
Chapter 38 — देवालयनिर्माणफलं (The Merit of Constructing a Temple)
အဂ္နိဘုရားက သာသနာတော်အိမ်တော်ကို တည်ထောင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ဝါစုဒေဝ (ဗိဿနု) ဘုရားကျောင်းတည်ခြင်းသည် မျိုးဆက်များစွာအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်များကို ဖျက်ပစ်ပြီး၊ လှူဒါန်းသူသာမက အားပေး၍ ဝမ်းမြောက်သူများထံသို့ပါ ကုသိုလ်ရလဒ် ပျံ့နှံ့ကြောင်း ကြေညာသည်။ ဤအধ্যာယတွင် သန့်ရှင်းသော ဆောက်လုပ်ရေး၏ အဆင့်လိုက် သဘောတရားကို ဖော်ပြပြီး—ဆောက်ခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းပြုပြင်ခြင်း၊ အင်္ဂတေကပ်ခြင်း၊ လှည်းသုတ်သန့်ရှင်းခြင်း၊ အုတ်ပေးခြင်း၊ ကလေးကစားသကဲ့သို့ သဲဘုရားကျောင်းလုပ်ခြင်းတိုင်အောင် ဓမ္မကောင်းမှုဟု ဆိုကာ ဗိဿနုလောကရောက်ခြင်းနှင့် မျိုးရိုးမြှင့်တင်ခြင်းကို ပေးသည်။ လိမ်လည်ခြင်း သို့မဟုတ် အလှပြသက်သက်ဖြင့် လုပ်လျှင် ကောင်းကင်ရလဒ် မရကြောင်း သတိပေးသည်။ ထို့နောက် တစ်ယူနစ်၊ သုံး၊ ငါး၊ ရှစ်၊ ဆယ့်ခြောက်ယူနစ် စသည့် ဘုရားကျောင်းပုံစံအဆင့်များကို ကောစမစ်ရလဒ်များနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ အမြင့်ဆုံးတွင် ဘုက္ခိ-မုက္ခိနှင့် မောက္ခကို ဗိုင်ရှ္ဏဝ သန့်ရှင်းရာအိမ်တော်များမှ ရနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ငွေကြေးသည် အနိစ္စဖြစ်သော်လည်း ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအား လှူဒါန်းခြင်း၊ ကီရတနာနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့တွင် သုံးလျှင် အဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်း သင်ကြားသည်။ ဗိဿနုသည် အရာအားလုံး၏ မူလနှင့် အနှံ့ပြန့်တည်ရှိသူဟု မေတ္တာဗေဒကို ချဲ့ထွင်ကာ ဘုရားကျောင်းတည်ထောင်ခြင်းသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသော အနာဝတ္တိကို ဆောင်ကြဉ်းကြောင်း ချိတ်ဆက်သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားကျောင်းတည်ခြင်းနှင့် ရုပ်တုလုပ်ခြင်း၊ ရုပ်တုတင်မြှောက်ပူဇော်ခြင်းတို့၏ ကုသိုလ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကာ ပစ္စည်းအမျိုးအစားအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ပြီး ပရတိမာ-ပရတိဋ္ဌာ ပူဇော်ပွဲ၏ အကန့်အသတ်မဲ့ အကျိုးကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယမမင်း၏ အမိန့်အရ ဘုရားကျောင်းတည်သူနှင့် ရုပ်တုပူဇော်သူများကို နရကသို့ ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေပြီး၊ ဟယဂ္ရီဝက ဗြဟ္မာနှင့် ဒေဝများအား သင်ကြားသည့် သမ္ပတ္တိ (အဘိသေက/သံဃာတင်) ပညာသို့ ဆက်ကူးသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये सङ्क्षेपपवित्रारोहणं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अथ अष्टत्रिंशो ऽध्यायः देवालयनिर्माणफलं अग्निर् उवाच वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकं चिकीर्षोर्देवधामादि सहस्रजनिपापनुत्
ဤသို့ အာဒိမဟာပုရာဏအတွင်းရှိ အာဂ္နိပုရာဏ၌ «ပဝိတရတင်မြှောက်ခြင်းကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသော အခန်း» ဟူသော သုံးဆယ်ခုနှစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု သုံးဆယ်ရှစ်မြောက် အခန်း «ဒေဝါလယ တည်ဆောက်ခြင်း၏ အကျိုး (ဖလ)» ကို စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်—ဒေဝဓာမ တည်ထောင်လိုသူအတွက် ဝါစုဒေဝ၏ အာလယမှ စ၍ ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်း၏ အကျိုးနှင့် ဆက်စပ်ရလဒ်တို့ကို ငါကြေညာမည်။ ၎င်းသည် မွေးဖွားခြင်း တစ်ထောင်ကြိမ် စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့ကို ပယ်ဖျက်၏။
