
Chapter 24 — कुण्डनिर्माणादिविधिः (Procedure for Constructing the Fire-pit and Related Rites)
ဤအခန်းတွင် နာရဒသည် လိုအင်ဆန္ဒများအောင်မြင်စေသော အဂ္နိကာရျ (မီးပူဇော်လုပ်ငန်း) ကိုကြေညာပြီး ဟောမကွန်ဍ၏ ဝါစ্তুဆန်သော သတ်မှတ်ချက်များကို တိတိကျကျ ဖော်ပြသည်။ ကြိုးဖြင့် တိုင်းတာကာ မြေတူးခြင်း၊ မေခလာ (မြှောက်တင်ထားသော အနား) ပြုလုပ်ခြင်း၊ အကျယ်အဝန်းကို အဆင့်လိုက် သတ်မှတ်ထားသော ယောနီချန်နယ်ကို လျှောစောင်းနှင့် ဦးတည်ရာအတိုင်း တည်ဆောက်ခြင်းတို့ကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် ဝိုင်းပုံ၊ လဝက်ပုံ၊ ကြာပန်းပုံ စသည့် ကွန်ဍပုံသဏ္ဍာန်အမျိုးမျိုးနှင့် śruk/śruva၊ sruva ခွက် စသည့် ကိရိယာများ၏ အချိုးအစားကို အင်္ဂုလ (လက်ချောင်းအတိုင်းအတာ) ဖြင့် တိကျစွာ သတ်မှတ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပူဇော်အစီအစဉ်သို့ ကူးပြောင်းကာ ဒರ್ಭကို အလွှာလိုက် ခင်းခြင်း၊ ပန်းကန်အိုးများ တင်ခြင်း၊ ပရာဏီတ ရေ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ဂhee ကို ပက်ဖျန်းသန့်စင်၍ ājya-saṃskāra ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ပရာဏဝ (Om) ကို မန္တရအခြေခံအဖြစ်ယူကာ ဟောမပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် garbhādhāna မှ samāvartana အထိ saṃskāra များနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဗိုင်ရှ္ဏဝ မီးပူဇော်တွင် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ဘဝအဆင့်ပူဇော်များ ပေါင်းစည်းနေမှုကို ပြသသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘီဇသန့်စင်ခြင်း၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မြင်ကွင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ လိင်္ဂ ပြောင်းလဲခြင်း စသည့် အတွင်းရေး သမားဓိကို နက်ရှိုင်းစေပြီး၊ ဂုရုဦးဆောင်သော ဒိက္ခာအင်္ဂါရပ်များ၊ Viśvaksena သို့ ပူဇော်ခြင်းနှင့် “ဘောက္တာသည် လောကီအကျိုးရ၊ မုမုက္ရှုသည် ဟရီ၌ လျော်ကွယ်” ဟူသော သင်ခန်းစာဖြင့် bhukti နှင့် mukti ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ဗေဒဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये आदिमूर्त्यादिपूजाविधिर्नाम त्रयोविंशो ऽध्यायः अथ चतुर्विंशो ऽध्यायः कुण्डनिर्माणादिविधिः नारद उवाच अग्निकार्यं प्रवक्ष्यामि येन स्यात्सर्वकामभाक् चतुरभ्यधिकं विंशमङ्गुलं चतुरस्रकं
ဤသို့ဖြင့် အာဂ္နိပုရာဏ (Agni Purāṇa) ဟူသော အာဒိမဟာပုရာဏတွင် «အာဒိမူရ္တိ (Ādi-mūrti) မှစ၍ ပူဇော်နည်း» ဟူသော အခန်း ၂၃ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၂၄ စတင်သည်—«ကွန်ဍ (kuṇḍa) တည်ဆောက်နည်းနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုများ»။ နာရဒ (Nārada) ကဆိုသည်—«အဂ္နိကာရျ (agni-kārya) ကို ငါရှင်းလင်းမည်၊ ထိုနည်းဖြင့် အလိုရှိသမျှကို ပြည့်စုံစေမည်။ (မီးကွန်ဍသည်) စတုရန်းဖြစ်၍ ၂၄ အင်္ဂုလ (aṅgula) အတိုင်းအတာရှိရမည်»။
Verse 2
सूत्रेण सूत्रयित्वा तु क्षेत्रं तावत् खनेत्समं खातस्य मेखला कार्या त्यक्त्वा चैवाङ्गुलद्वयं
တိုင်းတာကြိုး (sūtra) ဖြင့် နေရာကို ချမှတ်ပြီးနောက် မြေပြင်ကို ညီညာအောင် တူးဖော်ရမည်။ တူးဖော်ထားသောနေရာပတ်လည်တွင် မေခလာ (mekhalā) ဟူသော အနားကွင်း/မြှောက်တန်းကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အင်္ဂုလ နှစ်လုံးစာ အနားလွတ်ထားလျက်။
Verse 3
सत्त्वादिसञ्ज्ञा पूर्वाशा द्वादशाङ्गुलमुच्छ्रिता अष्टाङ्गुला द्व्यङुलाथ चतुरङ्गुलविस्तृता
“သတ္တဝ” ဟူသော အမည်ဖြင့် စတင်ခေါ်သော အရှေ့ဘက် (ရှေ့မျက်နှာ) လိုင်းကို အမြင့် ၁၂ အင်္ဂုလ ထိ မြှင့်ရမည်။ ထို့နောက် ၈ အင်္ဂုလ၊ ထို့နောက် ၂ အင်္ဂုလ၊ ထို့ပြင် အကျယ် ၄ အင်္ဂုလ ဟူ၍ သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 4
योनिर्दशाङ्गुला रम्या षट्चतुर्द्व्यङ्गुलाग्रगा क्रमान्निम्ना तु कर्तव्या पश्चिमाशाव्यवस्थिता
ယိုးနီပုံသဏ္ဌာန် ရေကြောင်းကို လှပသင့်တင့်အောင် ပြုလုပ်ရမည်၊ အလျား ၁၀ အင်္ဂုလ ဖြစ်စေ။ ၎င်း၏ ပါးစပ်/ရှေ့ဖက် အကျယ်ကို အဆင့်လိုက် ၆၊ ၄၊ ၂ အင်္ဂုလ ဟူ၍ ပြုလုပ်ရမည်။ တဖြည်းဖြည်း အောက်သို့ လျှောဆင်းသည့် စောင်းတန်းဖြစ်စေကာ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် တည်ထားရမည်။
