Adhyaya 13
Bhāgavatam Mahimā — The Glory, Measure, Transmission, and Gift of Śrīmad-Bhāgavatam
သုတဂိုသွာမီသည် ဝေဒများက ချီးမွမ်း၍ ပြည့်စုံသော ယောဂီတို့က သိမြင်သော အမြင့်ဆုံးဘုရားသခင်ထံ မင်္ဂလာအာစရဏ—နမස්ကာရပြု၍ စတင်သည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာကို ထောက်ပံ့ကာ ကာကွယ်သော ကူර්မအဝတား (လိပ်ရုပ်) ကို အာဟွာန်ပြုသည်။ ကာလအဆုံးမြင်ကွင်းမှ စကန္ဓာ၏ အဆုံးသို့ ပြောင်းကာ ပုရာဏများ၏ ပဒေသအရေအတွက်ကို စုစည်းဖော်ပြပြီး ၄၀၀,၀၀၀ ပုရာဏပဒေသအတွင်း «ශ්ရীমဒ်-ဘာဂဝတမ်» ၏ ထူးခြားမြင့်မြတ်မှုကို သတ်မှတ်သည်။ ဘာဂဝတမ်ကို ဘြဟ္မာထံ ပထမဦးဆုံး ထုတ်ဖော်ပေးခဲ့ခြင်းကို ပြန်လည်ပြောကြားကာ ၎င်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို—ဘုရားကഥာဖြင့် ဝိရာဂျ (လောကစွဲလမ်းမှုလျော့ခြင်း), ဝေဒန္တ၏ အနှစ်သာရ, နှင့် အဒွိတသတ္တဝါတရားကို ဟရီ-ဘဂဝန်အဖြစ် သိမြင်ကာ တစ်ခုတည်းသော ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ခြင်း—ဟူ၍ သတ်မှတ်သည်။ ထို့ပြင် ဘာဒြပူရ္ဏိမာနေ့တွင် ရွှေစင်ဟာသနပေါ် တင်၍ ဘာဂဝတမ်ကို ဒါန (လှူဒါန်း) ပြုသည့် ပူဇော်ပွဲကို ညွှန်ကြားပြီး၊ ပုရာဏများအနက် အမြင့်ဆုံးဟု ကြေညာကာ မြစ်များအနက် ဂင်္ဂါ၊ တီရ္ထများအနက် ကာရှီကဲ့သို့ နှိုင်းယှဉ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပရမ္ပရာ (ဘြဟ္မာ–နာရဒ–ဗျာသ–ရှုက–ပရိက္ခစ်) ကို သတိရကာ သန့်ရှင်းသော ဘက္တိအတွက် ဆုတောင်းပြီး၊ သစ္စာရှိစွာ နားထောင်ခြင်းနှင့် သီဆိုခြင်းဖြင့် မုက္ခတိရရှိကြောင်း အဆုံးမင်္ဂလာဖြင့် ချုပ်ဆိုသည်။
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुत: स्तुन्वन्ति दिव्यै: स्तवै- र्वेदै: साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगा: । ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो यस्यान्तं न विदु: सुरासुरगणा देवाय तस्मै नम: ॥ १ ॥
စူတက ပြောသည်—ဗြဟ္မာ၊ ဝရုဏ၊ အိန္ဒြ၊ ရုဒြ နှင့် မရုတ်တို့က ဒိဗ္ဗသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသော၊ ဝေဒများကို အင်္ဂများ၊ ပဒက్రమနှင့် ဥပနိရှဒ်တို့နှင့်တကွ စာမဝေဒ သီဆိုသူများက သီဆိုကြသော၊ သမာဓိ၌ တဒ္ဂတစိတ်ဖြင့် ယောဂီတို့က အတွင်းစိတ်၌ မြင်ကြသော၊ ထိုအဆုံးအနားကို ဒေဝနှင့် အသူရ မည်သူမျှ မသိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး ဘုရားသခင်ထံ ငါ နမസ്കာရပြု၏။
Verse 2
पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयना- न्निद्रालो: कमठाकृतेर्भगवत: श्वासानिला: पान्तु व: । यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद् वेलानिभेनाम्भसां यातायातमतन्द्रितं जलनिधेर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २ ॥
အမြင့်ဆုံးဘုရားသခင်သည် ကူර්မ (ကမဋ) အဝတားအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ လှည့်ပတ်နေသော မဟာမန္ဒရတောင်၏ ထက်မြက်သော ကျောက်တုံးများက သူ၏ကျောကို ကုတ်ကာ ယားယံစေ၍ ဘုရားသခင်အပေါ် အိပ်ငိုက်မှု ဖြစ်လာသည်။ ထိုအိပ်ငိုက်သည့်အခြေအနေတွင် သူ၏အသက်ရှူမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေများက သင်တို့အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ။ ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို လိုက်နာသကဲ့သို့ ပင်လယ်၏ ရေတက်ရေကျသည် ယနေ့တိုင် မနားမနေ အတွင်းအပြင် ဝင်ထွက်လျက်ရှိသည်။
Verse 3
पुराणसङ्ख्यासम्भूतिमस्य वाच्यप्रयोजने । दानं दानस्य माहात्म्यं पाठादेश्च निबोधत ॥ ३ ॥
ယခု ပုရာဏတစ်ခုချင်းစီ၏ ရှလိုကအရေအတွက်ကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်ပါ။ ထို့နောက် ဤ ဘာဂဝတ ပုရာဏ၏ အဓိကအကြောင်းအရာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို နားထောင်ပါ; ၎င်းကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်ရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်း၊ ထိုပေးအပ်ခြင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဤစာပေကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ဖတ်ရွတ်/ကီර්တန်ခြင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း သိရှိပါ။