Verse 2
मनसा सद्मकर्तॄणां शतजन्माघनाशनं येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहं
စိတ်ဖြင့်သာ သဘောတူကာ ကృష్ణ၏ အိမ်/ဗိမာန် ဆောက်လုပ်ခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ထောက်ခံသူတို့သည် (ဆောက်လုပ်သူများကို အားပေးသူတို့) ရာဇန్మတစ်ရာအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သွားခြင်းကို ရရှိကြသည်။
Verse 3
तेपि पापैर् विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकतां समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः
သူတို့လည်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ အချျုတ (ဗိෂ္ဏု) ၏ လောကသို့ ရောက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်သူ လူတစ်ဦးသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကိုပါ အပါအဝင် မျိုးရိုးတစ်သောင်းကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။
Verse 4
विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहं वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्य् अलङ्कृताः
ဟရိ (ဗိෂ္ဏု) ၏ အိမ်/ဗိမာန်ကို ဆောက်လုပ်စေခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ ဘိုးဘွားများကို ဗိෂ္ဏုလောကသို့ လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ ပိတೃများသည် ထိုကုသိုလ်ကို မြင်၍ ဗိෂ္ဏုလောက၌ တန်ခိုးတော်ဖြင့် အလှဆင်လျက် နေထိုင်ကြသည်။
Verse 5
विमुक्ता नारकैर् दुःखैः कर्तुः कृष्णस्य मन्दिरं ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयं
တည်ထောင်သူ/အလှူရှင်အတွက် ကృష్ణ၏ မန္ဒိရသည် ဒေဝတालयဖြစ်၍ ဘြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်အစုအဝေးကြီးများကို ဖျက်ဆီးကာ နరకဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်စေသည်။
Verse 6
फलं यन्नाप्यते यज्ञैर् धाम कृत्वा तदाप्यते देवागारे कृते सर्वतीर्थस्नानफलं लभेत्
ယဇ္ဉများဖြင့်တောင် မရနိုင်သော အကျိုးကို ဒေဝတ၏ သာသနာတော်အိမ် (ဓာမ) ဆောက်လုပ်ခြင်းဖြင့် ရနိုင်သည်။ ဒေဝဂါရ (ဘုရားကျောင်း) တည်ဆောက်ပြီးလျှင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 7
देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्फलादिकं शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदं
နတ်တို့အတွက်နှင့် သန့်ရှင်းသောအကြောင်းရင်းများကြောင့် စစ်မြေပြင်၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် ကြေညာထားသော ကုသိုလ်နှင့် အကျိုးရလဒ်တို့ကို—လှည့်စားမှုဖြင့် သို့မဟုတ် ဖုန်မှုန့်ကို သင်္ကေတလိုသာ လုပ်ကာ လိမ်လည်ပြုလုပ်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မဖြစ်စေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်း မပေးနိုင်။
Verse 8
गृहादिकं ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नन्दन्ति इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वल्गन्ति इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृष्टा इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः एकायतनकृत् स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक् पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः
အခန်းတစ်ခန်းတည်းသော သန့်ရှင်းရာ (တစ်ဌာန) ကို ဆောက်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ အခန်းသုံးခန်းပါ အိမ်ကို ဆောက်သူသည် ဘြဟ္မာလောကကို ခံစားရ၏။ အခန်းငါးခန်းပါ အိမ်ကို ဆောက်သူသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) လောကသို့ ရောက်၏။ အခန်းရှစ်ခန်းပါ အိမ်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ငြိမ်မှုနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှု ရှိ၏။
