सख्य ऊचुः । त्वं नंदिनि नमस्कार्या सर्वेरपि सुरासुरैः । या त्वं सत्यप्रतिष्ठार्थं प्राणांस्त्यजसि दुस्त्यजान्
sakhya ūcuḥ | tvaṃ naṃdini namaskāryā sarverapi surāsuraiḥ | yā tvaṃ satyapratiṣṭhārthaṃ prāṇāṃstyajasi dustyajān
Para sahabat berkata: “Wahai Nandinī, engkau layak disembah-hormat oleh semua—para dewa dan asura sekalipun—kerana demi menegakkan asas kebenaran, engkau sanggup melepaskan bahkan nafas hayat yang sukar ditinggalkan.”
Sakhyaḥ (Nandinī’s companions)
Type: kshetra
Listener: Nandinī
Scene: Companions acclaim Nandinī; devas and asuras symbolically bow, acknowledging her willingness to sacrifice life to uphold truth.
Satya is so sacred that upholding it becomes an act worthy of universal reverence.
The verse is part of the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative; no explicit tīrtha-name appears in this line.
None explicitly; the focus is on satya-pratiṣṭhā (establishing truth) as a dharmic commitment.