Adhyaya 21
Brahmā Worships Vāmana; the Demons Attack; Bali is Bound and Questioned About the Third Step
ဝါမနဒေဝ၏ အလွန်လောကီအလင်းရောင်က စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် မာရီချိနှင့် အခြား ရှိသီများ၊ ပြည့်စုံသော ယောဂီများနှင့်အတူ ဘြဟ္မာသည် သခင်ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သခင်၏ တောက်ပမှုကြောင့် ဘြဟ္မလောက၏ ဂုဏ်သရေတောင် ဒုတိယတန်းဖြစ်သွားသည်။ ဘြဟ္မာက ပဒါပူဇာ ပြုလုပ်ပြီး ကမဏ္ဍလုမှ ရေဖြင့် သခင်၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောရာမှ ဂင်္ဂါမြစ် ဖြစ်ပေါ်ကာ လောကသုံးပါးကို သန့်စင်ရန် ဆင်းသက်လာသည်။ ဒေဝတားနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးဒေဝများက ပူဇာအခမ်းအနားကြီးကို ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အောင်မြင်သံချီးမြှောက်မှုများဖြင့် ကျင်းပကြပြီး ဂျာမ္ဘဝန်က အောင်ပွဲပွဲတော်ကို ကြေညာသည်။ တစ်ဖက်တွင် ဘလီ၏ အဆုရအဖွဲ့က ဘြာဟ္မဏပုံစံကို ဒေဝတားဘက်လိုက် လှည့်ကွက်ဟု ထင်ကာ ဝါမနကို သတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ သို့သော် ဝိෂ္ဏု၏ အဖော်များ (နန္ဒ၊ စုနန္ဒ၊ ဂျယ၊ ဝိဇယ၊ ဂရုဍ စသည်) က တားဆီးတိုက်ခိုက်ကြပြီး ဘလီသည် သုကရာချာရျ၏ သတိပေးချက်ကို သတိရကာ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးသည်။ သူက ကာလ (အချိန်/ကံတော်) သည် သခင်၏ ကိုယ်စားပြုမှုဖြစ်၍ အင်အား၊ သံတမန်ရေး၊ မန္တရ၊ ဆေးဝါးတို့ဖြင့် မအနိုင်ယူနိုင်ဟု သင်ကြားသည်။ ဆိုမပာနနေ့ ပြီးဆုံးသည့်နောက် ဂရုဍက ဝရုဏ၏ ကြိုးများဖြင့် ဘလီကို ချည်နှောင်သည်။ ထို့နောက် ဝါမနက “ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းဖြင့် စကြဝဠာကို ဖုံးလွှမ်းပြီးပြီ၊ ကတိထားသော တတိယခြေလှမ်းကို ဘယ်မှာထားမည်နည်း” ဟု မေးကာ နောက်အခန်း၏ အဆုံးဖြတ်အဖြေကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच सत्यं समीक्ष्याब्जभवो नखेन्दुभि- र्हतस्वधामद्युतिरावृतोऽभ्यगात् । मरीचिमिश्रा ऋषयो बृहद्व्रता: सनन्दनाद्या नरदेव योगिन: ॥ १ ॥
ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာသည် အမှန်တရားကို စိစစ်ကြည့်ပြီး ဝါမနဒေဝ၏ ခြေသည်းတောက်ပမှုကြောင့် မိမိ၏ ဘြဟ္မာလောက အလင်းရောင် မျော့သွားသည်ကို သိကာ အမြင့်ဆုံးဘုရားထံ ချဉ်းကပ်하였다။ မရီချိ ဦးဆောင်သော ရှင်သန်ကြီးများနှင့် စနန္ဒနတို့ကဲ့သို့ ယောဂီများပါလာသော်လည်း ထိုတောက်ပမှုရှေ့တွင် သူတို့ပင် သေးငယ်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
Verse 2
वेदोपवेदा नियमा यमान्विता- स्तर्केतिहासाङ्गपुराणसंहिता: । ये चापरे योगसमीरदीपित- ज्ञानाग्निना रन्धितकर्मकल्मषा: ॥ २ ॥ ववन्दिरे यत्स्मरणानुभावत: स्वायम्भुवं धाम गता अकर्मकम् । अथाङ्घ्रये प्रोन्नमिताय विष्णो- रुपाहरत् पद्मभवोऽर्हणोदकम् । समर्च्य भक्त्याभ्यगृणाच्छुचिश्रवा यन्नाभिपङ्केरुहसम्भव: स्वयम् ॥ ३ ॥
