Adhyaya 41
Chapter 41 — शिलाविन्यासविधानं (The Procedure for Laying the Stones / Foundation Setting)
အဂ္နိဘုရားသည် śilā-vinyāsa နှင့် pāda-pratiṣṭhā ကို စတင်ညွှန်ကြားကာ ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်းကို အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းသာမက သာသနာရေးသန့်ရှင်းအပ်နှံပူဇော်ပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ အခန်းတွင် အစီအစဉ်တကျ—မဏ္ဍပနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ kumbha-nyāsa နှင့် iṣṭakā-nyāsa ပြုလုပ်ခြင်း၊ တံခါးတိုင် အချိုးအစား သတ်မှတ်ခြင်း၊ တူးဖော်ရာကို အနည်းငယ်ပြန်ဖြည့်ပြီး မြေညီပြင်ပေါ်တွင် Vāstu ကို ပူဇော်ခြင်း—တို့ကို ဖော်ပြသည်။ အုတ်အရည်အသွေး (ကောင်းစွာမီးဖုတ်ထားသော အုတ်၊ aṅgula အတိုင်းအတာ) ကို သတ်မှတ်ပြီး kumbha များစွာဖြင့် ကျောက်အခြေခံတင်သွင်းနည်းကိုလည်း ပေးသည်။ pañca-kaṣāya၊ sarvauṣadhi-jala၊ gandha-toya စသည့် သန့်စင်ရေများနှင့် Āpo hi ṣṭhā၊ Śaṃ no devī၊ Pavamanī၊ Varuṇa သီချင်းမန်ထရများ၊ Śrī-sūkta တို့ကို ကျောက်ချိတ်ဆက်တည်ငြိမ်စေရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ထို့နောက် āghāra၊ ājya-bhāga၊ vyāhṛti အဟုတိများပါသော ဟောမနှင့် prāyaścitta စည်းကမ်းများကို ဆိုသည်။ ပူဇော်သူသည် အုတ်နှင့် ဦးတည်ရာများပေါ်တွင် ဒေဝတားနှင့် śakti များကို တင်မြှောက်ရေးဆွဲကာ အလယ်တွင် garbhādhāna ပြုလုပ်ပြီး သတ္တု၊ ရတနာ၊ လက်နက်တို့ပါသော “ဝမ်းဗူး” ကို တင်သွင်းသည်။ ကြာပန်းပုံစံ ကြေးအိုးတွင် မြေမိခင်ကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ရေဖြန်း gomūtra၊ ညအချိန် garbhādhāna၊ ဒါနပေးခြင်းတို့ပါသော အပေါက်ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် pīṭha-bandha အချိုးအစား၊ ဆောက်ပြီးနောက် vāstu-yajña ထပ်မံပြုလုပ်ရန်၊ ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်စိတ်နှင့် လုပ်ငန်း၏ ကုသိုလ်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ရွာတံခါးပေါက် ဦးတည်ရာစည်းကမ်းများကို ဖော်ပြသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अर्घ्यदानकथनं नाम चत्वारिंशो ऽध्यायः अथैकचत्वारिंशो ऽध्यायः शिलाविन्यासविधानं भगवानुवाच पादप्रतिष्ठां वक्षामि शिलाविन्यासलक्षणं अग्रतो मण्डपः कार्यः कुण्डलानान्तु चतुष्टयं
ဤသို့ဖြင့် မူလမဟာပုရာဏအတွင်းရှိ အဂ္နိပုရာဏ၌ «အရ္ဃျပူဇာ (arghya) ပူဇာပေးခြင်း၏ ကථာ» ဟူသော အခန်း ၄၀ ပြီးဆုံးသည်။ ယခု အခန်း ၄၁ «ကျောက်တင်စီမံနည်း (အခြေခံကျောက်ချ)» စတင်သည်။ ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်– «ပာဒ-ပရတိဋ္ဌာ (pāda-pratiṣṭhā) အခြေတင်ခြင်းနှင့် ကျောက်တင်စီမံခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ငါရှင်းလင်းမည်။ အရှေ့ဘက်တွင် မဏ္ဍပ (maṇḍapa) တည်ဆောက်ရမည်၊ ထို့ပြင် ကုဏ္ဍလာနိ (kuṇḍalāni) အစု လေးခုကို စီစဉ်ရမည်»။
