရဒ္ဓကర్మတွင် မဖြစ်မနေ ဖယ်ရှားရမည်။ ဝేదများကို ခွဲခြား၍ ‘နိယောဂ’ ခန့်အပ်သူသည် ပാപပြုသူ ဖြစ်သည်။
Verse 49
वक्ता वेदफलाद्भ्रश्येद्दाता दानफलात्तथा / भृतको ऽध्यापयेद्यस्तु भृतकाध्यापितस्तु यः
ဝေဒကိုဟောပြောသင်ကြားသူသည် ဝေဒအကျိုးမှ လျော့ကျမည်၊ သင်ကြားရန် လှူဒါန်းသူလည်း လှူဒါန်းအကျိုးမှ လျော့ကျမည်။ လစာယူ၍ သင်ကြားသူနှင့် လစာပေး၍ သင်ယူသူ—နှစ်ဦးစလုံး အပြစ်တင်ခံရသည်။
Verse 50
नार्हतस्तावपि श्राद्धे ब्रह्माणः क्रयविक्रयी / क्रयश्च विक्रयश्चैवाजीवितार्थे विगर्हितौ
ရှရဒ္ဓတွင် အရောင်းအဝယ်လုပ်သော ဗြာဟ္မဏလည်း မသင့်တော်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဝယ်ခြင်းရောင်းခြင်းသည် အပြစ်တင်ခံရသည်။
Verse 51
वृत्तिरेषा तु वैश्यस्य ब्राह्मणस्य तु पातकम् / आहरेद्भृतितो वेदान् वेदेभ्यश्चोपजीवति
ဤအသက်မွေးမှုသည် ဝိုင်ရှျအတွက် သင့်တော်သော်လည်း ဗြာဟ္မဏအတွက် အပြစ်ဖြစ်သည်။ လစာအတွက် ဝေဒကို ရယူ/သင်ကြားပြီး ဝေဒဖြင့် အသက်မွေးသူသည် အပြစ်ရှိသည်။
Verse 52
उभौ तौ नार्हतः श्राद्धं पुत्रिकापतिरेव च / वृथा दारांश्च यो गच्छेद्यो यजेत वृथाध्वरैः
သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ရှရဒ္ဓအတွက် မသင့်တော်၊ ပုတ္ရိကာ၏ ခင်ပွန်းလည်း မသင့်တော်။ အကျိုးမဲ့စွာ မိန်းမများထံ သွားသူနှင့် အကျိုးမဲ့ ယဇ်ပူဇော်မှုများ ပြုသူလည်း မသင့်တော်။
Verse 53
नार्हतस्तावपि श्राद्धं द्विजो यश्चैव वार्धुषी / स्त्रियो रक्तान्तरा येषां परदारपराश्च ये
ရှရဒ္ဓတွင် အတိုး/အမြတ်ဖြင့် အသက်မွေးသော ဒွိဇလည်း မသင့်တော်။ မိမိဇနီးသည် သွေးဆင်းကာလ (အရှောချ) တွင်ရှိသူများနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားသူများလည်း မသင့်တော်။
Verse 54
अर्थकामरताश्चैव न ताञ्छ्राद्धेषु भोजयेत् / वर्णाश्रमाणां धर्मेषु विरुद्धाःसर्वकर्मणि
ဥစ္စာနှင့် ကာမကို စွဲလမ်းသူတို့ကို သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲ၌ မစားသောက်စေသင့်။ ဝဏ္ဏာအာရှရမဓမ္မကို ဆန့်ကျင်သူတို့သည် ကర్మအားလုံးတွင် မသင့်တော်သူများ ဖြစ်သည်။
Verse 55
स्तेनश्च सर्वयाजी च सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः / यश्च सूकरवद्भुङ्क्ते यश्च पाणितले द्विजः
ခိုးသူနှင့် မည်သူမဆိုအတွက် ယဇ్ఞ ပြုလုပ်နေသူတို့သည် အားလုံး စားပွဲတန်း၏ သန့်ရှင်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်သည်။ ဝက်ကဲ့သို့ စားသူနှင့် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထား၍ စားသော ဒွိဇလည်း ထိုသို့ပင်။
Verse 56