ထိုနေရာသို့ မဟာပုဂ္ဂိုလ်များလာရောက်၍—နိယမ၊ ယမတို့၌ ပြည့်စုံသူများ၊ တర్క၊ အီတိဟာသ၊ ပုရာဏနှင့် သာස්တရများ၌ ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဝေဒနှင့် ဥပဝေဒ၊ ဝေဒဆိုင်ရာ စံဟိတာများကို သိသူများ၊ ယောဂကျင့်စဉ်ကြောင့် ထွန်းလင်းလာသော ဉာဏ်မီးဖြင့် ကర్మအညစ်အကြေးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ လွတ်မြောက်သူများ၊ ထို့ပြင် သာမန်ကర్మမဟုတ်ဘဲ မြင့်မားသော ဝေဒဉာဏ်ဖြင့် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သူများပါဝင်သည်။ ထို့နောက် ဝိષ્ણု၏ မြှောက်ထားသော ကြာပန်းခြေတော်များထံ ပဒ္မမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာသည် အရ္ဃျရေကို ဆက်ကပ်၍ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ဆုတောင်းစကားများကို ရွတ်ဆို하였다။
Verse 3
वेदोपवेदा नियमा यमान्विता- स्तर्केतिहासाङ्गपुराणसंहिता: । ये चापरे योगसमीरदीपित- ज्ञानाग्निना रन्धितकर्मकल्मषा: ॥ २ ॥ ववन्दिरे यत्स्मरणानुभावत: स्वायम्भुवं धाम गता अकर्मकम् । अथाङ्घ्रये प्रोन्नमिताय विष्णो- रुपाहरत् पद्मभवोऽर्हणोदकम् । समर्च्य भक्त्याभ्यगृणाच्छुचिश्रवा यन्नाभिपङ्केरुहसम्भव: स्वयम् ॥ ३ ॥
ထိုနေရာသို့ မဟာပုဂ္ဂိုလ်များလာရောက်၍—နိယမ၊ ယမတို့၌ ပြည့်စုံသူများ၊ တর্ক၊ အီတိဟာသ၊ ပုရာဏနှင့် သာස්တရများ၌ ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဝေဒနှင့် ဥပဝေဒ၊ ဝေဒဆိုင်ရာ စံဟိတာများကို သိသူများ၊ ယောဂကျင့်စဉ်ကြောင့် ထွန်းလင်းလာသော ဉာဏ်မီးဖြင့် ကర్మအညစ်အကြေးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ လွတ်မြောက်သူများ၊ ထို့ပြင် သာမန်ကర్మမဟုတ်ဘဲ မြင့်မားသော ဝေဒဉာဏ်ဖြင့် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သူများပါဝင်သည်။ ထို့နောက် ဝိષ્ણု၏ မြှောက်ထားသော ကြာပန်းခြေတော်များထံ ပဒ္မမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာသည် အရ္ဃျရေကို ဆက်ကပ်၍ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းဆုတောင်းများကို ပြု하였다။
Verse 4
धातु: कमण्डलुजलं तदुरुक्रमस्य पादावनेजनपवित्रतया नरेन्द्र । स्वर्धुन्यभून्नभसि सा पतती निमार्ष्टि लोकत्रयं भगवतो विशदेव कीर्ति: ॥ ४ ॥
အို မင်းကြီး၊ ဘြဟ္မာ၏ ကမဏ္ဍလုရေသည် ဥရုက్రమ (ဝါမနဒေဝ) ၏ ကြာပန်းခြေတော်များကို ဆေးကြောသန့်စင်သဖြင့် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းလာကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်စီးဆင်းသော စဝဓုနီ—ဂင်္ဂါမြစ်—ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသည်၊ ဘုရား၏ ကြည်လင်သော ကီർത്തိကဲ့သို့ပင်။
Verse 5
ब्रह्मादयो लोकनाथा: स्वनाथाय समादृता: । सानुगा बलिमाजह्रु: सङ्क्षिप्तात्मविभूतये ॥ ५ ॥
ဗြဟ္မာနှင့် လောကအုပ်စိုးသော ဒေဝတော်များသည် မိမိတို့၏ အမြင့်ဆုံးသခင် ဝါမနဒေဝကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ကြ하였다။ အရှင်သည် အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ချုံ့ကာ မူလရုပ်သို့ ပြန်လည်တည်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် အခမ်းအနားကိရိယာများကို စုဆောင်းကြ하였다။
