
Chapter 40 — भूपरिग्रहो नाम (Bhū-parigraha) / अर्घ्यदानविधानम् (Arghya-dāna-vidhāna)
အဂ္နိဘုရားသည် ဗာස්တု-ပုရုရှ မိသ္တိက-ရိတုအွန်တိုလိုဂျီအပေါ် အခြေခံကာ မြေယူပူဇော်ပွဲကို ဖွင့်လှစ်သည်။ ဘုရားများက အင်အားကြီးသတ္တဝါကို နှိမ်နင်း၍ မြေပေါ်တွင် လဲချထားသဖြင့် နေရာတည်ရာသည် သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ပူဇော်သူသည် ၆၄-ပဒ မဏ္ဍလဂရစ်ကို သုံးကာ ပဒနှင့် အခွဲပဒများတွင် ဒေဝတားနှင့် အင်အားများကို သတ်မှတ်ပြီး ဂီ၊ အက္ခတ၊ ပန်း၊ စပါးမျိုး၊ အသား၊ ပျားရည်၊ နို့ထွက်ပစ္စည်းများ၊ အရောင်ပစ္စည်းများကို ပူဇော်ကာ ကောင်းသော အင်အားကို အာဟာရပေး၍ အတားအဆီးဖြစ်စေသော အာသုရိက အင်အား၊ ပါပ၊ ရောဂါတို့ကို သက်သာစေသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးမတိုင်မီ ရက္ခသာ၊ မာတೃ-ဂဏ၊ ပိသာစ၊ ပိတೃ၊ က్షೇತ್ರပာလတို့ထံ ဘလီပူဇော်ခြင်းကို လိုအပ်ချက်အဖြစ် ဖော်ပြပြီး ရိတုအပြည့်အစုံနှင့် နေရာညီညွတ်မှုကို အလေးထားသည်။ ထို့နောက် ပရတိဋ္ဌာနည်းလမ်းများ—ကుంభတည်သွင်းခြင်း (မဟီဤရှဝရ/ဗာස්တုရုပ်နှင့် ဝර්ဓနီ; ဘြဟ္မာနှင့် ဒိက္ပာလများ)၊ ပူර්ဏာဟုတိ၊ မဏ္ဍလပရဒက္ခိဏာ၊ ကြိုးနှင့် ရေဖြင့် လမ်းကြောင်းရေးခြင်း၊ တူးဖော်ခြင်း၊ အလယ်ပေါက် ပြင်ဆင်ခြင်း၊ လက်လေးလက်ရှိ ဗိෂ္ဏုထံ အर्घ്യပူဇော်ခြင်းနှင့် မင်္ဂလာသိုက်သွင်းပစ္စည်းများ (အဖြူပန်း၊ ဒက္ခိဏာဝර්တ သင်္ခ၊ မျိုးစေ့၊ မြေ) ကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဗာස්တု-ရှာစတြာအရ ရေတန်းအထိ တူးဖော်၍ လျှို့ဝှက် အတားအဆီး ‘ရှလျ’ ကို ရှာဖွေဖယ်ရှားရန် သတိပေးပြီး မဖယ်ရှားလျှင် နံရံအနှောင့်အယှက်နှင့် အိမ်ရှင်ဒုက္ခတို့ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အနိမိတ်များနှင့်တကွ ဆိုသည်—အာဓိဋ္ဌာန်သန့်ရှင်းမှုနှင့် အင်ဂျင်နီယာသတိပြုမှုကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रतिष्ठायां भूपरिग्रहो नामोनचत्वारिंशोध्यायः अथ चत्वारिंशो ऽध्यायः अर्घ्यदानविधानं भगवानुवाच पूर्वमासित् महद्भूतं सर्वभूतभयङ्करं तद्देवैर् निहितं भुमौ स वास्तुपुरुषः स्मृतः
ဤသို့ အဂ္နိပုရာဏ၌ ပရတိဋ္ဌာ (အပ္ပနာ/တည်ထောင်) အခန်းတွင် «မြေကို လက်ခံယူခြင်း (ဘူ-ပရိဂ္ရဟ)» ဟူသော အခန်း ၄၀ ရှိသည်။ ယခု အခန်း ၄၀ စတင်သည်—အရ္ဃျ ပူဇာပေးသည့် နည်းလမ်း။ ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်—«အတိတ်ကာလ၌ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်လန့်စေသော အလွန်ကြီးမားသတ္တဝါတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ဒေဝတို့က သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲချထားကြပြီး၊ ထိုသူကို ဝါස්တုပုရုရှ ဟု မှတ်မိကြသည်»။