Verse 5
अश्वत्थपत्रसदृशी किञ्चित् कुण्डे निवेशिता तुर्याङ्गुलायता नालं पञ्चदशाङ्गुलायतं
ကွန်ဍ (kuṇḍa) အတွင်းသို့ အနည်းငယ် ထည့်သွင်းတပ်ဆင်၍ အရှွတ္ထ (အမြတ်တန် သဖန်း) ရွက်ပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရမည်။ ၎င်း၏ နာလ (nāla) ပြွန်အလျားမှာ ၄ အင်္ဂုလ ဖြစ်ရမည်၊ ထို့ပြင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလုံး၏ အလျားမှာ ၁၅ အင်္ဂုလ ဖြစ်ရမည်။
Verse 6
मूलन्तु त्र्यङ्गुलं योन्या अग्रं तस्याः षडङ्गुलं लक्षणञ्चैकहस्तस्य द्विगुणं द्विकरादिषु
ယိုးနီ (အထိုင်ခုံအပေါက်) အတွင်းရှိ အခြေ (mūla) သည် ၃ အင်္ဂုလ ဖြစ်ရမည်။ ၎င်း၏ ရှေ့ဖက်အပိုင်းမှာ ၆ အင်္ဂုလ ဖြစ်ရမည်။ လက်တစ်ဖက်ရှိသော ရုပ်တုအတွက် သတ်မှတ်ချက်ကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် အခြား လက်များစွာရှိသော ပုံစံများတွင် နှစ်ဆ ပြုရမည်။
Verse 7
एकत्रिमेखलं कुण्डं वर्तुलादि वदाम्यहं सद्मादिसञ्ज्ञा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मलन्तु द्व्यङ्गुलमिति ग,चिह्नितपुस्तकपाठः कुण्डार्धे तु स्थितं सूत्रं कोणे यदतिरिच्यते
အဆင့်တစ်ဆင့် (eka-tri-mekhalā) မီးကွန်ဍ၏ ဝိုင်းပုံနှင့် အခြားပုံသဏ္ဌာန်များကို ငါဖော်ပြမည်။ မီးကွန်ဍ၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ထားသော ကြိုးသည် ထောင့်ဘက်သို့ လွန်ထွက်သည့် အပိုင်းကို ဆိုလိုသည်။ (အမှတ်အသားပါ စာမူဖတ်ပုံများတွင် ‘sadmādi-saṁjñā’ နှင့် ‘mala—၂ အင်္ဂုလ’ စသည့် ကွဲပြားဖတ်ပုံများ ရှိသည်)။
Verse 8
तदर्धं दिशि संस्थाप्य भ्रामितं वर्तुलं भवेत् कुण्डार्धं कोणभागार्धं दिशिश्चोत्तरतो वहिः
ထိုအတိုင်းအတာ၏ တစ်ဝက်ကို သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာသို့ တည်ထားပြီး လှည့်ပတ်စေသော် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဝက်အတိုင်းအတာသည် မီးကွန်ဒ်၏ တစ်ဝက်ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ထောင့်ပိုင်း၏ တစ်ဝက်ကိုလည်း အပြင်ဘက်မှ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ရာတွင် ထားရသည်။
Verse 9
पूर्वपश्चिमतो यत्नाल्लाञ्छयित्वा तु मध्यतः संस्थाप्य भ्रामितं कुण्डमर्धचन्द्रं भवेत् शुभं
အရှေ့–အနောက်လိုင်းတလျှောက် ဂရုတစိုက် အမှတ်အသားပြု၍၊ ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုတွင် တည်စေပြီး သင့်လျော်သည့် ဦးတည်မှုအတိုင်း လှည့်/တည်ညှိလျှင် မီးကွန်ဒ်သည် «အর্ধ-စန္ဒြ» (လဝက်) ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဒီဇိုင်း ဖြစ်လာသည်။
Verse 10
पद्माकारे दलानि स्युर्मेखलानान्तु वर्तुले बाहुदण्डप्रमाणन्तु होमार्थं कारयेत् स्रुचं
အရွက်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ပဒ္မ (ကြာပန်း) ပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ဝိုင်းပတ်သော မေခလာ (အဝိုင်းခါးပတ်) များကို စက်ဝိုင်းပုံ ဖြစ်စေရမည်။ ဟောမ (မီးပူဇော်) အတွက် စရုချ် (sruc—လောင်းဇွန်း) ကို လက်မောင်းအလျားအတိုင်း ပြုလုပ်စေရမည်။
Verse 11
सप्तपञ्चाङ्गुलं वापि चतुरस्रन्तु कारयेत् त्रिभागेन भवेद्गर्तं मध्ये वृत्तं सुशोभनम्
ဘေးတစ်ဖက်ကို အင်္ဂုလ ၇ သို့မဟုတ် ၅ အတိုင်းအတာဖြင့် စတုရန်းပုံအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။ ဂရ္တ (အတွင်းချိုင့်/ရေတွင်း) ကို သုံးပိုင်းခွဲ၍ ပြုလုပ်ပြီး အလယ်တွင် လှပသေသပ်သော စက်ဝိုင်းဧရိယာ ရှိစေရမည်။
Verse 12
तिर्यगूर्ध्वं समं खाताद्वहिरर्धन्तु शोधयेत् अङ्गुलस्य चतुर्थांशं शेषार्धार्धं तथान्ततः
တူးဖော်ထားသော လိုင်း (ချိုင့်/အပေါက်) မှစ၍ အပြင်ဘက်ကို အလျားလိုက်နှင့် ဒေါင်လိုက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တန်းညီအောင် ပြင်ဆင်၍ မညီညာမှုကို တစ်ဝက်အထိ ဖယ်ရှားသန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် အင်္ဂုလ၏ လေးပုံတစ်ပုံကို လျှော့ယူ၍၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ရှိသည့် အပိုင်းကို ထပ်မံ တစ်ဝက်ဖြင့် လျှော့ချရမည်။
Verse 13