Verse 9
षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहं
သို့ရာတွင် သန့်ရှင်းရာ ဆယ့်ခြောက်ခန်းပါ ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်သူသည် လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိမည်။ ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ ဘုရားကျောင်းကို အနိမ့်၊ အလယ်၊ အမြင့် အဆင့်တို့ဖြင့် ဆောက်စေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 10
स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात् श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान् लभेत्
ဗိဿနုဘုရား၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာကို ဆောက်လုပ်ပြီးသော ငွေကြေးပြည့်စုံသူ အလှူရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဝိုင်ရှ္ဏဝလောကသို့ ရောက်ကာ အစဉ်လိုက် မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကိုပါ ရရှိသည်။
Verse 11
कनिष्ठेनैव तत् पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः समुत्पाद्य धनं कृत्या स्वल्पेनापि सुरालयं
အနည်းဆုံးသော အလှူတင်ခြင်းဖြင့်ပင် ဆင်းရဲသောလူသည် ထိုကုသိုလ်ကို တကယ်တမ်း ရရှိနိုင်သည်။ တရားသဖြင့် ကြိုးစားကာ ငွေကြေးကို ဖန်တီးပြီးလျှင် အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း နတ်ဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာကို တည်ထောင် သို့မဟုတ် ထောက်ပံ့သင့်သည်။
Verse 12
कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरं लक्षणाथ सहस्रेण शतेनार्धेन वा हरेः
ဟရီအတွက် ကုသိုလ်ကောင်းသော ပူဇော်ပွဲ သို့မဟုတ် ဒါနကို ပြုလုပ်စေသူသည် အထူးမြတ်သော အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်—ဟရီ၏ ကုသိုလ်ကို လက္ခတစ်သိန်း၊ တစ်ထောင်၊ သို့မဟုတ် တစ်ရာငါးဆယ်ဟု တိုင်းတာနိုင်သည်။
Verse 13
कारयन् भवनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः बाल्ये तु क्रीडमाणा ये पांशुभिर्भवनं हरेः
အိမ်တော် (ဘုရားကျောင်း/အာဝါသ) ကို ဆောက်လုပ်စေသူသည် ဂရုဓတံခွန်တင် သခင် (ဗိဿနု) တည်ရှိရာ လောကသို့ ရောက်သည်။ ကလေးဘဝတွင် ကစားရင်း သဲဖြင့် ဟရီ၏ အိမ်ကို ဆောက်သူတို့ပင် ထိုကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။
Verse 14
वासुदेवस्य कुर्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः तीर्थे चायतने पुण्ये सद्धक्षेत्रे तथाष्टमे
ဝါစုဒေဝကို ပူဇော်ဝတ်ပြု၍ အမှုတော်ဆောင်သူတို့ပင် ထိုဘုရား၏ လောကသို့ သွားရောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်—အထူးသဖြင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင်၊ ကုသိုလ်ရှိသော အာယတန (ဘုရားကျောင်း) တွင်၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော နေရာတွင်၊ တရားမှန်ကန်သော က္ရှೇತ್ರတွင်၊ ထို့အပြင် အဋ္ဌမမြောက် သန့်ရှင်းအမျိုးအစားတွင်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 15
कर्तुरायतनं विष्णोर्यथोक्तात्त्रिगुणं फलं बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवं
ပြုလုပ်သူ သို့မဟုတ် အလှူရှင်အတွက်၊ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဆောက်လုပ်ထားသော ဗိဿနု၏ အာယတန (သန့်ရှင်းရာ) သည် သုံးဆသော အကျိုးကို ပေးသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သန့်ရှင်းရာ (ဘုရားကျောင်း/ရုပ်တော်တင်ရာ) ကို ဘန္ဓူက ပန်းများ စီစဉ်တန်ဆာဆင်၍ စုဓာ (အဖြူလိမ်းပစ္စည်း) ပတ်တီးဖြင့် လိမ်းအုပ်ရမည်။
