
Ācāra (Right Conduct)
ဤအধ্যာယသည် နေ့စဉ်အကျင့်အထုံးကို ဓမ္မ-ရှာစတြ မိုက်ခရိုလမ်းညွှန်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ပုရှ္ကရက ဗြာဟ္မမုဟူရ္တ၌ နိုးထ၍ ဒေဝသ္မရဏ ပြုခြင်း၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများတွင် ဦးတည်ရာကို စောင့်ထိန်းခြင်း (နေ့—မြောက်၊ ည—တောင်) နှင့် မသင့်လျော်သောနေရာများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့ကို သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် သောစ (śauca) ကို အာစမန (ācamana) တွင် မြေသုံးခြင်း၊ သွားတိုက်ခြင်း (dantadhāvana) နှင့် ရေချိုးခြင်း (snāna) ကို အဓိကထားကာ “မချိုးရေဖြင့် ပြုသော ပူဇော်ကာမများသည် အကျိုးမရှိ” ဟု ဆိုသည်။ ရေ၏ သန့်စင်နိုင်စွမ်းကို အဆင့်လိုက်ဖော်ပြပြီး မြေအောက်ရေ၊ ဆွဲယူရေ၊ စမ်းရေ၊ ကန်ရေ၊ တီရ္ထရေ၊ အထူးသဖြင့် ဂင်္ဂါရေကို အမြင့်ဆုံး သန့်စင်ရေဟု ချီးမြှောက်သည်။ ရေချိုးအစီအစဉ်ကို ဝေဒမန်တရများ (Hiraṇyavarṇāḥ, Śanno devī, Āpo hi ṣṭhā, Idam āpaḥ) ဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာ ရေအောက်တွင် ဂျပ (japa) ပြုခြင်းနှင့် Aghamarṣaṇa, Drupadā, Yuñjate manaḥ, Pauruṣa sūkta စသည့် စုက္တများကို ရွတ်ဆိုနိုင်ကြောင်း ပြောပြီး နောက်တရပဏ (tarpaṇa)၊ ဟိုးမ (homa)၊ ဒါန (dāna) တို့ကို ဆက်လက်ညွှန်ကြားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လူမှု-ကျင့်ဝတ်ကန့်သတ်ချက်များ—အခြားသူကို မထိခိုက်စေခြင်း၊ အလေးထမ်းသူနှင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမတို့ကို လမ်းပေးခြင်း၊ မျက်စိနှင့် စကားကို သတိထားခြင်း၊ မင်္ဂလာမကောင်းသော အပြုအမူများကို ရှောင်ခြင်း၊ အများပြည်သူအကျင့်သိက္ခာ၊ ရေသန့်ရှင်းရေး၊ လိင်နှင့် လူမှုသန့်ရှင်းမှုနယ်နိမိတ်များ၊ ဝေဒ၊ ဒေဝတား၊ မင်းများနှင့် ရှင်ရသီတို့ကို လေးစားခြင်း၊ တိထိအချို့တွင် ဆီနှိပ်ခြင်းကို ရှောင်ရန် စသည့် ပြက္ခဒိန်သတိပေးချက်များကို ဖော်ပြသည်။ လက်ရေးမူကွဲများကိုလည်း မှတ်သားကာ အသက်ရှင်သော ပို့ဆောင်မှုကို ပြသသော်လည်း အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ သန့်ရှင်းမှု၊ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် အကျိုးချမ်းသာ (yoga-kṣema) ကို စည်းကမ်းတကျ အကျင့်ဖြင့် ရရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे विवाहो नाम सतुःपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः आचारः पुष्कर उवाच ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय विष्ण्वादीन् दैवतान् स्मरेत् उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः
ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိ မဟာပုရာဏတွင် «မင်္ဂလာဆောင်» (Vivāha) ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၅၄ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၁၅၅ «အာစာရ» (Ācāra—အကျင့်သီလ/စည်းကမ်း) ကို စတင်သည်။ ပုෂ္ကရက ဆိုသည်— «ဘြာဟ္မ မုဟူရ္တ (brāhma-muhūrta) အချိန်တွင် ထ၍ ဗိဿဏုမှ စ၍ ဒေဝတာတို့ကို သတိရစေ။ နေ့ခင်းတွင် ဆီးနှင့် မစင်ကို စွန့်ရာ၌ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ပြုလုပ်ရမည်»။
Verse 2
रातौ च दक्षिणे कुर्यादुभे सन्ध्ये यथा दिवा न मार्गादौ जले वीप्यां सतृणायां सदाचरेत्
ညအခါတွင် နေ့အခါကဲ့သို့ပင် သံဓျာနှစ်ပါးကို တောင်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ပြုလုပ်ရမည်။ လမ်းအစတွင်၊ ရေထဲတွင်၊ ထွန်ယက်ထားသောမြေတန်းပေါ်တွင် သို့မဟုတ် မြက်ပေါက်မြေပြင်ပေါ်တွင် မပြုလုပ်ရ; အမြဲတမ်း သင့်လျော်စွာ ကျင့်ကြံရမည်။
Verse 3
शौचं कृत्वा मृदाचम्य भक्षयेद्दन्तधावनं नित्यं नैमित्तिकं काम्यं क्रियाङ्गं मलकर्षणं
သန့်စင်မှု (śauca) ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြေ/ကလေးဖြင့် အာစမန (ācamana—သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကာ သွားသန့်ရှင်းရေးကို နေ့စဉ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ၎င်းသည် နေ့စဉ်၊ အခါအားလျော်စွာ၊ ဆန္ဒအလိုက် ဟူ၍ ခွဲခြားရပြီး၊ ကရိယာများ၏ အင်္ဂါအဖြစ် မလ (အညစ်) ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 4
क्रियास्नानं तथा षष्ठं षोढास्नानं प्रकीर्तितं अस्नातस्याफलं कर्म प्रातःस्नानं चरेत्ततः
ထို့ကြောင့် ဆဋ္ဌမအဖြစ် ‘ကရိယာ-သ္နာန’ (kriyā-snāna—ပွဲတော်ဆိုင်ရာ ရေချိုး) ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ‘ရှိုးဍာ-သ္နာန’ (ṣoḍhā-snāna—နည်းလမ်း ၁၆ မျိုးဖြင့် ရေချိုးခြင်း) ကိုလည်း သင်ကြားထားသည်။ မရေချိုးသူအတွက် ကရိယာက အကျိုးမပေးသဖြင့် ထို့ကြောင့် မနက်ရေချိုးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 5
भूमिष्ठमुद्धृतात् पुण्यं ततः प्रस्रवणोदकं ततो ऽपि सारसं पुण्यं तस्मान्नादेयमुच्यते
မြေပေါ်တွင် တည်နေသောရေသည် (အဝီစိ/အဝီစိမဟုတ်) ရေတွင်းစသည်မှ ဆွဲယူလာသောရေထက် ပို၍ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ရှိသည်။ ထို့ထက်လည်း သဘာဝရေစီး/ရေထွက် (စမ်းရေ) သည် ပို၍ ပုဏ္ဏရှိပြီး၊ ထို့ထက်တောင် ပို၍ ပုဏ္ဏရှိသည်မှာ ကန်/အိုင်ရေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့သောရေကို မပယ်မရှားရဟု ဆိုထားသည်။
Verse 6
तीर्थतोयं ततः पुण्यं गाङ्गं पुण्यन्तु सर्वतः संशोधितमलः पूर्वं निमग्नश् च जलाशये
ထို့ကြောင့် တီရ္ထ (tīrtha—သန့်ရှင်းသော ရေကူးကန်/မြစ်ကူးရာ) ၏ရေသည် ပုဏ္ဏရှိပြီး၊ ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) ၏ရေသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ သန့်စင်ပေးသော အလွန်ပုဏ္ဏရှိသည်။ အညစ်အကြေးကို အရင်ဆုံး သန့်စင်ဖယ်ရှားပြီးနောက် ရေကန်/ရေသိုလှောင်ရာတွင် ကိုယ်ကို နှစ်မြှုပ်ရမည်။
