इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्
ityevamuktvā deveśi tato'ntardhānamāgataḥ | sāvitrī brahmaloke tu gatā saṃsthāpya śaṃkaram
Setelah berkata demikian, wahai Dewi, baginda pun lenyap dari pandangan. Dan Sāvitrī, setelah menegakkan Śaṅkara (di sana), pergi ke alam Brahmā.
Narrator (addressing Devī: deveśi)
Tirtha: Sāvitrīśvara installation site (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī (Deveśi)
Scene: A divine figure fades into light (antardhāna) before the Goddess; Sāvitrī stands beside a newly established Śaṅkara shrine/liṅga near a sacred pond; then she ascends toward Brahmaloka with a luminous path.
Sacred sites are validated through divine acts—installation of Śiva by exalted beings—linking geography with transcendent authority.
The Sāvitrīśvara/Śaṅkara establishment connected to Prabhāsakṣetra (Brahmakuṇḍa Māhātmya setting).
The verse implies pratiṣṭhā (establishment/installation) of Śiva, but gives no procedural ritual details.