Verse 2
कुम्भन्यासेष्टकान्यासो द्वारस्तम्भोच्छ्रयं शुभं पादोनं पूरयेत् खातं तत्र वास्तुं यजेत् समे
ကုံභနျာသ (ကုံഭတင်ခြင်း) နှင့် အိဋ္ဌကာနျာသ (အုတ်တင်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် တံခါးတိုင်များ၏ မင်္ဂလာရှိသော အမြင့်ကို သတ်မှတ်ရမည်။ တူးထားသော ချိုင့်ကို လေးပုံတစ်ပုံလျော့သည့် အဆင့်အထိ ဖြည့်ပြီးနောက် ပြင်ညီသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝါஸ್ತು (Vāstu) ကို ပူဇာပြုရမည်။
Verse 3
इष्टकाश् च सुपक्वाः स्युर्द्वादशाङ्गुलसम्मिताः सविस्तारत्रिभागेन वैपुल्येन समन्विताः
အုတ်များသည် ကောင်းစွာ မီးဖုတ်ပြီး ဖြစ်ရမည်။ အလျားမှာ အင်္ဂုလ (aṅgula) ၁၂ ဖြစ်စေ၍၊ အကျယ်မှာ ထိုအလျား၏ သုံးပုံတစ်ပုံနှင့် ကိုက်ညီစေကာ၊ ထို့အပြင် သင့်လျော်သော အထူ (အနက်) ပါရှိရမည်။
Verse 4
करप्रमाणा श्रेष्ठा स्याच्छिलाप्यथ शिलामये नव कुम्भांस्ताम्रमयान् स्थापयेदिष्टकाघटान्
လက်တံအတိုင်းအတာ (karapramāṇa) ကို အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့ပြင် အဆောက်အဦးသည် ကျောက်ဖြင့် ဖြစ်လျှင်၊ ကျောက်တည်ဆောက်ရာတွင် ကြေးနီကုံභ (ရေခွက်/အိုး) ကို ကိုးလုံး တပ်ဆင်၍၊ အုတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကုံභများကိုလည်း ထားရမည်။
Verse 5
अद्भिः पञ्चकषायेण सर्वौषधिजलेन च गन्धतोयेन च तथा कुम्भैस्तोयसुपूरितैः
ရေဖြင့်—ငါးမျိုးကာဋာရည်၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးစိမ့်ရေ၊ နှင့် အနံ့ရေတို့ဖြင့်လည်းကောင်း; ထို့ပြင် ရေပြည့်အိုးများဖြင့်လည်းကောင်း (ပြုလုပ်ရမည်)။
Verse 6
हिरण्यव्रीहिसंयुक्तैर् गन्धचन्दनचर्चितैः आपो हि ष्ठेति तिसृभिः शन्नो देवीति चाप्यथ
ထို့နောက် ရေကို ရွှေနှင့် ဆန်စေ့များရောစပ်၍ အနံ့နှင့် စန္ဒနလိမ်းထားပြီး၊ “Āpo hi ṣṭhā …” ဟုအစပြုသော သုံးပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ထို့ပြင် “Śaṃ no devī …” ဟုအစပြုသော မန္တရကိုလည်း ရွတ်ဆို၍ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 7
तरत् समन्दीरिति च पावमानीभिरेव च उदुत्तमं वरुणमिति कथानश् च तथैव च
ထို့ပြင် “Tarat samandīri …” ဟုအစပြုသော သီချင်းကိုလည်း ပဝမာနီ (Pavamanī) သီချင်းများနှင့်အတူ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုနည်းတူ “Uduttamaṃ Varuṇam …” ဟုအစပြုသော သီချင်းနှင့် “Kathā naḥ …” ကိုလည်း အတူတကွ ထိုပုံစံအတိုင်း ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 8
सुविस्तारं विभागेन नैपुण्यनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिला स्यान्न शिलामये इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भवतत्समन्दीरितीति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वरुणस्येति मन्त्रेण हंसः शुचिषदित्यपि श्रीसूक्तेन तथा शिलाः संस्थाप्य संघटाः
