रुद्रेश्वराभिधमिदं वृद्धलिंगं स्वयंभुवम् । वेश्यानंगवतीनाम्नी शिवरात्रिपरायणा
rudreśvarābhidhamidaṃ vṛddhaliṃgaṃ svayaṃbhuvam | veśyānaṃgavatīnāmnī śivarātriparāyaṇā
Liṅga yang tua lagi svayambhu (terjelma sendiri) ini bernama Rudreśvara. Seorang pelacur istana bernama Anaṅgavatī, yang tekun berpegang pada laku Śivarātri, telah bersembahyang di sini.
Unspecified narrator (a devotee/pilgrim speaking to sages), within Sūta’s Prabhāsa narrative frame
Tirtha: Rudreśvara (Svayaṃbhu Vṛddhaliṅga)
Type: kshetra
Listener: munipuṅgava-s
Scene: The shrine is identified: an ancient self-manifest liṅga named Rudreśvara. Nearby, Anaṅgavatī, a courtesan devoted to Śivarātri, is introduced as a key worshipper.
Śivarātri devotion sanctifies all—status does not block grace when one is steadfast in vrata and worship.
Rudreśvara, the ancient self-manifest (svayaṃbhu) liṅga in Prabhāsa-kṣetra.
Observance of Śivarātri (Śivarātri-vrata), centered on devotion and worship at the liṅga.