खातस्य मेखलां रम्यां शेषार्धेन तु कारयेत् कण्ठं त्रिभागविस्तारं अङ्गुष्ठकसमायतं
သတ်မှတ်အတိုင်းအတာ၏ ကျန်တစ်ဝက်ဖြင့် ခါတာ (khāta) အပေါက်/အခေါင်းအတွက် လှပသော မေခလာ (mekhalā) ခါးပတ်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ လည်ပင်း (kaṇṭha) ကို အပိုင်းသုံးပိုင်းအကျယ်ဖြင့်၊ အမြင့်ကို လက်မတစ်လုံးအကျယ် (aṅguṣṭhaka) နှင့် တူအောင် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 14
सार्धमङ्गुष्ठकं वा स्यात्तदग्रे तु मुखं भवेत् चतुरङ्गुलविस्तारं पञ्चाङ्गुलमथापि वा
အတိုင်းအတာသည် လက်မတစ်လုံးခွဲ (aṅguṣṭhaka) ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အရှေ့ဘက်တွင် မျက်နှာပိုင်းကို ထားရမည်။ အကျယ်ကို လက်ချောင်းလေးချောင်းအကျယ် သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့် လက်ချောင်းငါးချောင်းအကျယ် ဖြစ်ရမည်။
Verse 15
त्रिकं द्व्यङ्गुलकं तत् स्यान्मध्यन्तस्य सुशोभनम् आयामस्तत्समस्तस्य मध्यनिम्नः सुशोभनः
ထို သုံးပိုင်းမတ်တရာ (tri-ka) သည် အင်ဂုလ (aṅgula) နှစ်လုံးဖြစ်ရမည်၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် အဆုံးပိုင်းတို့အတွက် လှပစေသည်။ စုစုပေါင်းအလျားကို သင့်တော်သော အချိုးအစားဖြင့် ထားရမည်၊ အလယ်တွင် နူးညံ့သော အနိမ့်အမြင့်ချိုင့်ဝင်မှုရှိခြင်းသည် လှပတင့်တယ်သည်။
Verse 16
शुषिरं कण्ठदेशे स्याद्विशेद् यावत् कनीयसी शेषकुण्डन्तु कर्तव्यं यथारुचि विचित्रितं
လည်ပင်းဒေသ (kaṇṭha-deśa) တွင် အခေါင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ရမည်၊ ထိုအခေါင်းကို လက်ချောင်းသေး (little finger) အတိုင်းအတာအထိ ထိုးဖောက်ဝင်စေရမည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော ကုဏ္ဍ (kuṇḍa) အပေါက်/အုံကို မိမိနှစ်သက်သလို အလှဆင်၍ မျိုးစုံအနုစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 17
स्रुवन्तु हस्तमात्रं स्याद्दण्डकेन समन्वितं वटुकं द्व्यङ्गुलं वृत्तं कर्तव्यन्तु सुशोभनं
စရုဝ (sruva) ပူဇော်ဇွန်းသည် လက်တစ်လက်အလျားရှိရမည်၊ ဒဏ္ဍက (handle) ဖြင့် တွဲဖက်ထားရမည်။ ၎င်း၏ ခွက်ပိုင်း (vaṭuka) ကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းအတိုင်းအတာဖြင့် ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံး လှပစွာ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 18
कुण्डकेन समन्वितमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कण्ठकं द्व्यङ्गुलमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः चन्द्राभं द्व्यङ्गुलमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गोपदन्तु यथा मग्नमल्पपङ्के तथा भवेत् उपलिप्य लिखेद्रेखामङ्गुलां वज्रनासिकां
(ကွဲပြားဖတ်ချက်များ៖ «kuṇḍaka ပါဝင်သည်» ဟု မှတ်သားထားသော လက်ရေးမူတစ်စောင်; «kaṇṭhaka သည် အင်္ဂုလ ၂» ဟု ထိုလက်ရေးမူတည်း; «လကဲ့သို့ (candrābha) သည် အင်္ဂုလ ၂» ဟု အခြားလက်ရေးမူတစ်စောင်။) «နွားခြေရာ» သည် အနည်းငယ်သော ရွံ့ထဲတွင် နစ်ဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ မျက်နှာပြင်ကို လိမ်းပြီးနောက် အင်္ဂုလ ၁ အကျယ်ရှိ လမ်းညွှန်မျဉ်း (rekhā) ကို «vajra-nāsikā» (ဗဇ္ရပုံစံ ချွန်ထိပ်) ဖြင့် ရေးဆွဲရမည်။
Verse 19
सौम्याग्रा प्रथमा तस्यां रेखे पूर्वमुखे तयोः मध्ये तिस्रस् तथा कुर्याद्दक्षिणादिक्रमेण तु
ထိုပုံစံအတွင်း ပထမမျဉ်း၏ ထိပ်ကို မင်္ဂလာရှိသော (မြောက်) ဘက်သို့ ညွှန်စေ၍၊ မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေရာသည်။ ထိုနှစ်ကြောင်းကြားတွင်လည်း တောင်ဘက်မှ စ၍ အစဉ်လိုက် မျဉ်းသုံးကြောင်း ထပ်ရေးဆွဲရမည်။
Verse 20
एवमुल्लिख्य चाभ्युक्ष्य प्रणवेन तु मन्त्रवित् विष्टरं कल्पयेत्तेन तस्मिन् शक्तिन्तु वैष्णवीं
ဤသို့ ပုံစံကို ရေးဆွဲပြီးနောက် သန့်စင်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းကာ၊ မန္တရသိသူသည် ပ္ရဏဝ (Oṁ) အားဖြင့် viṣṭara (ပူဇော်ရာ အာသန/ဗေဒိ) ကို စီမံတည်ဆောက်ရမည်။ ထိုပေါ်တွင် Vaiṣṇavī Śakti — ဗိဿဏု၏ သာကတိ (သက္တိ) ကို တည်စေရာသည်။
Verse 21
अलं कृत्वा मूर्तिमतीं क्षिपेदग्निं हरिं स्मरन् प्रादेशमात्राः समिधो दत्वा परिसमुह्य तं
အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်၍ ပူဇော်ပွဲအစီအစဉ်ကို ထင်ရှားစွာ တည်ဆောက်ပြီးနောက်၊ ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို သတိရလျက် မီးကို ထည့်၍ မီးထွန်းရမည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ထွာခန့် အရှည်ရှိသော သစ်တံ (samidh) များကို ပူဇော်ပြီး၊ ထိုမီး/ဗေဒိအနီးကို ပတ်လည်သေချာစွာ စုစည်းစီမံရမည်။
Verse 22
दर्भैस्त्रिधा परिस्तीर्य पूर्वादौ तत्र पात्रकं आसादयेदिध्मवह्नी भूमौ च श्रुक्श्रुवद्वयं
အရှေ့ဘက်မှ စ၍ darbha မြက်ကို သုံးထပ် ပတ်လည်ခင်းပြီးနောက်၊ ထိုနေရာတွင် pātraka (ပူဇော်ပန်းကန်/အိုး) ကို တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးဖိုအတွက် အိဓ္မ (လောင်စာ) နှင့် မီးကို ထား၍၊ śruk နှင့် śruva ဟူသော လောင်းဇွန်းနှစ်လက်ကိုလည်း ချထားရမည်။
Verse 23
आज्यस्थाली चरुस्थाली कुशाज्यञ्च प्रणीतया प्रोक्षयित्वा प्रोक्षणीञ्च गृहीत्वापूर्य वारिणा
praṇītā ရေဖြင့် ဂhee ထည့်အိုး (ājya-sthālī)၊ ချက်ပူဇော်အိုး (caru-sthālī) နှင့် ဂhee လိမ်းထားသော kuśa မြက်တို့ကို ပက်ဖျန်း၍ သန့်စင်ပြီးနောက် prokṣaṇī (ရေပက်ဖျန်းပုံး) ကိုယူကာ ရေဖြင့်ဖြည့်ရမည်။
Verse 24
पवित्रान्तर्हिते हस्ते परिश्राव्य च तज्जलं प्राङ्नीत्वा प्रोक्षणीपात्रण् ज्योतिरग्रे निधाय च
pavitra (သန့်စင်ကွင်း/မြက်) ကိုကိုင်ထားသောလက်ဖြင့် ထိုရေကို စစ်၍ စိမ့်ကျစေပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ကိုမျက်နှာမူကာ prokṣaṇī ပုံးကိုယူ၍ သန့်မြတ်မီးရှေ့တွင် ထားရမည်။
Verse 25
तदद्भिस्त्रिश् च सम्प्रोक्ष्य इद्ध्मं विन्यस्य चाग्रतः प्रणीतायां सुपुष्पायां विष्णुं ध्यात्वोत्तरेण च
ထိုရေဖြင့် သုံးကြိမ် ပက်ဖျန်း၍ ရှေ့တွင် မီးထိုးသစ် (kindling) ကိုချထားပြီး၊ ပန်းကောင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော praṇītā ရေဘူး၌ ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို စိတ်တွင်ဓ్యာနပြုကာ နောက်တစ်ဆင့် မန္တရ/ပူဇော်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 26
आज्यस्थालीमथाज्येन सम्पूर्याग्रे निधाय च सम्प्लवोत्पवनाभ्यान्तु कुर्यादाज्यस्य संस्कृतिं
ထို့နောက် ဂhee အိုး (ājya-sthālī) ကို ဂhee ဖြင့်ပြည့်စုံအောင်ဖြည့်၍ ရှေ့တွင်ထားပြီး၊ samplava နှင့် utpavana ဟုခေါ်သော လုပ်ဆောင်ချက်နှစ်ရပ်ဖြင့် ဂhee ကို သန့်စင်ကာ သင်္ကာရ (saṃskṛti) ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 27
अखण्डिताग्रौ निर्गर्भौ कुशौ प्रादेशमात्रकौ ताभ्यामुत्तानपाणिभ्यामङ्गुष्ठानामिकेन तु
အဖျားမကျိုးဘဲ အဆစ်မပါသော kuśa မြက်နှစ်ချောင်းကို တစ်ချောင်းလျှင် prādeśa (လက်တစ်ဖက်အကျယ်) အလျားသာယူ၍ လက်ဖဝါးကို အပေါ်သို့လှန်ကာ လက်မနှင့် လက်စွပ်ချောင်း (ring finger) ဖြင့် ကိုင်ထားရမည်။
Verse 28
आज्यं तयोस्तु सङ्गृह्य द्विर्नीत्वा त्रिरवाङ्क्षिपेत् स्रुक्स्रुवौ चापि सङ्गृह्य ताभ्यां प्रक्षिप्य वारिण
ထိုဇွန်းနှစ်ချောင်းမှ ဂျီ (ghee) ကို စုယူပြီး နှစ်ကြိမ် ဆွဲယူကာ အောက်ဘက်သို့ သုံးကြိမ် လောင်းချရမည်။ ထို့နောက် sruk နှင့် sruva ဇွန်းများကိုလည်း စုယူ၍ ရေနှင့် ဆေးကြောသန့်စင်ရမည်။
Verse 29
रुद्रनासिकामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वक्त्रनासिकामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आद्यं तयोस्तु सम्पूज्य त्रीन् वारानूर्ध्वमुत्क्षिपेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रतप्य दर्भैः सम्मृज्य पुनः प्रक्ष्याल्य चैव हि निष्टप्य स्थापयित्वा तु प्रणवेनैव साधकः
၎င်းကို အပူပေးပြီး darbha မြက်ဖြင့် သုတ်လိမ်းကာ ထပ်မံ ဆေးကြောရမည်။ ထို့နောက် လုံးဝ ခြောက်သွေ့အောင် ပြုလုပ်၍ သင့်လျော်ရာနေရာတွင် ထားပြီး၊ လေ့ကျင့်သူသည် «အိုမ်» (Oṃ) ပရဏဝ သံလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် အခမ်းအနားကို ပြီးစီး/သန့်စင်စေရမည်။ (မှတ်သားထားသော လက်ရေးမူများတွင် “rudra-nāsikā” နှင့် “vaktra-nāsikā” ကွဲပြားမှု၊ ထို့ပြင် နှစ်ခုကို အရင်ပူဇော်ပြီး ပထမကို အပေါ်သို့ သုံးကြိမ် မြှောက်ရန် ဆိုသည့်ညွှန်ကြားချက် ပါရှိသည်)