Verse 4
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မ ပုရာဏတွင် ရှလိုက ၁၀,၀၀၀၊ ပဒ္မ ပုရာဏတွင် ၅၅,၀၀၀; သီရိ ဝိષ્ણု ပုရာဏတွင် ၂၃,၀၀၀၊ ရှိဝ ပုရာဏတွင် ၂၄,၀၀၀; သီရိမဒ် ဘာဂဝတမ်တွင် ၁၈,၀၀၀ ရှိသည်။ နာရဒ ပုရာဏတွင် ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ပုရာဏတွင် ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ (ဝါဟ္နိ) ပုရာဏတွင် ၁၅,၄၀၀; ဘဝိရှျ ပုရာဏတွင် ၁၄,၅၀၀၊ ဘြဟ္မဝိုင်ဝර්တ ပုရာဏတွင် ၁၈,၀၀၀၊ လိင်္ဂ ပုရာဏတွင် ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ပုရာဏတွင် ၂၄,၀၀၀၊ စကန္ဒ ပုရာဏတွင် ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ပုရာဏတွင် ၁၀,၀၀၀; ကူර්မ ပုရာဏတွင် ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ပုရာဏတွင် ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ (စೌပර්ဏ) ပုရာဏတွင် ၁၉,၀၀၀၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏတွင် ၁၂,၀၀၀ ရှလိုကရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ စုစုပေါင်း ရှလိုက ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအနက် ၁၈,၀၀၀ သည် သီရိမဒ် ဘာဂဝတမ်၏ အပိုင်းဖြစ်သည်။
Verse 5
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မာပုရာဏမှာ ၁၀,၀၀၀ ဂါထာ၊ ပဒ္မပုရာဏမှာ ၅၅,၀၀၀၊ သရီဝိෂ္ဏုပုရာဏမှာ ၂၃,၀၀၀၊ သီဝပုရာဏမှာ ၂၄,၀၀၀၊ သရီမဒ်-ဘာဂဝတမ်မှာ ၁၈,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နာရဒပုရာဏ ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ ၁၅,၄၀၀၊ ဘဝိရှျ ၁၄,၅၀၀၊ ဗြဟ္မာ-ဝိုင်ဝရတ ၁၈,၀၀၀၊ လင်္ဂ ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ၂၄,၀၀၀၊ စ္ကန္ဒ ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ၁၀,၀၀၀၊ ကူရ္မ ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ ၁၉,၀၀၀၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ၁၂,၀၀၀။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ ဂါထာစုစုပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထဲမှ ၁၈,၀၀၀ သည် သန့်ရှင်းလှပသော ဘာဂဝတမ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 6
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မာပုရာဏမှာ ၁၀,၀၀၀ ဂါထာ၊ ပဒ္မပုရာဏမှာ ၅၅,၀၀၀၊ သရီဝိෂ္ဏုပုရာဏမှာ ၂၃,၀၀၀၊ သီဝပုရာဏမှာ ၂၄,၀၀၀၊ သရီမဒ်-ဘာဂဝတမ်မှာ ၁၈,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နာရဒပုရာဏ ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ ၁၅,၄၀၀၊ ဘဝိရှျ ၁၄,၅၀၀၊ ဗြဟ္မာ-ဝိုင်ဝရတ ၁၈,၀၀၀၊ လင်္ဂ ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ၂၄,၀၀၀၊ စ္ကန္ဒ ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ၁၀,၀၀၀၊ ကူရ္မ ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ ၁၉,၀၀၀၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ၁၂,၀၀၀။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ ဂါထာစုစုပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထဲမှ ၁၈,၀၀၀ သည် သန့်ရှင်းလှပသော ဘာဂဝတမ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 7