Verse 6
तोयै: समर्हणै: स्रग्भिर्दिव्यगन्धानुलेपनै: । धूपैर्दीपै: सुरभिभिर्लाजाक्षतफलाङ्कुरै: ॥ ६ ॥ स्तवनैर्जयशब्दैश्च तद्वीर्यमहिमाङ्कितै: । नृत्यवादित्रगीतैश्च शङ्खदुन्दुभिनि:स्वनै: ॥ ७ ॥
သူတို့သည် ရေ၊ ပာဒျနှင့် အရ္ဃျ စသည့် ဧည့်ခံပူဇော်မှုများ၊ မွှေးကြိုင်ပန်းမော်လီများ၊ ဒိဗ္ဗမွှေးနံ့လိမ်းဆေးများ၊ သုပ်ပု၊ မီးအိမ်များ၊ လာဇာ၊ မကွဲစပါးစေ့၊ သစ်သီး၊ အမြစ်နှင့် အညှောက်တို့ကို အర్పண၍ ဘုရားကို ပူဇော်ကြ하였다။
Verse 7
तोयै: समर्हणै: स्रग्भिर्दिव्यगन्धानुलेपनै: । धूपैर्दीपै: सुरभिभिर्लाजाक्षतफलाङ्कुरै: ॥ ६ ॥ स्तवनैर्जयशब्दैश्च तद्वीर्यमहिमाङ्कितै: । नृत्यवादित्रगीतैश्च शङ्खदुन्दुभिनि:स्वनै: ॥ ७ ॥
သူတို့သည် အရှင်၏ သတ္တိနှင့် ဂုဏ်မဟိမကို ဖော်ပြသော စတုတိများကို ရွတ်ဆိုကာ “ဇယ! ဇယ!” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကပြခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း၊ သင်္ခါကို မှုတ်ခြင်းနှင့် ဒုန္ဒုဘီကို တီးခတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဤသို့ ဘုရားကို အာရాధနာပြုကြ하였다။
Verse 8
जाम्बवानृक्षराजस्तु भेरीशब्दैर्मनोजव: । विजयं दिक्षु सर्वासु महोत्सवमघोषयत् ॥ ८ ॥
ဝက်ဝံတို့၏ ဘုရင် ဂျမ္ဗဝန်လည်း အခမ်းအနားတွင် ပါဝင်လာသည်။ သူသည် ဘေးရီသံကို အရပ်ရပ်သို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထုတ်လွှင့်ကာ ဝါမနဒေဝ၏ အောင်ပွဲ မဟာပွဲတော်ကို ကြေညာ하였다။
Verse 9
महीं सर्वां हृतां दृष्ट्वा त्रिपदव्याजयाच्ञया । ऊचु: स्वभर्तुरसुरा दीक्षितस्यात्यमर्षिता: ॥ ९ ॥
အဆုရာတို့၏ နောက်လိုက်များသည် ဒိက္ခာခံယူပြီး ယဇ္ဉာတွင် တည်ကြည်နေသော မိမိတို့၏ သခင် မဟာရာဇ ဘလီ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ဝါမနဒေဝက “ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း” ဟု တောင်းဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ယူဆောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ဤသို့ ပြောကြသည်။
Verse 10
न वायं ब्रह्मबन्धुर्विष्णुर्मायाविनां वर: । द्विजरूपप्रतिच्छन्नो देवकार्यं चिकीर्षति ॥ १० ॥
ဤ ဝါမန သည် ဧကန်မုချ ပုဏ္ဏားမဟုတ်ဘဲ မာယာရှင်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဗိဿနိုးဘုရား ပင်ဖြစ်သည်။ ပုဏ္ဏားအသွင်ကို ယူဆောင်လျက် မိမိ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဖုံးကွယ်ကာ နတ်တို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ဆောင်ရွက်နေပေသည်။
Verse 11
अनेन याचमानेन शत्रुणा वटुरूपिणा । सर्वस्वं नो हृतं भर्तुर्न्यस्तदण्डस्य बर्हिषि ॥ ११ ॥
ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပနေသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင် ဗလိမဟာရာဇာ သည် အပြစ်ပေးနိုင်သော အာဏာကို စွန့်လွှတ်ထားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရန်သူတော် ဗိဿနိုးသည် ဗြဟ္မစာရီ သူတောင်းစားအသွင်ဖြင့် လာရောက်ကာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို သိမ်းယူသွားခဲ့ပြီ။
