
Chapter 364 — ब्रह्मवर्गः (Brahmavarga: Lexical Classification of Brahminical/Ritual Terms)
ကောရှနည်းဖြင့် အဓိပ္ပါယ်တိုတိုချုံ့ချုံ့ ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် အဂ္နိဘုရားက ဝေဒယဇ္ဈာနားလည်မှုနှင့် ဘြာဟ္မဏ လူမှု-ရိတုအခန်းကဏ္ဍများအတွက် လိုအပ်သော တိကျသည့် စကားလုံးများကို စာရင်းပြု၍ ရှင်းလင်းသည်။ ပထမဦးစွာ မျိုးရိုးနှင့် အထောက်အထား—vaṃśa (မျိုးဆက်လိုင်း), anvavāya (ဘိုးဘွားဆက်စဉ်), gotra (ကလန်လိုင်း), kula/abhijana-anvaya (အိမ်ထောင်စုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာမျိုးရိုး) ကို သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် ācārya ကို မန္တရားအဓိပ္ပါယ်ဖော်သူ၊ ādeṣṭā ကို adhvara ယဇ္ဈာတွင် ညွှန်ကြားအုပ်ချုပ်သူဟု ခွဲပြသည်။ ယဇ္ဈာစနစ်တစ်ခုလုံးတွင် yajamāna/yaṣṭā၊ ပူးပေါင်းသူများနှင့် အစည်းအဝေးအခန်းကဏ္ဍများ၊ ထို့ပြင် ṛtvij သုံးဦး (Adhvaryu, Udgātṛ, Hotṛ) ကို Yajus, Sāman, Ṛk ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကိုက်ညီစေသည်။ ထို့နောက် caṣāla (yūpa ပေါ်တင်), ဝေဒိကာလေးထောင့်, āmikṣā, pṛṣadājya, paramānna, upākṛta တိရစ္ဆာန် စသည့် ကိရိယာနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းပြီး သန့်စင်/ရေဖြန်းခြင်းနှင့် ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် အဓိပ္ပါယ်တူစကားစုများကို ပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် niyama နှင့် vrata၊ kalpa နှင့် anukalpa၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ခွဲခြားသိမြင်မှု၊ śruti လေ့လာရန် upākaraṇa၊ တပသီအမျိုးအစားများကို ဖော်ပြကာ yama (အမြဲတမ်း ကိုယ်ခန္ဓာထိန်းသိမ်းသည့် တားမြစ်မှု) နှင့် niyama (အခါအားလျော်စွာ ပြင်ပကူညီမှုဖြင့် လိုက်နာမှု) ကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး brahma-bhūya/brahmatva/brahma-sāyujya သို့ ဆုံးမသတ်မှတ်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे नृवर्गो नाम त्रिषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः ब्रह्मवर्गः अग्निर् उवाच वंशो ऽन्ववायो गोत्रं स्यात् कुलान्यभिजनान्वयौ मन्त्रव्याख्याकृदाचार्य आदेष्टा त्वध्वरे व्रती
ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏတွင် “နృဝဂ္ဂ” (လူမျိုးခွဲခြားခြင်း) ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၆၃ ပြီးဆုံး၏။ ယခု “ဗြဟ္မဝဂ္ဂ” (ဗြဟ္မဏများ ခွဲခြားခြင်း) ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၆၄ စတင်၏။ အဂ္နိ မိန့်တော်မူသည်— “ဝံသ (vaṃśa) သည် ဘိုးဘွားဆက်စပ်မှု (anvavāya) ဖြစ်၏။ ဂိုတြ (gotra) သည် မျိုးရိုးကလန်လိုင်း ဖြစ်၏။ ‘ကုလ’ (kula) နှင့် ‘အဘိဇန-အန်ဝယ’ (abhijana-anvaya) တို့သည် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးနှင့် သွေးဆက်ကို ဆိုလို၏။ အာစာရျ (ācārya) သည် မန္တရများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသူ၊ အာဒေဿ္ဋာ (ādeṣṭā) သည် ယဇ္ဉာတွင် အမိန့်ညွှန်ကြားပေးသော အရာရှိ၊ ထို့ပြင် အဓ္ဝရ (adhvara) ယဇ္ဉာ၌ သူသည် ဝရတ (vratī) ကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏။”