Verse 2
चतुःषष्टिपदे क्षेत्रे ईशं कोणार्धसंस्थितं घृताक्षतैस्तर्पयेत्तं पर्जन्यं पदगतं ततः
၆၄ ကွက်ပဒ (catuḥṣaṣṭi-pada) အဖြစ် စီမံထားသော နယ်မြေ၌၊ ထောင့်တစ်ဝက်ပိုင်း (koṇa-ardha) တွင် တည်နေသော ဣဿ (Śiva) ကို ဂျီ (ghee) နှင့် အက္ခတ (မကွဲဆန်) ဖြင့် တర్పဏ/ပူဇာ ပြုရမည်။ ထို့နောက် မိုးဒေဝ ပရ္ဇည (Parjanya) ကို မိမိ၏ ပဒ (pada) နေရာ၌ တည်ရှိသကဲ့သို့ ပူဇာပြုရမည်။
Verse 3
उत्पलादिभिर्जयन्तञ्च द्विपदस्थं पताकया महेन्द्रञ्चैककोष्ठस्थं सर्वरक्तैः पदे रविं
ကြာပန်းစသည်တို့ဖြင့် ဇယန္တ (Jayanta) ကို ပုံဖော်၍ ခြေ၂ဖက်ဖြင့် ရပ်နေစေပြီး အလံ (patākā) ကို ကိုင်ဆောင်စေရာ၏။ မဟေန္ဒြ (Mahendra) ကို တစ်ခန်းတည်း (တစ်ကွက်) အတွင်း ပုံဖော်ရမည်။ ရဝိ (Ravi၊ နေမင်း) ကို မိမိ၏ ပဒနေရာ၌ အနီရောင်အပြည့်ဖြင့် ပုံဖော်ရမည်။
Verse 4
वितानेनार्धपदगं सत्यं पदे भृशं घृतैः व्योम शाकुनमांसेन कोणार्धपदसंस्थितं
အာဓပဒ (ardha-pada) တွင် ဝိတာန (Vitāna) ကို ထားရမည်။ ပဒအပြည့်တွင် သတ္တျ (Satya) ကို ထားရမည်။ ဗျောမ (Vyoma) ဟူသော နယ်ပယ်ကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် အလွန်များစွာ လိမ်း/ဖြည့်ရမည်။ ထောင့်တစ်ဝက် အာဓပဒတွင် ငှက်သားကို ထားစေရာ၏။
Verse 5
स्रुचा चार्धपदे वह्निं पूषाणं लाजयैकतः स्वर्णेन वितथं द्विष्ठं मथनेन गृहाक्षतं
စရုချာ (sruc၊ လောင်းဇွန်း) ဖြင့် အာဓပဒတွင် ဝဟ္နိ (Agni) ကို ထား/ပူဇာပေးရမည်။ ပူရှန် (Pūṣan) ကို လာဇ (lāja၊ လှော်စပါး) နှင့်အတူ တစ်နေရာတည်း ထားရမည်။ ရွှေ (svarṇa) ဖြင့် မမှန်ကန်မှု သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းမှု (vitatha) ကို ဖယ်ရှားတားဆီးရမည်။ မထန (mathana၊ မီးမွှေးတံ) ဖြင့် ရန်ငြိုး (dviṣṭa) ကို ကာကွယ်နှင်ထုတ်ရမည်။ အိမ်သုံး အက္ခတ (gṛhākṣata) ဖြင့်လည်း ရိတုကို တည်ထောင်/ပြီးစီးစေသည်။
Verse 6
मांसौदनेन धर्मेशमेकैकस्मिन् स्थितं द्वयं गन्धर्वं द्विपदं गन्धैर् भृशं शाकुनजिह्वया
အို ဓမ္မ၏အရှင်၊ အသားချက်ထမင်းကို ပူဇော်ရာတွင် နေရာတစ်ခုချင်းစီ၌ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းထားရမည်။ တစ်ပိုင်းကို ဂန္ဓဗ္ဗအတွက်၊ တစ်ပိုင်းကို နှစ်ခြေရှိသတ္တဝါအတွက် ထားရမည်။ အနံ့သာများဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မွှေးကြိုင်စေပြီး «ငှက်လျှာ» (ကိရိယာ/စီစဉ်ပုံ) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 7