အသေးစိတ်ခွဲခြား၍ ကျွမ်းကျင်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း (အမှတ်အသားပါ စာမူအချို့တွင် ဖတ်ရသကဲ့သို့) ကျောက်တုံးများကို တည်ထောင်ပြီး အခိုင်အမာ ချိတ်ဆက်ရမည်။ ထိုအခါ “varuṇasya …” ဟုအစပြုသော မန္တရနှင့် “haṃsaḥ …”, “śuciṣad …” မန္တရများ၊ ထို့ပြင် Śrī-sūkta ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။
Verse 9
शय्यायां मण्डपे प्राच्यां मण्डले हरिमर्चयेत् जुहुयाज्जनयित्वाग्निं समिधो द्वादशीस्ततः
မဏ္ဍပအတွင်း အရှေ့ဘက်၌ မဏ္ဍလ (ပူဇာပုံစံ) နှင့် ပြင်ဆင်ထားသော အိပ်ရာ/အာသနပေါ်တွင် ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို ပူဇာပြုရမည်။ ထို့နောက် အဂ္နိကို မီးထွန်းကာ ဟောမ (juhū) ပြု၍၊ ထို့နောက် သစ်တံ (samidh) ဆယ့်နှစ်စုံကို ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 10
आघारावाज्यभागौ तु प्रणवेनैव कारयेत् अष्टाहुतीस् तथाष्टान्तैर् आज्यं व्याहृतिभिः क्रमात्
အိုṁ သာဖြင့် āghāra လောင်းပူဇော်မှု နှစ်ကြိမ်နှင့် ājya-bhāga (ဂီအပိုင်း) နှစ်ပိုင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း vyāhṛti မန္တရများဖြင့် ဂီအဟုတိ ၈ ကြိမ် ပူဇော်၍ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံး vyāhṛti ဖော်မြူလာများဖြင့် ပိတ်သိမ်းပူဇော်ရမည်။
Verse 11
लोकेशानामग्नये वै सोमायावग्रहेषु च पुरुषोत्तमायेति च व्याहृतीर्जुहुयात्ततः
ထို့နောက် မီးထဲသို့ အဟုတိများကို vyāhṛti (သန့်ရှင်းသော ခေါ်ဆိုမန်တရ) များဖြင့်—«အဂ္နိသို့ အမှန်တကယ်»၊ «ဆိုမသို့»၊ «အဗဂ္ရဟ (Avagraha) ဖမ်းယူသူများအတွင်း»၊ နှင့် «ပုရုရှောတ္တမ (Puruṣottama) သို့» ဟု ဆိုကာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 12
प्रायश्चित्तं ततः पूर्णां मूर्तिमांसघृतांस्तिलान् वेदाद्यैर् द्वादशान्तेन कुम्भेषु च पृथक् पृथक्
ထို့နောက် ပရాయశ္စိတ္တ (prāyaścitta) အပြစ်ဖြေရာဇဝင်အတွက် သီးခြားအိုးများကို ပြင်ဆင်၍ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများ—mūrti (အစားထိုးရုပ်ပုံ/အင်္ဂါရပ်)၊ အသား၊ ဂီ၊ နှင့် နှမ်း—ကို အပြည့်ဖြည့်ထားရမည်။ ထို့ပြင် ဝေဒမန်တရများကို အစမှာ ဝေဒဖြင့် စ၍ ဒွါဒသ (၁၂) အဆုံးသတ်ဖော်မြူလာအထိ ရွတ်ဆိုကာ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို မိမိအိုးတွင် သီးသန့်ထား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 13
प्राङ्मुखस्तु गुरुः कुर्यादष्टदिक्षु विलिप्य च मध्ये चैकां शिलां कुम्भं न्यसेदेतान् सुरान् क्रमात्
အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ဂုရု (အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူ) သည် ပူဇော်ပွဲအစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် ဦးတည်ချက်ရှစ်ဘက်တွင် သတ်မှတ်ထားသော လိမ်းခြယ်အမှတ်အသားများကို လိမ်းပြီး အလယ်၌ ကျောက်ပြားတစ်ချပ်နှင့် ကလသ (kalaśa) ရေခွက်/ရေကန်ကို ချထားကာ၊ ထို့နောက် ဤသုရ (देव) များကို အစဉ်အတိုင်း တည်ထောင်ရမည်။
