Adhyaya 151
Duties outside the Varṇa Order (वर्णेतरधर्माः) — Agni Purana, Chapter 151
ဤအခန်းသည် သင်ကြားမှု၏ ဆက်ခံစဉ်ဆက်ကို ထားရှိကာ စတင်သည်။ အဂ္နိသည် မနုနှင့် အခြား ဓမ္မရှာစတရကာများ သင်ကြားခဲ့သော၊ ဘုက္ခတိ (bhukti) နှင့် မုက္ခတိ (mukti) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် ဓမ္မများကို ဝရုဏနှင့် ပုရှ္ကရမှတဆင့် ပရရှုရာမထံ ပို့ဆောင်လာသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းမည်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့နောက် ပုရှ္ကရသည် “ဝဏ္ဏာရှရမ-ဧတရ” ဓမ္မများ၊ အနက် ဝဏ္ဏ-အာရှရမ သတ်မှတ်ချက်များကို ကျော်လွန် သို့မဟုတ် မတိုင်မီ လုပ်ဆောင်ရသော စကြဝဠာဆိုင်ရာ တာဝန်ကျင့်ဝတ်များကို မိတ်ဆက်သည်။ အဟိံသာ၊ သတ္တယ၊ ဒယာ၊ အနုဂ္ဂရဟ စသည့် အထွေထွေ သီလဂုဏ်များနှင့် တီရ္ထသေဝန၊ ဒါန၊ ဗြဟ္မစရိယ၊ အမတ်ဆရယ စသည့် ဘဝကို သန့်ရှင်းစေသော အကျင့်များ၊ ဒေဝတားနှင့် ဒွိဇများကို ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ ဂုရုသေဝာ၊ ဓမ္မနာကြားခြင်း၊ ပိတೃပူဇာ စသည့် သာသနာယဉ်ကျေးမှု၏ တိုင်တန်းများကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် မင်းအပေါ် နိစ္စဘက္တိ၊ ကျမ်းစာညွှန်ကြားမှု၊ သည်းခံခြင်းနှင့် အာစတိကယကို ထောက်ခံကာ ပြည်သူ့ကျင့်ဝတ်နှင့် ဓမ္မညီညွတ်မှုကို အတည်ပြုသည်။ နောက်တဖန် ဝဏ္ဏာရှရမ၏ အထွေထွေ တာဝန်များ (ယဇ္ဉ၊ သင်ကြားခြင်း၊ ပေးကမ်းခြင်း) ကို ပြန်လည်ဆိုပြီး၊ ဗြာဟ္မဏ၊ က္ရှတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ အလိုက် အလုပ်အကိုင်များကို ဖော်ပြကာ၊ anuloma/pratiloma ပေါင်းစည်းမှုများမှ ဖြစ်သော မျိုးနွယ်ရောနှော (mixed-jāti) အုပ်စုများ၏ အမည်များ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၊ ကန့်သတ်ချက်များ၊ လက်ထပ်စည်းကမ်းနှင့် လူမှုနယ်နိမိတ် စည်းမျဉ်းများကို ရှင်းလင်းသည်။ အဆုံးတွင် ရောနှောမှုရှိလျှင် မိဘနှစ်ဖက်၏ အကျင့်/အလုပ် (karma) ကို အခြေခံ၍ jāti ကို ခန့်မှန်းသတ်မှတ်ရမည်ဟု ဆိုကာ၊ ပုရာဏသဘောတရားအတွင်း လူမှုစည်းကမ်းကို ဓမ္မရှာစတရအရ အရေးကြီးသည့် အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ထင်ဟပ်စေသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे मन्वन्तराणि नाम पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथैकपञ्चाशदधिकशततनो ऽध्यायः वर्णेतरधर्माः अग्निर् उवाच मन्वादयो भुक्तिमुक्तिधर्मांश्चीर्त्वाप्नुवन्ति यान् प्रोचे परशुरामाय वरुणोक्तन्तु पुष्करः
ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ အခန်း ၁၅၀ ကို «မန်ဝန္တရများ» ဟု ခေါ်သည်။ ယခု အခန်း ၁၅၁ «ဝဏ္ဏစနစ်ပြင်ပ တရားများ» ကို စတင်သည်။ အဂ္နိက မိန့်ကြားသည်— «မနုနှင့် အခြား ဓမ္မသတ်ပညာရှင်တို့က လောကီအကျိုးနှင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်သော စည်းကမ်းတရားများကို ရှင်းလင်းဟောကြား၍ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိသည့် အရာတို့ကို ငါကြေညာမည်။ ဝရုဏက ပုရှ္ကရမှတစ်ဆင့် သင်ကြားခဲ့သည့် အရာကို ပရရှုရာမအား ငါရှင်းပြမည်»။
Verse 2
पुष्कर उवाच वर्णाश्रमेतराणान्ते धर्मान्वक्ष्यामि सर्वदान् मन्वादिभिर् निगदितान् वासुदेवादितुष्टिदान्
