वेदेष्वप्यनुश्रूयते समाप्तदक्षिणानां यज्ञानामवभृथेषु सा ते गतिर्या शूराणामिति ॥ कZ_१०.३.२८ ॥
vedeṣv apy anuśrūyate samāptadakṣiṇānāṃ yajñānām avabhṛtheṣu sā te gatir yā śūrāṇām iti
ဝေဒများတွင်လည်း ဤသို့ ကြားရသည်– «ပူဇော်ခများ (dakṣiṇā) ကို အပြည့်အဝ ပေးချေပြီးသော ယဇ်ပွဲများ၏ အဆုံးသတ်အခမ်းအနား (avabhṛtha) တွင်—ထိုကဲ့သို့သော လမ်းဆုံး/ကံကြမ္မာကို သူရဲကောင်းတို့ ရောက်ရှိကြသည်»။
It supplies a culturally authoritative justification for sacrifice in battle, converting military risk into religiously meaningful merit and thereby stabilizing morale and compliance.