Verse 14
पद्मं चैव महापद्मं मकरं कच्छपं तथा कुमुदञ्च तथा नन्दं पद्मं शङ्खञ्च पद्मिनीं
ထို့အပြင် ပဒ္မ (ကြာပန်း)၊ မဟာပဒ္မ (mahāpadma)၊ မကရ (makara) နှင့် ကချ္ဆပ (ကဏ္ဍပ) အဏ္ဏဝါလိပ်ကိုလည်းကောင်း; ထို့ပြင် ကုမုဒ (kumuda) ကြာနှင့် နန္ဒ (Nanda) ဟုခေါ်သော သင်္ကေတကိုလည်းကောင်း; ထို့နောက် ပဒ္မ၊ သင်္ခ (śaṅkha) နှင့် ပဒ္မိနီ (Padminī) ဟုခေါ်သော သင်္ကေတကိုလည်း စီစဉ်/ရေးဆွဲရမည်။
Verse 15
कुम्भान्न चालयेत्तेषु इष्टकानान्तु देवताः ईशानान्ताश् च पूर्वादाविष्टकां प्रथमं न्यसेत्
ကုံဘ (ပူဇော်အိုး) များကို မရွှေ့ရ။ ထိုတည်နေရာများတွင် အိဋ္ဌကာ (iṣṭakā) အုတ်ပူဇော်ပေါ်၌ ဒေဝတားတို့ကို တည်သွင်းရပြီး၊ Īśāna နှင့် အခြားတို့ကို မိမိတို့၏ ဒిశာအလိုက်ထားရသည်။ အရှေ့ဘက်မှ စ၍ အုတ်ကို ပထမဦးစွာ ချထားရသည်။
Verse 16
शक्तयो विमलाद्यास्तु इष्टकानान्तु देवताः न्यसनीया यथा योगं मध्ये न्यस्या त्वनुग्रहा
Vimalā မှ စသော Śakti များနှင့် အိဋ္ဌကာ (iṣṭakā) အုတ်များ၏ ဒေဝတားတို့ကို nyāsa ဖြင့် သင့်လျော်သော အစဉ်အလာနှင့် စီစဉ်ပုံအတိုင်း တည်သွင်းရမည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် အနုဂြဟာ (Anugrahā) — ကရုဏာအာနုဘော်တန်ခိုးကို တည်သွင်းရမည်။
Verse 17
अव्यङ्गे चाक्षत पूर्णं मुनेरङ्गिरसः सुते इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्ठां कारयाम्यहं
ထို့နောက် ချို့ယွင်းမရှိသော အင်္ဂါပေါ်တွင် အကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (akṣata) ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ထားရမည်။ အင်္ဂိရသ မုနိ၏ သားတော်ရေ—အို အိဋ္ဌကာ (Iṣṭakā) သန့်ရှင်းသောအုတ်ရေ—လိုအင်ရှိသည့် အကျိုးကို ပေးပါ; သင်၏ ပရတိဋ္ဌာ (တည်သွင်း/သိက္ခာတင်) ကို ငါ ဆောင်ရွက်စေမည်။
Verse 18
मन्त्रेणानेन विन्यस्य इष्टका देशक्रमोत्तमः सम्युता इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अष्टाहुतीप्लथा पूर्णैर् आज्यमिति ग, घ, ङ, इति पुस्तकत्रयपाठः सोमाय च ग्रहाय चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वादशार्णेन इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भाधानं ततः कुर्यान्मध्यस्थाने समाहितः
ဤမန္တရဖြင့် အိဋ္ဌကာ (iṣṭakā) အုတ်များကို မိမိတို့၏ နေရာအလိုက် အကောင်းဆုံး အစဉ်အလာဖြင့် ချထားပြီးနောက်၊ စိတ်ကို စုစည်း၍ သတိပြုလျက် အလယ်ဗဟိုနေရာတွင် «garbhādhāna» ဟုခေါ်သော ရိတုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ (စာမူအချို့တွင် ဂျီ (ghee) ဖြင့် အဟုတီ ၈ ကြိမ်ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခြင်း၊ «Soma နှင့် Graha သို့» ဟူသော အာဟွာနာများ၊ နှင့် ၁၂ အက္ခရာ မန္တရအသုံးပြုခြင်းတို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။)
Verse 19