Verse 2
यष्टा च यजमानः स्यात् ज्ञात्वारम्भ उपक्रमः सतीर्थ्याश् चैकगुरवः सभ्याः सामाजिकास् तथा
ယဇ္ဍာ (yaṣṭā) သည် ယဇမာန (ပူဇော်ပွဲကို အမိန့်ပေးကျင်းပသူ) ဖြစ်သင့်ပြီး အလုပ်စတင်ပုံနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို မှန်ကန်စွာ သိနားလည်ထားရမည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထတူ မိတ်ဖက်များ၊ ဆရာတစ်ဦးတည်းအောက်ရှိ အတူသင်များ၊ စည်းဝေးခန်းရှိ ပညာရှိအဖွဲ့ဝင်များနှင့် အမှုထမ်းပါဝင်သူများလည်း ရှိရမည်။
Verse 3
सभासदः सभास्तारा ऋत्विजो याजकाश् च ते अध्वर्यूद्गातृहोतारो यजुःसामर्ग्विदः क्रमात्
သူတို့သည် စည်းဝေးခန်းအဖွဲ့ဝင်များနှင့် စည်းဝေးခန်း၏ ထင်ရှားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ အမှုထမ်းပုရောဟိတ်များနှင့် ယဇ္ဍာများလည်း ပါဝင်ပြီး အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ယဇုဝေဒကို သိကျွမ်းသော အဓ္ဝရျူ (Adhvaryu)၊ သာမဝေဒကို သီဆိုကျွမ်းကျင်သော ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ)၊ နှင့် ဠိဂ္ဝေဒကို သိကျွမ်းသော ဟောတೃ (Hotṛ) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 4
चषालो यूपकटकः समे स्थण्डिलचत्वरे आमिक्षा सा शृतोष्णे या क्षीरे स्याद्दधियोगतः
caṣāla ဟူသည် ယူပ (yūpa) ယဇ္ဍတိုင်၏ ကတ်တက (kaṭaka) ဟုခေါ်သော လက်စွပ်/ကွင်းကို ဆိုလိုသည်။ သင့်လျော်သော အလ္တာစတုရန်း (catuḥsra) သည် ပြင်ညီသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြင်ဆင်ထားသော စ္ထဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) နေရာတွင် ဖြစ်ရမည်။ āmikṣā ဟူသည် နို့ကို ပူပူနွေးနွေး ချက်ပြုတ်ထားစဉ် ဒဓိ (dadhi) ယောဂဖြင့် (ယိုဂတ်) နို့ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်ဆင်မှုကို ဆိုသည်။
Verse 5
पृषदाज्यं सदध्याज्ये परमान्नन्तु पायसम् उपाकृतः पशुरसौ यो ऽभिमन्त्र्य क्रतौ हतः
pṛṣadājya ဟူသည် ဒဓိ (dadhi) နှင့် ပြုလုပ်ထားသော အာဇျ (ghee) ကို ဆိုလိုသည်။ paramānna ဟူသည် နို့ဖြင့် ချက်သော ဆန်ပွဲ (pāyasa) ဖြစ်သည်။ upākṛta ဟုခေါ်သော တိရစ္ဆာန်သည် မန္တရဖြင့် အဘိမန်တရ (abhimantrya) ပြု၍ သန့်စင်ကာ ယဇ္ဍ (kratu) အတွင်း သတ်ပူဇော်သော တိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်။
Verse 6
परम्पराकं समनं प्रोक्षणञ्च बधार्थकम् पूजा नमस्यापिचितिः सपर्यार्चार्हणाः समाः
paramparāka၊ samana နှင့် prokṣaṇa ဟူသော စကားလုံးများသည် မကောင်းသော အင်အားကို နှိမ်နင်း/ချုပ်နှောင်ရန် ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်သော ပူဇော်ရေး ရေဖြန်းသန့်စင်ခြင်းကို ဆိုသည်။ pūjā၊ namasyā၊ apaciti၊ saparyā၊ arcā နှင့် arhaṇā တို့သည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုလေးစားခြင်းကို ဆိုလိုသော တူညီအဓိပ္ပါယ် စကားလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 7
वरिवस्या तु शुश्रूषा परिचर्याप्युपासनम् नियमो ब्रतमस्त्री तच्चोपवासादि पुण्यकम्