Verse 7
उपस्पृश्य ततः कुर्यादम्भसः परिमार्जनं हिरण्यवर्णास्तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ
အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေသောက်ခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ရေဖြင့် ကိုယ်ကို သုတ်လိမ်း/ဖြန်း၍ သန့်စင်ရမည်။ «hiraṇyavarṇāḥ» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရား သုံးပုဒ်နှင့် «śanno devī» မန္တရားကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။
Verse 8
आपोहिष्ठेति तिसृभिरिदमापस्तथैव च ततो जलाशये मग्नः कुर्यादन्तर्जलं जपं
«Āpo hi ṣṭhā…» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရား သုံးပုဒ်နှင့် ထို့အတူ «Idam āpaḥ…» မန္တရားကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ ရေကန်/ရေသိုလှောင်ရာ၌ မြုပ်နှံကာ ရေအောက်တွင် ဇပ (japa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 9
तत्राघमर्षणं सूक्तं द्रुपदां वा तथा जपेत् युञ्जते मन इत्य् एवं सूक्तं सूक्तं वाप्यथ पौरुषं
ထိုအခါ «Aghamarṣaṇa Sūkta» ကို ရွတ်ဆိုရမည်၊ သို့မဟုတ် «Drupadā» ဟိမ်းကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဇပပြုရမည်။ ထို့ပြင် «yuñjate manaḥ…» ဖြင့်အစပြုသော ဟိမ်းကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ကြောင့် စူක්တတစ်ပုဒ်—သို့မဟုတ် ထပ်မံ စူක්တတစ်ပုဒ်—ပြီးနောက် «Pauruṣa» (Puruṣa Sūkta) ကို ဆက်လက် ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 10
गायत्रीं तु विशेषेण अघमर्षणसूक्तके देवता भाववृत्तस्तु ऋषिश् चैवाघमर्षणः
«Aghamarṣaṇa-sūkta» တွင် ချန္ဒ (meter) သည် အထူးသဖြင့် «Gāyatrī» ဖြစ်သည်။ အဓိက ဒေဝတာမှာ «Bhāva-vṛtta» ဖြစ်ပြီး၊ ရှီ (ṛṣi) သည် အမှန်တကယ် «Aghamarṣaṇa» ဖြစ်သည်။
Verse 11
छन्दश्चानुष्टुभं तस्य भाववृत्तो हरिः स्मृतः आपीडमानः शाटीं तु देवतापितृतर्पणं
၎င်း၏ ချန္ဒ (metre) သည် «Anuṣṭubh» ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဘာဝ-ဝෘတ္တိ (bhāva-vṛtti) ကို «Hari» (Viṣṇu) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ «āpīḍamāna» ဟုခေါ်သော အသုံးချမှုမှာ «śāṭī» ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတာနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် တർပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်မှုအတွက် ဖြစ်သည်။
Verse 12
पौरुषेण तु सूक्तेन ददेच्चैवोदकाञ्जलिं ततो ऽग्निहवनं कुर्याद्दानं दत्वा तु शक्तितः
