Adhyaya 3

Verse 1

श्रीशुक उवाच शर्यातिर्मानवो राजा ब्रह्मिष्ठ: सम्बभूव ह । यो वा अङ्गिरसां सत्रे द्वितीयमहरूचिवान् ॥ १ ॥

သီရိရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ မိန့်ကြားသည်—အို မင်းကြီး၊ မနု၏ သားတစ်ဦးဖြစ်သော ရှရျာတိ မင်းသည် ဝေဒပညာကို ပြည့်စုံသိမြင်၍ ဘြဟ္မနಿಷ್ಠ ဖြစ်하였다။ အင်္ဂိရာ မျိုးဆက်တို့ ပြုလုပ်သော စတြယဇ္ဈာတွင် ဒုတိယနေ့၏ ကర్మဗిధိကို သူက ညွှန်ပြသင်ကြား하였다။

Verse 2

सुकन्या नाम तस्यासीत् कन्या कमललोचना । तया सार्धं वनगतो ह्यगमच्च्यवनाश्रमम् ॥ २ ॥

ရှရျာတိတွင် စုကန်ညာ ဟုခေါ်သော ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ သမီးတစ်ဦး ရှိ하였다။ သူမနှင့်အတူ သစ်တောသို့ သွားကာ ချျဝန မုနိ၏ အာရှရမ်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှု하였다။

Verse 3

सा सखीभि: परिवृता विचिन्वन्त्यङ्‌घ्रिपान् वने । वल्मीकरन्ध्रे दद‍ृशे खद्योते इव ज्योतिषी ॥ ३ ॥

စုကန်ညာသည် မိတ်ဆွေမိန်းကလေးများနှင့်အတူ သစ်တောတွင် သစ်သီးများ ရွေးကောက်နေစဉ်၊ မြေမြှုပ်ပိုးတောင်ပုံ၏ အပေါက်အတွင်း၌ မီးပျံကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အလင်းနှစ်ခုကို မြင်하였다။

Verse 4

ते दैवचोदिता बाला ज्योतिषी कण्टकेन वै । अविध्यन्मुग्धभावेन सुस्रावासृक् ततो बहि: ॥ ४ ॥

ကံကြမ္မာ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်ဟု ထင်ရသကဲ့သို့၊ ထိုမိန်းကလေးသည် မသိမသာဖြင့် ဆူးတစ်ချောင်းဖြင့် အလင်းနှစ်ခုကို ထိုးခဲ့သည်။ ထိုးမိသည့်အခါ သွေးသည် အပြင်သို့ စိမ့်ထွက်လာ하였다။

Verse 5

शकृन्मूत्रनिरोधोऽभूत् सैनिकानां च तत्क्षणात् । राजर्षिस्तमुपालक्ष्य पुरुषान् विस्मितोऽब्रवीत् ॥ ५ ॥

ထိုအခါ ရှရျာတိ၏ စစ်သည်တို့အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ဆီးနှင့် ဝမ်းထုတ်ခြင်း မပြုနိုင်အောင် တားဆီးခံရ၏။ ထိုအရာကို မြင်သော ရာဇဣသီ ရှရျာတိသည် အံ့ဩလျက် မိမိအဖော်များအား ပြောကြား하였다။

Verse 6

अप्यभद्रं न युष्माभिर्भार्गवस्य विचेष्टितम् । व्यक्तं केनापि नस्तस्य कृतमाश्रमदूषणम् ॥ ६ ॥

သင်တို့အနက် တစ်ဦးဦးက ဘೃဂု၏သား ချျဝန မုနိအပေါ် မကောင်းသော အပြုအမူ ပြုခဲ့သလား။ ထင်ရှားစွာပင် ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးက သူ၏ အာရှရမ်ကို အညစ်အကြေးဖြစ်စေခဲ့သည်။

Verse 7

सुकन्या प्राह पितरं भीता किञ्चित् कृतं मया । द्वे ज्योतिषी अजानन्त्या निर्भिन्ने कण्टकेन वै ॥ ७ ॥

အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသော စုကန်ယာက ဖခင်အား—“ကျွန်မက အမှားတစ်ခု လုပ်မိပါပြီ။ မသိမသာနဲ့ ဆူးတစ်ချောင်းနဲ့ တောက်ပနေတဲ့ အရာနှစ်ခုကို ထိုးဖောက်မိပါတယ်” ဟု ပြော၏။

Verse 8

दुहितुस्तद् वच: श्रुत्वा शर्यातिर्जातसाध्वस: । मुनिं प्रसादयामास वल्मीकान्तर्हितं शनै: ॥ ८ ॥