Verse 30
प्रणवादिनमोन्तेन पश्चाद्धोमं समाचरेत् गर्भाधानादिकर्माणि यावदंशव्यवस्थया
«အိုမ်» ဖြင့် စတင်သော နမော မန္တရကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဟောမ (homa) ကို သင့်တင့်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် garbhādhāna (ကိုယ်ဝန်တင်ပွဲ) မှ စတင်သော ကర్మများကို သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းခွဲနှင့် အစဉ်အလာအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 31
नामान्तं व्रतबन्धान्तं समावर्तावसानकम् अधिकारावसानं वा कर्यादङ्गानुसारतः
သတ်မှတ်ထားသော အင်္ဂ (aṅga) များအတိုင်း အဆုံးသတ်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အဆုံးသတ်ရာကို အမည်ပေးပွဲပြီးဆုံးချိန်၊ vratabandha (ဝရတ/စည်းကမ်းဝင်ပွဲ) ပြီးဆုံးချိန်၊ samāvartana (ကျောင်းသားဘဝပြီးဆုံး၍ ပြန်လာပွဲ) ပြီးဆုံးချိန်၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ adhikāra (အခွင့်အာဏာ/အရည်အချင်းကာလ) ပြီးဆုံးချိန်တွင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
Verse 32
प्रणवेनोपचारन्तु कुर्यात्सर्वत्र साधकः अङ्गैर् होमस्तु कर्तव्यो यथावित्तानुसारतः
လေ့ကျင့်သူသည် အခမ်းအနားတိုင်းတွင် «အိုမ်» (Pranava) ကို အသုံးပြု၍ ဥပစာရ (ပူဇော်ဝတ်ပြုမှု) များကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဟောမ (homa) ကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသော အင်္ဂ (aṅga) များနှင့်အတူ မိမိ၏ အင်အားနှင့် ငွေကြေးအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 33
गर्भादानन्तु प्रथमं ततः पुंसवनं स्मृतम् सीमन्तोन्नयनं जातकर्म नामान्नप्राशनम्
ပထမဦးစွာ Garbhādhāna (ကိုယ်ဝန်တည်စေသော မင်္ဂလာ) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် Puṃsavana ကို မှတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် Sīmantonnayana ဖြစ်၍၊ ထို့အပြီး Jātakarman (မွေးဖွားမင်္ဂလာ), Nāmakaraṇa (အမည်ပေးခြင်း) နှင့် Annaprāśana (ကလေးအစာခဲ စတင်ကျွေးခြင်း) တို့ဖြစ်သည်။
Verse 34
चूडकृतिं व्रतबन्धं वेदव्रतान्यशेषतः समावर्तनं पत्न्या च योगश्चाथाधिकारकः
cūḍākaraṇa (ခေါင်းဆံပင်ဖြတ်မင်္ဂလာ), vrata-bandha (ဝတ်တရားသို့ ဝင်ရောက်ချည်နှောင်ခြင်း), ဝေဒကျောင်းသားဝတ်များကို အပြည့်အစုံ လိုက်နာခြင်း, samāvartana (သင်တန်းပြီးမြောက်မင်္ဂလာ), ထို့ပြင် ဇနီးနှင့်အတူ ယောဂဝိနယ—ဤအရာတို့သည် နောက်တစ်ဆင့် ရိတုများနှင့် တာဝန်များအတွက် အရည်အချင်းပေးသော အကြောင်းအရာများဖြစ်သည်။
Verse 35
हृदादिक्रमतो ध्यात्वा एकैकं कर्म पूज्य च अष्टावष्टौ तु जुहुयात् प्रतिकर्माहुतीः पुनः
နှလုံး (hṛd-nyāsa နှင့် နောက်ဆက်တွဲ တင်ထားမှုများ) မှ စ၍ အစဉ်လိုက် သမาธိဖြင့် စိတ်ကူးတည်ပြီး၊ ရိတုတစ်ခုချင်းစီကို သီးသန့် ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် အာဟုတိ (မီးပူဇော်) ကို ရှစ်ကြိမ်နှင့် ထပ်မံ ရှစ်ကြိမ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရိတုတစ်ခုချင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အာဟုတိ (prati-karman) ကို ထပ်မံ တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကပ်လှူရမည်။
Verse 36
पूर्णाहुतिं ततो दद्यात् श्रुचा मूलेन साधकः वौषडन्तेन मन्त्रेण प्लुतं सुस्वरमुच्चरन्
ထို့နောက် साधक (အကျင့်ကျင့်သူ) သည် śrucā (လှည်း/ဇွန်း) ဖြင့် mūla-mantra (အမြစ်မန္တရ) ကို အသုံးပြုကာ pūrṇāhuti (အပြည့်အဝ မီးပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ မန္တရကို “vauṣaṭ” ဖြင့် အဆုံးသတ်စေပြီး pluta (အသံရှည်) နှင့် သေချာညီညာသော သံလွင်ဖြင့် ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 37
विष्णोर्वह्निन्तु संस्कृत्य श्रपयेद्वैष्णवञ्चरुम् आराध्य स्थिण्डिले विष्णुं मन्त्रान् संस्मृत्य संश्रपेत्
Viṣṇu အတွက် မီးကို သင့်လျော်စွာ သန့်စင်သိက္ခာပေးပြီးနောက်၊ Vaiṣṇava caru (ပူဇော်ဆန်ပြုတ်) ကို ချက်ရမည်။ စthiṇḍila (ပူဇော်ပလက်ဖောင်း) ပေါ်တွင် Viṣṇu ကို ပူဇော်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများကို ပြန်လည်မှတ်မိကာ၊ ချက်ခြင်းနှင့် ပူဇော်ခြင်းကို ထိုအတိုင်း ပြီးစီးစေရမည်။