Verse 12
सत्यव्रतस्य सततं दीक्षितस्य विशेषत: । नानृतं भाषितुं शक्यं ब्रह्मण्यस्य दयावत: ॥ १२ ॥
ကျွန်ုပ်တို့၏သခင် ဗလိမဟာရာဇာ သည် အမှန်တရား၌ အမြဲတည်ကြည်သူဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ယဇ်ပူဇော်ရန် ဒီက္ခာ ခံယူထားသူဖြစ်သည်။ သူသည် ပုဏ္ဏားတို့အပေါ် အမြဲကြင်နာသနားတတ်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ မုသားစကား မပြောဆိုနိုင်ပေ။
Verse 13
तस्मादस्य वधो धर्मो भर्तु: शुश्रूषणं च न: । इत्यायुधानि जगृहुर्बलेरनुचरासुरा: ॥ १३ ॥
ထို့ကြောင့် ဤ ဝါမနဒေဝ (ဗိဿနိုးဘုရား) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘာသာရေးမူဝါဒဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ကို အလုပ်အကျွေးပြုနည်းဖြစ်သည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီးနောက် ဗလိမဟာရာဇာ၏ နောက်လိုက် အသူရာများသည် ဝါမနဒေဝကို သတ်ဖြတ်ရန် လက်နက်များကို ကိုင်စွဲလိုက်ကြသည်။
Verse 14
ते सर्वे वामनं हन्तुं शूलपट्टिशपाणय: । अनिच्छन्तो बले राजन् प्राद्रवञ्जातमन्यव: ॥ १४ ॥
အို မင်းကြီး၊ အသူရာတို့သည် မိမိတို့၏ ပင်ကိုဒေါသအရှိန်ဖြင့် လှံများနှင့် တြိသူလများကို လက်၌စွဲကိုင်ကာ ဗလိမဟာရာဇာ၏ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်လျက် ဝါမနဒေဝကို သတ်ဖြတ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။
Verse 15
तानभिद्रवतो दृष्ट्वा दितिजानीकपान् नृप । प्रहस्यानुचरा विष्णो: प्रत्यषेधन्नुदायुधा: ॥ १५ ॥
အို မင်းကြီး၊ ဗိဿနုဘုရား၏ အနီးကပ်အဖော်များသည် အဆုရာတပ်များ အကြမ်းဖက်စွာ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်၍ ပြုံးကြသည်။ လက်နက်များကို ကိုင်မြှောက်ကာ အဆုရာတို့ကို ဆက်မတိုးရန် တားမြစ်하였다။
Verse 16
नन्द: सुनन्दोऽथ जयो विजय: प्रबलो बल: । कुमुद: कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेन: पतत्त्रिराट् ॥ १६ ॥ जयन्त: श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वत: । सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥ १७ ॥
နန္ဒ၊ စုနန္ဒ၊ ဇယ၊ ဝိဇယ၊ ပရဗလ၊ ဘလ၊ ကုမုဒ၊ ကုမုဒာက္ရှ၊ ဝိශ්ဝက္စေန၊ ပတတ္တရိရာတ် (ဂရုဍ)၊ ဇယန္တ၊ ရှရုတဒေဝ၊ ပုရှပဒန္တ နှင့် စာတ္ဝတ—ဤအားလုံးသည် ဗိဿနုဘုရား၏ အဖော်များဖြစ်ကြသည်။ ဆင်တစ်သောင်းတန်ခိုးနှင့်တူသော အင်အားဖြင့် အဆုရာတပ်ကို သတ်ဖြတ်စတင်ကြသည်။
Verse 17
नन्द: सुनन्दोऽथ जयो विजय: प्रबलो बल: । कुमुद: कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेन: पतत्त्रिराट् ॥ १६ ॥ जयन्त: श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वत: । सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥ १७ ॥
နန္ဒ၊ စုနန္ဒ၊ ဇယ၊ ဝိဇယ၊ ပရဗလ၊ ဘလ၊ ကုမုဒ၊ ကုမုဒာက္ရှ၊ ဝိශ්ဝက္စေန၊ ပတတ္တရိရာတ် (ဂရုဍ)၊ ဇယန္တ၊ ရှရုတဒေဝ၊ ပုရှပဒန္တ နှင့် စာတ္ဝတ—ဤအားလုံးသည် ဗိဿနုဘုရား၏ အဖော်များဖြစ်ကြသည်။ ဆင်တစ်သောင်းတန်ခိုးနှင့်တူသော အင်အားဖြင့် အဆုရာတပ်ကို သတ်ဖြတ်စတင်ကြသည်။
