देव्युवाच । तपांसि कानि कथ्यन्ते क्षेत्रे प्राभा सिके नरैः । कानि दानानि दीयन्ते केषु तीर्थेषु वा कथम्
devyuvāca | tapāṃsi kāni kathyante kṣetre prābhā sike naraiḥ | kāni dānāni dīyante keṣu tīrtheṣu vā katham
Dewi bersabda: “Di kṣetra suci Prabhāsa, apakah tapa (pertapaan) yang diperkatakan oleh manusia? Apakah dana (sedekah) yang diberikan, di tīrtha manakah, dan dengan cara bagaimana?”
Devī (Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (query initiating tapas/dāna/tīrtha-vidhi exposition)
Type: kshetra
Listener: A sage/narrator (contextual respondent in the mahātmya)
Scene: The Goddess, seated in a sacred assembly at Prabhāsa, respectfully questions a sage/narrator about austerities and gifts practiced in the kṣetra; behind them are maps/cues of multiple tīrthas and a distant Somnātha shrine.
True tīrtha practice unites tapas (discipline) and dāna (generosity) guided by right method and sacred geography.
Prabhāsa-kṣetra broadly, with interest in its internal tīrthas (sub-sites).
An inquiry initiating instruction on what austerities to perform and what charities to give at specific tīrthas.