Verse 16
ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्पुरं पतितं पतमानन्तु तथार्धपतितं नरः
ဘုရား၏ အိမ်တော်ကို လိမ်းအုပ်ပြုပြင်၍ သန့်ရှင်းစေသူတို့သည် ဘဂဝတ်၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်ကြသည်။ အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်နေသူ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်ကျရောက်သူကဲ့သို့ ကျဆုံးသူပင် ထိုကုသိုလ်ကို ရရှိနိုင်သည်။
Verse 17
समुद्धृत्य हरेर्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलं पतितस्य तु यः कर्ता पतितस्य च रक्षिता
လဲကျသူကို ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်သူသည် ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ နေရာသို့ ရောက်ပြီး ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆ ရရှိသည်။ လဲကျသူ၏ အကျိုးပြုသူ၊ ကာကွယ်သူ ဖြစ်သူသည် ထိုအကျိုးကို ရသည်။
Verse 18
विष्णोरायतनस्येह नरो विष्णुलोकभाक् इष्टकानिचयस्तिष्ठेद् यावदायतने हरेः
ဤလောက၌ လူတစ်ယောက်သည် ဗိဿနု၏ အာယတန (ဘုရားကျောင်း) အတွက် အုတ်တုံးများကို စုပုံတည်ဆောက်ခြင်းသာဖြင့်ပင် ဗိဿနုလောက၏ အခွင့်အရေးကို ရရှိသည်။ ဟရီ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာ တည်ရှိနေသမျှ ကုသိုလ်အကျိုးသည် တည်တံ့သည်။
Verse 19
सकुलस्तस्य वै कर्ता विष्णुलोके महीयते षोडशागारकारी तु इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वल्पेनैवेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स एव पुण्यवान् पूज्य इह लोके परत्र च
ထိုအလှူ (အိမ်/နေအိမ်ပေးကမ်းခြင်း) ကို ပြုလုပ်သူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးနှင့်အတူ ဗိဿနုလောက၌ ချီးမြှောက်ခံရသည်။ အမှတ်အသားပါ စာမူတစ်စောင်အရ အိမ် ၁၆ လုံး ဆောက်သူ၊ သို့မဟုတ် အခြားအမှတ်အသားပါ စာမူအရ အနည်းငယ်သော အလှူဖြင့်ပင်—ထိုသူတစ်ဦးတည်းက ကုသိုလ်ရှိ၍ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင်လည်း ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 20
कृष्णस्य वासुदेवस्य यः कारयति केतनं जातः स एव सुकृती कुलन्तेनैव पावितं
ကృష్ణ ဝါစုဒေဝ၏ အလံတော် (ကေတန) ကို ပြုလုပ်စေသူသည် မွေးကတည်းကပင် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်တစ်ရပ်တည်းဖြင့် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံး သန့်စင်ပေါ်လွင်လာသည်။
Verse 21
विष्णुरुद्रार्कदेव्यादेर्गृहकर्ता स कीर्तिभाक् किं तस्य वित्तनिचयैर् मूढस्य परिरक्षितः
ဗိဿနု၊ ရုဒ္ဒရ၊ အာရက (နေမင်း)၊ ဒေဝီနှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားတို့အတွက် သန့်ရှင်းရာအိမ်တော်ကို ဆောက်လုပ်/တည်ထောင်သူသည် တည်တံ့သော ကီရ్తိ (ဂုဏ်သတင်း) ကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။ မိုက်မဲသူက စောင့်ရှောက်ထားသော ငွေကြေးစုဆောင်းမှုများသည် ဘာအကျိုးရှိသနည်း။
Verse 22
दुःखार्जितैर् यः कृष्णस्य न कारयति केतनं नोपभोग्यं धनं यस्य पितृविप्रदिवौकसां
ဒုက္ခပင်ပန်း၍ ရရှိသော ဥစ္စာဖြင့် ကృష్ణအတွက် ကေတနံ (အိမ်တော်/ဘုရားကျောင်း) မဆောက်စေသူ၊ ထိုဥစ္စာကိုလည်း ပိတೃ (ဘိုးဘွား)၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဒေဝတားတို့အတွက် မသုံးမခံသူသည် ဥစ္စာကို ဓမ္မတရားအတိုင်း မအသုံးချသူဟု ရှုတ်ချခံရသည်။
Verse 23
नोपभोगाय बन्धूनां व्यर्थस्तस्य धनागमः यथा ध्रुवो नृणां मृत्युर्वित्तनाशस् तथा ध्रुवः