एकस्थमूर्ध्वसंस्थञ्च मृगं नीलपटैस् तथा पितॄन् कृशरयार्धस्थं दन्तकाष्ठैः पदस्थितं
သူသည် ပူဇော်ပုံသဏ္ဍာန်ကို စိတ်တွင်တည်စေရာ၌—ခေါင်းကို မြှောက်ထားပြီး တစ်နေရာတည်း၌ တည်ငြိမ်သော သမင်တစ်ကောင်ကို အပြာရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်ဟု တွေးရမည်။ ထို့ပြင် ပိတೃများကို ကೃśara (ထမင်းနှင့် ပဲပေါင်း) ပန်းကန်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်ထိုင်အနေအထားဖြင့်၊ သွားတိုက်တံ (dantakāṣṭha) များပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ တည်စေ၍ စိတ်ကူးရမည်။
Verse 8
नृहस्त इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्योम शाकुलमांसेनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दौवारिकं द्विसंस्थञ्च सुग्रीवं यावकेन तु पुष्पदन्तं कुशस्तम्बैः पद्मैर् वरुणमेकतः
«အမှတ်အသားပါ စာမူအချို့တွင်» ‘Nṛhasta’ နှင့် ‘Vyoma’ ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် တံခါးစောင့် Dauvārika နှင့် Dvisaṃstha တို့အား ပူဇော်ရမည်။ Sugrīva အတွက် ယာဝက (မုယော) ဖြင့်၊ Puṣpadanta အတွက် ကုရှမြက်တံများဖြင့်၊ Varuṇa အတွက်တော့ ကြာပန်းများဖြင့် သီးခြားပူဇော်ရမည်။
Verse 9
असुरं सुरया द्विष्ठं पदे शेषं घृताम्भसा यवैः पापं पदार्धस्थं रोगमर्धे च मण्डकैः
အဆူရဆန်သော (မကောင်းသော) သက်ရောက်မှုကို စူရာ (ဖျော်ရည်အရက်) ဖြင့် တားဆီးရမည်။ ခြေဖဝါးပေါ်ရှိ ကျန်ရစ်သော အညစ်အကြေးကို ဂhee ရောထားသော ရေဖြင့် ဖယ်ရှားရမည်။ အပြစ်ကို ခြေတစ်ဝက်ပိုင်းတွင် တည်နေသော် မုယောဖြင့် ပယ်ဖျက်ရမည်။ ရောဂါသည် အလယ်ပိုင်းတွင် ရှိသော် မဏ္ဍက မုန့်များဖြင့် ကုသရမည်။
Verse 10
नागपुष्पैः पदे नागं मुख्यं भक्ष्यैर् द्विसंस्थितं मुद्गौदनेन भल्लाटं पदे सोमं पदे तथा
နာဂပန်းများ (nāga-puṣpa) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အရပ်တွင် နာဂ (မြွေဒေဝ) ကို တည်ထားရမည်။ အဓိက (အလယ်ဗဟို) နေရာတွင် အစားအစာပူဇော်ပစ္စည်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် တည်ထားရမည်။ မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) ရောချက်ထမင်းဖြင့် Bhallāṭa အတွက် ပူဇော်တည်ထားရမည်။ ထို့အတူ အခြားအရပ်တစ်ခုတွင် Soma အတွက်လည်း တည်ထားရမည်။
Verse 11
मधुना पायसेनाथ शालूकेन ऋषिं द्वये पदे दितिं लोपिकाभिरर्धे दितिमथापरं
