सर्वात्मा सर्वलोकेशो देवदेवः प्रजापतिः । सूर्य एव त्रिलोकस्य मूलं परमदैवतम्
sarvātmā sarvalokeśo devadevaḥ prajāpatiḥ | sūrya eva trilokasya mūlaṃ paramadaivatam
Sūrya sahaja ialah Diri bagi segala yang wujud, Tuhan bagi semua alam, Dewa segala dewa, Prajāpati; Dialah akar bagi tiga dunia dan Ketuhanan yang maha luhur.
Skanda (deduced, doctrinal praise within Prabhāsa Māhātmya)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Sūrya as Parama-daivatam)
Type: kshetra
Scene: Cosmic iconography: Sūrya enthroned in a radiant mandala, embodying the three worlds; devas and beings orbit in ordered tiers; rays connect to all life, signifying sarvātmatā and triloka-mūlatva.
The Sun is portrayed as the cosmic foundation and supreme divine principle, inviting reverence grounded in universal order.
Prabhāsa-kṣetra indirectly, by glorifying its central deity-focus here: Sūrya/Bhāskara.
No specific rite; it is a stuti (doctrinal praise) establishing Sūrya’s paramount status.