ပုရှ္ကရက မိန့်ကြားသည်— «ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ တရားများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယခု မနုနှင့် အခြား ဓမ္မသတ်ပညာရှင်တို့က ဟောကြားထားသည့် ဓမ္မအားလုံးကို ငါရှင်းလင်းမည်။ ထိုဓမ္မတို့သည် ဝါစုဒေဝနှင့် အခြား နတ်ဘုရားတို့ကို ပီတိဖြစ်စေသည်»။
Verse 3
अहिंसा सत्यवचनन्दया भूतेष्वनुग्रहः तीर्थानुसरणं दानं ब्रह्मचर्यम्मत्सरः
အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း)၊ သစ္စာပြောဆိုခြင်း၊ ကရုဏာ၊ သတ္တဝါတို့အပေါ် ကူညီကာကွယ်ခြင်း၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များသို့ သွားရောက်လိုက်နာခြင်း၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း)၊ ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစွာ ကိုယ်ထိန်းခြင်း) နှင့် မတစရ (မနာလိုမဖြစ်ခြင်း) — ဤတို့သည် သဒ္ဓမ္မ၏ လက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။
Verse 4
देवद्विजातिशुश्रूषा गुरूणाञ्च भृगूत्तम श्रवणं सर्वधर्माणां पितॄणां पूजनं तथा
နတ်ဘုရားတို့နှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ ထို့အပြင် ဆရာဂုရုတို့ကိုလည်း ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ အို ဘൃဂုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ; ဓမ္မသင်ခန်းစာအားလုံးကို အာရုံစိုက် နားထောင်ခြင်း၊ ထို့တူပင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ပူဇော်ခြင်း—ဤတို့ကို ကျင့်သုံးရမည်။
Verse 5
भक्तिश् च नृपतौ नित्यं तथा सच्छास्त्रनेत्रता आनृशंष्यन्तितिक्षा च तथा चास्तिक्यमेव च
ထို့ပြင် မင်းတော်အပေါ် အမြဲတမ်း သစ္စာရှိခြင်း၊ ထို့တူ စာသင်္ခန်းကောင်း (သဒ္ဓမ္မကျမ်း) များ၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာခြင်း၊ ကရုဏာ၊ သည်းခံနိုင်ခြင်း၊ နှင့် ဝေဒအာဏာကို ယုံကြည်လက်ခံသော အာஸ္တိက்ய (āstikya) ကိုလည်း ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 6
वर्णाश्रमाणां सामान्यं धर्माधर्मं समीरितं यजनं याजनं दानं वेदाद्यध्यापनक्रिया
ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမတို့အတွက် အထွေထွေ သမ္မာဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယဇ္ဈပူဇော်ခြင်း၊ အခြားသူတို့အတွက် ယဇ္ဈကို ဦးဆောင်ပူဇော်ပေးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ ဝေဒနှင့် ဆက်စပ်ပညာတို့ကို သင်ကြားလေ့လာခြင်း၏ စည်းကမ်းတို့ ဖြစ်သည်။
Verse 7
प्रतिग्रहञ्चाध्ययनं विप्रकर्माणि निर्दिशेत् दानमध्ययनञ्चैव यजनञ्च यथाविधिः
ဗြာဟ္မဏ၏ တာဝန်ကို လက်ခံဒာန (လက်ခံလှူဒါန်းမှု) နှင့် ဝေဒလေ့လာခြင်းဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ထို့အတူ ဒါနပေးခြင်း၊ သင်ကြား/လေ့လာခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ ယဇ္ဈပြုခြင်းတို့လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 8
क्षत्रियस्य सवैश्यस्य कर्मेदं परिकीर्तितं क्षत्रियस्य विशेषेण पालनं दुष्टनिग्रहः
ဤတာဝန်ကို က္ṣတ္ရိယနှင့် ဝိုင်ရှျယတို့အတွက် ကြေညာထားသည်။ သို့သော် က္ṣတ္ရိယအတွက် အထူးသဖြင့် ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် မကောင်းသူတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ အပြစ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 9