ပျားရည်နှင့် နို့ထမင်းပူဒင်ကို ပူဇော်၍၊ ထို့အတူ သာလူက (ကြာတံ) ဖြင့်လည်း ပူဇော်လျှင် ရှိသီ (Ṛṣi) ၏ အဆင့်ကို ရောက်သည်။ အဆင့်နှစ်ဆင့် မြင့်သော် ဒိတိ (Diti) ၏ အနေအထားသို့ ရောက်သည်။ လောပိကာ (အစာပြင်ဆင်မှုတစ်မျိုး) ဖြင့် မာတရာ၏ တစ်ဝက်အတိုင်း ဒိတိသို့ ရောက်ပြီး၊ ထို့နောက် ထပ်မံ မြင့်သော အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ရရှိသည်။
Verse 12
पूरिकाभिस्ततश्चापमीशाधः पयसा पदे ततोधश्चापवत्सन्तु दध्ना चैकपदे स्थितं
ထို့နောက် ပူရိကာမုန့်များဖြင့် ‘အပ်’ (ရေကပ်ပူဇော်ခြင်း) ကို တင်ရမည်။ ဣဿ (Īśa) အနေအထားအောက်ရှိ သတ်မှတ်ထားသော pāda (နေရာ) တွင် နို့ကို တင်ရမည်။ ထို့အောက်တွင် ‘အာပ-ဝတ္စာ’ (နို့ရေဖျော်စပ်မှု) ကို ထားစေ၍၊ ဒဓိ (curd) ကိုလည်း pāda တစ်ခုတည်းတွင် တင်ထားရမည်။
Verse 13
लड्डुकैश् च मरीचिन्तु पूर्वकोष्ठचतुष्टये सवित्रे रक्तपुष्पाणि ब्रह्माधःकोणकोष्ठके
ထို့ပြင် လဒ္ဒု (laddus) နှင့် မရိချ (ငရုတ်ကောင်း/pepper) ဖြင့် အရှေ့ဘက် အခန်းကဏ္ဍ လေးခုကို ဖြည့်ရမည်။ ဆဝိတೃ (Savitṛ) အတွက် ဘြဟ္မာ (Brahmā) အောက်ဘက် ထောင့်အောက်ပိုင်းရှိ အခန်းကဏ္ဍတွင် အနီရောင်ပန်းများကို တင်ရမည်။
Verse 14
तदधःकोष्ठके दद्यात् सावित्र्यै च कुशोदकं विवस्ते ऽरुणं दद्याच्चन्दनञ्चतुरङ्घ्रिषु
ထိုအောက်ဘက် အခန်းကဏ္ဍတွင် စာဝိတြီ (Sāvitrī) ကို ပူဇော်ရန် ကုရှ (kuśa) မြက်စိမ်ရေကို တင်ရမည်။ အဝတ်အပိုင်းတွင် အနီရောင်အဝတ်ကို ပူဇော်၍၊ ခြေလေးဖက် (နတ်ရုပ်/ယန္တရား) တွင် စန္ဒန (စန္ဒကူး) လိမ်းပူဇော်ရမည်။
Verse 15
रक्षोधःकोणकोष्ठे तु इन्द्रायान्नं निशान्वितं इन्द्रजयाय तस्याधो घृतान्नं कोणकोष्ठके
ရက္ခသ (Rakṣas) ဦးတည်ရာ ထောင့်အခန်းကဏ္ဍတွင် အင်ဒြ (Indra) အတွက် နနွင်းရောထားသော အစာပူဇော်ကို တင်ရမည်။ ထို့အောက်တွင် ထောင့်အခန်းကဏ္ဍ၌ အင်ဒြဇယ (Indra-jaya) — အင်ဒြကို အနိုင်ယူခြင်းအတွက် — ဂျီ (ghṛta) ထမင်းပူဇော်ကို တင်ရမည်။
Verse 16
चतुष्पदेषु दातव्यमिन्द्राय गुडपायसं वाय्वधःकोणदेशे तु रुद्राय पक्वमांसकं
လေးဘက်ဦးတည်ရာများတွင် အိန္ဒြာအား ဂုဍ (သကြားညို) ဖြင့်ချိုစေသော ဆန်ပူဒင်ကို ပူဇော်ရမည်။ အနောက်မြောက်ဘက် အောက်ထောင့်ဒေသတွင် ရုဒြာအား ချက်ပြီးသား အသားကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 17
तदधःकोणकोष्ठे तु यक्षायार्द्रं फलन्तथा महीधराय मांसान्नं माघञ्च चतुरङ्घ्रिषु
အစီအစဉ်၏ အောက်ထောင့်အခန်းတွင် ယက္ခအား စိုစွတ်သော သစ်သီးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ မဟီဓရအား အသားပါသော အစာကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် လေးဘက်ဦးတည်ရာများတွင် မာဃာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 18