ပေါရုෂ သုက္တဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ခွက်၍ ရေကို တర్పဏ (လှူရေ) အဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါန (လှူဒါန်း) ပေးရမည်။
Verse 13
तत्राघमर्षणमित्यादिः देवतापितृतर्पणमित्यन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति ततो ऽग्निहरणमिति ङ , छ च दीपं दत्वेति झ ततः समभिगच्छेत योगाक्षेमार्थमीश्वरं आसनं शयनं यानं जायापत्यङ्कमण्डलुः
ဤနေရာတွင် «အဃမရ္ෂဏ» (အပြစ်ပယ်ဖျက်ပွဲ) မှ စ၍ «ဒေဝတားနှင့် ပိတೃ တರ್ಪဏ» အဆုံးထိ ပါသော ဖတ်ပုံကို Jha လက်ရေးမူတွင် မတွေ့ရ။ ထို့နောက် Ṅa နှင့် Cha လက်ရေးမူများတွင် «ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မီးကို ရွှေ့/ယူထုတ်ခြင်း» ဟူသော မျိုးကွဲဖတ်ပုံ ရှိပြီး Jha တွင်တော့ «မီးအိမ်ကို ပေးပြီး» ဟု ဖတ်သည်။ ထို့နောက် ယောဂ-ခ္ရှေမ (ကောင်းကျိုးနှင့် လုံခြုံရေး) အတွက် သခင်ဣश्वरထံ သင့်တော်စွာ ချဉ်းကပ်၍ ထိုင်ခုံ၊ အိပ်ရာ၊ ယာဉ်၊ ဇနီး၊ သားသမီး၊ အိပ်ခင်း/ကုတင်နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) စသည့် အလှူပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 14
आत्मनः शुचिरेतानि परेषां न शुचिर्भवेत् भाराक्रान्तस्य गुर्विण्याः पन्था देयो गुरुष्वपि
ဤအကျင့်များသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းမှုအတွက် ဖြစ်သည်။ အခြားသူတို့အတွက် မသန့်ရှင်းမှု သို့မဟုတ် အဆင်မပြေမှု ဖြစ်စေမည့် အကြောင်းမဖြစ်စေရ။ ဆရာတော်တစ်ပါးပင် လေးလံသောဝန်ထုပ်ကို ထမ်းသူနှင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမတို့အား လမ်းပေးရမည်။
Verse 15
न पश्येच्चार्कमुद्यन्तन्नास्तं यान्तं न चाम्भसि नेक्षेन्नग्नां स्त्रियं कूपं शूनास्थानमघौघिनं
နေထွက်ချိန်၌လည်း မကြည့်ရ၊ နေဝင်ချိန်၌လည်း မကြည့်ရ၊ ရေထဲတွင် ထင်ဟပ်သော နေကိုလည်း မကြည့်ရ။ ထို့ပြင် အဝတ်မဝတ်သော မိန်းမ၊ ရေတွင်း၊ လူမရှိသောနေရာ၊ သို့မဟုတ် အပြစ်အမိုက်အစုအဝေးကိုလည်း မငေးကြည့်ရ။
Verse 16
कार्पासाथि तया भस्म नाक्रामेद् यच्च कुत्सितं अन्तःपुरं वित्तिगृहं परदौत्यं ब्रजेन्न हि
ဝါချည် (ကာပာသ) နှင့် ပြာကို မကျော်နင်းရ၊ မသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း မကျော်နင်းရ။ ထို့ပြင် အတွင်းမိန်းမခန်း (အန္တಃပုရ) သို့ မဝင်ရ၊ ငွေကြေး/ဘဏ္ဍာအိမ်သို့ မဝင်ရ၊ အခြားသူ၏ အမှုကိစ္စအတွက် သံတမန်လုပ်ခြင်း (သူတစ်ပါး၏ ဒေါသတီယ) ကိုလည်း မပြုရ။
Verse 17
नारोहेद्विषमान्नावन्न वृक्षं न च पर्वतं अर्थायतनशास्त्रेषु तथैव स्यात् कुतूहली
မလုံခြုံသော လှေကို မတက်ရ၊ သစ်ပင် သို့မဟုတ် တောင်ကို မတက်ရ။ ထို့အတူ ဥစ္စာနှင့် နိုင်ငံရေးပညာဆိုင်ရာ ကျမ်းများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သေချာစွာ ခွဲခြားသုံးသပ်ရမည်။
Verse 18