ဆွေမျိုးသားချင်းတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုအတွက် ဥစ္စာကို မသုံးသူအတွက် ဥစ္စာရရှိခြင်းသည် အလဟဿ ဖြစ်သည်။ လူတို့အတွက် သေခြင်းက မလွဲမသွေ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဥစ္စာပျက်စီးခြင်းလည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။
Verse 24
मूढस्तत्रानुबध्नाति जीवितेथ चले घने यदा वित्तं न दानाय नोपभोगाय देहिनां
မိုက်မဲသူသည် မတည်မြဲ၍ မသေချာသော အမှောင်ထူထပ်မှုအလယ်တွင် အသက်ကိုပင် ကပ်လျက်နေသည်။ သူ၏ ဥစ္စာသည် ဒါနအတွက်လည်း မသုံး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့၏ သင့်တော်သော အသုံးအတွက်လည်း မသုံးသောအခါ ဖြစ်သည်။
Verse 25
नापि कीर्त्यै न धर्माथं तस्य स्वाम्येथ को गुणः तस्माद्वित्तं समासाद्य दैवाद्वा पौरुषादथ
သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုသည် အကျိုးမရှိ—ကီရ్తိ (ဂုဏ်သတင်း) အတွက်လည်း မဟုတ်၊ ဓမ္မ၏ ရည်မှန်းချက်အတွက်လည်း မဟုတ်။ ထိုကဲ့သို့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ခြင်းတွင် အရည်အသွေး ဘာရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဥစ္စာကို ကံတရား၏ အားပေးမှုဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်ဖြစ်စေ ရယူသင့်သည်။
Verse 26
दद्यात् सम्यग् द्विजाग्र्येभ्यः कीर्तनानि च कारयेत् दानेभ्यश्चाधिकं यस्मात् कीर्तनेभ्यो वरं यतः
ဒွိဇအဂ္ရျ (နှစ်ကြိမ်မွေး အထက်မြတ်သူများ) ထံသို့ ဒါနကို မှန်ကန်စွာ ပေးလှူရမည်၊ ထို့ပြင် ကီရ္တန (ချီးမွမ်းသီဆို/ရွတ်ဆို) များကိုလည်း ပြုလုပ်စေရမည်။ အကြောင်းမူကား ကီရ္တနသည် ဒါနထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်၍ ပေးလှူမှုများထက် ပိုထိရောက်သည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 27
अतस्तत्कारयेद्धीमान् विष्ण्वादेर्मन्दिरादिकं विनिवेश्य हरेर्धाम भक्तिमद्भिर् नरोत्तमैः
ထို့ကြောင့် ပညာရှိသူသည် ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့အတွက် ဘုရားကျောင်းနှင့် ဆက်စပ်အဆောက်အဦများကို ဆောက်လုပ်စေသင့်သည်။ ဟရီ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတော်ကို မှန်ကန်စွာ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ဘက္တိရှိသော အကောင်းဆုံးလူတို့က ထိုလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။
Verse 28
निवेशितं भवेत् कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरं भूतं भवयम् भविष्यञ्च स्थूलं सूक्ष्मं तथेतरत्
လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် သုံးလောကလုံးစုံကို သူက ပြည့်နှံ့စိမ့်ဝင်လိမ့်မည်။ ဖြစ်ခဲ့သမျှ၊ ဖြစ်လာနေသမျှ၊ ဖြစ်လာမည့်အရာတို့နှင့် ထူထဲသောအရာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအရာ၊ ထို့အပြင် ထိုခွဲခြားမှုများကို ကျော်လွန်သောအရာတို့ပါဝင်သည်။
Verse 29
आब्राह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं विष्णोः समुद्भवं तस्य देवादिदेवस्य सर्वगस्य महात्मनः
ဗြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တစ်စေ့အထိ အရာအားလုံးသည် ဗိဿဏုမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ဒေဝတားတို့၏ ဒေဝတား၊ အရာအားလုံးတွင် ပြည့်နှံ့နေသူ၊ မဟာအတ္တမန် ဖြစ်သည်။
Verse 30
निवेश्य भवनं विष्णोर् न भूयो भुवि जायते यथा विष्णोर्धामकृतौ फलं तद्वद्दिवौकसां
ဗိဿဏု၏ နေရာတော်ကို တည်ထောင်၍ သန့်စင်အပ်နှံပြီးနောက် လူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော အိမ်တော်ကို ဆောက်လုပ်ခြင်း၏ အကျိုးသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နေထိုင်သူများ (ဒေဝတားများ) အတွက်လည်း ထိုနည်းတူဟု ဆိုကြသည်။