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မာပုရာဏမှာ ၁၀,၀၀၀ ဂါထာ၊ ပဒ္မပုရာဏမှာ ၅၅,၀၀၀၊ သရီဝိෂ္ဏုပုရာဏမှာ ၂၃,၀၀၀၊ သီဝပုရာဏမှာ ၂၄,၀၀၀၊ သရီမဒ်-ဘာဂဝတမ်မှာ ၁၈,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နာရဒပုရာဏ ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ ၁၅,၄၀၀၊ ဘဝိရှျ ၁၄,၅၀၀၊ ဗြဟ္မာ-ဝိုင်ဝရတ ၁၈,၀၀၀၊ လင်္ဂ ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ၂၄,၀၀၀၊ စ္ကန္ဒ ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ၁၀,၀၀၀၊ ကူရ္မ ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ ၁၉,၀၀၀၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ၁၂,၀၀၀။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ ဂါထာစုစုပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထဲမှ ၁၈,၀၀၀ သည် ဘာဂဝတမ်၏ သန့်ရှင်းလှပသော အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 8
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မာပုရာဏမှာ ၁၀,၀၀၀ ဂါထာ၊ ပဒ္မပုရာဏမှာ ၅၅,၀၀၀၊ သရီဝိෂ္ဏုပုရာဏမှာ ၂၃,၀၀၀၊ သီဝပုရာဏမှာ ၂၄,၀၀၀၊ သရီမဒ်-ဘာဂဝတမ်မှာ ၁၈,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နာရဒပုရာဏ ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ ၁၅,၄၀၀၊ ဘဝိရှျ ၁၄,၅၀၀၊ ဗြဟ္မာ-ဝိုင်ဝရတ ၁၈,၀၀၀၊ လင်္ဂ ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ၂၄,၀၀၀၊ စ္ကန္ဒ ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ၁၀,၀၀၀၊ ကူရ္မ ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ ၁၉,၀၀၀၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ၁၂,၀၀၀။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ ဂါထာစုစုပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထဲမှ ၁၈,၀၀၀ သည် သန့်ရှင်းလှပသော ဘာဂဝတမ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 9
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ဗြဟ္မာပုရာဏမှာ ၁၀,၀၀၀ ဂါထာ၊ ပဒ္မပုရာဏမှာ ၅၅,၀၀၀၊ သရီဝိෂ္ဏုပုရာဏမှာ ၂၃,၀၀၀၊ သီဝပုရာဏမှာ ၂၄,၀၀၀၊ သရီမဒ်-ဘာဂဝတမ်မှာ ၁၈,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နာရဒပုရာဏ ၂၅,၀၀၀၊ မာရကဏ္ဍေယ ၉,၀၀၀၊ အဂ္နိ ၁၅,၄၀၀၊ ဘဝိရှျ ၁၄,၅၀၀၊ ဗြဟ္မာ-ဝိုင်ဝရတ ၁၈,၀၀၀၊ လင်္ဂ ၁၁,၀၀၀။ ဝရာဟ ၂၄,၀၀၀၊ စ္ကန္ဒ ၈၁,၁၀၀၊ ဝာမန ၁၀,၀၀၀၊ ကူရ္မ ၁၇,၀၀၀၊ မတ္စျ ၁၄,၀၀၀၊ ဂရုဍ ၁၉,၀၀၀၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ ၁၂,၀၀၀။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏအားလုံး၏ ဂါထာစုစုပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထဲမှ ၁၈,၀၀၀ သည် သန့်ရှင်းလှပသော ဘာဂဝတမ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 10
इदं भगवता पूर्वं ब्रह्मणे नाभिपङ्कजे । स्थिताय भवभीताय कारुण्यात् सम्प्रकाशितम् ॥ १० ॥
ဤ သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်ကို ဘဂဝန်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် ပထမဦးစွာ နာဘိမှ ပေါက်သော ကြာပန်းပေါ်တွင် ထိုင်၍ သံသရာကို ကြောက်ရွံ့နေသော ဘြဟ္မာအား အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။
Verse 11
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
အစမှ အဆုံးတိုင် ဤ သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် ဝိုင်ရာဂျယကို နှိုးဆော်သော ပုံပြင်များနှင့် သီရိ ဟရိ၏ လီလာတော်များအကြောင်း အမృతတူသော ကထာများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သာဓုဘက်တများနှင့် ဒေဝတများကို ပရမအာနန္ဒ ပေးသည်။ ၎င်းသည် ဝေဒန္တ၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာမှာ အာတ်မန်နှင့် မခွဲမခြားဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယမရှိသော အမြင့်ဆုံး အမှန်တရားဖြစ်သော ပရမသတ္တဖြစ်သည်။ ဤဂရন্থ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုပရမသတ္တအပေါ် အနန္ယ ဘက္တိ-ဆေဝါ ဖြစ်သည်။
Verse 12
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