Verse 38
आसनादिक्रमेणैव साङ्गावरणमुत्तमम् गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य ध्याता देवं सुरोत्तमम्
အာသနပူဇာမှစ၍ သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း လက်အင်္ဂါများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အဝရဏဒေဝတားတို့ပါဝင်သည့် အထူးမြတ်သော ပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။ အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် ကောင်းစွာ ပူဇာပြီးနောက်၊ ဘုရားတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ထိုဒေဝကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုရမည်။
Verse 39
आधायेध्ममथाघारावाज्यावग्नीशसंस्थितौ नियुज्य स्थापयित्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः देवव्रतान्यशेषत इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः योगश्चाथाधिकारत इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रान् सन्तर्प्य संत्रपेत् इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वायव्यनैरृताशादिप्रवृत्तौ तु यथाक्रमम्
ပထမဦးစွာ မီးထိုးသစ် (idhma) ကိုထားပြီး၊ အဂ္နိ (Agni) အပေါ်အုပ်စိုးသော မီးအနီး၌ ဂhee ဖြင့် အာဃာရ (āghāra) နှစ်ကြိမ် လောင်းပူဇာကို သင့်တော်ရာနေရာများတွင် စီစဉ်ထားရမည်။ ထို့နောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုများကို ခန့်အပ်၍ အစဉ်အတိုင်း တည်စေသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝဝရတ (devavrata) များကို အပြည့်အစုံနှင့် မိမိအရည်အချင်းအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော ယောဂကျင့်စဉ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မန္တရများကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် ဟောမဖြင့် ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ ဝါယဗျ (အနောက်မြောက်) နှင့် နိုင်ရဋ (အနောက်တောင်) ဦးတည်ရာနှင့် ဆက်စပ်သော အခမ်းအနားများမှ စ၍ အစဉ်လိုက် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 40
आज्यभागौ ततो हुत्वा चक्षुषी दक्षिणोत्तरे मध्येथ जुहुयात्सर्वमन्त्रानर्चाक्रमेण तु
ထို့နောက် အာဇျဘားဂ (ājyabhāga) ဂhee ပူဇာနှစ်ပိုင်းကို ဟောမပြု၍၊ အလယ်၌ ‘စက္ခုစီ’ ဟောမနှစ်ခု—ညာနှင့် ဘယ်—ကို ဆက်လက်ပူဇာရမည်။ ထို့ပြီးနောက် အာရ္ချာ-က్రమ (arcā-krama) အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်ဖြင့် မန္တရအားလုံးကို ဟောမဖြင့် ပူဇာရမည်။
Verse 41
आज्येन तर्पयेन्मूर्तेर्दशांशेनाङ्गहोमकम् शतं सहस्रं वाज्याद्यैः समिद्भिर्वा तिलैः सह
ဂhee ဖြင့် ဒေဝ၏ မူရ္တိ (mūrti) ကို တರ್ಪဏ (tarpana) အဖြစ် ကျေနပ်စေသည့် ပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အဓိကအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံဖြင့် အင်္ဂဟောမ (aṅga-homa) ကို အထောက်အကူပူဇာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဂhee နှင့် အလားတူပစ္စည်းများ၊ သို့မဟုတ် မီးထိုးသစ်တံ (samidh) များ၊ သို့မဟုတ် နှမ်းစေ့တို့နှင့်အတူ ဟောမကို တစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင် အထိ ပူဇာနိုင်သည်။
Verse 42
समाप्यार्चान्तु होमान्तां शुचीन् शिष्यानुपोषितान् आहूयाग्रे निवेश्याथ ह्य् अस्त्रेण प्रोक्षयेत् पशून्
အာရ္ချာကို ဟောမအဆုံးတိုင်အောင် သင့်တော်စွာ ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော၊ မိမိက ထိန်းသိမ်းပညာပေးထားသော တပည့်များကို ခေါ်ယူ၍ ရှေ့တွင် ထိုင်စေသည်။ ထို့နောက် အစတြ-မန္တရ (Astra-mantra) ဖြင့် သန့်ရေကို ပက်ဖျန်းကာ ပူဇာတိရစ္ဆာန်များကို သန့်စင်အပ်နှံရမည်။
Verse 43
शिष्यानात्मनि संयोज्य अविद्याकर्मबन्धनैः लिङ्गानुवृत्तश् चैतन्यं सह लिङ्गेन पाशितम्
အဝိဇ္ဇာနှင့် ကမ္မ၏ချည်နှောင်မှုများဖြင့် တပည့်တို့ကို အတ္တမန်နှင့် ချိတ်ဆက်စေပြီး၊ လိင်္ဂ (သိမ်မွေ့ခန္ဓာ) ကိုလိုက်သော စိတ်သတိဉာဏ်သည် လိင်္ဂနှင့်အတူ ချည်နှောင်ခံရသည်။
Verse 44