Verse 18
हन्यमानान् स्वकान् दृष्ट्वा पुरुषानुचरैर्बलि: । वारयामास संरब्धान् काव्यशापमनुस्मरन् ॥ १८ ॥
ဘလီမဟာရာဇာသည် ဗိဿနုဘုရား၏ အဖော်များက မိမိတပ်သားများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရှုကရာချာရျ၏ ကျိန်စာကို သတိရ၍ ဒေါသထွက်နေသော မိမိတပ်ကို တိုက်ပွဲမှ တားဆီး하였다။
Verse 19
हे विप्रचित्ते हे राहो हे नेमे श्रूयतां वच: । मा युध्यत निवर्तध्वं न न: कालोऽयमर्थकृत् ॥ १९ ॥
အို ဝိပရချိတ္တိ၊ အို ရာဟု၊ အို နေမိ—ငါ့စကားကို နားထောင်ကြ။ မတိုက်ကြနှင့်၊ ပြန်ဆုတ်ကြ။ ယခုကာလသည် ငါတို့အတွက် အကျိုးမဖြစ်။
Verse 20
य: प्रभु: सर्वभूतानां सुखदु:खोपपत्तये । तं नातिवर्तितुं दैत्या: पौरुषैरीश्वर: पुमान् ॥ २० ॥
အို ဒೈတျာတို့၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ချမ်းသာနှင့် ဒုက္ခကို ပေးနိုင်သော အမြင့်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဘုရားသခင်ကို လူ့အားထုတ်မှုဖြင့် မည်သူမျှ မလွန်ကျူးနိုင်ပါ။
Verse 21
यो नो भवाय प्रागासीदभवाय दिवौकसाम् । स एव भगवानद्य वर्तते तद्विपर्ययम् ॥ २१ ॥
အမြင့်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကို ကိုယ်စားပြုသော အချိန်တရားသည် ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့ဘက်တွင်ရှိပြီး ဒေဝတို့ဘက်တွင် မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အချိန်တရားတူညီသည့်အရာက ပြောင်းပြန်၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆန့်ကျင်လာပြီ။
Verse 22
बलेन सचिवैर्बुद्ध्या दुर्गैर्मन्त्रौषधादिभि: । सामादिभिरुपायैश्च कालं नात्येति वै जन: ॥ २२ ॥
ရုပ်ဝတ္ထုအင်အား၊ ဝန်ကြီးတို့၏ အကြံဉာဏ်၊ ဉာဏ်ပညာ၊ သံတမန်ရေးနည်းလမ်း၊ ကာကွယ်ရေးခံတပ်၊ လျှို့ဝှက်မန္တရား၊ ဆေးဝါး၊ ဆေးမြက်များ သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းမည်သည့်အရာဖြင့်မဆို ဘုရား၏ အချိန်-ရုပ်ကို မည်သူမျှ မလွန်ကျူးနိုင်ပါ။
Verse 23
भवद्भिर्निर्जिता ह्येते बहुशोऽनुचरा हरे: । दैवेनर्द्धैस्त एवाद्य युधि जित्वा नदन्ति न: ॥ २३ ॥
ယခင်က ကံကြမ္မာ၏ အားပေးမှုကြောင့် သင်တို့သည် သရီဟရီ၏ ဤအနုချာများကို အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ထိုအနုချာများပင် စစ်မြေပြင်၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို အနိုင်ယူပြီး စင်္ဟာကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။
Verse 24
एतान् वयं विजेष्यामो यदि दैवं प्रसीदति । तस्मात् कालं प्रतीक्षध्वं यो नोऽर्थत्वाय कल्पते ॥ २४ ॥
ကံကြမ္မာက ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ မေတ္တာထားပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့ကို မလွဲမသွေ အနိုင်ယူမည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျိုးရှိလာပြီး သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အချိန်ကောင်းကို စောင့်ကြပါ။