သမီး၏စကားကို ကြားသော် ရှရျာတိသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့သွား၏။ မြေတောင် (ပုရွက်ဆိတ်တောင်) အတွင်း၌ ထိုင်နေသော ချျဝန မုနိကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ရွှင်အောင် ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစား하였다။

Verse 9

तदभिप्रायमाज्ञाय प्रादाद् दुहितरं मुने: । कृच्छ्रान्मुक्तस्तमामन्‍त्र्य पुरं प्रायात् समाहित: ॥ ९ ॥

ချျဝန မုနိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဖြင့် ရှရျာတိသည် မိမိသမီးကို မုနိအား သန့်ရှင်းသော ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်하였다။ အလွန်ခက်ခဲစွာ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် မုနိထံ ခွင့်တောင်းကာ စိတ်တည်ငြိမ်လျက် မိမိမြို့သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 10

सुकन्या च्यवनं प्राप्य पतिं परमकोपनम् । प्रीणयामास चित्तज्ञा अप्रमत्तानुवृत्तिभि: ॥ १० ॥

သုကန်ညာသည် ဒေါသကြီးသော ချျဝန မုနိကို ခင်ပွန်းအဖြစ်ရရှိသော်လည်း၊ သူ၏စိတ်ကိုသိ၍ အခြေအနေအလိုက် သတိထားကာ မပေါ့ဆဘဲ ဝတ်ပြုစေဝါပြု၍ ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 11

कस्यचित् त्वथ कालस्य नासत्यावाश्रमागतौ । तौ पूजयित्वा प्रोवाच वयो मे दत्तमीश्वरौ ॥ ११ ॥

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် နာသတ်ယာဟုခေါ်သော အရှွိနီကူမာရ နှစ်ပါးသည် ချျဝန မုနိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ မုနိသည် ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရပြီး “အာဏာရှိသော ဒေဝနှစ်ပါး၊ ကျွန်ုပ်အား ယೌဝန်ကို ပေးပါ” ဟု တောင်းဆို하였다။

Verse 12

ग्रहं ग्रहीष्ये सोमस्य यज्ञे वामप्यसोमपो: । क्रियतां मे वयो रूपं प्रमदानां यदीप्सितम् ॥ १२ ॥

ချျဝန မုနိက “ယဇ္ဉတွင် သင်တို့သည် ဆိုမရသကို သောက်ခွင့်မရှိသော်လည်း၊ ငါသည် ဆိုမရသပြည့်သော အိုးတစ်လုံးကို ပေးမည်ဟု ကတိပြု၏။ ထို့ကြောင့် ငါ့အား ယောဝန်နှင့် အလှကို စီစဉ်ပေးပါ; ၎င်းသည် မိန်းမငယ်တို့ကို ဆွဲဆောင်သည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 13

बाढमित्यूचतुर्विप्रमभिनन्द्य भिषक्तमौ । निमज्जतां भवानस्मिन् ह्रदे सिद्धविनिर्मिते ॥ १३ ॥

မဟာဆေးပညာရှင် အရှွိနီကူမာရ နှစ်ပါးသည် မုနိ၏ အဆိုကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပြီး “စိဒ္ဓတို့ ဖန်ဆင်းထားသော ဤရေကန်တွင် မုနိကြီး မုန့်ချလိုက်ပါ” ဟု ဘြာဟ္မဏကို ပြော하였다။

Verse 14

इत्युक्तो जरया ग्रस्तदेहो धमनिसन्तत: । ह्रदं प्रवेशितोऽश्विभ्यां वलीपलितविग्रह: ॥ १४ ॥

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အရှွိနီကူမာရတို့သည် အိုမင်းရောဂါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီး၍ အရေပြားလျော့၊ ဆံပင်ဖြူ၊ ကိုယ်တစ်လျှောက် သွေးကြောများ ထင်ရှားနေသော ချျဝန မုနိကို ထိန်းကာ သုံးဦးလုံး ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 15

पुरुषास्त्रय उत्तस्थुरपीव्या वनिताप्रिया: । पद्मस्रज: कुण्डलिनस्तुल्यरूपा: सुवासस: ॥ १५ ॥

ထို့နောက် ရေကန်ထဲမှ ကိုယ်အင်္ဂါအလှအပ အလွန်တင့်တယ်သော ယောက်ျားသုံးဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် လှပသောဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်၍ နားကပ်နှင့် ကြာပန်းမော်လီများ ဆင်ယင်ထားပြီး သုံးဦးလုံး အလှတရားတူညီကြသည်။