ध्यानमार्गेन सम्प्रोक्ष्य वायुवीजेन शोधयेत् ततो दहनवीजेन सृष्टिं ब्रह्माण्डसञ्ज्ञिकाम्
ဓာနမဂ္ဂဖြင့် (အလေ့အကျင့်ကွင်း/ခန္ဓာကို) ရိုးရာပက်ဖျန်းသန့်စင်ပြီး၊ ဝါယု-ဘီဇဖြင့် သန့်စင်စေကာ၊ ထို့နောက် ဒဟန (အဂ္နိ)-ဘီဇဖြင့် «ဗြဟ္မာဏ္ဍ» ဟုခေါ်သော စကြဝဠာဥကို ဖန်ဆင်းစေသင့်သည်။
Verse 45
निर्दग्धां सकलां ध्यायेद्भस्मकूटनिभस्थिताम्
အလုံးစုံ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာပုံကဲ့သို့ တည်နေသော (ထိုရূপ/သူမ) ကို ဓာနဖြင့် စိတ်ကူးသင့်သည်။
Verse 46
प्लावयेद्वारिणा भस्म संसारं वार्मयंस्मरेतप्_२४०४५च्द्तत्र शक्तिं न्यसेत् पश्चात् पार्थिवीं बीजसञ्ज्ञिकाम् तन्मात्राभिः समस्ताभिः संवृतं पार्थिवं शुभम्
ပြာကို ရေနှင့် စိုစွတ်စေပြီး၊ ရေဖြင့်ဖွဲ့စည်းသော ရိုးရာလောကကို စိတ်ကူးသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ ထို့နောက် သက္တိ (Śakti) ကို နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ဘီဇဖြင့် အမည်ပေးထားသော မြေဓာတ်ကို တင်ထားရမည်။ ထို့ကြောင့် တန်မာထရာများအားလုံးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော မင်္ဂလာမြေတတ္တဝါသည် တည်ထောင်လေသည်။
Verse 47
अण्डन्तदुद्भवन्ध्यायेत्तदाधारन्तदात्मकम् तन्मध्ये चिन्तयेन्मूर्तिं पौरुषीं प्रणवात्मिकाम्
စကြဝဠာဥ (အဏ္ဍ) နှင့် ၎င်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော «တတ်»—၎င်း၏ အခြေခံတိုင်နှင့် အနှစ်သာရဖြစ်သော အရာကို ဓာနဖြင့် စိတ်ကူးရမည်။ ထိုအတွင်း၌ ပရဏဝ (Oṃ) သဘောတရားဖြစ်သော ပုရုෂရုပ်ကို စဉ်းစားတော်မူရမည်။
Verse 48
लिङ्गं सङ्क्रामयेत् पश्चादात्मस्थं पूर्वसंस्कृतम् विभक्तेन्द्रियसंस्थानं क्रमाद् वृद्धं विचिन्तयेत्
ထို့နောက် ယခင်က သင်္ကာရဖြင့် သန့်စင်ထားသော လိင်္ဂ (သိမ်မွေ့ခန္ဓာ) ကို အတ္တမ၌ ကူးပြောင်းတည်စေ၍၊ အင်္ဒြိယများ ခွဲခြားဖွဲ့စည်းထားသော လိင်္ဂ၏ အစီအစဉ်နှင့် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာပုံကို အစဉ်လိုက် သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။
Verse 49
ततोण्डमब्दमेकं तु स्थित्वा द्विशकलीकृतम् समिद्भिर्वा तिलैस् तथा इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सह लिङ्गेन दर्शितमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः संसारञ्चाक्षयं स्मरेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थण्डिले पूर्वसंस्कृतमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः द्यावापृथिव्यौ शकले तयोर्मध्ये प्रजापतिम्
ထို့နောက် ကမ္ဘာဥအတွင်း တစ်နှစ်တိုင်တည်နေပြီးနောက် ၎င်းသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲကွာသွားသည်။ သမိဓ် (မီးဖိုတုတ်) သို့မဟုတ် တီလ (နှမ်း) ကို ပူဇော်သကာအဖြစ် ဆက်ကပ်၍၊ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဟု သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ကာ၊ ထိုနှစ်ခုအကြား၌ ပရာဇာပတိ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်) ကို သတိပြုရမည်။
Verse 50
जातं ध्यात्वा पुनः प्रोक्ष्य प्रणवेन तु संश्रितम् मन्त्रात्मकतनुं कृत्वा यथान्यासं पुरोदितम्
ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာကို သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဓ്യာနပြုပြီးနောက် ထပ်မံ၍ သန့်ရေဖြင့် ပရောက္ခ (ပက်ဖျန်း) လုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပ္ရဏဝ (Oṁ) ကို အားကိုးကာ၊ ယခင်က သင်ကြားထားသည့် ညာသ (nyāsa) အတိုင်း မန္တရဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 51
विष्णुर्हस्तं ततो मूर्ध्नि दत्वा ध्यात्वा तु वैष्णवम् एवमेकं बहून् वापि जनित्वा ध्यानयोगतः
ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ခေါင်းထိပ်ပေါ်၌ လက်တင်၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝ (ရုပ်/မန္တရ) ကို ဓ്യာနပြုကာ၊ ဓ്യာနယောဂ၏ စည်းကမ်းအားဖြင့် ထိုသို့ တစ်ခုတည်းဖြစ်စေ များစွာဖြစ်စေ မွေးဖွားစေသည်။
Verse 52
करौ सङ्गृह्य मूलेन नेत्रे बद्ध्वा तु वाससा नेत्रमन्त्रेण मन्त्री तान् सदनेनाहतेन तु
