शिवरात्र्यां विशेषेण सिद्धेशः संप्रपूजितः । यंयं कामयते कामं तं ददाति न संशयः । चिन्तामणिसमः स्वामी ह्यथवा चाक्षयो निधिः
śivarātryāṃ viśeṣeṇa siddheśaḥ saṃprapūjitaḥ | yaṃyaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ dadāti na saṃśayaḥ | cintāmaṇisamaḥ svāmī hyathavā cākṣayo nidhiḥ
Terutama pada malam Śivarātri, apabila Siddheśa dipuja dengan sempurna, apa jua hajat yang didambakan bhakta—Dia mengurniakannya tanpa syak. Tuhan itu laksana permata pengabul hajat (cintāmaṇi), bahkan laksana khazanah yang tidak susut.
Narrative voice (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in this verse)
Tirtha: Siddheśa/Siddheśvara (Śivarātri worship)
Type: kshetra
Scene: Night of Śivarātri: devotees circle a liṅga with lamps; continuous abhiṣeka streams; the deity’s aura depicted as jewel-like radiance, symbolizing cintāmaṇi and akṣaya treasure.
Wholehearted worship of Śiva on Śivarātri is portrayed as supremely efficacious, yielding desired boons through the Lord’s grace.
The verse praises Siddheśa in the Dvārakā Māhātmya setting (Dvārakā sacred landscape within Prabhāsa Khaṇḍa).
Perform special Śivarātri worship (pūjā) of Siddheśa with due reverence.