न तदश्नन्ति पितरो यश्च वाच्यं समश्नुते / स्त्रीशूद्रायान्नमेतद्वै श्राद्धोच्छिष्टं न दापयेत्
ထိုကဲ့သို့သော အစာကို ပိတೃ (Pitṛ) များ မခံယူမစားကြ; ထို့အပြင် မကောင်းမြင်ရသော (တားမြစ်) အရာကို စားသူအတွက်လည်း ထိုသို့ပင်။ မိန်းမနှင့် ရှူဒြ (śūdra) တို့အား သြရာဒ္ဓ၏ ကျန်အစာ (ucchiṣṭa) ကို မပေးရ။
Verse 57
यो दद्याच्चानुसंमोहान्न तद्गच्छति वै पितॄन् / तस्मान्न देयमन्नाद्यमुच्छिष्टं श्राद्धकर्मणि
မောဟ (မသိမှု) ကြောင့် ထိုသို့ ပေးလှူသူ၏ အလှူသည် ပိတೃများထံ မရောက်ပါ။ ထို့ကြောင့် သြရာဒ္ဓကర్మတွင် ကျန်အစာ (ucchiṣṭa) အပါအဝင် အစာအဟာရကို မပေးရ။
Verse 58
अन्यच्च दधिसर्पिर्भ्यां शिष्टं पुत्राय नान्यथा / अवशेषं तु दातव्यमन्नाद्यं तु विशेषतः
ဒဓိ (ယိုဂတ်) နှင့် ဂှృత (နွားနို့ဆီ) မှ ကျန်သောအရာကို သားထံသာ ပေးရမည်၊ အခြားမဟုတ်။ သို့သော် ကျန်ရှိသမျှကို လှူဒါန်းသင့်သည်—အထူးသဖြင့် အစာအဟာရတို့ကို။
Verse 59
पुष्पमूलफलैर्वापि तुष्टा गच्छेयुरन्ततः / यावन्न श्रपितं चान्नं यावतौष्ण्यं न मुञ्चति
ပန်း၊ အမြစ်၊ အသီးတို့ဖြင့်ပင် ပိတရတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကျေနပ်၍ ထွက်ခွာကြသည်—ချက်ပြီးသော ထမင်းအစားအစာ၏ အပူမလျော့သေးသရွေ့။
Verse 60
तावदश्नन्ति पितरो यावदश्नन्ति वाग्यताः / दत्तं प्रतिग्रहो होमो भोजनं बलिरेव च
နှုတ်စကားထိန်းသိမ်းသော (ဗြာဟ္မဏ) များ စားသောက်သမျှ အချိန်တိုင်အောင် ပိတရတို့လည်း စားသောက်ကြသည်။ ဒါန၊ ပရတိဂ္ရဟ၊ ဟိုးမ၊ ဧည့်ခံအစားအစာနှင့် ဘလိ—ဤအရာအားလုံးသည် ရှရဒ္ဓတွင် ပါဝင်သည်။
Verse 61
सांगुष्ठेन तथा पाद्यं नासुरेभ्यो यथा भवेत् / एतान्येव च सर्वाणि दानानि च विशेषतः
အင်္ဂုဋ္ဌ (လက်မ) ပါဝင်သည့် နည်းဖြင့် ပာဒျ (ခြေသန့်ရေ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်၊ အဆုရတို့ထံ မရောက်စေရန်။ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ဤအရာတို့ပင် (ရှရဒ္ဓတွင်) ဒါနအားလုံး၏ အဓိကဖြစ်သည်။
Verse 62
अन्तर्जानूपविष्टेन तद्वदाचमनं भवेत् / मुण्डाञ्जटिलकाषायाञ्श्राद्धकर्मणि वर्जयेत्
ဒူးများကို အတွင်းဘက်သို့ ချုံ့ထိုင်ပြီး ထိုနည်းအတိုင်း အာစမန ပြုရမည်။ ရှရဒ္ဓကర్మတွင် ခေါင်းမုန့်ထားသူ၊ ဇဋာထားသူ၊ ကာရှာယဝတ်ရုံဝတ်သူ (သံဃာ/သံန്യാസ အမှတ်အသား) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 63
ये तु वृत्ते स्थिता नित्यं ज्ञानिनो ध्यानिनस्तथा / देवभक्ता महात्मानः पुनीयुर्दर्शनादपि
အမြဲတမ်း သီလသမာဓိရှိသော အဘိဓမ္မပညာရှိ (jñānin) များ၊ ဓ്യာနပြုသူ (dhyānin) များ၊ ဒေဝဘက္တ မဟာတ္မာများသည်—တွေ့မြင်ရုံဖြင့်ပင် သန့်စင်ပေးနိုင်ကြသည်။