Verse 25
श्रीशुक उवाच पत्युर्निगदितं श्रुत्वा दैत्यदानवयूथपा: । रसां निर्विविशू राजन् विष्णुपार्षदताडिता: ॥ २५ ॥
သီရှုကဒေဝါ မိန့်တော်မူသည်—အို မင်းကြီး၊ မိမိတို့၏ အရှင် ဘလီ မဟာရာဇာ၏ အမိန့်ကို ကြားပြီးနောက် ဒೈတျနှင့် ဒာနဝ ခေါင်းဆောင်များသည် ဗိဿဏု၏ ပါရ္ရှဒများက တိုက်ခိုက်နှင်ထုတ်သဖြင့် ရသာတလ (အောက်လောက) သို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။
Verse 26
अथ तार्क्ष्यसुतो ज्ञात्वा विराट्प्रभुचिकीर्षितम् । बबन्ध वारुणै: पाशैर्बलिं सूत्येऽहनि क्रतौ ॥ २६ ॥
ထို့နောက် ငှက်တို့၏ဘုရင် ဂရုဍသည် မိမိအရှင်၏ အလိုတော်ကို သိမြင်၍ ယဇ်ပူဇော်ပွဲပြီးဆုံးသည့်နောက် ဆိုမပာနနေ့တွင် ဝရုဏ၏ ကြိုးပတ်များဖြင့် ဘလီ မဟာရာဇာကို ချည်နှောင်하였다။
Verse 27
हाहाकारो महानासीद् रोदस्यो: सर्वतोदिशम् । निगृह्यमाणेऽसुरपतौ विष्णुना प्रभविष्णुना ॥ २७ ॥
အလွန်တန်ခိုးကြီးသော သခင် ဗိဿဏုက အဆုရဘုရင် ဘလီ မဟာရာဇာကို ဤသို့ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်စဉ် အထက်လောကနှင့် အောက်လောက အနှံ့အပြားတွင် ကြီးမားသော ငိုကြွေးသံ ဟားဟားကာရ် ပေါ်ထွန်း하였다။
Verse 28
तं बद्धं वारुणै: पाशैर्भगवानाह वामन: । नष्टश्रियं स्थिरप्रज्ञमुदारयशसं नृप ॥ २८ ॥
အို မင်းကြီး၊ ထို့နောက် ဘဂဝန် ဝာမနဒေဝသည် ဝရုဏ၏ ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော၊ ကိုယ်ရောင်တောက်ပမှု လျော့နည်းသော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်၌ မတုန်မလှုပ်၊ စေတနာကြီး၍ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော ဘလီ မဟာရာဇာအား မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 29
पदानि त्रीणि दत्तानि भूमेर्मह्यं त्वयासुर । द्वाभ्यां क्रान्ता मही सर्वा तृतीयमुपकल्पय ॥ २९ ॥
အို အဆုရဘုရင်၊ သင်သည် မြေ၏ ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းကို ငါ့အား ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်းဖြင့် ငါသည် စကြဝဠာတစ်လျှောက်လုံးကို လွှမ်းမိုးပြီးပြီ; ယခု ငါ၏ တတိယ ခြေလှမ်းကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရမည်ကို စဉ်းစား၍ ပြင်ဆင်လော့။
Verse 30
यावत् तपत्यसौ गोभिर्यावदिन्दु: सहोडुभि: । यावद् वर्षति पर्जन्यस्तावती भूरियं तव ॥ ३० ॥
နေသည် ကြယ်များနှင့်အတူ တောက်ပနေသမျှ၊ လသည်လည်း ထွန်းလင်းနေသမျှ၊ မိုးတိမ်များ မိုးရွာသမျှ—ဤမြေတစ်လောကလုံးသည် သင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။
Verse 31
पदैकेन मयाक्रान्तो भूर्लोक: खं दिशस्तनो: । स्वर्लोकस्ते द्वितीयेन पश्यतस्ते स्वमात्मना ॥ ३१ ॥
ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ငါသည် ဘူရ္လောကကို သိမ်းယူခဲ့ပြီး၊ ငါ၏ကိုယ်တော်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် အရပ်အနှံ့ကို ပြည့်စုံစေ하였다။ သင်မြင်နေစဉ်၊ ဒုတိယခြေလှမ်းဖြင့် ငါသည် စွဝရ္လောကကိုလည်း သိမ်းယူ하였다။