လက်များကို အမြစ်၌ (လက်ကောက်ဝတ်တွင်) ဆုပ်ကိုင်၍ မျက်စိကို အဝတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ပြီးနောက်၊ မန္တရကျင့်သူသည် နေတ္ရမန္တရ (Netra-mantra) ကို ရွတ်ဆိုလျက် စဒနာဟတ (တုတ်/တံ杖) ဖြင့် ထိုးနှိပ် သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ရမည်။
Verse 53
कृतपूजो गुरुः सम्यक् देवदेवस्य तत्त्ववान् शिष्यान् पुष्पाञ्जलिभृतः प्राङ्मुखानुपवेशयेत्
ပူဇော်ပွဲကို သေချာစွာ ပြီးစီးပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏နတ်၏ တတ္တဝန်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သော ဂုရုသည်၊ ပန်းအန်ဇလီ (လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း) ကိုင်ထားသော သင်တန်းသားတို့ကို အရှေ့မျက်နှာမူအောင် ထိုင်စေသင့်သည်။
Verse 54
अर्चयेयुश् च तेप्येवम्प्रसूता गुरुणा हरिम् क्षिप्त्वा पुष्पाञ्जलिं तत्र पुष्पादिभिरनन्तरम्
ထို့အပြင် သင်ကြားပေးသော ဂုရု၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူတို့လည်း ဟရိကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပန်းအန်ဇလီတစ်ဖက်ကို ပစ်ချပြီးနောက် ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ချက်ချင်း ဆက်လက်ပူဇော်ရမည်။
Verse 55
अमन्त्रमर्चनं कृत्वा गुरोः पादार्चनन्ततः विधाय दक्षिणां दद्यात् सर्वस्वं चार्धमेव वा
မန္တရမပါဘဲ ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂုရု၏ခြေတော်ကို ပူဇော်ကာ၊ ဒက္ခိဏာကို စီစဉ်၍ ပေးလှူရမည်—မိမိ၏ ဥစ္စာအားလုံး သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ကိုပင် ဖြစ်စေ။
Verse 56
गुरुः संशिक्षयेच्छिष्यान् तैः पूज्यो नामभिर्हरिः विश्वक्सेनं यजेदीशं शङ्खचक्रगदाधरम्
ဂုရုသည် သင်တန်းသားတို့ကို ပြည့်စုံစွာ သင်ကြားပေးရမည်။ ထိုသင်တန်းသားတို့ကလည်း ဟရိကို သူ၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်များဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သော အရှင် ဗိශ්ဝက္စေန (Viśvaksena) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 57
तज्जपन्तञ्च तर्जन्या मण्डलस्थं विसर्जयेत्
ထိုမန္တရကို ဂျပ်ရွတ်နေစဉ်၊ လက်ညှိုးဖြင့် မဏ္ဍလအတွင်း ထားရှိထားသော အရာကို ပယ်လွှတ် (လွတ်မြောက်) စေသင့်သည်။
Verse 58
विष्णुनिर्माल्यमखिलं विष्वक्सेनाय चार्पयेत् प्रणीताभिस् तथात्मानमभिषिच्य च कुण्डगं
ဗိဿနု၏ နိမာလျ (အကြွင်းအကျန် သန့်ရှင်းရာ) အားလုံးကို ဗိဿဝက္စေနာ ထံ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ပရဏီတ ရေသန့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ကုဏ္ဍ (ကွန်ဒဗာဇန်/အခံ) ကိုလည်းကောင်း ပက်ဖျန်းသန့်စင်ရမည်။
Verse 59
वह्निमात्मनि संयोज्य विष्वक्सेनं विसर्जयेत् बुभुक्षुः सर्वमाप्नोति मुमुक्षुर् लीयते हरौ
အဂ္နိ (သန့်ရှင်းသော မီး) ကို မိမိအတွင်း၌ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ဗိဿဝက္စေနာ ကို အခမ်းအနားအရ ပြန်လွှတ်ရမည်။ အာရုံခံစားလိုသူသည် အရာအားလုံးကို ရရှိပြီး၊ မောက္ခရှာသူသည် ဟရီ (ဗိဿနု) ထဲသို့ လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်။
Exact ritual geometry and proportional measurement: the kuṇḍa is laid out by cord and excavated evenly; a mekhalā is formed with specified margins; the yoni-channel has graded widths and a directional placement; multiple kuṇḍa shapes (square, circular, half-moon, lotus-form) are derived through defined midpoints, rotations, and aṅgula-based metrics. Implements (śruk/śruva/sruva bowl) are also standardized by forearm/hand measures.
It frames technical ritual construction and homa procedure as a disciplined sādhana: the Praṇava governs worship-actions, offerings are integrated with life-cycle saṃskāras, and the rite culminates in nyāsa and cosmological meditation (bīja purification, brahmāṇḍa visualization, liṅga transformation). The closing teaching explicitly maps outcomes to intention—bhukti for the enjoyer and mukti (mergence in Hari) for the liberation-seeker.