အစမှ အဆုံးတိုင် ဤ သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် ဝိုင်ရာဂျယကို နှိုးဆော်သော ပုံပြင်များနှင့် သီရိ ဟရိ၏ လီလာတော်များအကြောင်း အမృతတူသော ကထာများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သာဓုဘက်တများနှင့် ဒေဝတများကို ပရမအာနန္ဒ ပေးသည်။ ၎င်းသည် ဝေဒန္တ၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာမှာ အာတ်မန်နှင့် မခွဲမခြားဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယမရှိသော အမြင့်ဆုံး အမှန်တရားဖြစ်သော ပရမသတ္တဖြစ်သည်။ ဤဂရন্থ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုပရမသတ္တအပေါ် အနန္ယ ဘက္တိ-ဆေဝါ ဖြစ်သည်။
Verse 13
प्रौष्ठपद्यां पौर्णमास्यां हेमसिंहसमन्वितम् । ददाति यो भागवतं स याति परमां गतिम् ॥ १३ ॥
ဘဓ္ဒရ လ၏ လပြည့်နေ့တွင် သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်ကို ရွှေရာဇပလ္လင်ပေါ် တင်၍ လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်ဆုံး သာသနာရေး ဂတိကို ရောက်ရှိမည်။
Verse 14
राजन्ते तावदन्यानि पुराणानि सतां गणे । यावद्भागवतं नैव श्रूयतेऽमृतसागरम् ॥ १४ ॥
အမృతပင်လယ်တူသော သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်ကို မနာကြားသေးသရွေ့သာ သာဓုတို့၏ စုဝေးရာတွင် အခြား ပုရာဏများက တောက်ပနေသည်။
Verse 15
सर्ववेदान्तसारं हि श्रीभागवतमिष्यते । तद्रसामृततृप्तस्य नान्यत्र स्याद्रति: क्वचित् ॥ १५ ॥
သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် ဝေဒန္တဒർശန အားလုံး၏ အနှစ်သာရဟု ကြေညာထားသည်။ ၎င်း၏ အမృతရသာဖြင့် စိတ်ပြည့်ဝသူသည် အခြားစာပေများသို့ မဆွဲဆောင်တော့။
Verse 16
निम्नगानां यथा गङ्गा देवानामच्युतो यथा । वैष्णवानां यथा शम्भु: पुराणानामिदं तथा ॥ १६ ॥
မြစ်များအနက် ဂင်္ဂါမြစ်က အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ဒေဝတားများအနက် အချျုတက အထွတ်အမြတ်၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများအနက် သမ္ဘု (ရှီဝ) က အကြီးမြတ်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပုရာဏများအနက် သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။
Verse 17
क्षेत्राणां चैव सर्वेषां यथा काशी ह्यनुत्तमा । तथा पुराणव्रातानां श्रीमद्भागवतं द्विजा: ॥ १७ ॥
ဟေ ဒွိဇများ (ဗြာဟ္မဏများ)၊ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများအနက် ကာရှီမြို့သည် မယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ပုရာဏစုအနက် သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
Verse 18
श्रीमद्भागवतं पुराणममलं यद्वैष्णवानां प्रियं यस्मिन् पारमहंस्यमेकममलं ज्ञानं परं गीयते । तत्र ज्ञानविरागभक्तिसहितं नैष्कर्म्यमाविष्कृतं तच्छृण्वन् सुपठन् विचारणपरो भक्त्या विमुच्येन्नर: ॥ १८ ॥
သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ်သည် အညစ်အကြေးမရှိသော ပုရာဏဖြစ်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ ၎င်းတွင် ပရမဟံသတို့၏ သန့်ရှင်းသည့် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်တရားကို သီဆိုထားသည်။ ထိုတွင် ဉာဏ်၊ ဝိရာဂျ (လောကကင်းခြင်း) နှင့် ဘက္တိတို့နှင့်အတူ နိုင်ရှ္ကර්မယ (ကర్మချည်နှောင်မှုမှ လွတ်ခြင်း) ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်၍ မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဖတ်ကာ စဉ်းစားသူသည် ပြည့်စုံသော မောက္ခကို ရသည်။
Verse 19
कस्मै येन विभासितोऽयमतुलो ज्ञानप्रदीप: पुरा तद्रूपेण च नारदाय मुनये कृष्णाय तद्रूपिणा । योगीन्द्राय तदात्मनाथ भगवद्राताय कारुण्यत- स्तच्छुद्धं विमलं विशोकममृतं सत्यं परं धीमहि ॥ १९ ॥
အစဉ်အလာအစမှာ ကိုယ်တိုင် ဘြဟ္မာအား မယှဉ်နိုင်သော ဉာဏ်မီးတိုင်ကို ထွန်းလင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုသဘောတရားကို နာရဒ မုနိထံ၊ ထို့နောက် ကృష్ణ-ဒွైပာယန ဝျာသထံ၊ ထို့နောက် ယောဂီအကြီးဆုံး ရှုကဒေဝထံ၊ ရှုကဒေဝကလည်း ကရုဏာဖြင့် ဘဂဝဒ္ရಾತ (မဟာရာဇ ပရိက்ஷစ်) ထံ ဟောကြားခဲ့သော—သန့်ရှင်း၍ အညစ်မရှိ၊ ဝမ်းနည်းမှုကင်း၍ အမృతသဘောရှိသော အမြင့်ဆုံး အဘ్సလူးတ် သစ္စာကို ကျွန်ုပ် သမాధိပြုသည်။
