ऊर्णां प्रावरणं योऽपि भक्त्या दद्याद्द्विजोत्तमे । सोऽपि याति परां सिद्धिं मर्त्यैरन्यैः सुदुर्ल्लभाम्
ūrṇāṃ prāvaraṇaṃ yo'pi bhaktyā dadyāddvijottame | so'pi yāti parāṃ siddhiṃ martyairanyaiḥ sudurllabhām
Sesiapa yang dengan bhakti menyerahkan selimut bulu kepada seorang brāhmaṇa yang mulia—dia juga mencapai siddhi tertinggi, yang sukar diperoleh oleh insan fana yang lain.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: In a cool coastal evening at Prabhāsa, a devotee respectfully offers a woolen shawl to an elderly brāhmaṇa/ascetic; a subtle radiance signifies ‘paramā siddhi’ descending, contrasting the humble act with its lofty fruit.
Bhakti joined with practical charity in a sacred place yields extraordinary spiritual attainment.
Prabhāsa-kṣetra, within the Prabhāsa-kṣetra-māhātmya narrative.
Donating a woolen covering (blanket) to a worthy dvija/brāhmaṇa with devotion.