Verse 31
तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वेशस्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवब्रह्मार्कविघ्नेशचण्डीलक्ष्म्यादिकात्मनां देवालयकृतेः पुण्यं प्रतिमाकरणेधिकं
ရှီဝ၊ ဗြဟ္မာ၊ နေမင်း၊ ဝိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ)၊ ခဏ္ဍီ၊ လက္ခ္မီ စသည့် ရုပ်သဏ္ဍာန်များရှိသော ဒေဝတားတို့အတွက် ဘုရားကျောင်း ဆောက်လုပ်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်သည်၊ သူတို့၏ ရုပ်တု (မూర్తိ) ကို ပုံဖော်ပြုလုပ်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်က ပိုမိုလွန်ကဲသည်။
Verse 32
प्रतिमास्थापने यागे फलस्यान्तो न विद्यते मृण्मयाद्दारुजे पुण्यं दारुजादिष्ट्काभवे
ရုပ်တော်တည်ထောင်ခြင်းအတွက် ပြုလုပ်သော ယာဂပူဇာ၌ ကုသိုလ်ဖလသည် အဆုံးမရှိ။ မြေဖြင့်လုပ်သော ရုပ်တော်ထက် သစ်ဖြင့်လုပ်သော ရုပ်တော်တည်ထောင်ခြင်း၏ ကုသိုလ်ပိုမြင့်ပြီး၊ သစ်ရုပ်ထက် အုတ်/အဆောက်အဦးဖြင့်လုပ်သော ရုပ်တော်၏ ကုသိုလ်ပိုမြင့်သည်။
Verse 33
इष्टकोत्थाच्छैलजे स्याद्धेमादेरधिकं फलं सप्तजन्मकृतं पापं प्रारम्भादेव नश्यति
အုတ်ဖြင့်ပြုလုပ်သော အလုပ်မှ ထွက်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် ကျောက်ထက် ပိုကြီးပြီး၊ ကျောက်မှ ထွက်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် ရွှေစသည့်အရာများထက် ပိုကြီးသည်။ မွေးဖွားမှု ခုနစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်သည် ဤကုသိုလ်လုပ်ငန်းကို စတင်ချိန်မှပင် ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 34
देवालयस्य स्वर्गी स्यान्नरकं न स गच्छति कुलानां शतमुद्धृत्य विष्णुलोकं नयेन्नरः
ဘုရားကျောင်းကို အလေးအနက်သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်မည်၊ နရကသို့ မသွားရ။ မိမိမျိုးရိုး၏ မျိုးဆက်တစ်ရာကို မြှောက်တင်ကာ ထိုသူသည် သူတို့ကို ဗိဿနုလောကသို့ ခေါ်ဆောင်သည်။
Verse 35
यमो यमभटानाह देवमन्दिरकारिणः यम उवाच प्रतिमापूजादिकृतो नानेया नरकं नराः
ယမမင်းက ယမဘဋာတို့အား မိန့်ကြားသည်– “ဘုရားများအတွက် ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်သူများနှင့် ရုပ်တော်ပူဇာစသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်သူများကို နရကသို့ မခေါ်မသွားရ။”
Verse 36
देवालयाद्यकर्तार आनेयास्ते तु गोचरे विसारध्वं यथान्यायन्नियोगो मम पाल्यतां
ဘုရားကျောင်းနှင့် ဆက်စပ်တာဝန်များကို တာဝန်ယူသူတို့ကို ငါ့ရှေ့သို့ ခေါ်ယူကြ။ သင့်တော်သော ဥပဒေနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း စိစစ်ဆုံးဖြတ်ကြ; ငါ့အမိန့်ကို သေချာစွာ လိုက်နာဆောင်ရွက်စေ။
Verse 37
नाज्ञाभङ्गं करिष्यन्ति भवतां जन्तवः क्वचित् केवलं ते जगत्तातमनन्तं समुपाश्रिताः
သင်၏သတ္တဝါတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ သင်၏အမိန့်ကို မချိုးဖောက်ကြပါ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် စကြဝဠာ၏အဖ အနန္တ၌သာ အားကိုးခိုလှုံထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 38
भवद्भिः परिहर्तव्यास्तेषां नात्रास्ति संस्थितिः ये च भगवता लोके तच्चित्तास्तत्परायणाः
သူတို့ကို သင်တို့က ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ သူတို့အတွက် တည်နေရာမရှိ။ သို့ရာတွင် လောက၌ ဘဂဝန်ကို သဒ္ဓါဖြင့် အပ်နှံသူများ၊ စိတ်ကို ထိုဘုရား၌ တည်စေ၍ ထိုဘုရားကိုသာ အားကိုးခိုလှုံသူများကို လက်ခံကာ ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။
Verse 39