लोष्टमर्दो तृणच्छेदी नखखादी विनश्यति मुखादिवादनं नेहेद् विना दीपं न रात्रिगः
မြေတုံးကိုကြိတ်ခြေသူ၊ မြက်ကိုဖြတ်သူ၊ လက်သည်းကိုကိုက်စားသူသည် ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ ထို့အတူ ဤနေရာတွင် ပါးစပ်စသည်ဖြင့် သံစဉ်ထုတ်ကာ တီးခတ်ခြင်းကို မပြုရ၊ မီးအိမ်မရှိဘဲ ညအချိန် မလှည့်လည်ရ။
Verse 19
नाद्वारेण विशेद्वेश्म न च वक्त्रं विरागयेत् कथाभङ्गं न कुर्वीत न च वासोविपर्ययं
အိမ်ထဲသို့ ဘေး/နောက်တံခါးမှ မဝင်ရ၊ မျက်နှာကို မနှစ်သက်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုသကဲ့သို့ မပြရ။ စကားပြောစီးဆင်းမှုကို မဖြတ်တောက်ရ၊ အဝတ်အစားကို ပြောင်းပြန် သို့မဟုတ် မသင့်တော်သကဲ့သို့ မဝတ်ရ။
Verse 20
भद्रं भद्रमिति ब्रूयान्नानिष्टं कीर्तयेत् क्वचित् पालाशमासनं वर्ज्यं देवादिच्छायया व्रजेत्
«ဘဒ္ဒရံ ဘဒ္ဒရံ» ဟု မင်္ဂလာစကားသာ ပြောရမည်၊ မင်္ဂလာမကောင်းသည့်အရာကို မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြရ။ ပလာရှ (palāśa) သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်သော အာသနကို ရှောင်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဒေဝတာတို့၏ အရိပ်နှင့် အလားတူသော အရာတို့၏ အရိပ်ကို ဖြတ်သန်း၍ မသွားရ။
Verse 21
न मध्ये पूज्ययोर्यायात् नोच्छिष्टस्तारकादिदृक् नद्यान्नान्यां नदीं ब्रूयान्न कण्डूयेद् द्विहस्तकं
လေးစားထိုက်သူ နှစ်ဦးကြားကို မဖြတ်သန်းရ။ စားပြီး၍ မသန့်ရှင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေစဉ် ကြယ်စသည်တို့ကို မကြည့်ရ။ မြစ်တစ်စင်းသို့ ရောက်လျှင် အခြားမြစ်တစ်စင်းကို မပြောရ။ ကိုယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မကိုက်မိအောင် မကုတ်ရ။
Verse 22
असन्तर्प्य पितॄन् देवान्नदीपारञ्च न व्रजेत् मलादिप्रक्षिपेन्नाप्सु न नग्नः स्नानमाचरेत्
ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့အား အရင်ဆုံး ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေခြင်း မပြုသေးလျှင် မြစ်၏ အဝေးဘက်ကမ်းသို့ မသွားရ။ ရေထဲသို့ အညစ်အကြေး စသည့်အရာများ မပစ်ချရ; အဝတ်မဝတ်ဘဲ အ裸ဖြင့် ရေချိုးခြင်း မပြုရ။
Verse 23
परभृतो भवेन्न हि इति झ लोष्टमद्दीत्यादिः, न रात्रिग इत्य् अन्तः पाठः, गपुस्तके नास्ति देवाद्रिच्छाययेति ख , छ , ग च मलादिक्षेपयेन्नाप्सु इति ख , ट च ततः समभिगच्छेत योगक्षेमार्थमीश्वरं स्रजन्नात्मनाप्पनयेत् खरादिकरजस्त्यजेत्
