आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्
ārādhya tatra deveśaṃ devānāṃ prapitāmaham | vāyubhakṣā nirāhārā toṣayāmāsa śaṃkaram
Di sana Sāvitrī menyembah Tuhan para dewa—leluhur agung para dewa. Dengan hidup hanya bernafas pada angin dan berpuasa dari makanan, dia menenangkan hati Śaṅkara.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Brahmakūṇḍa
Type: kund
Listener: Devī
Scene: Sāvitrī in ascetic posture near a sacred tank and liṅga shrine, minimal ornaments, controlled breath, offering flowers and water; Śiva’s presence felt as a luminous, tranquil force responding to her tapas.
Austerity and disciplined worship (tapas) are presented as powerful means to win Śiva’s grace at a sacred site.
The area near Brahmakūṇḍa in Prabhāsa-kṣetra, within the third Bhairava context.
Tapas characterized by fasting (nirāhāra) and ‘living on air’ (vāyu-bhakṣā) while worshiping Śaṅkara.