Verse 16

तान् निरीक्ष्य वरारोहा सरूपान् सूर्यवर्चस: । अजानती पतिं साध्वी अश्विनौ शरणं ययौ ॥ १६ ॥

သူတို့၏ ရုပ်ရည်တူညီပြီး နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပမှုကို မြင်သောအခါ လှပသော စုကန်ယာသည် မိမိခင်ပွန်းကို အရှွိနီကူမာရနှစ်ပါးထဲမှ ခွဲမသိနိုင်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် ခင်ပွန်းမည်သူနည်း မသိသဖြင့် အရှွိနီကူမာရတို့၏ အကာအကွယ်ကို ခိုလှုံ하였다။

Verse 17

दर्शयित्वा पतिं तस्यै पातिव्रत्येन तोषितौ । ऋषिमामन्‍त्र्य ययतुर्विमानेन त्रिविष्टपम् ॥ १७ ॥

စုကန်ယာ၏ ပတိဝရတသစ္စာကို မြင်၍ အရှွိနီကူမာရနှစ်ပါးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ သူမအား ခင်ပွန်းဖြစ်သော ချျဝနမုနိကို ပြသပေး하였다။ ထို့နောက် ရှိသီထံမှ ခွင့်တောင်းပြီး မိမိတို့၏ ဗိမာန်ဖြင့် တ్రိဝိଷ္ဋပ (ကောင်းကင်လောက) သို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 18

यक्ष्यमाणोऽथ शर्यातिश्‍च्यवनस्याश्रमं गत: । ददर्श दुहितु: पार्श्वे पुरुषं सूर्यवर्चसम् ॥ १८ ॥

ထို့နောက် ယဇ్ఞပြုလိုသော ရာဇာ ရှရျာတိသည် ချျဝနမုနိ၏ အာရှရမ်သို့ သွား하였다။ ထိုနေရာတွင် မိမိသမီး၏ ဘေး၌ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလွန်လှပသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 19

राजा दुहितरं प्राह कृतपादाभिवन्दनाम् । आशिषश्चाप्रयुञ्जानो नातिप्रीतिमना इव ॥ १९ ॥

သမီးက ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက် ရာဇာသည် သူမအား စကားပြော하였다။ သို့သော် ကောင်းချီးမပေးဘဲ စိတ်မပျော်မရွှင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဤသို့ဆို하였다။

Verse 20

चिकीर्षितं ते किमिदं पतिस्त्वया प्रलम्भितो लोकनमस्कृतो मुनि: । यत् त्वं जराग्रस्तमसत्यसम्मतं विहाय जारं भजसेऽमुमध्वगम् ॥ २० ॥

အကျင့်မကောင်းသော မိန်းကလေးရေ၊ မင်းဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ လူတိုင်းက ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရပြုတဲ့ မင်းရဲ့ ခင်ပွန်း မုနိကို မင်းလှည့်စားခဲ့တယ်။ သူက အိုမင်းပြီး နာမကျန်းလို့ မင်းမနှစ်သက်သဖြင့် သူ့ကို စွန့်ပြီး လမ်းဘေးတောင်းစားသလို မြင်ရတဲ့ ဒီလူငယ်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လက်ခံနေတယ်။

Verse 21

कथं मतिस्तेऽवगतान्यथा सतां कुलप्रसूते कुलदूषणं त्विदम् । बिभर्षि जारं यदपत्रपा कुलं पितुश्च भर्तुश्च नयस्यधस्तम: ॥ २१ ॥

ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မျိုးရိုးက မွေးဖွားလာတဲ့ သမီးရေ၊ သန့်ရှင်းသူတို့ရဲ့ လမ်းကို သိပြီးသားနဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဘာကြောင့် ဒီလိုကျဆင်းသွားတာလဲ။ မင်းက အရှက်မရှိဘဲ လျှို့ဝှက်ချစ်သူ (ဂျာ) ကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်းအဖေရဲ့ မျိုးရိုးနဲ့ မင်းခင်ပွန်းရဲ့ မျိုးရိုးကို နတ်ဆိုးနဲ့တူတဲ့ အမှောင်ထဲ ဆွဲချမယ်။

Verse 22

एवं ब्रुवाणं पितरं स्मयमाना शुचिस्मिता । उवाच तात जामाता तवैष भृगुनन्दन: ॥ २२ ॥

အဖေက ဒီလိုပြောဆိုသော်လည်း သုကန်ယာက မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ပတိဝရတ သစ္စာကို ဂုဏ်ယူကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြီး—“အဖေ၊ ဒီလူငယ်က သင့်ရဲ့ သမက်ပါ။ ဘൃဂု မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားတဲ့ မဟာရိရှီ ချျဝနပဲ ဖြစ်တယ်” ဟု ပြော하였다။