मध्ये चतुष्पदे स्थाप्या ब्रह्मणे तिलतण्डुलाः चरकीं माषसर्पिभ्यां स्कन्दं कृशरयासृजा
အလယ်ဗဟိုရှိ လေးထောင့်နေရာတွင် ဘြဟ္မာအား ပူဇော်ရန် နှမ်းစေ့နှင့် ဆန်စေ့ကို ထားရမည်။ carakī ကို မတ်ပဲ (black gram) နှင့် ဂhee ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် စကန္ဒအား kṛśara (ပဲနှင့်ဆန်ချက်) ကို သွေး/အသားရည်နှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။
Verse 19
रक्तपद्मैर् विदारीञ्च कन्दर्पञ्च पलोदनैः पूतनां पलपित्ताभ्यां मांसासृग्भ्याञ्च जम्भकं
အနီရောင် ကြာပန်းများနှင့်အတူ vidārī နှင့် kandarpa ကို palodana နှင့်ပေါင်း၍ (အသုံးပြုရမည်)။ pūtanā နှင့် palapitta တို့နှင့်လည်းကောင်း၊ အသားနှင့် သွေးတို့နှင့်လည်းကောင်း ပေါင်းစပ်သုံးစွဲသော ဖော်မြူလာကို jambhaka ဟု ခေါ်သည်။
Verse 20
मध्यचतुष्टये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पित्तासृगस्थिभिः पापां पिलिपिञ्जं स्रजासृजा ईशाद्यान् रक्तमांसेन अभावादक्षतैर् यजेत्
“(ဤစာဖတ်ပုံအရ) ‘အလယ်ရှိ လေးခုစု’ ဟု ဆိုသည်။” သည်းရည်၊ သွေးနှင့် အရိုးတို့ဖြင့် ပာပါ (အပြစ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်ပြုထားသော နတ်သဘော) ကို ပူဇော်ရမည်။ Pilipiñja ကို ကြောကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်သော ပန်းကုံးဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ Īśa မှစသော နတ်များကို သွေးနှင့် အသားဖြင့် ပူဇော်ရမည်; မရရှိလျှင် akṣata (မချက်ရသေးသော ဆန်စေ့) ဖြင့် အစားထိုး၍ ပူဇော်ရမည်။
Verse 21
रक्षोमातृगणेभ्यश् च पिशाचादिभ्य एव च पितृभ्यः क्षेत्रपालेभ्यो बलीन् दद्यात् प्रकामतः
ထို့နောက် မိမိလိုသလို သင့်တော်သမျှအတိုင်း ရက္ခသ (Rakṣas) အဖွဲ့နှင့် မာတೃဂဏ (Mātṛ-gaṇa) များ၊ ပိသာချ (Piśāca) စသည့်အဖွဲ့များ၊ ထို့ပြင် ပိတೃ (Pitṛ) များနှင့် က్షೇತ್ರပာလ (Kṣetrapāla) မြေကာကွယ်သူများထံ ဘလီ (bali) ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 22
आहुत्वैतानसन्तर्प्य प्रासादादीन्न कारयेत् ब्रहमस्थाने हरिं लक्ष्मीं गणं पश्चात् समर्चयेत्
အာဟုတိ (āhuti) များကို ပူဇော်ပြီး ထိုသူတော်/အဖော်အပါများကို မကျေနပ်အောင် မထားဘဲ၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် ဆက်စပ်အဆောက်အအုံများကို ဆောက်လုပ်ရန် မစတင်သင့်။ ဘြဟ္မာနေရာ (Brahmā-sthāna) တွင် ဟရိ (Hari/Viṣṇu) နှင့် လက္ရှ္မီ (Lakṣmī) ကို ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဂဏ (Gaṇa/Gaṇeśa) ကိုလည်း ဂရုတစိုက် ဆမర్చနာ ပြုရမည်။