Verse 20
नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय साक्षिणे । य इदं कृपया कस्मै व्याचचक्षे मुमुक्षवे ॥ २० ॥
အရာအားလုံးကိုမြင်သိသော သက်သေတော်ဖြစ်သည့် အမြတ်ဆုံးဘုရား ဝါစုဒေဝအား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ မောက္ခကိုလိုလားသော ဘြဟ္မာအား ကရုဏာဖြင့် ဤသဒ္ဓမ္မကို ရှင်းပြတော်မူ၏။
Verse 21
योगीन्द्राय नमस्तस्मै शुकाय ब्रह्मरूपिणे । संसारसर्पदष्टं यो विष्णुरातममूमुचत् ॥ २१ ॥
ယောဂီတို့၏အရှင်၊ ဘြဟ္မသဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသော သီရိ ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီအား ဦးညွှတ်ပါ၏။ သံသရာမြွေကိုက်ခံရသော ဝိෂ္ဏုရာတ (ပရိက္ခစ်) ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။
Verse 22
भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते । तथा कुरुष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो ॥ २२ ॥
အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ အို प्रभု! ဘဝတစ်ဘဝစီတိုင်း သင်၏ ပဒ္မခြေတော်၌ ဘက္တိ ပေါ်ပေါက်စေရန် ကရုဏာပြုပါ; သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နာထ် ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 23
नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपापप्रणाशनम् । प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम् ॥ २३ ॥
ပဝిత్రနာမသင်္ကီရတနသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းသည် ဒုက္ခအားလုံးကို သက်သာစေသော အမြတ်ဆုံး ဟရိအား ဦးညွှတ်ပါ၏။
Frequently Asked Questions
The enumeration functions as a traditional pramāṇa-style framing: it situates Śrīmad-Bhāgavatam within the wider Purāṇic canon (400,000 verses total) and then highlights the Bhāgavatam’s distinct identity (18,000 verses) to underscore its unique authority, completeness, and supremacy as the Vedānta-sāra and amala-purāṇa.
The chapter states that from beginning to end the Bhāgavatam teaches renunciation through Hari-kathā and establishes the Absolute Truth as its subject—one without a second—culminating not in impersonal conclusion but in exclusive devotional service (kevalā-bhakti) to that Supreme Truth. Thus, Vedānta’s final import is presented as bhakti grounded in realized knowledge.
The chapter identifies Brahmā as the first recipient of the Bhāgavatam directly from the Supreme Lord. Brahmā spoke it to Nārada; Nārada to Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa; Vyāsa to Śukadeva Gosvāmī; and Śuka spoke it to Mahārāja Parīkṣit—establishing the authorized chain of revelation and teaching.
The text prescribes a specific dāna-vidhi: placing the Bhāgavatam on a golden throne and offering it as a gift on the full moon of Bhādra. The significance is twofold—honoring the Bhāgavatam as the living embodiment of sacred knowledge and cultivating bhakti through generosity—said to grant the supreme transcendental destination.
It is termed spotless (amala) because its teaching culminates in pure devotion free from ulterior motives (karma and mere jñāna) and because it reveals paramahaṁsa-knowledge: the integrated path of jñāna, vairāgya, and bhakti that liberates the sincere hearer through devoted śravaṇa and kīrtana.