Verse 23

शशंस पित्रे तत् सर्वं वयोरूपाभिलम्भनम् । विस्मित: परमप्रीतस्तनयां परिषस्वजे ॥ २३ ॥

သုကန်ယာက ခင်ပွန်းသည် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ လူငယ်လှပတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိခဲ့သလဲဆိုတာ အဖေကို အကုန်ပြောပြခဲ့တယ်။ ဘုရင်က ကြားပြီး အလွန်အံ့ဩကာ အလွန်ပျော်ရွှင်သဖြင့် ချစ်သမီးကို ဖက်လှုပ်ပွေ့ဖက်하였다။

Verse 24

सोमेन याजयन् वीरं ग्रहं सोमस्य चाग्रहीत् । असोमपोरप्यश्विनोश्‍च्यवन: स्वेन तेजसा ॥ २४ ॥

ချျဝန မုနိက မိမိ၏ တန်ခိုးတေဇဖြင့် ဘုရင် ရှရျာတိကို ဆိုမယဇ్ఞ ပြုလုပ်နိုင်အောင် စီမံပေးပြီး ဆိုမဂြဟကိုလည်း လက်ခံစေ하였다။ ဆိုမသောက်ရန် မသင့်တော်သော်လည်း အရှွိနီကူမာရ နှစ်ပါးအား ဆိုမရသဖြင့် ပြည့်နေသော ပုံးတစ်ပုံးကို မုနိက ပူဇော်အပ်하였다။

Verse 25

हन्तुं तमाददे वज्रं सद्योमन्युरमर्षित: । सवज्रं स्तम्भयामास भुजमिन्द्रस्य भार्गव: ॥ २५ ॥

ဒေါသထန်နေသော အိန္ဒြာသည် ချျဝန မုနိကို သတ်ရန် ချက်ချင်း ဝဇ္ဇရကို ကိုင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ဘာရ္ဂဝ ချျဝနသည် ယောဂအာနုဘော်ဖြင့် ဝဇ္ဇရကိုင်ထားသော အိန္ဒြာ၏ လက်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

Verse 26

अन्वजानंस्तत: सर्वे ग्रहं सोमस्य चाश्विनो: । भिषजाविति यत् पूर्वं सोमाहुत्या बहिष्कृतौ ॥ २६ ॥

ထို့နောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် အရှွိနီကူမာရတို့ကိုလည်း ဆိုမရသကို သောက်ခွင့်ပေးရန် သဘောတူကြသည်။ ယခင်ကတော့ “ဆေးဆရာ” ဟုဆိုကာ ဆိုမအဟုတီမှ ဖယ်ရှားထားခဲ့သည်။

Verse 27

उत्तानबर्हिरानर्तो भूरिषेण इति त्रय: । शर्यातेरभवन् पुत्रा आनर्ताद् रेवतोऽभवत् ॥ २७ ॥

ရှရျာတိ မင်းသည် ဥတ္တာနဗရ္ဟိ၊ အာနရ္တ၊ ဘူရိရှေဏ ဟူသော သားသုံးယောက်ကို ရရှိ하였다။ အာနရ္တမှ ရေဝတ အမည်ရှိ သားတစ်ယောက် မွေးဖွား하였다။

Verse 28

सोऽन्त:समुद्रे नगरीं विनिर्माय कुशस्थलीम् । आस्थितोऽभुङ्क्त विषयानानर्तादीनरिन्दम । तस्य पुत्रशतं जज्ञे ककुद्मिज्येष्ठमुत्तमम् ॥ २८ ॥

ရန်သူနှိမ်နင်းသူ မဟာရာဇ ပရိက္ခစ်တော်၊ ရေဝတသည် သမုဒ္ဒရာအတွင်းနက်ရှိုင်းရာ၌ ကုရှသ္ထလီ အမည်ရှိ မြို့တော်ကို တည်ဆောက်၍ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကာ အာနရ္တ စသည့် နယ်မြေများကို အုပ်ချုပ်하였다။ သူ့တွင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော သားတစ်ရာရှိပြီး အကြီးဆုံးမှာ ကကുദ္မီ ဖြစ်သည်။

Verse 29

ककुद्मी रेवतीं कन्यां स्वामादाय विभुं गत: । पुत्र्यावरं परिप्रष्टुं ब्रह्मलोकमपावृतम् ॥ २९ ॥