कुम्भोपरिष्ठादेवेशं पद्मिनीं न्यस्य देवतां मृत्तिकाश् चैव पुष्पाणि धातवो रत्नमेव च
ကုံဘ (ပူဇော်အိုး) ၏ အပေါ်ဘက်တွင် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်ကို ပဒ္မိနီ (Padminī) — ကြာပန်းဒေဝီနှင့်အတူ တည်သွင်းရမည်။ ထို့ပြင် မြေညစ် (မဏ္ဍလ)၊ ပန်းများ၊ သတ္တုများနှင့် ရတနာတစ်ပါးကိုလည်း ထားရမည်။
Verse 20
लौहानि दिक्पतेरस्त्रं यजेद्वै गर्भभाजने द्वादशाङ्गुलविस्तारे चतुरङ्गुलकोच्छ्रये
အရပ်မျက်နှာတို့၏ အရှင်၏ သံလက်နက်ကို ဝတ္ထုတရားအရ သန့်စင်ကာ အဘိသေကပြုရမည်။ ထိုလက်နက်ကို ဂರ್ಭကဲ့သို့သော ဂರ್ಭဘဇန (garbha-ပုံး) ထဲတွင် ထား၍ အကျယ် လက်ချောင်း ၁၂ လုံး၊ အမြင့် လက်ချောင်း ၄ လုံး ဖြစ်စေရမည်။
Verse 21
पद्माकारे ताम्रमये भाजने पृथिवीं यजेत् एकान्ते सर्वभूतेशे पर्वतासनमण्डिते
ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြေးဘဇနတွင် မြေဓာတ် (ပृथဝီ) ကို ပူဇော်ရမည်။ (ဤပူဇော်မှုကို) တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင် Sarvabhūteśa ရှေ့တွင်၊ တောင်အာသန (parvata-āsana) ဖြင့် အလှဆင်ထားလျက် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 22
समुद्रपरिवारे त्वं देवि गर्भं समाश्रय नन्दे नन्दय वासिष्ठे वसुभिः प्रजया सह
အို ဒေဝီ၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ၎င်း၏ အဖော်အပါးတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသူ၊ ဂರ್ಭ၌ အားကိုးကာ ထိုဂರ್ಭကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။ အို နန္ဒာ၊ ဝသုတို့နှင့်အတူ သားစဉ်မြေးဆက်ပါဝင်လျက် ဝါသိဋ္ဌ မျိုးရိုးကို ပျော်ရွှင်ကာ ကောင်းချီးပေးပါ။
Verse 23
जये भार्गवदायादे प्रजानां विजयावहे पूर्णेङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुष्व मां
အို ဇယာ၊ ဘೃဂု၏ အမွေဆက်ခံသူ၊ လူတို့အတွက် အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသူ; အို ပူර්ဏာ၊ အင်္ဂိရသ၏ အမွေဆက်ခံသူ၊ ကျွန်ုပ်ကို ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသူ ဖြစ်စေပါ။
Verse 24
भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम सर्ववीजसमायुक्ते सर्वरत्नौषधीवृते
အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကာश्यပ၏ မျိုးဆက်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်အမြင်ကို မင်္ဂလာဖြစ်စေပါ။ အို မန္တရဗီဇ အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံသူ၊ ရတနာအမျိုးမျိုးနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံ့ဖြင့် ဝန်းရံထားသူ။
Verse 25
जये सुरुचिरे नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीयसि
အောင်မြင်တော်မူသော မယ်တော်၊ တောက်ပလှပသော မယ်တော်၊ နန္ဒာ မယ်တော်၊ ဝါသိဋ္ဌီ မယ်တော်—ဤနေရာ၌ ကရုဏာပြု၍ ပျော်ရွှင်စွာ တည်နေပါစေ။ ပရဇာပတိ၏ သမီးတော် ဒေဝီ၊ လေးထောင့်သဏ္ဌာန်ရှိသော မယ်တော်၊ ကြီးမြတ်၍ ဂုဏ်ထူးမြင့်သော မယ်တော်!