Verse 23
महीश्वरं वास्तुमयं वर्धन्या सहितं घटं ब्रह्माणं मध्यतः कुम्भे ब्रह्मादींश् च दिगीश्वरान्
မဟီဣရှ္ဝရ (Mahīśvara) — နေရာ၏ ဝါස්တု-ရုပ် (Vāstu) အဖြစ် အုပ်စိုးသည့် နတ်တော် — ကို ဝර්ဓနီ (Vardhanī) နှင့်အတူ သက္ကရာဇ်အိုး (ghaṭa/kumbha) ထဲတွင် တင်သွင်း (invoke) ရမည်။ ထို့အပြင် ကုမ္ဘ၏ အလယ်၌ ဘြဟ္မာ (Brahmā) ကို တည်စေကာ၊ ဘြဟ္မာစသည့် နတ်များနှင့် တိသအုပ်စိုးရှင်များ (Dikpāla) ကိုလည်း တည်စေရမည်။
Verse 24
दद्यात् पूर्णाहुतिं पश्चात् स्वस्ति वाच्य प्रणम्य च प्रगृह्य कर्करीं सम्यक् मण्डलन्तु प्रदक्षिणं
ထို့နောက် ပူර්ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ဟူသော နောက်ဆုံးအာဟုတိကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဆွஸ္တိ-ဝါချန (svasti-vācana) အမင်္ဂလာကောင်း စကားကို ဖတ်ဆိုစေပြီး ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ ကර්ကရီ (karkarī) ကို မှန်ကန်စွာ ကိုင်ယူ၍ မဏ္ဍလ (maṇḍala) ကို ညာဘက်လှည့် (pradakṣiṇa) ပတ်လည် လှည့်ရမည်။
Verse 25
सूत्रमार्देण हे ब्रह्मंस्तोयधाराञ्च भ्रामयेत् पूर्ववत्तेन मार्गेण सप्त वीजानि वापयेत्
အို ဘြာဟ္မဏ (Brahman) ရေစိုထားသော ကြိုး (sūtra) ဖြင့် ရေစီးကြောင်း (toyadhārā) ကို ဝိုင်းပတ်လှည့်စေ၍၊ ထို့နောက် ယခင်က သတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းတူတူအတိုင်း မျိုးစေ့ ခုနစ်မျိုးကို စိုက်ပျိုး/ကြဲချရမည်။
Verse 26
प्रारम्भं तेन मार्गेण तस्य खातस्य कारयेत् ततो गर्तं खनेन्मध्ये हस्तमात्रं प्रमाणतः
သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်း (မာရ္ဂ) အတိုင်း ခါတ (တူးမြောင်း) ကို အရင်ဆုံး တူးလုပ်စေရာမည်။ ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုတွင် သတ်မှတ်အတိုင်း လက်တစ်လက်အရွယ် (ဟတ်တ) ရှိသော ဂရ္တ (အပေါက်) ကို တူးရမည်။
Verse 27
चतुरङ्गुलकं चाधश्चोपलिप्यार्चयेत्ततः ध्यात्वा चतुर्भुजं विष्णुमर्घ्यं दद्यात्तु कुम्भतः
အောက်ပိုင်းကို လက်ချောင်းလေးချောင်းအတိုင်း (စတုရင်္ဂုလ) လိမ်းပတ်၍ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ လေးလက်ပါသော ဗိဿဏုကို ဓ్యာနပြုကာ ကုမ္ဘ (ရေခွက်/ရေထည်) မှ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 28
कर्कर्या पूरयेत् श्वभ्रं शुक्लपुष्पाणि च न्यसेत् दक्षिणावर्तकं श्रेष्ठं बीजैर् मृद्द्भिश् च पूरयेत्
အပေါက်/အတွင်းခေါင်းကို ကျောက်စရစ်သေးသေး (ကရ္ကရျာ) ဖြင့် ဖြည့်၍ အဖြူရောင်ပန်းများကိုလည်း ထားရမည်။ အကောင်းဆုံး မင်္ဂလာရှိသော ညာဘက်လှည့် သင်္ခ (ဒက္ခိဏာဝရ္တ) ကို တင်ထားပြီး မျိုးစေ့များနှင့် မြေတုံးများဖြင့်လည်း ဖြည့်ရမည်။