ကကുദ္မီသည် မိမိသမီး ရေဝတီကို ခေါ်ဆောင်၍ သုံးဂုဏ်တို့ကို ကျော်လွန်သော ဗြဟ္မလောက၌ အရှင် ဗြဟ္မာထံ သွားရောက်ကာ သူမအတွက် သင့်တော်သော ခင်ပွန်းကို မေးမြန်း하였다။

Verse 30

आवर्तमाने गान्धर्वे स्थितोऽलब्धक्षण: क्षणम् । तदन्त आद्यमानम्य स्वाभिप्रायं न्यवेदयत् ॥ ३० ॥

ကကူဒ္မီ ရောက်လာသောအခါ ဗြဟ္မာဘုရားသည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ သီချင်းတီးဝိုင်းကို နားထောင်နေသဖြင့် စကားပြောရန် အချိန်မရ။ အဆုံးတွင် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ မိမိ၏ ရှည်လျားသော ဆန္ဒကို တင်ပြ하였다။

Verse 31

तच्छ्रुत्वा भगवान् ब्रह्मा प्रहस्य तमुवाच ह । अहो राजन् निरुद्धास्ते कालेन हृदि ये कृता: ॥ ३१ ॥

သူ၏စကားကိုကြားသော် ဗြဟ္မာဘုရား ရယ်မော၍ မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ သင်နှလုံးသားထဲတွင် သမက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူတို့သည် ကာလကြောင့် အကုန်လွန်ကွယ်သွားပြီ”။

Verse 32

तत्पुत्रपौत्रनप्तृणां गोत्राणि च न श‍ृण्महे । कालोऽभियातस्त्रिणवचतुर्युगविकल्पित: ॥ ३२ ॥

သူတို့၏ သား၊ မြေး၊ မြေးတော်တို့၏ မျိုးနွယ်အမည်များတောင် မကြားရတော့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ချတုရယုဂ ၂၇ ခု ကာလက လွန်သွားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 33

तद् गच्छ देवदेवांशो बलदेवो महाबल: । कन्यारत्नमिदं राजन् नररत्नाय देहि भो: ॥ ३३ ॥

ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ သွား၍ ဤသမီးရတနာကို မဟာအားကြီးသော ဘလဒေဝထံ ဆက်ကပ်ပါ။ သူသည် ဒေဝဒေဝ၏ အံ့သြဖွယ် အစိတ်အပိုင်းဖြစ်၍ ဤကန్యာသည် ထိုနရရတနာထံ ပူဇော်ရန် သင့်တော်သည်။

Verse 34

भुवो भारावताराय भगवान् भूतभावन: । अवतीर्णो निजांशेन पुण्यश्रवणकीर्तन: ॥ ३४ ॥

ဘလဒေဝသည် ဘဂဝန်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးပြုသူဖြစ်သည်။ သူ့အကြောင်း နားထောင်ခြင်းနှင့် ကီရတန်ဆိုခြင်းက သန့်စင်စေသည်။ မြေကြီး၏ ဘာရကို လျော့ချ၍ လောကကို သန့်စင်ရန် သူသည် မိမိ၏ အံ့သြဖွယ် အစိတ်အပိုင်းနှင့်အတူ အဝတားဆင်းသက်လာသည်။

Verse 35

इत्यादिष्टोऽभिवन्द्याजं नृप: स्वपुरमागत: । त्यक्तं पुण्यजनत्रासाद् भ्रातृभिर्दिक्ष्ववस्थितै: ॥ ३५ ॥

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကကုဒ္မီ မင်းသည် ဗြဟ္မာကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ မိမိနေရပ်သို့ ပြန်လာ하였다။ သို့သော် နန်းတော်သည် လွတ်လပ်နေပြီး ယက္ခတို့ကဲ့သို့ အထက်တန်းသတ္တဝါများကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ညီအစ်ကိုနှင့် ဆွေမျိုးများက အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲကာ စွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။

Verse 36

सुतां दत्त्वानवद्याङ्गीं बलाय बलशालिने । बदर्याख्यं गतो राजा तप्तुं नारायणाश्रमम् ॥ ३६ ॥

ထို့နောက် မင်းသည် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်း၍ လှပသော သမီးကို အလွန်အင်အားကြီးသော ဘလဒေဝထံ ဒါနအဖြစ် ဆက်ကပ်하였다။ ထို့ပြီး လောကီဘဝကို စွန့်ကာ ဘဒရိကာရှရမ်သို့ သွား၍ နရ-နာရာယဏကို ပျော်ရွှင်စေရန် တပသ္စျာ ပြုလုပ်하였다။