पूजयन्ति सदा विष्णुं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः यस्तिष्ठन् प्रस्वपन् गच्छन्नुत्तिष्ठन् स्खलिते स्थिते
သူတို့သည် အမြဲတမ်း ဗိဿနုကို ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ နေအိမ်/ဝါစ্তুကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထိုသူအတွက် ရပ်နေစဉ်၊ အိပ်နေစဉ်၊ သွားလာစဉ်၊ ထတက်စဉ်၊ ချော်လဲစဉ် သို့မဟုတ် တည်ငြိမ်နေစဉ်တွင်ပင် ဗိဿနု၌ စိတ်မပြတ် တည်နေသည်။
Verse 40
सङ्कीर्तयन्ति गोविन्दं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः नित्यनैमित्तिकैर् देवं ये यजन्ति जनार्दनम्
ဂိုဝိန္ဒ၏ နာမကို သီဆိုကာ စံကီර්တန ပြုသူတို့သည် ဝါစ্তুဆိုင်ရာ တားမြစ်ချက်များမှ အဝေးထားရမည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ်နှင့် အခါအားလျော်စွာ ပြုသော ကర్మများဖြင့် ဇနာရ္ဒနကို ယဇ်ပူဇော်သူတို့သည် တကယ်တမ်း ဘုရားကို ပူဇော်ကြသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 41
नावलोक्या भवद्भिस्ते तद्गता यान्ति तद्गतिम् आनेयास्त्वविशेषत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नियमो मे ऽनुपाल्यतामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जन्तवः क्वचिदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ये पुष्पधूपवासोभिर्भूषणैश्चातिवल्लभैः
«သူတို့ကို သင်တို့က မထီမဲ့မြင် မကြည့်ရ။ ထိုအရာ၌ အားကိုးသွားသူတို့သည် ထိုအရာ၏ ဂတိကို ရောက်ကြမည်။ အမှန်တကယ် သူတို့ကို ခွဲခြားမထားဘဲ ခေါ်ယူလက်ခံရမည်» ဟူသည်မှာ အမှတ်အသားပြုထားသော ကွဲပြားဖတ်ချက်ဖြစ်သည်။ «ငါ၏ စည်းကမ်းကို မှန်ကန်စွာ လိုက်နာစေ» ဟူသည်မှာ အခြား အမှတ်အသားပြု ဖတ်ချက်။ «သတ္တဝါတို့သည် တခါတရံ…» ဟူသည်မှာလည်း အခြား ဖတ်ချက်။ (ဤသူတို့သည်) ပန်း၊ နံ့သာ၊ အနံ့မွှေးဝတ်စုံများနှင့် အလွန်ချစ်ခင်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်သူများ ဖြစ်သည်။
Verse 42
अर्चयन्ति न ते ग्राह्या नराः कृष्णालये गताः उपलेपनकर्तारः सम्मार्जनपराश् च ये
ကృష్ణဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိ၍ ပူဇော်ဝတ်ပြုနေစဉ် အဖမ်းမခံရသင့်သူများမှာ ဘုရားကျောင်းကို လိမ်းသုတ်ပြုပြင်သူများနှင့် လှည်းသုတ်သန့်ရှင်းရေးကို အမြဲလုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်သည်။
Verse 43
कृष्णालये परित्यज्यास्तेषां पुत्रास् तथा कुलम् येन चायतनं विष्णोः कारितं तत्कुलोद्भवम्
ကൃഷ്ണ (ဗိဿနု) ဘုရားကျောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့၏သားများနှင့် မျိုးရိုးတစ်စုလုံးကို ဖယ်ရှားရမည်။ သို့သော် ဗိဿနု၏ ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေသူ—ထိုမိသားစုမှ မွေးဖွားလာသူ—ကိုမူ လက်ခံရမည်။
Verse 44
पुंसां शतं नावलोक्यं भवद्भिर्दुष्टचेतसा यस्तु देवालयं विष्णोर्दारुशैलमयं तथा
စိတ်မကောင်းသောသူသည် လူတစ်ရာကိုတောင် မကြည့်ဘဲနေနိုင်သော်လည်း ဗိဿနု၏ ဘုရားကျောင်းကို—သစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ကျောက်ဖြင့်ဖြစ်စေ—မြင်သူမည်သူမဆို ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 45
कारयेन् मृण्मयं वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते अहन्यहनि यज्ञेन यजतो यन् महाफलम्
မြေခဲဖြင့်သာ ပြုလုပ်စေသော်လည်း အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ယဇ္ဉ (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉကာရ၏ မဟာအကျိုးကို ထိုနည်းတူ ရရှိသည်။
Verse 46
प्राप्नोति तत् फलं विष्णोर्यः कारयति केतनं कुलानां शतमागामि समतीतं तथा शतं