Verse 29
अर्घ्यादानं विनिष्पाद्य गोवस्त्रादीन्ददेद्गुरौ कालज्ञाय स्थपतये वैष्णवादिभ्य अर्चयेत्
အရ္ဃျပူဇော်ခြင်းကို စနစ်တကျ ပြီးစီးစေပြီးနောက် ဂုရုထံသို့ နွား၊ အဝတ်အစား စသည့် အလှူပစ္စည်းများကို ပေးရမည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာကာလကို သိသူ (ကာလဇ္ဉာ)၊ သ္ထပတိ (ဗိသုကာ) နှင့် ဝိုင်ෂ္ဏဝများ စသည့်သူတို့ကိုလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 30
ततस्तु खानयेद्यत्नज्जलान्तं यावदेव तु पुरुषाधःस्थितं शल्यं न गृहे दोषदं भवेत्
ထို့နောက် ရေအဆင့်ထိ ရောက်အောင် သေချာစွာ တူးဖော်ရမည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် လူတစ်ဦး၏ အောက်တွင် တည်ရှိနေသော အနှောင့်အယှက်/အပြင်ပစ္စည်း (ရှလျ) သည် အိမ်တွင် မကျန်ရစ်ဘဲ အန္တရာယ်နှင့် ချို့ယွင်းချက် ဖြစ်စေမည် မဟုတ်။
Verse 31
पिलिपिच्छमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः महीधरं वास्तुमयमिति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुरुषाधिष्ठितं शल्यमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अस्थिशल्ये विद्यते वै भित्तिर्वै गृहिणो ऽसुखं यन्नामशब्दं शृणुयात्तत्र शल्यं तदुद्भवं
«အသ္ထိ-ရှလျ» (အရိုးကဲ့သို့ အတားအဆီး/ပြင်ပဝတ္ထု) ဖြစ်လျှင် နံရံတွင် အနှောင့်အယှက်ရှိတတ်ပြီး အိမ်ရှင်အတွက် မသက်သာမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ အနိမိတ်အဖြစ် ကြားရသော အမည် သို့မဟုတ် အသံ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုနေရာ၌ ဖုံးကွယ်သော «ရှလျ» သည် ထိုအညွှန်းပြသသော အရင်းအမြစ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။
The chapter emphasizes a Vāstu-śāstra workflow: 64-pada maṇḍala zoning with substance-specific offerings, followed by kumbha-sthāpana, pūrṇāhuti, traced trenching/pit creation, auspicious deposits (dakṣiṇāvarta conch, seeds), and finally śalya-doṣa detection by excavation to the water-line.
By treating land-taking and construction as dharmic worship: the site is approached as Vāstu-Puruṣa, offerings cultivate gratitude and restraint, bali reconciles visible and invisible stakeholders, and doṣa-removal becomes inner purification—aligning practical building with cosmic order and devotional discipline.