Verse 64
शिखिभ्यो धातुरक्तेभ्यस्त्रिदण्डेभ्यः प्रदापयेत् / सर्वं योगेश्वरैर्व्याप्तं त्रैलोक्यं हि निरन्तरम्
ဓာတုနီရောင် ဆံထုံးရှိသူများနှင့် တြိဒဏ္ဍ ကိုင်ဆောင်သူများအား ဒါနပြုရမည်။ ယောဂီဣශ්වරတို့က တြိလောကကို အစဉ်မပြတ် အနှံ့အပြား ဖြန့်ကျက်ထားသည်။
Verse 65
तस्मात्पश्यन्ति ते सर्वं यत्किञ्चिज्जगतीगतम् / व्यक्ताव्यक्तं वशे कृत्वा सर्वस्यापि च यत्परम्
ထို့ကြောင့် လောက၌ရှိသမျှကို သူတို့မြင်နိုင်သည်။ ထင်ရှားသောအရာနှင့် မထင်ရှားသောအရာကို အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ပြီး အရာအားလုံးထက် အလွန်မြင့်သော ပရမတတ္တဝကိုလည်း သိကြသည်။
Verse 66
सत्यासत्यं च यद्दृष्टं सद सच्च महात्मभिः / सर्वज्ञानानि सृष्टानि मोक्षादीनिमहात्मभिः
မဟာတ္မာတို့မြင်တွေ့သော အမှန်နှင့် အမှား၊ ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်း—ထိုမဟာတ္မာတို့ကပင် မောက္ခစသည့် အရာများအပါအဝင် ဗဟုသုတအားလုံးကို စီမံဖန်တီးထားသည်။
Verse 67
तस्मात्तेषां सदा भक्तः फलं प्राप्नोति वोत्तमम्
ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အစဉ်မပြတ် ဘက္တိပြုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးफलကို ရရှိသည်။
Verse 68
ऋचश्च यो वेद स वेद वेदान्यजूंषि यो वेद यज्ञम् / सामानि यो वेद स वेद ब्रह्म यो मानसं वेद स वेद सर्वम्
ရစ်ခ် (Ṛc) ကို သိသူသည် ဝေဒများကို သိသူဖြစ်သည်။ ယဇုစ် (Yajus) ကို သိသူသည် ယဇ္ဉကို သိသူဖြစ်သည်။ စာမန် (Sāman) ကို သိသူသည် ဘြဟ္မန်ကို သိသူဖြစ်သည်။ မာနသ (စိတ်) ကို သိသူသည် အရာအားလုံးကို သိသူဖြစ်သည်။
Frequently Asked Questions
It is primarily ritual-legal: a supplement to śrāddha-kalpa focusing on aśauca-related conduct, Brahmana selection cautions, and the dharma of honoring the atithi; no explicit royal/sage genealogy is cataloged in the sampled verses.
Because siddhas are said to move through the world disguised as Brahmanas; excessive suspicion risks offending a potentially divine visitor, so the text prioritizes respectful hospitality while still advising avoidance when clear faults are observed.
Devas and pitrs are described as ‘entering’ the Brahmana/guest as an instrument of lokānugraha (world-benefit); honoring him yields sacrifice-like merit and desired results, while disrespect leads to divine rejection—making hospitality a cosmically consequential act.