«parabhṛto bhavenna hi» ဟူသောဖတ်ပုံအရ အခြားသူတို့အပေါ် မူတည်နေထိုင်သူ မဖြစ်သင့်။ «loṣṭa-mad» စသည့် စကားလုံးများပါသော မျိုးကွဲဖတ်ပုံများရှိပြီး၊ အတွင်းဖတ်ပုံတစ်ခုမှာ «na rātrigaḥ» ဟုဆိုကာ စာမူတစ်စောင်တွင် မပါရှိ။ အချို့က «devādri-cchāyāyā» (ဒေဝတောင်၏ အရိပ်၌) ဟုဖတ်ကြပြီး၊ အချို့က «malādi kṣepayen nāpsu» (ရေထဲသို့ အညစ်အကြေး မပစ်ချရ) ဟုဖတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ယောဂ-ခ္ရှေမ (ကောင်းကျိုးနှင့် အကာအကွယ်) အတွက် အရှင်ကို ချဉ်းကပ်ရမည်။ ပူဇော်ရာတွင် မိမိအပေါ် ပန်းကုံးတင်ပြီးနောက် ထိုပန်းကုံးကို ဖယ်ရှားကာ မြည်းစသည့်အရာမှ ထွက်သော ဖုန်ကန့်ကွက်မှုကို စွန့်ပစ်သကဲ့သို့ အညစ်အကြေးကို ပယ်ဖျက်ရမည်။
Verse 24
हीनान्नावहसेत् गच्छेन्नादेशे नियसेच्च तैः वैद्यराजनदीहीने म्लेच्छस्त्रीबहुनायके
နိမ့်ကျ၍ မလုံခြုံသော လှေဖြင့် ခရီးမသွားရ။ မသင့်လျော်သော နယ်မြေသို့ မသွားရ၊ ထိုသို့သော လူတို့အကြားတွင်လည်း မနေထိုင်ရ။ ဆရာဝန်မရှိ၊ မင်းမရှိ၊ မြစ်မရှိသော ဒေသနှင့်—မလေချ္ဆ (mleccha) များက အာဏာပိုင်သောနေရာ၊ မိန်းမတို့က အုပ်စိုးသောနေရာ၊ သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်သူများ များပြားသောနေရာကို ရှောင်ကြဉ်ရ။
Verse 25
रजस्वलादिपतितैर् न भाषेत केशवं स्मरेत् नासंवृतमुखः कुर्याद्धासं जृम्भां तथा क्षुतं
ရာဇသ္ဝလာ (မစင်မသန့်ကာလရှိသော မိန်းမ) စသည့် အညစ်အကြေးအခြေအနေရှိသူများ၊ သို့မဟုတ် ကျဆုံးသော အကျင့်ရှိသူများနှင့် စကားမပြောရ။ ကေရှဝ (Keśava) ကို သတိရရမည်။ ထို့ပြင် ပါးစပ်မဖုံးဘဲ ရယ်ခြင်း၊ အော်ဟစ်ယောင်ခြင်း (ယောင်ခြင်း) နှင့် နှာချေခြင်း မပြုရ။
Verse 26
प्रभोरप्यवमनं खद्गोपयेद्वचनं बुधः इन्द्रियाणां नानुकूली वेदरोधं न कारयेत्
အရှင်က မထီမဲ့မြင်ပြောဆိုသော်လည်း ပညာရှိသည် ဓားကို အိမ်အုပ်ထဲသို့ ထည့်သကဲ့သို့ ထိုစကားကို ဖုံးကွယ်ထားသင့်သည်။ အင်္ဒြိယ (အာရုံ) ကို နှစ်သက်စေရန်အတွက် ဝေဒ (Veda) ၏ တာဝန်နှင့် အာဏာကို အတားအဆီး ဖြစ်စေခြင်း မပြုရ။
Verse 27
नोपेक्षितव्यो व्याधिः स्याद्रिपुरल्पो ऽपि भार्गव रथ्यातिगः सदाचामेत् विभृयान्नाग्निवारिणी
အို ဘာရ္ဂဝ၊ ရောဂါကို မည်သို့မျှ မလျစ်လျူရှုသင့်၊ ရန်သူသေးငယ်သော်လည်း မမေ့မလျော့သင့်သကဲ့သို့။ လမ်းမကြီးပေါ်သွားလာသူသည် အာစမန (ပါးစပ်ဆေးခြင်း) ကို အမြဲပြုလုပ်၍ မီးနှင့် ရေကို ကာကွယ်ရေးအဖြစ် ဆောင်ထားသင့်သည်။
Verse 28
न हुङ्कुर्याच्छिवं पूज्यं पादं पादेन नाक्रमेत् प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा कस्य चिन्नाप्रियं वदेत्
ပူဇော်ထိုက်သော ရှိဝကို မထီမဲ့မြင်သည့် “ဟုṅ” ဟု မအော်မပြောရ။ မိမိခြေဖြင့် အခြားသူ၏ခြေကို မကျော်နင်းရ။ မည်သူ့ကိုမဆို မနှစ်သက်စေသောစကားကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်စေ နောက်ကွယ်ဖြစ်စေ မပြောရ။
Verse 29
वेदशास्त्रनरेन्द्रर्षिदेवनिन्दां विवर्जयेत् स्त्रीणामीर्षा न कर्तव्या त्रिश्वासन्तासु वर्जयेत्