Verse 26
सुभगे सुप्रभे भद्रे गृहे काश्यपि रम्यतां पूजिते परमाश् चर्ये गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते
ကံကောင်းမြတ်သော မယ်တော်၊ တောက်ပထွန်းလင်းသော မယ်တော်၊ အိမ်၏ မင်္ဂလာဒေဝီ၊ ကာရှျယပီ မယ်တော်—ဤအိမ်၌ ပူဇော်ခံရ၍ အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းကာ နံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ တည်နေပါစေ။
Verse 27
भवभूतिकरी देवि गृहे भार्गवि रम्यतां देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे
ချမ်းသာကောင်းကျိုးကို ပေးသနားသော ဒေဝီ ဘာရ္ဂဝီ မယ်တော်—ဤအိမ်၌ ကရုဏာပြု၍ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပါစေ။ ဤသည်မှာ မြေဒေသ၏ အရှင်၊ မြို့၏ အရှင်၊ နှင့် ဤအိမ်၏ အရှင်တို့၏ အာဏာအောက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုအတွင်း ဖြစ်ပါသည်။
Verse 28
मनुष्यादिकतुष्ट्यर्थं पशुवृद्धिकरी भव एवमुक्त्वा ततः खातं गोमूत्रेण तु सेचयेत्
“လူတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့ကို ကျေနပ်စေသော အကြောင်းဖြစ်ပါစေ၊ တိရစ္ဆာန်များ တိုးပွားစေပါစေ” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ တူးထားသော အပေါက်ကို နွားဆီးဖြင့် ဖျန်းရမည်။
Verse 29
कृत्वा निधापयेद्गर्भं गर्भाधानं भवेन्निशि गोवस्त्रादि प्रदद्याच्च गुरवेन्येषु भोजनं
သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ဝန်တည်စေခြင်း (ရည်ရွယ်ချက်) ကို ထားရမည်။ ဂರ್ಭာဓာန (Garbhādhāna) ပူဇော်ပွဲကို ညအချိန်၌ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နွား၊ အဝတ်အထည် စသည့် လှူဒါန်းမှုများ ပေးကမ်း၍ ဂုရုနှင့် အခြားသူများအတွက်လည်း အစားအစာကို ကျွေးမွေးရမည်။
Verse 30
रसमेव चेति ग घ ङ चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रिययेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भं न्यस्येष्टका न्यस्य ततो गर्भं प्रपूरयेत् पीठबन्धमतः कुर्यान्मितप्रासादमानतः
ဂರ್ಭ (သန့်ရှင်းခန်း၏ အတွင်းအူ/အခြေခံအပေါက်) ကိုထားပြီး အုတ်များကိုချပြီးနောက် ဂર્ભကို အပြည့်အဝဖြည့်ရမည်။ ထို့နောက် ဘုရားကျောင်း၏ တိုင်းတာထားသော အချိုးအစားနှင့်ကိုက်ညီအောင် ပီဋ္ဌ-ဗန္ဓ (အောက်ခံပလင့်/အခြေတန်းချုပ်) ကို ဆောက်လုပ်ရမည်။
Verse 31
पीठोत्तमञ्चोच्छ्रयेण प्रासादस्यार्धविस्तरात् पदहीनं मध्यमं स्यात् कनिष्ठं चोत्तमार्धतः
ပီဋ္ဌ (အောက်ခံ/ပလင့်) နှင့် ဥတ္တမဉ္စ (အပေါ်ပလက်ဖောင်း) ၏ အမြင့်ကို အခြေခံ၍ ပရာသာဒ (ဘုရားကျောင်းအထက်တည်ဆောက်မှု) ၏ အကျယ်ကို စံအတိုင်း တစ်ဝက်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထိုအကျယ်မှ ပဒ (မော်ဂျူး/တိုင်းတာချက်) တစ်ခု လျော့လျှင် ‘အလယ်အလတ်’ ဖြစ်ပြီး ‘အသေး’ သည် ‘အကောင်းဆုံး’ ၏ တစ်ဝက်ဟု ခန့်မှန်းသည်။
Verse 32
