सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः । युद्धं विना करं तेऽपि न यच्छन्ति यतो विभो
sarvaistairjāyate yajñaḥ pārthivaiḥ karadīkṛtaiḥ | yuddhaṃ vinā karaṃ te'pi na yacchanti yato vibho
Korban itu hanya terlaksana apabila semua raja itu dijadikan pembayar ufti. Kerana tanpa peperangan, mereka tidak akan menyerahkan ufti—maka demikianlah, wahai Tuan Yang Maha Agung.
Harīścandra
Scene: A conceptual tableau: on one side, a grand yajña-altar awaiting completion; on the other, rival kings refusing tribute; between them, Harīścandra torn, addressing the deity about the necessity of making kings tributary.
Great dharmic undertakings have worldly prerequisites; a ruler must confront realpolitik while remaining aligned with righteousness.
No site is mentioned; the verse is part of a tīrtha-māhātmya dialogue but focuses on the mechanics of Rājasūya.
Rājasūya’s prerequisite is implied: securing tributary status (kara) from other kings.