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यस्य परिकीर्तितं शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा सर्वशिल्पानि वाप्यथ
စိုက်ပျိုးရေး၊ နွားထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးတို့ကို ဝိုင်ရှျယ၏ အလုပ်အကိုင်ဟု ကြေညာထားသည်။ ရှူဒြအတွက်မူ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် လက်မှုအနုပညာအမျိုးမျိုးကို လုပ်ကိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
Verse 10
मौञ्जीबन्धनतो जन्म विप्रादेश् च द्वितीयकं आनुलोम्येन वर्णानां जातिर्मातृसमा स्मृता
မုဉ္ဇာခါးပတ်ကို ချည်ပတ်သည့် ဥပနယနကာလမှ ‘ဒွိဇ’ အဖြစ်၏ “မွေးဖွားခြင်း” ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏမှ ပေးသော သင်ကြားညွှန်ကြားမှုကြောင့် “ဒုတိယမွေးဖွားခြင်း” ရှိသည်။ အာနုလိုမ്യ (အစဉ်အလာတကျ အစဉ်လိုက်) အိမ်ထောင်ပေါင်းစည်းမှုတွင် ကလေး၏ ဇာတိကို မိခင်၏ ဇာတိနှင့် တူသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 11
चण्डालो ब्राह्मणीपुत्रः शूद्राच्च प्रतिलोमतः सूतस्तु क्षत्रियाज्जातो वैश्याद्वै देवलस् तथा
စဏ္ဍာလ သည် ဗြာဟ္မဏီမိခင်နှင့် ရှူဒြဖခင်တို့၏ (ပရတိလိုမ) ပေါင်းစည်းမှုမှ မွေးဖွားသော သားဖြစ်သည်။ စူတ သည် က္ଷတ္တရိယဖခင်နှင့် ဝိုင်ရှျာမိခင်မှ မွေးဖွားပြီး၊ ဒေဝလ လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရောနှောအဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုတွင် ပါဝင်သည်။
Verse 12
पुक्कसः क्षत्रियापुत्रः शूद्रात् स्यात् प्रतिलोमजः मागधः स्यात्तथा वैश्याच्छूद्रादयोगवो भवेत्
က္ෂတ္တရိယမိန်းမမှ ရှူဒြယောက်ျားနှင့် မွေးဖွားသော သားကို ပုက္ကသ (Pukkasa) ဟု ခေါ်하며၊ ၎င်းသည် ပရတိလိုမ (အပြန်အလှန်အဆင့်) မွေးဖွားမှုဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ရှျာမိန်းမမှ ရှူဒြယောက်ျားနှင့် မွေးဖွားသော သားကို မာဂဓ (Māgadha) ဟု ခေါ်ပြီး၊ ရှူဒြမိန်းမ (နှင့် ဝိုင်ရှျာယောက်ျား) မှ အယောဂဝ (Ayogava) မွေးဖွားသည်။
Verse 13
वैश्यायां प्रतिलोमेभ्यः प्रतिलोमाः सहस्रशः धर्मरूपमिति ग , घ , ङ , ञ च विवाहः सदृशैस्तेषां नोत्तमैर् नाधमैस् तथा
ဝိုင်ရှျာမိန်းမမှ ပရတိလိုမ (အပြန်အလှန်အဆင့်) ပေါင်းစည်းမှုများကြောင့် ပရတိလိုမ မျိုးရိုးများ အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်အောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုသူတို့အတွက် တရားသဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီသော အိမ်ထောင်ရေးပုံစံကို ga, gha, ṅa, ña ဟူသော အတန်းအစားများဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ အိမ်ထောင်ပြုရာတွင် တန်းတူအဆင့်ရှိသူတို့နှင့်သာ ပြုရမည်၊ အထက်တန်းမဟုတ် အောက်တန်းမဟုတ် ဖြစ်ရမည်။
Verse 14
चण्डालकर्म निर्दिष्टं बध्यानां घातनं तथा स्त्रीजीवन्तु तद्रक्षाप्रोक्तं वैदेहकस्य च
စဏ္ဍာလ၏ အလုပ်အကိုင်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်မှာ သေဒဏ်ချမှတ်ခံရသူတို့ကို အကောင်အထည်ဖော်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ဒေဟက (Vaidehaka) သည် မိမိအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြင့် နေထိုင်သော မိန်းမတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 15