Verse 32
प्रतिश्रुतमदातुस्ते निरये वास इष्यते । विश त्वं निरयं तस्माद् गुरुणा चानुमोदित: ॥ ३२ ॥
ကတိအတိုင်း ဒါနမပေးနိုင်သဖြင့် စည်းကမ်းအရ သင်သည် နရကလောကတွင် နေထိုင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ဂုရု ရှုကရာချာရျ၏ အမိန့်အတိုင်း ယခု နရကသို့ ဆင်း၍ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်လော့။
Verse 33
वृथा मनोरथस्तस्य दूर: स्वर्ग: पतत्यध: । प्रतिश्रुतस्यादानेन योऽर्थिनं विप्रलम्भते ॥ ३३ ॥
တောင်းခံသူကို ပေးမည်ဟု ကတိပေးပြီး မပေးဘဲ လှည့်စားသူအတွက် ကောင်းကင်ဘုံသည် ဝေးကွာသွားသည်၊ ဆန္ဒများသည် အလဟဿဖြစ်သည်၊ ထိုသူသည် ကျဆင်း၍ နရကအခြေအနေသို့ ရောက်သည်။
Verse 34
विप्रलब्धो ददामीति त्वयाहं चाढ्यमानिना । तद् व्यलीकफलं भुङ्क्ष्व निरयं कतिचित् समा: ॥ ३४ ॥
ပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ် မာနကြီး၍ “ပေးမည်” ဟုဆိုကာ ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့သော်လည်း ကတိမပြည့်မီနိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် သင်၏ မမှန်ကန်သောကတိ၏ အကျိုးအဖြစ် နှစ်အနည်းငယ် နရကဘဝကို ခံစားလော့။
Frequently Asked Questions
The Bhāgavata frames Gaṅgā as caraṇāmṛta—water sanctified by contact with the Lord’s lotus feet. Brahmā’s kamaṇḍalu water, used in reverential pāda-pūjā, becomes supremely purifying and descends through the cosmic levels, symbolizing that the highest purity and fame (yaśas) originate from devotion to the Supreme Person rather than from material elevation like Brahmaloka.
The text lists Nanda, Sunanda, Jaya, Vijaya, Prabala, Bala, Kumuda, Kumudākṣa, Viṣvaksena, Patattrirāṭ (Garuḍa), Jayanta, Śrutadeva, Puṣpadanta, and Sātvata. Their intervention shows that the Lord’s will is upheld not only by His own presence but also through His empowered attendants who protect dharma.
Bali teaches that no material strategy—strength, counsel, intelligence, diplomacy, fortresses, mantras, drugs, or herbs—can surpass kāla, the Lord’s representation governing reversals in fortune. When kāla favors a side, success follows; when it turns adverse, even previously victorious forces must withdraw, underscoring the Bhāgavata theme that sovereignty ultimately belongs to the Supreme.
After the soma-pāna day, Garuḍa acts according to the Lord’s desire and binds Bali with Varuṇa-pāśa, a symbol of cosmic law and moral accountability. The binding externalizes Bali’s crisis: he has vowed charity, the Lord has taken two steps, and now Bali must resolve the remaining obligation—transforming the episode from political loss into a dharma-and-surrender examination.