ဝေဒနှင့် သာස්ထရ၊ မင်း၊ ရှင်ရသီများနှင့် နတ်ဘုရားတို့ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မိန်းမတို့အပေါ် မနာလိုစိတ် မထားရ။ ထို့ပြင် “သုံးအသက်ရှူ” အခြေအနေရှိသော မိန်းမများ၊ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ရာသီလာချိန်ရှိသူတို့နှင့် ဆက်ဆံခြင်း/လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 30
धर्मश्रुतिं देवरतिं कुर्याद्धर्मादि नित्यशः सोमस्य पूजां जन्मर्क्षे विप्रदेवादिपूजनं
ဓမ္မသင်ကြားချက်များကို နားထောင်ခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားတို့အပေါ် ဘက်တိဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းကို အမြဲပြုလုပ်ရမည်၊ ဓမ္မမှစသော နေ့စဉ်ကိစ္စဝတ္တရားများကိုလည်း နိတျသ ပြုလုပ်ရမည်။ မိမိ၏ မွေးကြယ် (janma-nakṣatra) နေ့တွင် ဆိုမကို ပူဇော်၍ ဗြာဟ္မဏများနှင့် နတ်ဘုရားတို့ (နှင့် အလေးအနက်ထားရသူများ) ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 31
पुर्वत्सोपि इति ङ समाचामेदिति छ स्त्रीणामिच्छेति क देवनतिमिति ग , घ , ङ , ञ , ट च वेदनतिमिति ख ,छ च भद्रं भद्रमिति ब्रूयादित्यादिः, कुर्याद्धर्मादि नित्यश इत्य् अन्तः पाठः झ पुस्तके नास्ति षष्ठीचतुर्दश्यष्टम्यामभ्यङ्गं वर्जयेत्तथा दूराद्गृहान् मूत्रविष्ठे नोत्तमैवैरमाचरेत्
လက်ရေးမူများအလိုက် ဖတ်ပုံကွဲပြားမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ဥပမာ “purvatsopi”, “samācāmet”, “strīṇām icchā”, “deva-nati / veda-nati”, “bhadraṃ bhadram iti brūyāt” စသည်)။ ထို့ပြင် အတွင်းပိုင်းဖတ်ပုံ “kuryād dharmādi nityaśaḥ” သည် Jha မူတွင် မပါရှိ။ စည်းကမ်းညွှန်ကြားချက်မှာ—လဆန်းလပြည့်အလိုက် ၆ ရက်၊ ၁၄ ရက်နှင့် ၈ ရက်တို့တွင် အဘျှင်္ဂ (ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ခြင်း) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ အိမ်များကို ဆီးနှင့် မစင်မှ အဝေးတွင် ထားရမည်၊ ထို့ပြင် သီလကောင်းသူ/အထူးကောင်းမြတ်သူတို့နှင့် အငြင်းပွားရန် မပြုရ။
Brahma-muhūrta rising with deva-smaraṇa → śauca and ācamana (with earth) → dantadhāvana → morning snāna (with mantra-recitation and japa) → tarpaṇa → homa → dāna, followed by sustained ethical restraints in speech, gaze, and conduct.
The chapter cites Hiraṇyavarṇāḥ (three verses), Śanno devī, Āpo hi ṣṭhā (three verses), Idam āpaḥ, plus optional recitations: Aghamarṣaṇa-sūkta, Drupadā hymn, Yuñjate manaḥ hymn, and the Pauruṣa (Puruṣa) sūkta for udakāñjali/tarpaṇa.
It sacralizes bodily and civic discipline by linking purity acts to mantra, japa, tarpaṇa, homa, and dāna, making self-regulation and social non-harm instruments of dharma that protect yoga-kṣema and purify intention toward Mukti.