पीठबन्धोपरिष्ठात्तु वास्तुयागं पुनर्यजेत् पादप्रतिष्ठाकारी तु निष्पापो दिवि मोदते
ပီဋ္ဌ-ဗန္ဓ (အောက်ခံချုပ်/ပလင့်ချုပ်) ပြီးစီးသွားသောအခါ ဝါစ্তুယာဂ (Vāstu-ယဇ်ပူဇော်) ကို ထပ်မံပြုလုပ်ရမည်။ ပာဒ-ပရတိဋ္ဌာ (အခြေခံ/ခြေတိုင် သာသနာတင်ခြင်း) ကို ပြုသူသည် အပြစ်ကင်းစင်၍ ကောင်းကင်၌ ပျော်မြူးရသည်။
Verse 33
देवागारं करोमीति मनसा यस्तु चिन्तयेत् तस्य कायगतं पापं तदह्ना हि प्रणश्यति
မိမိစိတ်ထဲတွင်သာ “ငါသည် ဘုရားကျောင်း (ဒေဝါလယ) ကို ဆောက်မည်” ဟု ရည်ရွယ်စဉ်းစားသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ စုနေသော အပြစ်သည် ထိုနေ့တင်ပင် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 34
कृते तु किं पुनस्तस्य प्रासादे विधिनैव तु अष्टेष्टकसमायुक्तं यः कुर्याद्देवतालयं
ထို့ပြင် ကෘတယုဂ (Kṛta ခေတ်) တွင်တော့—ပို၍ မဆိုသာ—သတ်မှတ်ထားသော နည်းဥပဒေအတိုင်း ထိုဘုရားကျောင်း-ပရာသာဒအတွင်း အဋ္ဌေဣဋ္ဌကာ (အုတ်ရှစ်လုံး) ဖြင့် ပြည့်စုံသော ဒေဝတालय (ဒေဝတားအိမ်တော်) ကို ဆောက်လုပ်သူ၏ ကုသိုလ်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။
Verse 35
न तस्य फलसम्पत्तिर्वक्तुं शक्येत केनचित् अनेनैवानुमेयं हि फलं प्रासादविस्तरात्
၎င်း၏အကျိုးပွားများ၏ပေါများမှုကို မည်သူမျှ အပြည့်အဝဖော်ပြနိုင်မည်မဟုတ်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ကုသိုလ်၏အကျိုးကို ဤတစ်ချက်တည်းမှ—ဘုရားကျောင်း(ပရာသာဒ)၏အကျယ်အဝန်းအတိုင်းအတာမှ—ခန့်မှန်းသိနိုင်သည်။
Verse 36
ग्राममध्ये च पूर्वे च प्रत्यग्द्वारं प्रकल्पयेत् विदिशासु च सर्वासु ग्रामे प्रत्यङ्मुखो भवेत् दक्षिणे चोत्तरे चैव पश्चिमे प्राङ्मुखो भवेत्
ရွာအလယ်နှင့် အရှေ့ဘက်တွင် အနောက်မျက်နှာပြုသော တံခါးဝကို တည်ဆောက်ရမည်။ အလယ်တန်းဦးတည်ချက်များအားလုံးတွင်လည်း ရွာ၏ (တံခါးဝ/လမ်းဝင်) သည် အနောက်မျက်နှာပြုရမည်။ သို့ရာတွင် တောင်ဘက်၊ မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင်တော့ အရှေ့မျက်နှာပြုရမည်။
Frequently Asked Questions
Precise construction-ritual sequencing and measurements: well-fired bricks of 12 aṅgulas with proportional breadth, defined pit-filling stages (one quarter less than full before Vāstu worship), prescribed garbha-vessel dimensions (12-aṅgula breadth and 4-aṅgula height), and proportional guidelines for pīṭha-bandha and prāsāda breadth classifications (uttama/madhyama/kanīṣṭha).
It sacralizes architecture through mantra, homa, expiation, and deity/śakti installation, teaching that correct intention (“I shall build a temple”), purity rites, and Vāstu alignment transform construction into dharma-sādhana that removes sin and accrues merit supportive of higher puruṣārthas.