«ဝရိဝသျာ» သည် အာရုံစိုက်၍ ဆောင်ရွက်သော ဝန်ဆောင်မှု ဖြစ်သည်။ «ရှုရှရူရှာ» သည် လေးစားကာ အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး «ပရိစရျာ» သည်လည်း ဘုရားဝတ်ပြုသကဲ့သို့ ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ «နိယမ» သည် သာသနာရေး ထိန်းချုပ်မှု ဖြစ်၍ «ဝရတ» သည် ကတိသစ္စာဖြင့် လိုက်နာသော အကျင့်ဖြစ်ကာ အစာရှောင်ခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပါဝင်သည်။
Verse 8
मुख्यः स्यात् प्रथमः कल्पो ऽनुकल्पस्तु ततो ऽधमः कल्पे विधिक्रमौ ज्ञेयौ विवेकः पृथगात्मता
အဓိက «မုခ္ယ» ကလ္ပ သည် ပထမအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်။ ထို့နောက် «အနုကလ္ပ» (အထောက်အကူ ကလ္ပ) သည် ထိုကလ္ပထက် နိမ့်သည်။ ကလ္ပတစ်ခုအတွင်း နည်းလမ်းအစဉ် (vidhi-krama) နှစ်ရပ်ကို သိမြင်ရမည်၊ အဲဒါမှာ «ဝိဝေက» (ခွဲခြားသိမြင်မှု) နှင့် «ပೃထဂ္-အာတ္မတာ» (အတ္တ၏ သီးခြားတည်ရှိမှု) ဖြစ်သည်။
Verse 9
संस्कारपूर्वं ग्रहणं स्यादुपाकरणं श्रुतेः भिक्षुः परिव्राट् कर्मन्दी पाराशर्यपि मस्करी
Śruti (ဝေဒသံဝေဒ) ကို လေ့လာ/ရွတ်ဆိုခြင်းသည် သတ်မှတ်ထားသော သန့်စင်ရေး သံස්ကာရ (saṃskāra) များကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးမှ စတင်ရမည်။ ဤသည်ကို ဝေဒ၏ «ဥပါကရဏ» (upākaraṇa) ဟု ခေါ်သည်။ ဤပွဲကို «ဘိက္ခု» (bhikṣu)၊ «ပရိဝြာဋ္» (parivrāṭ)၊ «ကರ್ಮန္ဒီ» (karmandī)၊ «ပါရာရှရျ» (pārāśarya) နှင့် «မஸ్కရီ» (Maskarī) တို့လည်း လိုက်နာရသည်။
Verse 10
ऋषयः सत्यवचसःस्नातकश्चाप्लुतव्रती ये निर्जितेन्द्रियग्रामा यतिनो यतयश् च ते
သစ္စာပြောသော ရှင်ရသေ့တို့—သန့်ရှင်းသည့် သာသနာရေး စည်းကမ်း၌ အစဉ်အလာအတိုင်း ပြီးမြောက်ကာ snātaka အဖြစ် ရပ်တည်သူတို့—မပြတ်မလျော့ သစ္စာဝရတများကို ထိန်းသိမ်းသူတို့—အာရုံခံအင်္ဂါစုကို အနိုင်ယူပြီးသူတို့—ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ယတိန် (yatins) ဖြစ်ကြပြီး ကြိုးပမ်းသည့် တရားရှာသူ renunciant များဖြစ်သည်။
Verse 11
शरीरसाधनापेक्षं नित्यं यत् कर्म तद्यमः नियमस्तु स यत् कर्मानित्यमागन्तुसाधनम् स्याद् ब्रह्मभूयं ब्रह्मत्वं ब्रह्मसायुज्यमित्यपि
ကိုယ်ခန္ဓာ စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ရသော ကర్మ ကို «ယမ» (yama) ဟု ခေါ်သည်။ သို့ရာတွင် «နိယမ» (niyama) သည် အမြဲမဟုတ်ဘဲ အခါအားလျော်စွာ သို့မဟုတ် ပြင်ပအထောက်အကူများဖြင့် ပြီးစီးစေသော ကर्म ဖြစ်သည်။ (ထို၏ အကျိုးဖြစ်သော အခြေအနေကို) «ဗြဟ္မဘူယ» (brahma-bhūya) ဗြဟ္မဖြစ်ခြင်း၊ «ဗြဟ္မတ္ဝ» (brahmatva) ဗြဟ္မတရားဖြစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် «ဗြဟ္မသာယုဇျ» (brahma-sāyujya) ဗြဟ္မနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
A ritual-lexical map: precise definitions for lineage identifiers (vaṃśa, gotra, kula), priestly roles (ācārya, ādeṣṭā; Adhvaryu/Udgātṛ/Hotṛ), and yajña technicalities (caṣāla, altar-space terms, āmikṣā, pṛṣadājya, paramānna, upākṛta), including synonym clusters for consecration and worship.
By standardizing terms for restraint, vows, worship, and disciplined study (upākaraṇa), it protects correct practice and right understanding; the culminative framing—yama/niyama leading toward brahma-bhūya/brahma-sāyujya—connects technical observance to liberation-oriented transformation.