HomeUpanishadsSkandaVerse 3
Previous Verse
Next Verse

Verse 3

Skanda

संविन्मात्रस्थितश्चाहमजोऽस्मि किमतः परम् । व्यतिरिक्तं जडं सर्वं स्वप्नवच्च विनश्यति ॥३॥

संवित्-मात्र-स्थितः । च । अहम् । अजः । अस्मि । किम् । अतः । परम् । व्यतिरिक्तम् । जडम् । सर्वम् । स्वप्न-वत् । च । विनश्यति ॥

saṃvinmātrasthitaś cāham ajo’smi kim ataḥ param | vyatiriktaṃ jaḍaṃ sarvaṃ svapnavac ca vinaśyati ||3||

Dan aku juga bersemayam sebagai Kesedaran semata-mata; aku tidak dilahirkan—apakah lagi yang melampaui ini? Segala yang inert dan terpisah darinya binasa seperti mimpi.

And I too abide as mere consciousness; I am unborn—what is beyond this? Everything inert that is other (than consciousness) perishes, like a dream.

Ajātivāda/Unborn Self; mithyātva of the inert world; consciousness as the sole reality (saṃvit-mātra)Mahavakya: Strongly resonates with «अयमात्मा ब्रह्म» (Ayam ātmā brahma) and «प्रज्ञानं ब्रह्म» by asserting the Self as unborn consciousness and treating the objective/inert as dreamlike appearance.AtharvaChandas: Anuṣṭubh (śloka)