ဗိဿနု၏ နေရာတော် (ဘုရားကျောင်း) ကို ဆောက်လုပ်စေသူသည် ထိုအကျိုးကိုပင် ရရှိသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ မျိုးရိုးတွင် အနာဂတ် မျိုးဆက်တစ်ရာနှင့် အတိတ် မျိုးဆက်တစ်ရာလည်း ထိုနည်းတူ အကျိုးခံစားရသည်။
Verse 47
कारयन् भगवद्धाम नयत्यच्युतलोकतां सप्तलोकमयो विष्णुस्तस्य यः कुरुते गृहं
ဘုရား၏ နေရာတော်ကို ဆောက်လုပ်စေသူသည် မိမိနှင့် အခြားသူတို့ကို အချျူတ (Acyuta) ၏ လောကသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ လောကခုနစ်ပါးကို ပြည့်နှံ့စိမ့်ဝင်နေသော ဗိဿဏုသည် ထိုဘုရားအတွက် အိမ်တော်တည်ဆောက်သူ၏ အိမ်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 48
तारयत्यक्षयांल्लोकानक्षयान् प्रतिपद्यते इष्टकाचयविन्यासो यावन्त्यब्दानि तिष्ठति
ပူဇော်ဝေဒိကာအုတ်တုံးများကို စီတင်ထားသော iṣṭakā-caya သည် နှစ်ပေါင်းမည်မျှ တည်တံ့နေသလဲ၊ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး မပျက်မယွင်းသော လောကများကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး မိမိလည်း မပျက်မယွင်းသော အာလမ္ဘများကို ရရှိသည်။
Verse 49
तावद्वर्षसहस्राणि तत्कर्तुर्दिवि संस्थितिः प्रतिमाकृद्विष्णुलोकं स्थापको लीयते हरौ देवसद्मप्रतिकृतिप्रतिष्ठाकृत्तु गोचरे
ထိုအရေအတွက်နှင့်ညီသော ထောင်နှစ်များတိုင်အောင် ထိုကံကို ပြုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်နေသည်။ ရုပ်တုကို ပြုလုပ်သူသည် ဗိဿဏုလောကကို ရောက်သည်။ ထိုရုပ်တုကို တင်မြှောက်တည်ထောင် (pratiṣṭhā) သူသည် ဟရီ (Hari) ထဲသို့ လုံးဝပေါင်းလျက် ဝင်ရောက်သည်။ သို့ရာတွင် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ပုံတူကို တည်ထောင်အပ်နှံသူသည် ဂိုလောက/ဂိုဂတိ ဟုခေါ်သော ကောင်းမြတ်သည့် ကောင်းကင်အဝန်းအဝိုင်းကို ရောက်သည်။
Verse 50
अग्निर् उवाच यमोक्ता नानयंस्तेथ प्रतिष्ठादिकृतं हरेः हयशीर्षः प्रतिष्ठार्थं देवानां ब्रह्मणे ऽब्रवीत्
အဂ္နိက ပြောသည်– ထို့နောက် ယမ (Yama) ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ထိုနတ်တို့သည် ဟရီ (ဗိဿဏု) အတွက် တင်မြှောက်တည်ထောင်ခြင်း (pratiṣṭhā) နှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ သင့်လျော်သော သာသနာတင်မြှောက်ခြင်းကို တည်စေလို၍ ဟယဂ္ရီဝ (Hayagrīva) သည် နတ်တို့ကိုယ်စား ဘြဟ္မာအား မိန့်ကြား하였다။
That temple-building and its allied services (support, maintenance, cleaning, supplying materials, icon-making and installation) are powerful forms of dharma that destroy accumulated sin, uplift ancestors and lineages, and lead the patron toward Viṣṇuloka and even mokṣa when performed sincerely and according to prescription.
It frames architectural acts—design grades, material choices, construction, and consecration—as sacramental disciplines. When aligned with devotion and right intention, these technical works become vehicles of purification, lineage uplift, and ultimately freedom from rebirth through the establishment of Viṣṇu’s abode.
Yes. It explicitly cautions that acts done with deceit or as mere token gestures do not yield the promised heavenly results, emphasizing intention and dharmic integrity alongside ritual correctness.
Wealth is portrayed as inherently unstable; it becomes meaningful when used for dharma—temple-building, support of kin, gifts to worthy recipients, and especially kīrtana—rather than hoarded without charitable or righteous enjoyment.