सूतानामश्वसारथ्यं पुक्कसानाञ्च व्याधता स्तुतिक्रिया माघ्धानां तथा चायोगशस्य च
စူတတို့၏ အလုပ်အကိုင်မှာ မြင်းရထားမောင်းနှင်ခြင်း (အရှေ့ဆောင်/ရထားမောင်း) ဖြစ်သည်။ ပုက္ကသတို့အတွက် မုဆိုးလုပ်ငန်း (အမဲလိုက်ခြင်း) ဖြစ်သည်။ မာဂဓတို့အတွက် ချီးမွမ်းသီချင်း၊ ဂုဏ်ပြုကဗျာတို့ကို ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အယောဂရှဝ (Āyogaśava) အတွက်လည်း ထိုသဘောတရားနှင့် ဆက်စပ်သော ချီးမွမ်း/ဝန်ဆောင်မှု လုပ်ငန်းဟု ဆိုသည်။
Verse 16
रङ्गावतरणं प्रोक्तं तथा शिल्पैश् च जीवनं वहिर्ग्रामनिवासश् च मृतचेलस्य धारणं
စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ဆင်းဝင်ရောက်ရာ နည်းလမ်းကို ဆိုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အတူ လက်မှုအတတ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းခြင်း၊ ရွာပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်ခြင်း၊ နှင့် သေသူ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ခြင်း (အပြစ်မသန့်/အပြင်ပယ်ခံ အမှတ်တံဆိပ်အဖြစ်) ကိုလည်း ဆိုထားသည်။
Verse 17
न संस्पर्शस्तथैवान्यैश् चण्डालस्य विधीयते ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा देहत्यागो ऽत्र यः कृतः
ထို့အတူ အခြားသူတို့သည် ခဏ္ဍာလ (Caṇḍāla) နှင့် ကိုယ်ထိလက်ထိ မပြုရ။ ဤအမှု၌ ဘြာဟ္မဏအကျိုးအတွက် သို့မဟုတ် နွားအကျိုးအတွက် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခြင်း (အသက်စွန့်ခြင်း) သည် ကုသိုလ်ရှိသော အမှုဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 18
स्त्रीबालाद्युपपतो वा वाह्याणां सिद्धिकारणं सङ्करे जातयो ज्ञेयाः पितुर्मातुश् च कर्मतः
မိန်းမ၊ ကလေး စသည့်သူတို့နှင့် မတရားပေါင်းသင်းခြင်းဖြစ်စေ၊ ပြင်ပသူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းဖြစ်စေ၊ (လူမှု) အတည်ပြုခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ရောနှောမှုရှိသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဇာတိ/အမျိုးအစားတို့ကို ဖခင်နှင့် မိခင် နှစ်ဦးစလုံး၏ ကမ္မ (အလုပ်အကိုင်/အကျင့်) အရ သိမှတ်ရမည်။
Frequently Asked Questions
They are universal ethical and devotional-civic duties—non-violence, truth, compassion, benevolence, pilgrimage observance, charity, celibate restraint, freedom from envy, service to devas/dvijas/gurus, listening to dharma, ancestor worship, loyalty to the king, scriptural guidance, forbearance, and āstikya.
It frames ethics and regulated conduct as disciplines that sustain society (protection, rightful occupations, marriage norms) while simultaneously purifying the practitioner, presenting dharma as the bridge between worldly stability and liberation.
In cases of mixture (saṅkara), jāti is to be understood with reference to the conduct/occupation (karma) of both father and mother, indicating a Dharma-śāstra method that links social identity to prescribed function.